บทที่ 70 แม้แต่สตางค์เดียวก็ขาดไม่ได้!

ซุนเจียเจียไม่ได้มาสำนักงานกฎหมายคนเดียว

หวังอิ่งเพื่อนสนิทของเธอก็มาด้วย ทั้งคู่ต่างเห็นหยางฮ่าวกลับมาขับรถเบนท์ลีย์อีกครั้ง จึงได้รับความกระทบกระเทือนใจอย่างรุนแรงพอกัน

ซุนเจียเจียตัดสินใจเด็ดขาดว่าจะฟ้องร้อง หวังจะอาศัยช่องทางกฎหมายเอาเงินส่วนที่เป็นของตัวเองกลับคืนมา!

ส่วนหวังอิ่งกลับมองว่า มูลค่าของตัวเองสูงส่งกว่าที่คิดไว้เสียอีก ในเมื่อหยางฮ่าวร่ำรวยขนาดนี้แล้ว บัฟสถานะ ‘เพื่อนสนิทเมียเก่า’ ในตัวเธอก็น่าจะพลอยอัปค่าตัวตามไปด้วยสิ!

เมื่อคิดได้ดังนั้น หลังเดินออกจากสำนักงานกฎหมายพร้อมซุนเจียเจีย เธอก็แอบส่งข้อความทางเว่ยซวิ่นไปหาหยางฮ่าวทันที

อีกด้านหนึ่ง

หยางฮ่าวที่เพิ่งส่งฉินอวี่โหรวกลับไป ได้นอนแช่น้ำอุ่นสบายอารมณ์ ก่อนจะงีบหลับไปอีกตื่น

ตอนที่ตื่นขึ้นมา เวลาก็ล่วงเลยไปสี่ทุ่มกว่าแล้ว

มีข้อความเว่ยซวิ่นที่ยังไม่ได้อ่านกว่ายี่สิบข้อความ

ครึ่งหนึ่งส่งมาจากเหอซือซือ ‘ตัวผลาญเงิน’ คนนั้น ซึ่งข้อความส่วนใหญ่ล้วนเป็นคำพูดหยอดเย้าเย้ายวนชวนสยิว

อย่างเช่น “พี่ขา หนูหิวจนตาลายแล้วนะ~”, “อยากกินอาหารบำรุงที่คุณพี่ป้อนจังเลยค่ะ” อะไรทำนองนี้

ผู้หญิงหลายคนอาจมองว่าคำว่า ‘ร่าน’ เป็นคำด่าแง่ลบ

แต่ความจริงในสายตาของผู้ชายแล้วไม่ใช่เลย ความร่านในที่ลับนั่นน่ะคือคะแนนพิเศษชัดๆ!

ไม่ว่าจะเป็นนักการเมืองหรือนักธุรกิจที่ภายนอกดูเคร่งขรึมรักความถูกต้องแค่ไหน เวลาลับหลังพวกเขากลับเล่นท่ายากสารพัด มีลูกเล่นแพรวพราวกว่าที่คุณจะจินตนาการได้เสียอีก

ไม่อย่างนั้นคุณคิดว่าพวกคลับหรูระดับสูงกับคลับส่วนตัวพวกนั้นเปิดมาเพื่อรองรับใครกันล่ะ!

ดังนั้น หยางฮ่าวเองก็ชอบไม้นี้เหมือนกัน ตอนอ่านข้อความเว่ยซวิ่นพวกนั้นของเหอซือซือ มุมปากของเขาก็ยกยิ้มขึ้นมาเองอย่างห้ามไม่อยู่ พลางสบถในใจว่า ‘ยัยตัวแสบเอ๊ย’

ยิ่งพอนึกถึงท่าทางไว้ตัววางมาดของเหอซือซือเวลาอยู่ต่อหน้าเจิ้งจื้อเชา ความสะใจในอกก็ยิ่งทวีคูณขึ้นมาอย่างบอกไม่ถูก

ที่แท้คำว่านางฟ้า!

