บทที่ 211 บางทีเขาอาจยังมีโอกาส

วันนี้อากาศข้างนอกมืดครึ้ม อุณหภูมิน่าจะใกล้ลดต่ำลงแล้ว ลมหนาวพัดกิ่งไม้ดังเผียะๆ

ลู่เจียเจียใช้ช้อนคนน้ำแกงในชาม เธอหลุบตามองเก๋ากี้ข้างใน แต่ในหัวกลับนึกไปถึงภาพตอนที่เซวียเยี่ยนโดนพ่อลู่แม่ลู่เรียกเข้าไปคุยครั้งก่อน

ดวงตาเธอขยับไหว ยื่นเท้าข้างหนึ่งออกมาเตรียมจะลงจากเตียงไปแอบฟัง