ตอนที่ 95 ความพลิกผัน

"ถ่ายรูป" "หลักฐาน" "ตรวจสอบ"

คำสำคัญไม่กี่คำที่ปรากฏในคลิปเสียงทำเอาทุกคนถึงกับอึ้งงันไปตามๆ กัน

เมื่อโยงเข้ากับรูปภาพบนเวยป๋อ พวกเขาก็เข้าใจได้ทันทีว่าภาพแฉเหล่านั้นมีที่มาที่ไปอย่างไร

[พระเจ้า น่ากลัวเกินไปแล้ว!!! เรื่องมันคงไม่ใช่แบบที่ฉันคิดจริงๆ ใช่ไหมเนี่ย?!]

[ฉันว่าแล้วเชียวว่าทำไมจังหวะปล่อยภาพแฉกับจังหวะที่ตำรวจมาถึงมันเป๊ะขนาดนี้! ที่แท้ก็วางแผนกันไว้ตั้งแต่แรกแล้วนี่เอง!]

[แต่ทำไมพวกเขาต้องใส่ร้ายเสิ่นเฉียนด้วยล่ะ?]

[ฉันรู้สึกว่าเรื่องนี้ต้องไม่ธรรมดาแน่ๆ]

ผู้ชมในสตูดิโอและชาวเน็ตในเวลานี้ต่างมีคำถามผุดขึ้นมานับไม่ถ้วน อีกทั้งยังรู้สึกว่าเรื่องนี้ต้องมีเบื้องลึกเบื้องหลังซ่อนอยู่อย่างแน่นอน

แม้ว่าคลิปเสียงเมื่อครู่จะพิสูจน์ได้ว่าภาพแฉบนเวยป๋ออาจเป็นการจัดฉากถ่าย ทว่าพวกเขาจัดฉากกันขึ้นมาได้อย่างไรกันแน่?

หากเป็นจริงอย่างที่ได้ยินในคลิปเสียง แล้วทำไมอีกสี่คนถึงต้องทำแบบนี้ด้วย?

คำถามเหล่านี้ยังคงทำให้ผู้คนคิดไม่ตก

ทันใดนั้น ทุกคนก็นึกถึงประโยคที่เสิ่นเฉียนพูดขึ้นมาก่อนที่จะเปิดคลิปเสียง

เสิ่นเฉียนบอกว่าเขาก็อยากแจ้งความเหมือนกัน

เป็นไปตามคาด หลังจากคลิปเสียงเล่นจนจบ ก็ได้ยินเสิ่นเฉียนกล่าวต่อว่า "ผมขอแจ้งความว่าเพื่อนร่วมวงทั้งสี่คนของผมใช้วิธีการที่ไม่ถูกต้อง ใส่ร้ายป้ายสีทำลายชื่อเสียงของผม และต้องสงสัยว่าชักจูง ยุยง หลอกลวงให้ผมเสพยาเสพติดครับ"

"นอกจากคลิปเสียงแล้ว หลักฐานยังมีน้ำดื่มและอาหารอื่นๆ ที่ถูกวางยาด้วย"

สีหน้าของเสิ่นเฉียนราบเรียบมาก แต่คำพูดนี้กลับทำให้ชาวเน็ตเกิดอาการช็อกตาค้างกันอีกระลอก

[omg นี่มันเผือกลูกใหญ่สะเทือนฟ้าสะเทือนดินอะไรกันเนี่ย!]

[สมาชิกบอยแบนด์ระดับท็อปต้องสงสัยว่าก่อคดีอาญา แถมยังเป็นคดีแบบนี้เนี่ยนะ!!]

[มึนไปหมดแล้ว! ตกลงใครพูดจริงใครพูดโกหกกันแน่เนี่ย?!]