ก็เป็นได้แค่นางฟ้าสำหรับพวกไอ้กระจอกไร้เงินเท่านั้นแหละ

พออยู่ต่อหน้าคนรวย

ก็เชื่องและยอมศิโรราบไม่ต่างอะไรกับหมา

แม้ว่าผู้หญิงทุกคนจะไม่ได้เป็นแบบนี้ แต่ในสังคมยุคปัจจุบัน

ผู้หญิงอย่างเหอซือซือกลับไม่ได้มีน้อยเลย กับพวกหนุ่มจนๆ เธอจะคุยเรื่องชายหญิงควรมีระยะห่าง ฉันเป็นคนเข้าถึงยาก ฉันไม่ใช่ผู้หญิงใจง่าย

แต่พอคุยกับคนรวยอย่างหยางฮ่าว เธอกลับเปิดประเด็นเรตสิบแปดบวกแบบจัดเต็ม จะร่านแค่ไหนก็ยอมงัดออกมาสู้ เพราะกลัวว่าจะโดนผู้หญิงคนอื่นแย่งซีน

นี่แหละคือพลังของเงินตรา!

นอกจากข้อความของเหอซือซือแล้ว สิ่งที่ทำให้หยางฮ่าวแปลกใจยิ่งกว่าก็คือ มีข้อความจากซูอวี้เสวี่ย สาวสวยทรงเสน่ห์ส่งมาด้วย

เธอส่งรูปถ่ายในโรงพยาบาลมาให้หยางฮ่าว บอกว่าหลิวซงหลินต้องเข้าพักรักษาตัวในโรงพยาบาลแล้ว

เพื่อที่จะยักย้ายถ่ายเททรัพย์สินระหว่างสมรสไปแบบไร้ร่องรอย ซูอวี้เสวี่ยจึงยังคงสวมบทบาทภรรยาและแม่ที่ดีต่อหน้าหลิวซงหลิน

คอยเฝ้าปรนนิบัติดูแลเขาอยู่ที่โรงพยาบาล!

ทว่า สาวสวยคนนี้ดูท่าจะทนความเหงาไม่ไหว เธอส่งข้อความมาถามหยางฮ่าวว่า เคยลองเล่นอะไรตื่นเต้นที่โรงพยาบาลดูบ้างหรือยัง…

คำพูดสั้นๆ เพียงประโยคเดียว จุดประกายไฟในตัวหยางฮ่าวให้ลุกพรึบขึ้นมาทันที!

หลิวซงหลินนอนซมอยู่บนเตียงคนไข้

ส่วนเขากับซูอวี้เสวี่ยแอบจั่วไพ่ทำศึกรักกันอยู่นอกห้องพักผู้ป่วย

แค่คิดก็น่าตื่นเต้นเร้าใจแล้ว!

หยางฮ่าวก้มดูเวลาที่ส่งข้อความมา มันผ่านมาสี่สิบนาทีแล้ว เขาจึงรีบพิมพ์ตอบกลับไปถามว่าเธอยังอยู่ที่นั่นไหม

ซูอวี้เสวี่ยตอบกลับมาในเสี้ยววินาทีด้วยคำเดียวว่า ‘อยู่!’

ครู่ต่อมา เธอก็พิมพ์เสริมขึ้นมาอีกประโยคว่า ‘คืนนี้อยู่โยงที่โรงพยาบาลทั้งคืนเลยค่ะ!’

เห็นได้ชัดว่า เพื่อการแสดงเป็นภรรยาผู้อุทิศตน สาวสวยคนนี้ยอมลงทุนไม่น้อยเลยจริงๆ

แต่หากมองในอีกมุมหนึ่ง เธอก็ถือว่าเจ้าแผนการและเด็ดเดี่ยวพอตัว เพื่อแก้แค้นหลิวซงหลินแล้ว เธอรู้จักผ่อนสั้นผ่อนยาว ซุ่มวางกับดักอย่างใจเย็น!

ถ้าเปลี่ยนเป็นผู้หญิงคนอื่น คงโวยวายบ้านแตกไปนานแล้ว!

