บทที่ 71 หรือว่าจะเป็นการใช้บั๊ก?

พอมีหลักฐานแล้ว

ในหัวของหยางฮ่าวก็พลันนึกถึงทนายความหญิงสุดแซ่บรูปร่างเย้ายวนและหน้าตาสวยสะกดใจคนนั้นขึ้นมาเป็นคนแรก

ชื่ออะไรนะ

ดูเหมือนจะชื่อหลินอวิ้น

หยางฮ่าวจำได้ว่าเคยแอดเว่ยซวิ่นกันไว้ จึงรีบกดค้นหาในรายชื่อผู้ติดต่อทันที จากนั้นก็ส่งข้อความไปถามเธอว่าพรุ่งนี้พอจะมีเวลาว่างไหม ทว่ายังไม่ได้รับคำตอบกลับมาในทันที

หยางฮ่าวไม่ได้รีบร้อน อาชีพทนายความล่ะนะ โดยทั่วไปก็มักจะงานยุ่งกันทั้งนั้น

และพอหยางฮ่าวขับรถมาถึงหน้าประตูทิศตะวันออกของโรงพยาบาลประชาชนแห่งที่สองเมืองเจียงเฉิง หลินอวิ้นก็ส่งข้อความตอบกลับมาพอดี เธอบอกว่าพรุ่งนี้มีนัดขึ้นศาล ว่างแค่ช่วงเที่ยงเท่านั้น

หยางฮ่าวบอกว่าไม่มีปัญหา จึงนัดแนะเวลาเจอกันตอนเที่ยงวันพรุ่งนี้

และพอเขานัดกับหลินอวิ้นเสร็จ หวังอิ่งก็เดินทางมาถึงพอดี เธอสวมชุดเดรสรัดรูปผ่าสูงเน้นสัดส่วนสีแดงสด บนเท้าสวมรองเท้าส้นสูงสีดำ

ท่ามกลางค่ำคืนที่สายลมหนาวพัดโชย การแต่งตัวแบบนี้ช่างเข้าตำราสวยท้าลมหนาวเสียจริง

หยางฮ่าวเลื่อนกระจกรถลง ส่งสัญญาณให้อีกฝ่ายขึ้นรถ

“พี่ฮ่าว เราไม่ได้เจอกันแค่แป๊บเดียวเองนะเนี่ย!”

“ถึงขั้นขับเบนท์ลีย์แล้ว รวยใหญ่แล้วนะเนี่ย!”

หลังจากนั่งลงบนเบาะข้างคนขับ หวังอิ่งก็เอ่ยแซวยิ้มๆ อย่างทึ่งใจ

“แค่ดวงดีน่ะ”

หยางฮ่าวไหวไหล่ “ว่ามาสิ มีธุระอะไรถึงนัดผมมา?”

“พี่ฮ่าวคะ พวกเราก็รู้จักกันมาตั้งหลายปี ไม่มีธุระก็มาหาพี่ไม่ได้เหรอ!”

หวังอิ่งทำเสียงกระเง้ากระงอด พลางแสร้งขยับตัวเข้าหาหยางฮ่าวอย่างเป็นธรรมชาติ

เนื่องจากสวมชุดเดรสเกาะอก บริเวณใต้กระดูกไหปลาร้าจึงเผยให้เห็นผิวขาวเนียนตา แถมยังมีร่องอกลึกปรากฏชัดเจน

ดูเหมือนจะใหญ่ขึ้นนะ!

หยางฮ่าวเหลือบมองแวบหนึ่งโดยไม่ตั้งใจ ในใจรู้สึกแปลกใจนิดๆ

เขาก็ไม่ได้เพิ่งรู้จักหวังอิ่งเป็นวันแรก ก่อนหน้านี้ไม่ยักรู้ว่าเธอจะซ่อนรูปขนาดนี้

แต่สิ่งที่หยางฮ่าวไม่รู้ก็คือ ก่อนที่หวังอิ่งจะออกมา เธอแอบยัดฟองน้ำดันทรงหนาเตอะ เพื่อสร้างภาพลวงตาให้ดูอวบอึ๋มแทบทะลักแบบนี้ต่างหาก

ทว่า ต่อให้เธอจะพยายามแค่ไหน พื้นฐานก็มีอยู่แค่นั้น ไม่ว่าจะเป็นรูปร่างหรือหน้าตาล้วนอยู่ในระดับปานกลาง ถ้าเป็นหยางฮ่าวคนก่อนก็อาจจะยอมเล่นด้วยสักหน่อย

แต่ตอนนี้ข้างกายหยางฮ่าวมีทั้งฉินอวี่โหรวและเหอซือซือ แอร์โฮสเตสเกรดพรีเมียมที่ทั้งขาวทั้งสวยแถมเรียวขายาวระหง

ย่อมหมดอารมณ์สนใจหวังอิ่งไปโดยปริยาย!