ทว่าในมุมที่ไม่มีใครสังเกตเห็น ผู้ช่วยดูแลชีวิตความเป็นอยู่ของพวกเขาที่ยืนอยู่ใต้เวทีกลับหน้าถอดสีขึ้นมาทันที

เขามองโจวซือเฉินด้วยความกระวนกระวายใจแวบหนึ่ง

หลังจากเสิ่นเฉียนเปิดคลิปเสียงจบ สีหน้าของโจวซือเฉินก็กลับมาสงบนิ่งดังเดิม

เขาไม่คิดเลยว่าเสิ่นเฉียนจะระแวงและระวังตัวจากพวกเขาถึงขนาดนี้

แต่ยังดีที่ในมือของเสิ่นเฉียนมีแค่คลิปเสียงที่ไม่มีหัวไม่มีหางคลิปเดียว

โจวซือเฉินปรายตามองผู้ช่วยอย่างมีความหมาย

ผู้ช่วยสะดุ้งตัวสั่น รีบส่ายหน้าทันที

น้ำและอาหารทั้งหมดที่ผสมยาลงไป เขาจัดการทิ้งไปทันเวลาหมดแล้ว เสิ่นเฉียนไม่มีทางมีหลักฐานพรรค์นั้นอยู่ในมือแน่

สีหน้าของโจวซือเฉินถึงค่อยดูดีขึ้นมาหน่อย

ขอแค่ไม่มีหลักฐานที่เป็นรูปธรรม ลำพังแค่คลิปเสียง เสิ่นเฉียนก็พิสูจน์อะไรไม่ได้ทั้งนั้น

โจวซือเฉินกลับมาเยือกเย็นเหมือนเคย "ในเมื่อนายบอกว่ามีหลักฐาน แล้วหลักฐานอยู่ไหนล่ะ น้ำกับอาหารที่ถูกวางยาอยู่ไหนกัน?"

เมื่อเสิ่นเฉียนเห็นสีหน้าท่าทางผ่อนคลายของอีกฝ่าย ก็รู้ได้ทันทีว่าตนเองเดาถูก

ของทุกอย่างที่ผู้ช่วยเอามาให้เขาต้องถูกจัดการไปหมดแล้วแน่ๆ

ไม่หลงเหลือหลักฐานแม้แต่น้อย และสิ่งที่เหลืออยู่ ก็คงมีเพียงผลตรวจในร่างกายของเขาที่ขึ้นเป็นบวกเท่านั้น

ดูเหมือนโจวซือเฉินจะมองเห็นความบลัฟข่มขู่จากสีหน้าของเสิ่นเฉียน เขาจึงยิ้มพลางมองไปยังเสิ่นเฉียน "คลิปเสียงเมื่อกี้ไม่ได้พิสูจน์อะไรสักอย่าง ไม่มีใครทำร้ายนายหรอกนะ เสิ่นเฉียน นายกำลังทำร้ายตัวเองต่างหาก"

"ได้ยินมาว่าอาการอย่างหนึ่งของการเสพยาก็คือเวียนหัวง่าย เกิดภาพหลอน นายคงไม่ได้เสพยาจนเพี้ยนไปแล้วหรอกนะ?"

เพียงคำพูดเรียบง่ายสองประโยค เขาก็พลิกสถานการณ์กลับมาได้ทันควัน และโยนความผิดกลับไปครอบบนหัวเสิ่นเฉียนอีกครั้ง

เสิ่นเฉียนยิ้มออกมา ตอนนี้เขารู้สึกเวียนหัวอยู่นิดหน่อยจริงๆ

แต่ไม่ใช่เพราะเสพยา หากเป็นเพราะเขาไม่ได้แตะน้ำเลยทั้งวันต่างหาก

ตั้งแต่คืนนั้นที่รู้ว่าพวกเขากำลังจะลงมือ เขาก็คาดการณ์ไว้แล้วว่าจะต้องเจอมุกนี้

น้ำและของกินทั้งหมดที่ผู้ช่วยนำมาส่งให้ เขาไม่เคยแตะต้องเลย

แต่ของทุกชิ้น เขาเก็บตัวอย่างสำรองเอาไว้ทั้งหมด

เสิ่นเฉียนหันไปบอกสถานที่แห่งหนึ่งกับตำรวจด้วยเสียงแผ่วเบา

โจวซือเฉินขมวดคิ้ว เขาหันไปมองผู้ช่วยอีกครั้ง

ผู้ช่วยรู้ดีว่าสิ่งที่ตนเองทำนั้นร้ายแรงแค่ไหน เขารู้ว่าหากมีหลักฐานหลงเหลืออยู่จริง ตนเองก็จบเหม่แน่

