บทที่ 58 นึกว่าพวกเธออยู่ด้วยกันเสียอีก

จู่ๆ หยางฮ่าวก็เริ่มเข้าใจแล้วว่าทำไมในนิยายออนไลน์ถึงชอบมีพล็อตแกล้งทำตัวกระจอกเพื่อตลบหลังคนพวกนี้

สะใจเว้ย!

แบบนี้มันสะใจของจริง!

คิดจะเอาเบนซ์ เอสสี่ร้อยมาเหยียบฉันงั้นเหรอ?

มาเลย มาสิ!

จะได้รู้ซึ้งว่าคำว่า ‘ระบบ’ มันเป็นยังไง!

คำว่า ‘ลูกรักที่พ่อเทพประทานประทานพรให้’ มันร้ายกาจแค่ไหน!

แถมคำพูดของมนุษย์ป้าสายเหยียดคนนี้ ยังทำให้หยางฮ่าวนึกถึงคอมเมนต์ระดับตำนานในช่องโต่วอินของ ‘เหลยปู้ซือ’ ขึ้นมาทันที: ขออวยพรให้คุณมีรายได้ปีละล้านนะ~!

ที่หลี่หย่าฉินบอกให้หยางฮ่าวพยายามเข้าเพื่อจะได้ขับเบนซ์คันใหญ่นั่น มันช่างตรงกับมุกนี้เป๊ะๆ!

“เสี่ยวหยาง เธอไม่ต้องท้อแท้ไปหรอกนะ ความจริงขับจีลี่ก็ดีออก”

“เธอยังหนุ่ม ค่อยๆ เป็นค่อยๆ ไป เดี๋ยวไม่ช้าก็เร็วคงได้ขับเบนซ์คันใหญ่เองแหละ!”

หลี่หย่าฉินได้ยินแค่ประโยคแรกที่หยางฮ่าวพูด พอดีกับที่มีรถคันหนึ่งบีบแตรแทรกขึ้นมา เธอเลยฟังคำว่าเบนท์ลีย์ไม่ถนัด ได้ยินแค่คำว่าลี่ๆ อะไรสักอย่าง จึงด่วนสรุปไปเองว่าเป็นแบรนด์จีลี่ของจีน

“พี่ใหญ่ เสี่ยวหยางเขาบอกว่าเบนท์ลีย์ต่างหากล่ะ”

หลี่หยาฟางฟังชัดเต็มสองหู ว่า ‘ว่าที่ลูกเขย’ ของตัวเองพูดว่าเบนท์ลีย์ ไม่ใช่จีลี่อะไรนั่นสักนิด

แต่เธอก็ยังไม่ค่อยแน่ใจนัก เพราะยังไงเบนท์ลีย์ก็เป็นถึงซูเปอร์ลักชัวรีคาร์ ได้ยินว่าคันละตั้งหลายล้าน เธอจึงหันไปถามหยางฮ่าวอีกรอบ “เสี่ยวหยาง เธอหมายถึงเบนท์ลีย์ใช่ไหมจ๊ะ?”

“ครับ เบนท์ลีย์”

หยางฮ่าวพยักหน้าเบาๆ

“เบนท์ลีย์เหรอ?”

“ไอ้รถที่มีสัญลักษณ์ติดปีกนั่นน่ะนะ?”

หลี่หย่าฉินเบิกตากว้างอย่างตกใจ เธอไม่ใช่คนหลังเขาจนไม่รู้ประสีประสา เบนท์ลีย์น่ะเคยได้ยินอยู่แล้ว คราวก่อนงานแต่งลูกชายของน้องชายสามี รถนำขบวนก็คือเบนท์ลีย์ ได้ยินว่าคันละหลายล้าน ซื้อบ้านในเมืองไห่โจวบ้านเกิดพวกเขาได้ตั้งหลายหลัง!

