บทที่ 88 แผนตบทรัพย์นางนกต่อ

ในห้องวีไอพีอีกห้องหนึ่ง

จริงๆ แล้วหวังจื้อเฉาไม่ได้ถูกใจพนักงานนวดที่เข้ามาเท่าไร เดิมทีตั้งใจจะขอเปลี่ยนคน แต่พอเห็นท่าทางน่าสงสารของหญิงสาว สัญชาตญาณความอยากปกป้องก็พุ่งพล่านขึ้นมาทันที

หวังจื้อเฉาจึงยอมให้เธออยู่บริการต่อ

ทว่าในใจเขายังคงคันยุบยิบ รู้สึกไม่ค่อยยอมจำนนสักเท่าไร

อุตส่าห์กินยาไปแล้วแท้ๆ!

แถมเพื่อนรักอย่างหยางฮ่าวยังเปย์ไม่อั้น บอกให้เขาจัดเต็มได้ตามใจชอบอีกต่างหาก!

ผลปรากฏว่า สาวที่รั้งตัวไว้กลับไม่ได้ตรงสเปกเขาขนาดนั้น

และในจังหวะที่หวังจื้อเฉากำลังลังเลว่าจะเรียกพนักงานมาเพิ่มอีกคนดีไหม เสียงฝีเท้าดัง "ตึกๆ" ก็แว่วมาจากนอกห้อง

ทันใดนั้น พนักงานต้อนรับสาวก็ยิ้มแย้มเปิดประตูห้องเข้ามา พร้อมกับพาพนักงานนวดหญิงอีกสี่คนเดินตามเข้ามา

"เถ้าแก่คะ ทั้งสี่คนนี้เพื่อนของคุณจัดไว้ให้ค่ะ คนละสองคอร์ส"

"ขอให้มีความสุขนะคะ"

พนักงานต้อนรับพูดจบก็ส่งยิ้มหวานแล้วถอยออกจากห้องไป

"เถ้าแก่คะ เดี๋ยวหนูนวดขาให้นะคะ"

"เถ้าแก่คะ หนูช่วยนวดหัวให้ค่ะ"

"อาหลิง เธอจะนวดหัวไหนกันแน่ เหลือไว้ให้ฉันหัวนึงสิ…"

พอประตูปิดลง ฝูงสาวงามก็กรูเข้ามาล้อมหวังจื้อเฉาไว้ทันที

หวังจื้อเฉาที่เมื่อครู่ยังแอบเซ็งอยู่พลันยิ้มแก้มแทบปริ ในใจแอบรำพึงรำพัน: พี่ฮ่าวรู้ใจกูจริงๆ!!

แม้หวังจื้อเฉาจะรู้ดีว่ากำลังวังชาของตัวเองมีขีดจำกัด แต่คนโบราณเขาว่าไว้ไม่ใช่เหรอ

ยอมตายใต้กระโปรงนาง ดีกว่าอยู่อย่างไร้รัก!

วันนี้ขอท้าทายขีดจำกัดตัวเองดูสักตั้ง

อย่างมากอีกสิบแปดปีข้างหน้าก็กลับมาเกิดเป็นยอดชายชาตรีใหม่!

ยังไงชีวิตที่ต้องก้มหน้าก้มตาทำงานงกๆ เยี่ยงวัวควายแบบนี้ก็ไม่มีอะไรให้ต้องอาลัยอาวรณ์อยู่แล้ว

ตัดภาพจากฝั่งหวังจื้อเฉาที่กำลังคึกคักเร่าร้อน

ทางฝั่งหยางฮ่าวในตอนนี้กลับค่อนข้างน่ากระอักกระอ่วนใจ

"เสี่ยวเหมิง เล่าให้พี่ฟังหน่อยว่ามันเกิดอะไรขึ้น?"

"ทำไมถึงมาทำงานที่นี่ได้ล่ะ?"