เมื่อคิดถึงตรงนี้ เขาก็ตัวสั่นเป็นเจ้าเข้า เหงื่อกาฬแตกพลั่ก ขณะเดียวกันก็บังคับให้ตัวเองทบทวนรายละเอียดทุกอย่างอีกรอบ

เขาจำได้อย่างแม่นยำว่าทุกครั้งที่ไปเก็บของ ส่วนของเสิ่นเฉียนล้วนอยู่ในสภาพที่มีร่องรอยการกินดื่มไปแล้ว

เขาไม่รู้เลยสักนิดว่าเสิ่นเฉียนจะมีความระแวดระวังตัวสูงขนาดนี้ จึงแค่วางของทิ้งไว้แล้วเดินจากไปเหมือนเช่นปกติ

แต่เพื่อป้องกันไม่ให้มีอะไรตกค้าง เขายังถึงขั้นตามเคลียร์ขยะในถังขยะรอบตัวเสิ่นเฉียนทิ้งจนหมดเกลี้ยง

เรียกได้ว่าเสิ่นเฉียนไม่มีทางเหลือของน่าสงสัยใดๆ ไว้ได้เลย

ยิ่งไปกว่านั้น เขาไม่เพียงเตรียมการเรื่องอาหาร แต่ในน้ำเขาก็วางยาไว้ด้วยเช่นกัน

เสิ่นเฉียนใช้พลังงานมหาศาลตลอดทั้งวันนี้ ไม่มีทางที่จะไม่แตะน้ำเลยสักอึก

เขาเตรียมการทุกอย่างตามที่โจวซือเฉินบอกไว้หมดแล้ว ไม่รู้จริงๆ ว่ามันเกิดปัญหาขึ้นตรงไหนกันแน่

ตำรวจพบของจากจุดที่เสิ่นเฉียนบอกอย่างรวดเร็ว

ในถังพักน้ำชักโครกของห้องน้ำห้องหนึ่งหลังเวที มีน้ำและอาหารที่ห่อด้วยบรรจุภัณฑ์พิเศษซ่อนอยู่อย่างมิดชิด

"..."

ตำแหน่งนี้จะพูดยังไงดีล่ะ

คนที่ไม่รู้อีโหน่อีเหน่คงนึกว่าคนที่ซ่อนของพวกนี้ไว้ต่างหากคือตัวร้ายตัวจริง

ดูปราดเดียวก็รู้ว่ามีประสบการณ์ดูหนังมาอย่างโชกโชน

สรุปคือ เสิ่นเฉียนไม่ได้เข้าห้องน้ำไปฟรีๆ สักรอบ และไม่ได้ดูหนังแนวสายลับไปเสียเปล่าสักเรื่องจริงๆ

[ค่าโซเชียลแรง +2]

ตำรวจยืนยันแล้วว่าหลักฐานที่เสิ่นเฉียนมอบให้นั้นตรงกับน้ำและอาหารที่ฝ่ายจัดงานเวทีมอบให้ในวันนั้น จึงไม่มีทางที่เสิ่นเฉียนจะเตรียมการไว้ล่วงหน้าได้เลย

จากนั้นทีมงานคนอื่นๆ ก็ยืนยันว่า วันนี้เป็นผู้ช่วยคนนี้ทั้งหมดที่คอยยกอาหารมาให้เสิ่นเฉียน

