บทที่ 90 น้องสาวข้างบ้านทั้งอ่อนหวานทั้งว่านอนสอนง่าย

【ติ๊ง!】

【ภารกิจขั้นที่หนึ่งเสร็จสิ้น!】

【รางวัล: อั่งเปา (เล็ก) * 1, ถุงแพรข้อมูลลับ * 1】

【เปิดอั่งเปาหรือไม่: ใช่ / ไม่ใช่】

ภายในห้องส่วนตัว

ในที่สุดเสียงแจ้งเตือนจากระบบพ่อพระประทานทรัพย์ก็ดังขึ้น

เห็นได้ชัดว่าเฉินเสี่ยวเหมิงเคลียร์หนี้สินทั้งหมดเรียบร้อยแล้ว

หยางฮ่าวสั่งเปิดอั่งเปาทันที

และอั่งเปา (เล็ก) รอบนี้ก็เปิดได้เงินถึง 680,000 หยวน!

หักเงิน 270,000 หยวนที่เพิ่งให้เฉินเสี่ยวเหมิงยืมไป ก็ยังเหลือกำไรเน้นๆ!

จากนั้นเขาก็เปิดถุงแพรข้อมูลลับต่อทันที

【ติ๊ด! ส่งข้อมูลไปยังกล่องข้อความของโฮสต์เรียบร้อยแล้ว】

นี่ไม่ใช่ครั้งแรกที่หยางฮ่าวเปิดถุงแพรข้อมูลลับ เขาจึงรีบเปิดอีเมลในมือถือขึ้นมาเช็ก

ข้อมูลที่ระบบส่งมาให้รอบนี้ มีทั้งคลิปวิดีโอ คลิปเสียง และภาพแคปหน้าจอแชตเว่ยซวิ่นอีกหลายรูป

ในวิดีโอปรากฏชายหญิงคู่หนึ่งนั่งอยู่บนโซฟาในห้องพัก ทั้งสองกำลังสุมหัววางแผนกันอย่างออกรสว่าจะจัดฉากต้มตุ๋นเฉินเสี่ยวจวินอย่างไร

ส่วนคลิปเสียงน่าจะบันทึกมาจากกล้องหน้ารถ ทั้งคู่กำลังปรึกษากันว่าจะนัดเฉินเสี่ยวจวินไปผับไหน แล้วล่อลวงให้เขาเป็นคนเปิดห้องพัก

ภาพแคปหน้าจอแชตถัดมาเป็นบทสนทนาหลังจากแจ้งความไปแล้ว ทั้งสองกำลังคุยกันว่าจะขูดรีดเงินค่าทำหนังสือยอมความเท่าไร รวมถึงการแบ่งเงิน 500,000 หยวนที่จะได้มา โดยหลักฐานแชตระบุชัดเจนว่าฝ่ายหญิงเอาไป 350,000 หยวน ส่วนฝ่ายชายได้ 150,000 หยวน!

พอมีหลักฐานพวกนี้ ข้อหาข่มขืนของเฉินเสี่ยวจวินก็ตกไปทันที สามารถพิสูจน์ความบริสุทธิ์ได้ว่าเขาถูกจัดฉากใส่ร้าย

ยิ่งไปกว่านั้น ในแชตยังหลุดปากพูดถึงการใช้วิธีเดียวกันนี้รีดเงินมาได้ 400,000 หยวนเมื่อครั้งก่อน โดยฝ่ายหญิงฟันไป 300,000 หยวน และฝ่ายชายเอาไป 100,000 หยวน

นั่นหมายความว่า ทั้งสองคนเป็นมิจฉาชีพมืออาชีพ!

ดังนั้น คดีของเฉินเสี่ยวจวินพลิกกลับมาชนะได้อย่างแน่นอน!

และถ้าเป็นแบบนั้น ภารกิจขั้นที่สองก็จะลุล่วงไปด้วยดี

พอคิดมาถึงตรงนี้ หยางฮ่าวก็อดใจเต้นไม่ได้

เพราะรางวัลของภารกิจขั้นที่สองคือการ์ดทักษะหนึ่งใบ!