“ใช่ครับ คันที่มีปีกนั่นแหละ”

หยางฮ่าวยิ้มพลางพยักหน้า จังหวะนั้นพวกเขาก็เดินมาถึงข้างช่องจอดพอดี เขาจึงผายมือไปยังรถเบนท์ลีย์ เบนเทย์กา ซึ่งกำลังตกเป็นเป้าสายตาของคนเดินผ่านไปมาแถวนั้นแล้วเอ่ยขึ้น “คุณป้าครับ คันนี้แหละครับ”

เดิมทีหลี่หย่าฉินยังเตรียมหาข้ออ้างจับผิดอยู่ในหัว คิดไปถึงขั้นว่าคงเป็นรถมือสองหรือเปล่า แต่ปรากฏว่ารถเบนท์ลีย์ที่จอดอยู่ตรงหน้าเธอนั้น สีรถเงาวับจนแทบจะส่องหน้าแทนกระจกได้ มองปราดเดียวก็รู้ว่าเป็นรถใหม่เอี่ยมที่เพิ่งถอยมาได้ไม่นาน

ยิ่งไปกว่านั้น แค่จอดเฉยๆ ก็ดูภูมิฐานโอ่อ่าจนน่าเกรงขาม ทั้งขนาดและรัศมีความหรูหราข่มรถคันข้างๆ จนมิด ต่อให้เป็นรถเบนซ์คันที่เพิ่งเห็นเมื่อกี้ พอเอามาเทียบกับคันนี้แล้วก็หมองลงไปถนัดตา

หลี่หย่าฉินสาวเท้าเร็วๆ ไปสองสามก้าว เธอยังไม่ขึ้นรถทันที แต่เดินวนสำรวจรอบรถเบนท์ลีย์ เบนเทย์กาไปสองรอบ จากนั้นก็เอ่ยถามขึ้นมา “เสี่ยวหยาง ป้าได้ยินมาว่ารถรุ่นนี้ราคาตั้งหลายล้าน จริงหรือเปล่าเนี่ย?”

หยางฮ่าวพยักหน้า “ครับ คันนี้รวมราคาวิ่งบนถนนเบ็ดเสร็จก็ราวๆ ห้าล้านได้ครับ”

“ห้าล้าน!!”

“คุณพระช่วย!”

หลี่หย่าฉินตกตะลึงจนอ้าปากค้าง หุบปากไม่ลงอยู่นาน

ด้านหลี่หยาฟางกับฉินอ้ายกั๋วที่ยืนอยู่ข้างๆ ต่างก็ตกใจไม่แพ้กัน ตอนวิดีโอคอลกันก่อนหน้านี้ พวกเขารู้แค่ข้อมูลคร่าวๆ ว่าแฟนของลูกสาวฐานะการเงินน่าจะค่อนข้างดี แต่คิดไม่ถึงเลยว่าจะดีล้นฟ้าถึงขั้นนี้

ถึงขนาดขับรถราคาห้าล้านหยวนแล้ว ตอนนี้ราคาบ้านในเมืองไห่โจวที่พวกเขาอยู่ตกตารางเมตรละแปดถึงเก้าพันหยวน นั่นหมายความว่า รถคันนี้เพียงคันเดียว สามารถซื้อบ้านขนาดร้อยตารางเมตรขึ้นไปในบ้านเกิดของพวกเขาได้ถึงห้าหลังเลยนะ

การขับ ‘บ้านห้าหลัง’ วิ่งไปมาบนถนนทุกวันแบบนี้ มันชวนให้ใจเต้นแรงเกินไปแล้วจริงๆ

อันที่จริง ฉินอวี่โหรวเองก็ไม่รู้มาก่อนว่าเบนท์ลีย์คันนี้ราคาถึงห้าล้านหยวน เธอรู้แค่ว่าเบนท์ลีย์แพงมาก แต่ก็ไม่เคยหาข้อมูลดูละเอียด พอได้ยินราคาที่หยางฮ่าวบอก เธอก็พลอยสะดุ้งตกใจไปด้วย

ยอมขับรถราคาห้าล้านมาช่วยเธอเล่นละครเนี่ยนะ คนรวยเขาเล่นใหญ่กันขนาดนี้เลยเหรอ?

หรือว่า… เขาจะมีใจให้เธอจริงๆ แล้วนี่เป็นแค่วิธีการจีบเธออย่างหนึ่ง?