หยางฮ่าวเลื่อนดูข้อความเว่ยซวิ่นอื่นๆ ต่อ แล้วก็เห็นข้อความที่หวังอิ่งส่งมาเมื่อสองชั่วโมงก่อน

เพื่อนสนิทของซุนเจียเจียอดีตภรรยาคนนี้นัดเขาออกไปเจอ โดยบอกว่ามีเรื่องสำคัญมากจะคุยด้วย ซึ่งเรื่องนี้ทำให้หยางฮ่าวประหลาดใจไม่น้อย

หลังจากลังเลอยู่ครู่หนึ่ง

หยางฮ่าวก็กดโทรหาหวังอิ่งโดยตรง

เพราะเรื่องของซุนเจียเจีย ทั้งคู่จึงเคยคุ้นเคยกันพอสมควร

ปลายสายกดรับแทบจะในทันที

“พี่ฮ่าว นึกว่าพี่จะไม่ยอมคุยกับฉันแล้วซะอีกนะเนี่ย!”

เสียงของหวังอิ่งออดอ้อนบีบเล็ก แฝงแววตัดพ้อราวกับกำลังงอนง้อ

“ช่วงบ่ายดื่มไปนิดหน่อยน่ะ เพิ่งตื่น”

“มีเรื่องอะไรเหรอถึงตามหาฉัน”

หยางฮ่าวถามตรงเข้าประเด็น

“เจอหน้ากันค่อยคุยดีกว่าค่ะ ในสายคงพูดยาวไม่รู้เรื่องหรอก”

หวังอิ่งตอบกลับ

“ได้ จำได้ว่าโรงพยาบาลสองอยู่ไม่ไกลจากที่พักเธอใช่ไหม”

“เจอกันตรงประตูทิศตะวันออกของโรงพยาบาลสองแล้วกัน ฉันกำลังจะไปเยี่ยมคนป่วยที่นั่นพอดี”

หยางฮ่าวที่ตั้งใจจะไปหาซูอวี้เสวี่ยอยู่แล้ว จึงถือโอกาสนัดเจอหน้าโรงพยาบาลเสียเลย

“ดึกป่านนี้เนี่ยนะไปเยี่ยมคนป่วยที่โรงพยาบาล”

เดิมทีหวังอิ่งกะจะนัดหยางฮ่าวไปโรงแรมหรือห้องของตัวเองแท้ๆ จะได้ง่ายต่อการลงมือ

ที่ไหนได้ อีกฝ่ายกลับนัดเจอหน้าประตูโรงพยาบาล

แบบนี้ก็เสียจังหวะหมดน่ะสิ

“เพื่อนเป็นไข้น่ะ”

“ไข้ขึ้นสูง ป่านนี้นอนรอฉันอยู่แล้ว!”

หยางฮ่าวตอบส่งเดชไปคำหนึ่ง

“อ๋อ งั้นก็ได้ค่ะ เดี๋ยวเจอกันนะ”

แม้สถานที่นัดพบจะพิลึกไปสักหน่อย แต่เป้าหมายของหวังอิ่งคือการสวามิภักดิ์มอบของกำนัล ขอแค่ได้เจอกันก็พอแล้ว

ส่วนเรื่องความสัมพันธ์อื่นๆ ค่อยๆ พัฒนากันไปทีหลังก็ได้!

อย่างไรเสีย เธอก็มีแต้มต่ออย่างบัฟ ‘เพื่อนสนิทเมียเก่า’ พ่วงติดตัวอยู่แล้ว

หวังอิ่งเชื่อว่า หากหยางฮ่าวอยากจะแก้แค้นซุนเจียเจียขึ้นมาจริงๆ ตัวเธอนี่แหละคือเบี้ยที่มีประโยชน์ที่สุด

เมื่อวางสายจากหวังอิ่ง หยางฮ่าวก็เปลี่ยนเสื้อผ้าแล้วขับรถเบนท์ลีย์แล่นออกจากเจียงจงฮวาหยวน