หยางฮ่าวส่งสัญญาณให้เฉินเสี่ยวเหมิงมานั่งลงข้างๆ ตอนเด็กๆ ทั้งสองคนสนิทกันมาก ทว่าครั้งล่าสุดที่เจอกันก็คือช่วงตรุษจีนเมื่อสองปีก่อนนู้น

คิดไม่ถึงเลยว่าการได้พบกันอีกครั้ง

จะกลายเป็นในร้านนวดเท้าแบบนี้

นอกจากจะรู้สึกห่างเหินไปบ้างแล้ว แน่นอนว่าต่างฝ่ายต่างก็รู้สึกกระอักกระอ่วนใจไม่น้อย

เฉินเสี่ยวเหมิงยอมนั่งลงข้างหยางฮ่าวอย่างว่าง่าย เธอยังไม่ทันได้อ้าปากพูด หยาดน้ำตาก็เริ่มเอ่อล้นในดวงตากลมโตคู่นั้นแล้ว

"เกิดเรื่องอะไรขึ้นกันแน่?"

"ไม่เห็นพ่อกับแม่พี่เล่าให้ฟังเลย!"

ถ้าครอบครัวของเฉินเสี่ยวเหมิงมีเรื่องใหญ่เกิดขึ้นจริง พ่อแม่ของหยางฮ่าวก็ควรจะพูดถึงให้เขาฟังบ้าง แต่นี่หยางฮ่าวกลับไม่ได้ยินข่าวคราวเลยสักนิด จึงอดแปลกใจไม่ได้

"เสี่ยวจวินมีเรื่องน่ะค่ะ"

"ตอนนี้ยังโดนขังอยู่ในสถานกักกันอยู่เลย!"

"ประมาณสองเดือนก่อน เขาไปรู้จักกับผู้หญิงคนหนึ่งในผับ ดื่มเหล้าด้วยกันอยู่สองสามครั้ง แล้วมีครั้งหนึ่งที่เมาแล้วพากันไปเปิดโรงแรม พอวันรุ่งขึ้นผู้หญิงคนนั้นก็แจ้งความว่าโดนข่มขืน!"

"หลังจากนั้นเสี่ยวจวินก็โดนจับ ทนายบอกว่าหลักฐานของอีกฝ่ายแน่นหนามาก ผู้หญิงคนนั้นอยู่ในอาการมึนเมา แถมตามตัวยังมีรอยข่วนอีก คดีแบบนี้เสี่ยวจวินต้องโดนโทษจำคุกแน่นอน…"

ยิ่งหยางฮ่าวฟังเฉินเสี่ยวเหมิงเล่า ก็ยิ่งรู้สึกว่าเรื่องนี้มีกลิ่นทะแม่งๆ นี่มันตบทรัพย์ชัดๆ!

เพียงแต่เป็นเวอร์ชันอัปเกรด!

ทว่าเขาก็เคยได้ยินมาว่า แผนตบทรัพย์เวอร์ชันอัปเกรดแบบนี้แทบจะแก้ทางไม่ได้เลย

เพราะอีกฝ่ายอยู่ในภาวะมึนเมา ในกรณีนี้ศาลจะมองว่าเธอสูญเสียสติสัมปชัญญะในการขัดขืน ประกอบกับมีรอยข่วนตามร่างกาย ยิ่งทำให้ชี้ชัดได้ว่าเป็นร่องรอยจากการใช้กำลังบังคับ

"อีกฝ่ายเรียกร้องเงินเท่าไร?"

"ห้าแสนหยวนค่ะ!"