นอกจากเหตุผลนี้แล้ว ฉินอวี่โหรวก็คิดหาเหตุผลอื่นไม่ออกจริงๆ เพราะจุดเด่นที่สุดของเธอก็คือหุ่นแซ่บ หน้าสวยสะกดตานี่แหละ!

รอบตัวเธอไม่เคยขาดคนมาตามจีบ แต่คนที่ทุ่มทุนจีบเบอร์ใหญ่อย่างหยางฮ่าว เธอเพิ่งเคยเจอเป็นครั้งแรก

“รถแพงขนาดนี้ ฉันยังไม่เคยนั่งมาก่อนเลยนะเนี่ย!”

“วันนี้ถือว่าได้อาศัยใบบุญเสี่ยวหยางแล้ว ขอลองสัมผัสดูหน่อยซิว่ารถคันละห้าล้านเวลานั่งมันจะรู้สึกยังไง!”

หลี่หย่าฉินที่ได้สติกลับมารำพึงรำพันพลางก้าวขึ้นรถ ดูเหมือนจะลืมเรื่องที่เพิ่งยกเบนซ์คันใหญ่มาแซะหยางฮ่าวไปจนหมดสิ้น

ทว่า หลี่หยาฟางกลับยังไม่ลืม เธอยังคิดจะเอาคืนแทน ‘ว่าที่ลูกเขย’ อยู่เลย!

ดังนั้น พอขึ้นมาบนรถ เธอก็แกล้งเอ่ยปากถาม “พี่ใหญ่ รถคันนี้นั่งสบายกว่าเบนซ์ไหมล่ะ?”

“เทียบกันไม่ติดเลย!”

“เบนซ์จะมาเทียบชั้นกับเบนท์ลีย์ได้ยังไงกัน!”

หลี่หย่าฉินส่ายหน้าเป็นพัลวัน ก่อนจะชี้ไปยังการตกแต่งภายในที่หรูหราแล้วพูดขึ้น “ข้างในรถคันนี้ทั้งสวยทั้งกว้างขวาง นั่งสบายจริงๆ!”

“อืม ฉันต้องถ่ายรูปไว้เป็นที่ระลึกหน่อยแล้ว เพิ่งจะเคยนั่งรถแพงขนาดนี้เป็นครั้งแรกในชีวิต!”

พูดจบ หลี่หย่าฉินก็หยิบโทรศัพท์มือถือขึ้นมาถ่ายวิดีโอทันที

หลี่หยาฟางแอบเบะปากอย่างได้ใจ เธอรู้จักพี่สาวคนนี้ดี และรู้ด้วยว่าที่พยายามหาเรื่องจับผิดหยางฮ่าวสารพัด จริงๆ แล้วก็เพราะรู้สึกว่าแฟนของลูกสาวตัวเองเทียบไม่ติด เลยไม่อยากยอมแพ้ก็เท่านั้น

เมื่อโดนบารมีของรถเบนท์ลีย์คันนี้สยบเข้าให้ หลี่หย่าฉินก็ยอมรามือจากการหาเรื่องไปชั่วคราว แล้วหันไปเริ่มอวดลงในกลุ่มแชตกลุ่มหนึ่งว่า เธอกำลังนั่งอยู่ในรถหรูมูลค่าห้าล้านหยวน…

หลี่หยาฟางคงไม่ได้อยู่ในกลุ่มเว่ยซวิ่นที่พี่สาวกำลังอวด และเธอก็ไม่ได้ทำพฤติกรรมทำนองนั้น หลังจากนั่งมองทิวทัศน์ริมทางเงียบๆ ไปครู่หนึ่ง เธอก็หันไปพูดกับฉินอวี่โหรวที่นั่งอยู่เบาะข้างคนขับ “เสี่ยวโหรว เราไปที่ห้องของลูกเพื่อเอาสัมภาระไปเก็บก่อนดีกว่า แล้วค่อยออกไปกินข้าว ตอนนี้แม่ยังไม่ค่อยหิวเท่าไรเลย!”