“เรื่องระหว่างผมกับซุนเจียเจีย คุณก็น่าจะรู้อยู่แก่ใจ”

“เพราะฉะนั้น เข้าเรื่องเถอะ”

หยางฮ่าวเลื่อนกระจกฝั่งตัวเองลงแล้วจุดบุหรี่ขึ้นสูบ

“ก็ได้ค่ะ!”

“ซุนเจียเจียกำลังจะฟ้องร้องพี่ เธอรวบรวมหลักฐานไว้เยอะมากแล้ว”

“แถมเมื่อช่วงบ่าย เธอก็เพิ่งเซ็นสัญญาว่าจ้างกับทนายทงลี่ซินจากสำนักงานกฎหมายซินเฟิงไปด้วย”

หวังอิ่งรู้ตัวดีว่าตนเองอาจไม่มีเสน่ห์ดึงดูดใจหยางฮ่าวมากพอ เธอจึงไม่ได้คาดหวังสูงนัก หากพัฒนาไปเป็นความสัมพันธ์แบบชู้รักได้ก็ดี

แต่ถ้าพัฒนาไม่ได้ การมีความสัมพันธ์แบบผลประโยชน์ร่วมกันก็ไม่เลวเหมือนกัน ดังนั้นเมื่อเห็นท่าทีเฉยชาของหยางฮ่าว เธอจึงเลิกพูดจาไร้สาระแล้วเข้าประเด็นทันที

“หืม?”

“เธอยังกล้าฟ้องร้องผมอีกเหรอ?”

หยางฮ่าวพ่นควันบุหรี่ออกมา พลางหันไปมองหวังอิ่งด้วยความประหลาดใจ

ซุนเจียเจียยังมีหน้าจะมาฟ้องร้องเขาอีกเนี่ยนะ?

เรื่องนี้เขาคิดไม่ถึงจริงๆ!

“เธอรู้เรื่องที่พี่รวยเละแล้วค่ะ”

“แถมยังแอบรวบรวมหลักฐานไว้เพียบ ตอนนี้เธอสงสัยว่าพี่ยักยอกถ่ายเททรัพย์สินสมรส ก็เลยจะฟ้องร้องขอแบ่งสินสมรสใหม่!”

หวังอิ่งบอกไปตามความจริง

“เอ่อ…”

“ฟ้องผมเพื่อขอแบ่งสินสมรสใหม่เนี่ยนะ??”

หยางฮ่าวชะงักไปชั่วครู่ ก่อนที่รอยยิ้มจะผุดขึ้นบนใบหน้าอย่างห้ามไม่อยู่

ขอแบ่งสินสมรสใหม่เนี่ยนะ!

นี่มันไม่เท่ากับแล่นเอาเงินมาประเคนให้เขาถึงที่หรอกเหรอ!

ก่อนหน้านี้ในข้อตกลงการหย่าที่ซุนเจียเจียหลอกล่อให้เขาเซ็น หยางฮ่าวเป็นฝ่ายยอมสละทรัพย์สินทั้งหมดและออกจากบ้านตัวเปล่า

ด้วยเหตุนี้ หยางฮ่าวจึงไม่ได้เงินติดตัวมาเลยสักหยวนเดียว!

แต่ตอนนี้ ถ้าเกิดมีการแบ่งสินสมรสใหม่ขึ้นมาจริงๆ

ตามกฎหมายการสมรส อย่างน้อยเขาก็ต้องได้ส่วนแบ่งครึ่งหนึ่ง!