ไอเทมชิ้นนี้เขาเคยเห็นแต่ในรายการรางวัลภารกิจ ทว่ายังไม่เคยได้ครอบครองมาก่อนเลยสักครั้ง

รางวัลเงินสดหรือสิ่งของที่เคยได้มาล้วนเป็นสิ่งที่มีอยู่จริงบนโลก

แต่การ์ดทักษะมันไม่ใช่แบบนั้น

มันเหมือนไอเทมในเกมที่ไม่มีทางหาได้จากโลกแห่งความเป็นจริง

หยางฮ่าวจึงตั้งตารอเป็นอย่างยิ่งว่าการ์ดใบนี้จะใช้แลกทักษะอะไรได้บ้าง

เขาจะได้พลังพิเศษระดับเทพจุติมาเลยหรือเปล่า?

ยิ่งคิดก็ยิ่งตื่นเต้นจนเนื้อเต้น!

เพราะของพรรค์นี้ ต่อให้มีเงินท่วมหัวก็หาซื้อไม่ได้!

ตึก… ตึก… ตึก…

เสียงส้นสูงกระทบพื้นดังแว่วมาจากนอกห้องอีกครั้ง

เฉินเสี่ยวเหมิงเดินกลับเข้ามา

หลังจากก้าวเข้ามาในห้องส่วนตัว เธอก็ดึงประตูปิดลง จากนั้นก็เดินมาคุกเข่าลงข้างเตียงเงียบๆ ดึงกะละมังแช่เท้าออกมาจากใต้เตียง พลางเปิดน้ำแล้วก้มหน้าพูดเสียงเบา "คุณลูกค้าคะ ลองแตะดูอุณหภูมิน้ำหน่อยนะคะ"

"เอ่อ…"

หยางฮ่าวชะงักไป ได้แต่ยิ้มแห้งๆ พลางถาม "เสี่ยวเหมิง เธอจะทำอะไรน่ะ?"

"คุณลูกค้าคะ คุณมานวดเท้าไม่ใช่เหรอคะ!"

"หมอนวดหมายเลขสี่สิบเก้าพร้อมให้บริการแล้วค่ะ!"

เฉินเสี่ยวเหมิงประคองเท้าของหยางฮ่าวลงในอ่างแช่เท้าพลางเอ่ยเสียงแผ่ว

"นี่มัน…"

แม้หยางฮ่าวจะยังลังเลอยู่บ้าง แต่ร่างกายกลับซื่อสัตย์เหลือเกิน ยอมปล่อยให้เฉินเสี่ยวเหมิงวางเท้าทั้งสองข้างของเขาลงในอ่างแช่เท้าแต่โดยดี

พูดก็พูดเถอะ ความรู้สึกนี้มันแปลกใหม่อยู่เหมือนกัน!

น้องสาวข้างบ้านที่เป็นเพื่อนเล่นกันมาตั้งแต่เด็ก ผันตัวมาเป็นหมอนวดคอยล้างเท้าให้เนี่ยนะ

ในใจมันบอกไม่ถูกจริงๆ!

ยังดีที่แสงไฟในห้องส่วนตัวค่อนข้างสลัว

เฉินเสี่ยวเหมิงเอาแต่ก้มหน้า ส่วนหยางฮ่าวก็นอนอยู่บนเตียงนวด ขอแค่สายตาไม่ประสานกัน ก็ยังพอถูไถ ไม่ถึงกับกระอักกระอ่วนจนทนไม่ไหว

"คุณลูกค้าคะ อุณหภูมิน้ำพอดีไหมคะ"

"อืม พอดีแล้ว"

หยางฮ่าวหลับตาลง ตอบกลับเสียงเรียบ

เฉินเสี่ยวเหมิงตั้งอกตั้งใจล้างเท้าให้เขา ก่อนจะเริ่มทำงานจริงเธอผ่านการอบรมมาหนึ่งสัปดาห์ จึงพอมีความรู้พื้นฐานกับเทคนิคการนวดกดจุดฝ่าเท้ามาบ้าง

แต่ครูฝึกเคยบอกไว้ว่า การจะหาเงินให้ได้เยอะๆ เทคนิคเป็นแค่น้ำจิ้ม การเอาอกเอาใจลูกค้าให้มีความสุขต่างหากคือฝีมือที่แท้จริง