เฉินเสี่ยวเหมิงถอนหายใจเบาๆ "พี่ฮ่าว พี่ก็รู้สภาพที่บ้านฉันนี่คะ ไม่มีปัญญาหาเงินเยอะขนาดนั้นหรอก ไปหยิบยืมตะลอนขอความช่วยเหลือมาทั่วแล้วยังได้แค่สามแสน"

"ส่วนอีกสองแสนที่เหลือจนปัญญาจริงๆ ฉันเลยต้องไปกู้เงินผ่านแอปเงินกู้ออนไลน์ แต่กู้น่ะมันง่าย รายได้แบบฉันจะหาเงินมาใช้คืนมันยากเกินไป"

"พอดีมีเพื่อนทำงานอยู่ที่นี่ บอกว่าเดือนหนึ่งหาได้สองสามหมื่นหยวน ฉันก็เลยกะว่าจะมาลองดู…"

【ติ๊ง!】

【ตรวจพบเป้าหมายที่ช่วยเหลือได้】

【ชื่อ: เฉินเสี่ยวเหมิง】

【อายุ: 27 ปี】

【ส่วนสูง: 166 ซม.】

【น้ำหนัก: 49 กก.】

【ความต้องการปัจจุบัน: ชำระหนี้สินให้หมด ช่วยแก้คดีความให้น้องชาย】

【รางวัล】

【ขั้นที่หนึ่ง: อั่งเปา (เล็ก) * 1, ถุงแพรข้อมูลลับ * 1】

【ขั้นที่สอง: การ์ดทักษะ * 1】

ขณะที่เฉินเสี่ยวเหมิงกำลังเล่าเรื่องราวในอดีต เสียงของพ่อเทพประทานก็ดังขึ้นในหัวของหยางฮ่าวอีกครั้ง

หยางฮ่าวเงยหน้ามองเฉินเสี่ยวเหมิงแวบหนึ่งแล้วถามว่า "เงินห้าแสนนั่นให้ทางนั้นไปหรือยัง?"

"ยังค่ะ"

"นัดว่าจะไปเจอทนายฝั่งนู้นเพื่อเซ็นสัญญากันพรุ่งนี้"

"ทนายบอกว่าขอแค่อีกฝ่ายยอมออกหนังสือยอมความให้ เสี่ยวจวินก็จะได้รอลงอาญาค่ะ"

หยางฮ่าวพยักหน้า ก่อนจะถามต่อว่า "เธอกู้เงินออนไลน์มาสองแสนเหรอ?"

"ค่ะ"

เฉินเสี่ยวเหมิงพยักหน้าพลางสะอึกสะอื้น "ที่บ้านหาไม่ได้แล้วจริงๆ ค่ะ อีกฝ่ายก็ไม่ยอมลดราวาศอก จะปล่อยให้เสี่ยวจวินติดคุกไม่ได้หรอกค่ะ"

"สองแสนนั่นพี่ให้ยืมเอง"

"รีบเอาไปโปะแอปเงินกู้นั่นเดี๋ยวนี้เลย ของพรรค์นั้นมันก็ไม่ต่างจากเงินกู้นอกระบบหรอก มีแต่จะพอกพูนดอกเบี้ยทบต้นไปเรื่อยๆ!"

หยางฮ่าวเอ่ยด้วยสีหน้าจริงจัง

"เอ๊ะ?"

"พี่ฮ่าว…พี่…"

เฉินเสี่ยวเหมิงนึกไม่ถึงว่าหยางฮ่าวจะใจป้ำขนาดนี้ ทั้งตกใจทั้งซาบซึ้งใจ น้ำตาพลันไหลพรากออกจากเบ้าตาทันที

เพื่อช่วยเหลือน้องชาย แน่นอนว่าเธอเคยบากหน้าไปเอ่ยปากขอยืมเงินจากเพื่อนๆ รอบตัวมาหมดแล้ว แต่รวมๆ กันแล้วก็ได้มาแค่สามหมื่นหยวนเท่านั้น

ผู้ชายคนหนึ่งที่ตามจีบเธอมาตั้งนาน พอเธออ้าปากขอยืมเงินปุ๊บก็ตัดการติดต่อหายสาบสูญไปเลยทันที

วินาทีนั้นเธอถึงได้เข้าใจว่า มุกตลกในเน็ตไม่ได้พูดเกินจริงเลย ถ้าอยากปฏิเสธคนที่มาตามจีบ ก็แค่ลองเอ่ยปากขอยืมเงินเขาดู

ทว่า หยางฮ่าวที่ไม่ได้เจอกันเกือบสองปี กลับให้เธอยืมเงินถึงสองแสนหยวนหน้าตาเฉย!