นั่นก็หมายความว่า ทรัพย์สินทั้งหมดที่ซุนเจียเจียฮุบเอาไป เธอจะต้องคายออกมาให้เขาตั้งครึ่งหนึ่ง

เดิมที ข้อเรียกร้องที่หยางฮ่าวตั้งใจจะใช้ฟ้องร้องซุนเจียเจีย ก็คือการขอให้ศาลสั่งเพิกถอนข้อตกลงการหย่าฉบับเดิมเป็นโมฆะ แล้วทำการแบ่งทรัพย์สินกันใหม่อยู่แล้ว

ผลปรากฏว่าตอนนี้ซุนเจียเจียกลับเสนอหน้ามาลุยเองเสียอย่างนั้น!

นี่มันหาเรื่องเอาคอมาขึ้นเขียงแท้ๆ!

“พี่ฮ่าว พี่ยังหัวเราะออกอีกเหรอ?”

“ดูพี่ตอนนี้สิ ทั้งขับเบนท์ลีย์ ทั้งอยู่บ้านหรู ถ้าซุนเจียเจียชนะคดีขึ้นมา ทรัพย์สินของพี่ต้องโดนหั่นไปครึ่งหนึ่งเลยนะ!”

เมื่อเห็นว่าหยางฮ่าวยังมีอารมณ์มานั่งหัวเราะ หวังอิ่งก็ถามออกไปด้วยความมึนงง

“แค่กๆ…”

ได้ยินดังนั้น หยางฮ่าวก็กระแอมไอสองทีแล้วรีบหุบยิ้มทันควัน

จริงด้วย ตอนนี้เขาไม่ควรจะหัวเราะออกมา

หวังอิ่งเป็นถึงเพื่อนสนิทของซุนเจียเจียอดีตภรรยา อยู่ต่อหน้าเธอเขายังต้องเก็บอาการหน่อย

“เดี๋ยวสิ!”

“คุณเป็นเพื่อนสนิทของซุนเจียเจียไม่ใช่เหรอ ทำไมถึงเอาเรื่องพวกนี้มาบอกผมล่ะ?”

หยางฮ่าวที่ได้สติกลับมามองหวังอิ่งด้วยสายตาระแวงสงสัย

“พี่ฮ่าว ถึงฉันจะเป็นเพื่อนกับซุนเจียเจียก็จริง”

“แต่สิ่งที่เธอทำลงไป ฉันรู้สึกรังเกียจมาก และไม่อยากจะไปเกลือกกลั้วด้วยหรอกค่ะ!”

“อีกอย่าง เราก็รู้จักกันมาตั้งกี่ปี ฉันรู้ดีว่าพี่เป็นคนยังไง ในเรื่องที่พี่กับซุนเจียเจียหย่ากัน ฉันยืนอยู่ข้างพี่อย่างแน่นอน”

“ที่ฉันมาหาพี่วันนี้ ก็แค่อยากจะบอกพี่ว่า ถ้าพี่ต้องการให้ฉันไปเป็นพยานในศาล ฉันก็พร้อมจะออกหน้าช่วยพี่โดยไม่ลังเลเลยค่ะ!”

หวังอิ่งพูดด้วยสีหน้าจริงจัง วางท่าเหมือนคนรักความถูกต้องยอมตัดขาดแม้กระทั่งคนใกล้ชิด

เอ่อ…?

หยางฮ่าวถึงกับอึ้งไปกับคำพูดของเธอ เขาไม่นึกเลยจริงๆ ว่าคนที่เป็นเพื่อนสนิทของซุนเจียเจียอย่างหวังอิ่ง จะแปรพักตร์ยอมย้ายฝั่งมาอยู่ข้างเขาแบบนี้

แต่ว่า ทำไมกันล่ะ?

หยางฮ่าวอัดควันบุหรี่เข้าปอดเฮือกใหญ่ จากนั้นก็หรี่ตามองประเมินหวังอิ่งอย่างละเอียด

แกล้งยอมสวามิภักดิ์งั้นเหรอ?

มาตีสนิทเพื่อให้เราตายใจ

แล้วจะมาเป็นหนอนบ่อนไส้ข้างตัวฉันหรือเปล่า?

“พี่ฮ่าว ฉันทนพฤติกรรมของซุนเจียเจียไม่ไหวแล้วจริงๆ นะคะ!”

“ฉันแค่ต้องการยืนอยู่ข้างความถูกต้องเท่านั้น!”

