บทที่ 210 ฉันอยากไปสู่ขอ

หญิงชราคนนั้นทิ้งก้นนั่งลงกับพื้นทันทีโดยไม่สนว่าจะสกปรกหรือไม่ พลางตบต้นขาตัวเองดังเผียะๆ ร้องไห้คร่ำครวญเป็นทำนอง “โอย สวรรค์ นี่กะจะบีบให้ตายกันชัดๆ ไม่ยอมให้คนมีชีวิตอยู่แล้ว ทุกคนมาดูเร็วเข้า!”

ยังไม่ทันที่นางจะร้องจบ แม่ลู่ก็พุ่งเข้าไปกระชากผมของนางไว้ทันที “ยังจะมาร้องอีก! ลูกชายแกทำลูกสาวฉันล้มจนเจ็บขนาดนี้ ฉันยังมีกะจิตกะใจมาต่อปากต่อคำกับแกเหรอ ยัยเฒ่าอันธพาล ไร้ยางอาย คิดว่าไม่มีใครปราบแกได้หรือไง คิดว่ามีแต่แกที่ทำตัวหน้าด้านเป็นคนเดียวรึ นังคนใจดำ วันนี้ถ้าฉันไม่สั่งสอนแกให้หลาบจำ แกคงไม่รู้ว่ามือมีไว้ทำอะไร!”

หญิงชราคนนั้นไม่เคยเจอใครที่พุ่งเข้ามาลงไม้ลงมือตรงๆ แบบนี้มาก่อน นางอาศัยอยู่ในตัวอำเภอ ปกติไม่ค่อยทำงานทำการ ชอบแต่ลักเล็กขโมยน้อย นางฉลาดเป็นกรด เจาะจงเลือกขโมยบ้านพวกสะใภ้สาวๆ แถมยังเชี่ยวชาญเรื่องตีโพยตีพายเกลือกกลิ้งกับพื้นเป็นที่สุด