สุดท้ายตำรวจจึงเข้าจับกุมผู้ช่วยที่ทรุดฮวบกองอยู่กับพื้นหลังเวทีเพื่อนำตัวกลับไปสอบสวน ขณะที่คนอื่นๆ ก็ต้องไปให้ความร่วมมือในการสอบสวนด้วย

โจวซือเฉินสบถด่าในใจว่า "ไอ้โง่"

ตอนที่ผู้ช่วยถูกตำรวจคุมตัวออกไป โจวซือเฉินก็ปรายตามองเขาด้วยสายตาเย็นชา

ผู้ช่วยเข้าใจความหมายของโจวซือเฉินในทันที

เขาต้องรู้ว่าอะไรที่ตัวเองควรพูด และอะไรที่ไม่ควรพูด

ถ้าพูดอะไรที่ไม่สมควรออกไป ด้วยภูมิหลังและอิทธิพลของโจวซือเฉิน เขาไม่เพียงแค่ต้องติดคุก แต่จะส่งผลกระทบไปถึงครอบครัวของเขาด้วย

ผู้ช่วยรู้สึกหนาวสะท้านขึ้นมาท่ามกลางแสงแดดจ้า

เขาเข้าใจแล้วว่าตัวเองควรทำอะไร

"เรื่องนี้เป็นผมทำเองจริงๆ ครับ" ผู้ช่วยดึงความผิดทั้งหมดมาลงที่ตัวเองตรงๆ

เขารับสารภาพไปพลางคร่ำครวญร้องไห้ไปพลาง "ตั้งแต่เด็กผมก็อิจฉาคนที่ได้ยืนบนเวทีมาตลอด ชัดๆ ว่าเป็นคนเหมือนกัน ทำไมชั่วชีวิตนี้ผมถึงเป็นได้แค่ผู้ช่วยตัวเล็กๆ ส่วนพวกเขากลับได้เป็นดาราดัง ตัวผมมีอะไรด้อยกว่าพวกเขานอกจากหน้าตาเหรอ! คนอื่นผมอาจสู้ไม่ได้ แต่เสิ่นเฉียนก็เป็นคนธรรมดาไร้หัวนอนปลายเท้าเหมือนกันแท้ๆ ทำไมเขาถึงได้ยืนบนเวที แต่ผมกลับต้องมายืนอยู่ข้างล่าง!"

เขาหันไปมองเสิ่นเฉียนด้วยสายตาเคียดแค้น "ถึงจะเป็นแบบนี้ เขาก็ยังไม่รู้จักพอ ยังโลภมากไม่สิ้นสุด ได้คืบจะเอาศอก ในเมื่อเขาไม่อยากเห็นค่าของโอกาสนี้ ก็อย่ามาลากคนอื่นให้เดือดร้อนไปด้วย ถ้าเขาอยากตกต่ำ อยากกลายเป็นคนที่ถูกคนอื่นเหยียดหยาม ผมก็จะสนองให้เขาเอง!"

เสิ่นเฉียน "..."

ยอดฝีมือแฝงตัวอยู่ในหมู่ชาวบ้านจริงๆ เสียด้วย

เล่นเอาซะบทบาทตัวละครธรรมดาๆ กลายเป็นบทที่มีมิติชีวิตอันลึกซึ้งสมบูรณ์แบบขึ้นมาได้เลย

เสิ่นเฉียนรู้สึกว่า คนคนนี้เป็นแค่ผู้ช่วยนับว่าน่าเสียดายความสามารถจริงๆ

ฝีมือการแสดงยอดเยี่ยมขนาดนี้ สามารถไปช่วยเทรนแอ็กติ้งให้ซูเยี่ยนกับเถาเชียนอวี่ได้สบายๆ เลย

แต่น่าเสียดายที่ต่อให้การแสดงจะยอดเยี่ยมแค่ไหน วันนี้เสิ่นเฉียนก็ไม่มีทางยอมให้คนทั้งสี่ใช้โล่กำบังนี้หนีรอดไปได้เด็ดขาด