“วันนี้ตอนที่ซุนเจียเจียคุยกับทนายคนนั้น ฉันแอบอัดเสียงเอาไว้ เดี๋ยวฉันส่งให้พี่ได้นะคะ แล้วก็เรื่องหลักฐานที่เธอมี ฉันก็บอกพี่ได้หมดเลย”

“ถ้าทำแบบนี้ พี่จะได้เตรียมตัวรับมือได้ง่ายขึ้นไงคะ!”

ขณะที่หยางฮ่าวกำลังครุ่นคิดเงียบๆ หวังอิ่งก็เอ่ยขึ้นมาอีกครั้ง

【ติ๊ง!】

【ตรวจพบเป้าหมายที่ช่วยเหลือได้】

ชื่อ: หวังอิ่ง

อายุ: 28 ปี

ส่วนสูง: 164 ซม.

น้ำหนัก: 52 กก.

ความต้องการปัจจุบัน:

ขั้นที่หนึ่ง: ใช้ข้อมูลที่มีอยู่แลกเป็นเงินจำนวนหนึ่ง

ขั้นที่สอง: สานสัมพันธ์อย่างลึกซึ้งกับโฮสต์

รางวัลภารกิจ:

ขั้นที่หนึ่ง: อั่งเปา (เล็ก)

ขั้นที่สอง: อั่งเปา (กลาง)

เดี๋ยวสิ…

นี่มันบ้าอะไรกันวะเนี่ย…

พอได้ยินเสียงแจ้งเตือนจากพ่อเทพประทาน หยางฮ่าวก็ถึงกับพูดไม่ออกไปเลยทีเดียว

ขั้นที่หนึ่งยังพอทำเนา มันก็แค่การแลกเปลี่ยนผลประโยชน์

แต่ไอ้ขั้นที่สองนี่สิ จะให้เขาเอาเรือนร่างไปแลกเงินอีกแล้วใช่ไหมเนี่ย?

ถ้าคู่แลกเปลี่ยนเป็นเหอซือซือ หยางฮ่าวก็ยังพอทนได้ แม้ทัศนคติของเธอจะไม่ค่อยเข้าท่า แต่หน้าตาและรูปร่างจัดว่าชั้นยอด

สำหรับผู้ชายที่เป็นสิ่งมีชีวิตประเภทบางเวลาก็ไม่ได้ใช้สมองคิด การจะสานสัมพันธ์ให้ลึกซึ้งกันสักหน่อยก็ไม่ใช่ปัญหาอะไร

ยังไงซะก็เป็นแค่ “ขาไพ่” คนหนึ่ง ขอแค่เซฟตัวเองให้ปลอดภัยก็พอแล้ว!

ทว่าคุณสมบัติเฉพาะตัวของหวังอิ่งกับเหอซือซือนั้นคนละชั้นกันเลย

เธอเป็นแค่ผู้หญิงธรรมดาๆ คนหนึ่งที่หน้าตาและรูปร่างอยู่ในระดับปานกลางค่อนไปทางดีเท่านั้น

นี่เขาจะต้องยอมขายเนื้อขายตัวเพื่อแลกกับอั่งเปาซองเดียวจริงๆ เหรอ?

พ่อเทพประทานกำลังเปิดลู่ทางทำมาหากินอะไรให้เขากันแน่เนี่ย!!

อืม…

มันพอจะมีทางลักไก่ใช้บั๊กกับระบบได้บ้างไหมนะ??

สมองของหยางฮ่าวหมุนแล่นค่อนข้างไว เงื่อนไขภารกิจบอกไว้แค่ว่าสานสัมพันธ์อย่างลึกซึ้ง แต่ไม่ได้ระบุเจาะจงนี่นาว่าต้องใช้วิธีการแบบไหน

ถ้าอย่างนั้น ช่องว่างให้พลิกแพลงก็เปิดกว้างขึ้นเยอะเลยสิ

หยางฮ่าวเหลือบสายตาไปมองร้านขายของเล่นผู้ใหญ่ที่อยู่ไม่ไกล

อืม ก็น่าลองดูนะ

อั่งเปา (กลาง) เชียวนะเฟ้ย!

เปิดสุ่มเงินได้ตั้งแต่หนึ่งล้านถึงสิบล้านหยวนเลยนะ!

คุ้มค่าที่จะลองเสี่ยงดูสักตั้ง