โดยเฉพาะอย่างยิ่ง อีกฝ่ายคือ 'พี่ชาย' ที่เธอแอบชอบมานานหลายปีคนนั้น!

ชั่วขณะนี้ เฉินเสี่ยวเหมิงกลั้นอารมณ์ไว้ไม่อยู่อีกต่อไป เธอโผเข้ากอดหยางฮ่าวแล้วร้องไห้โฮออกมา…

หยางฮ่าวรู้ดีว่าเวลาแบบนี้พูดอะไรไปก็ไม่มีประโยชน์ ปล่อยให้อีกฝ่ายระบายออกมาให้เต็มที่จะดีกว่า

รอจนเสียงร้องไห้ของเฉินเสี่ยวเหมิงค่อยๆ เบาลง กลายเป็นเสียงสะอื้นฮักเบาๆ หยางฮ่าวจึงตบหลังเธอเบาๆ "โอนเข้าอาลีเพย์ของเธอได้ใช่ไหม?"

"อื้อๆ"

เฉินเสี่ยวเหมิงสูดน้ำมูกพลางพยักหน้า

หยางฮ่าวเปิดหารายชื่อเฉินเสี่ยวเหมิงในเพื่อนบนอาลีเพย์ ครั้งล่าสุดที่ทั้งสองคนมีปฏิสัมพันธ์กันในแอปนี้ ก็คือตอนที่เฉินเสี่ยวเหมิงส่งการ์ดอวยพรมาให้เขา

หยางฮ่าวโอนเงินสองแสนหยวนไปให้ทันที จากนั้นก็พูดขึ้นว่า "เวลาเข้างานเขาห้ามพกมือถือใช่ไหม รีบกลับไปที่ห้องพักพนักงานแล้วกดใช้หนี้ซะ"

"ได้ค่ะ"

เฉินเสี่ยวเหมิงพยักหน้ารับอย่างว่าง่าย "พี่ฮ่าว ฉันจะตั้งใจหาเงิน แล้วรีบเอาเงินมาคืนพี่ให้เร็วที่สุดนะคะ"

"เรื่องคืนเงินเอาไว้ค่อยคุยกันทีหลัง"

"งานนี้ไม่เหมาะกับเธอหรอก อย่าทำอีกเลย!"

หยางฮ่าวพูดด้วยน้ำเสียงเคร่งขรึมจริงจัง

"อื้อๆ"

เฉินเสี่ยวเหมิงพยักหน้ารัวๆ วันนี้เป็นวันแรกที่เธอเริ่มงานอย่างเป็นทางการ ตอนอบรมมันก็ยังดีอยู่หรอก เพราะไม่ต้องมารับมือกับลูกค้าตัวจริง

พอต้องมาทำงานจริงเข้า ในใจเธอกลับตื่นตระหนกสุดขีด ยิ่งตอนอยู่ในห้องพักพนักงานแล้วได้ยินพนักงานคนอื่นคุยเรื่องลามกหยาบโลน เธอก็ยิ่งหวาดกลัวและประหม่าเข้าไปใหญ่

ในเมื่อตอนนี้ไม่มีความกดดันจากหนี้เงินกู้ออนไลน์แล้ว แน่นอนว่าเธอก็ไม่อยากอยู่ที่นี่ต่อเช่นกัน

"รีบไปเถอะ!"

"จำไว้ว่าต้องรีบกดจ่ายหนี้เดี๋ยวนี้เลยนะ!"

หยางฮ่าวโบกมือเร่ง เขายังรอให้เฉินเสี่ยวเหมิงจ่ายหนี้เงินกู้ออนไลน์เพื่อรับรางวัลอยู่นะ!