มื้อเที่ยงผ่านไปสิบชั่วโมงแล้ว เขาได้ดื่มน้ำแกงสร่างเมา แช่น้ำอุ่น และนอนหลับเต็มตื่น

แอลกอฮอล์ในร่างกายตอนนี้ถูกกำจัดออกไปจนแทบไม่เหลือแล้ว อย่างน้อยหยางฮ่าวก็ไม่มีอาการมึนเมาแม้แต่นิดเดียว หมดปัญหาเรื่องเมาแล้วขับไปได้เลย

ระหว่างที่กำลังจอดติดไฟแดง

หยางฮ่าวพลันนึกขึ้นได้ว่าถุงแพรข้อมูลลับที่ได้เป็นรางวัลตอนกินข้าวยังไม่ได้เปิดดูเลยนี่นา

เขาสั่งการเปิดถุงแพรให้พ่อเทพประทานทันที

【ติ๊ง! เปิดใช้งานถุงแพรข้อมูลลับสำเร็จ!】

【ข้อมูลที่เกี่ยวข้องถูกส่งไปยังกล่องข้อความอีเมลของโฮสต์แล้ว!】

พอได้ยินเสียงแจ้งเตือน

หยางฮ่าวก็เปิดแอปอีเมลในมือถือขึ้นมาทันที

ข้อมูลในรอบนี้คือไฟล์บันทึกเสียงความยาวสิบแปดนาที

หยางฮ่าวเปิดไฟล์เสียงด้วยความอยากรู้อยากเห็น

มันคือบทสนทนาในรถระหว่างเขากับซุนเจียเจีย ตอนที่เดินทางไปทำเรื่องหย่าที่สำนักงานทะเบียนราษฎร์นั่นเอง

ไฟล์เสียงนี้ถูกบันทึกไว้โดยกล้องหน้ารถ ตอนที่หยางฮ่าวไปปรึกษาทนายความ ทนายสาวคนสวยคนนั้นเคยถามเขาว่า มีหลักฐานจำพวกไฟล์เสียงที่พอจะพิสูจน์ได้ไหมว่าเขากับซุนเจียเจียหย่าหลอกกัน

ตอนนั้นหยางฮ่าวก็นึกถึงคลิปเสียงจากกล้องหน้ารถขึ้นมาได้ แต่เพราะรถคันนั้นถูกซุนเจียเจียเอาไปขายทิ้งเสียแล้ว

ดังนั้นการจะงมหาไฟล์เสียงจากกล้องหน้ารถคันนั้น จึงไม่ต่างอะไรกับการงมเข็มในมหาสมุทร

ทว่า พ่อเทพประทานกลับเจ๋งเป้งสุดยอด!

ถึงกับกู้เอาไฟล์เสียงชุดนี้ออกมาได้จริงๆ!

คราวนี้ หลักฐานที่ซุนเจียเจียวางแผนแกล้งหย่าเพื่อยักยอกทรัพย์สินระหว่างสมรสก็มัดตัวเธอจนดิ้นไม่หลุดแล้ว!

หึ ได้เวลาจ้างทนายไปฟ้องร้องนังตัวดีแล้วสิ!

ต้องบังคับให้เธอคายเงินที่ฮุบไปออกมาให้หมด!

แม้ว่าตอนนี้หยางฮ่าวจะไม่ได้ขาดแคลนเศษเงินพวกนั้นแล้วก็ตาม

แต่มันไม่ใช่เรื่องของเงินอีกต่อไป

มันคือเรื่องของศักดิ์ศรีที่ต้องทวงคืน!

ทั้งบ้าน ทั้งรถ เงินเก็บในบัญชี!

ล้วนเป็นน้ำพักน้ำแรงที่หยางฮ่าวทุ่มเททำงานเหน็ดเหนื่อยหามาทั้งนั้น จะปล่อยให้ผู้หญิงใจคดอย่างซุนเจียเจียชุบมือเปิบไปง่ายๆ ได้อย่างไร

ของที่เป็นของฉัน แม้แต่สตางค์แดงเดียวก็ห้ามขาด!