“แม่คะ หนูจองโรงแรมให้พวกแม่ไว้แล้วค่ะ”

“ไม่ต้องไปพักที่ห้องหนูหรอก ตอนนี้พวกเราไปโรงแรมกันก่อนค่ะ” ฉินอวี่โหรวส่งที่อยู่โรงแรมให้หยางฮ่าวไว้นานแล้ว ตอนนี้เขาก็กำลังขับมุ่งหน้าไปทางโรงแรมอยู่พอดี

“จะไปพักโรงแรมทำไมให้เปลืองเงินเปล่าๆ!”

“ลูกก็นอนห้องเดียวกับซืออวี่ไปสิ ส่วนแม่กับพ่อก็นอนห้องลูก”

นี่ไม่ใช่ครั้งแรกที่หลี่หยาฟางมาหาลูกสาวที่เมืองเจียงเฉิง เมื่อก่อนเธอก็พักที่ห้องเช่าของฉินอวี่โหรวตลอด

“ฟังที่เสี่ยวโหรวบอกเถอะ ไปพักโรงแรมนั่นแหละ”

“คนแก่อย่างฉันจะไปนอนที่ห้องเสี่ยวโหรวได้ยังไง มันจะไม่สะดวกกับหนูซืออวี่เขาเปล่าๆ”

ยังไม่ทันที่ฉินอวี่โหรวจะได้พูดอะไรต่อ ฉินอ้ายกั๋วก็ชิงเอ่ยขึ้นมาเสียก่อน

“จะไปนอนโรงแรมทำไมกันเล่า!”

“บ้านเสี่ยวหยางไม่ใช่มีพื้นที่ตั้งสองร้อยกว่าตารางเมตรหรอกเหรอ!”

จังหวะนั้นเอง หลี่หย่าฉินที่กำลังคุยอวดในกลุ่มแชตอยู่ก็โพล่งขึ้นมา “เสี่ยวหยาง ที่บ้านเธอสะดวกหรือเปล่าล่ะ?”

“เอ่อ สะดวกครับ”

หยางฮ่าวไม่ได้คิดถึงเรื่องที่พักเลยแม้แต่น้อย พอหลี่หย่าฉินถามขึ้นมาตรงๆ แบบนี้ เขาก็ยากที่จะปฏิเสธ

ได้ยินดังนั้น ฉินอวี่โหรวจึงรีบชิงพูดแทรกขึ้นมาทันที “คุณป้าคะ หนูจองโรงแรมไว้เรียบร้อยแล้ว ถึงไม่ไปพักก็ขอเงินคืนไม่ได้ แถมอีกเดี๋ยวก็ใกล้จะถึงแล้วด้วยค่ะ!”

ฉินอ้ายกั๋วรีบเอ่ยสำทับตามทันควัน “จ่ายเงินไปแล้วก็นอนโรงแรมนั่นแหละ!”

เมื่อเห็นว่าสองพ่อลูกตัดสินใจกันแล้ว หลี่หย่าฉินจึงไม่พูดอะไรต่อ เธอตั้งใจจะไปพักที่บ้านลูกชายอยู่แล้ว ดังนั้นฉินอ้ายกั๋วกับหลี่หยาฟางจะไปพักที่ไหนก็ไม่ได้เกี่ยวอะไรกับเธอ ที่เธอเสนอให้ไปพักบ้านหยางฮ่าว ความจริงก็แค่อยากหาโอกาสแวะไปดูลาดเลาก็เท่านั้น

“จริงสิ เสี่ยวโหรว แกไม่ได้ย้ายไปอยู่บ้านเสี่ยวหยางหรอกเหรอ?”

หลี่หย่าฉินเอ่ยถามขึ้นมาอีก

“ไม่ได้อยู่ค่ะ!”

พอได้ยินคำถามนี้ ฉินอวี่โหรวก็รีบส่ายหน้าปฏิเสธทันที

“ฉันก็นึกว่าแกอยู่กินกับเสี่ยวหยางแล้วเสียอีก! ถึงได้คิดว่าบ้านหลังโตขนาดนั้น คงไม่เหลือบ่ากว่าแรงที่จะเจียดให้พ่อแม่แกสักห้องหรอกมั้ง…”

หลี่หย่าฉินพึมพำกับตัวเองเสียงเบา