ในเรื่องการเอาอกเอาใจผู้ชายนั้น เฉินเสี่ยวเหมิงไม่ถนัดเลย ด้วยความที่หน้าตาสะสวยมาตลอด ข้างกายเธอจึงไม่เคยขาดคนมาตามจีบ

ดังนั้นตามปกติแล้ว จึงมักจะมีแต่ผู้ชายคนอื่นที่พยายามสรรหาสารพัดวิธีมาคอยเอาอกเอาใจเธอเสียมากกว่า

พอสถานะสลับกันแบบนี้ เฉินเสี่ยวเหมิงย่อมไม่ชินเป็นธรรมดา

ทว่าสถานการณ์ในตอนนี้ต่างออกไป คนที่นอนอยู่บนเตียงนวดคือหยางฮ่าว

เป็นพี่หยางฮ่าวที่เธอแอบชอบมาตั้งหลายปี!

แถมเมื่อครู่นี้ เขายังเปรียบเสมือนพระผู้ช่วยชีวิตที่ฉุดดึงเธอขึ้นมาจากขุมนรกแห่งนี้อีกด้วย

ความรู้สึกชื่นชมหลงใหลผสมปนเปเข้ากับความซาบซึ้งใจ ทำให้เฉินเสี่ยวเหมิงเต็มอกเต็มใจที่จะปรนนิบัติผู้ชายคนนี้…

หลังจากล้างเท้าเสร็จ

เธอก็เริ่มลงมือนวดตามเทคนิคที่ได้เรียนมาจากการอบรม

เริ่มจากฝ่าเท้าก่อน

ต่อด้วยคอบ่าไหล่และแผ่นหลัง จากนั้นก็เป็นขาทั้งสองข้าง…

ทว่าเฉินเสี่ยวเหมิงกลับพบว่า ในตอนที่เธอกำลังนวดต้นขาอยู่นั้น พี่หยางฮ่าวคนนี้กลับเล่นกลอุบายบางอย่างที่ทำให้เธอหน้าแดงก่ำ หัวใจเต้นระรัว

เฉินเสี่ยวเหมิงกัดริมฝีปากเบาๆ พลางเอ่ยถามด้วยเสียงแผ่วเบาราวกับยุงบิน "เถ้าแก่ จะต่อเวลาไหมคะ"

ซี๊ด~

ประโยคนี้ดาเมจรุนแรงเกินไปแล้ว!

หยางฮ่าวสะท้านวาบไปทั้งร่าง นิ่งคิดอยู่ครู่หนึ่ง เขาก็พยักหน้า "ตกลง!"

…

วันรุ่งขึ้น

ฟ้าเพิ่งจะสาง

หยางฮ่าวก็เดินออกมาจากร้านนวดเท้าไป๋เยวี่ยกวง

หวังจื้อเฉาเดินเกาะกำแพงตามหลังเขามา พลางบ่นพึมพำเสียงค่อยตลอดทาง "อายุเยอะแล้วจริงๆ ไม่ฟิตปึ๋งปั๋งเหมือนเมื่อก่อนเลยแฮะ!"

"พี่ฮ่าว ทำไมพี่ยังดูสดชื่นขนาดนั้นล่ะ"

ตามสัญชาตญาณ หวังจื้อเฉาคิดว่าสภาพของหยางฮ่าวก็คงไม่ต่างจากตัวเอง

แต่ผลปรากฏว่า สภาพร่างกายและจิตใจของทั้งคู่กลับต่างกันราวฟ้ากับเหว

"ก็นอนหลับสบาย มันก็ต้องสดชื่นอยู่แล้วสิ!"

เมื่อคืนหยางฮ่าวนอนกับเฉินเสี่ยวเหมิง น้องสาวข้างบ้านคนนี้ตัวนุ่มนิ่มแถมยังช่างเอาอกเอาใจ ย่อมนอนหลับสบายเป็นธรรมดา

พอตื่นเช้ามา เฉินเสี่ยวเหมิงก็บอกว่าจะกลับไปเก็บของที่หอพักแล้วค่อยไปทำเรื่องลาออก

ส่วนหยางฮ่าวเตรียมตัวกลับไปเจียงจงฮวาหยวนเพื่อเช็กอินออกกำลังกายยามเช้ากับสาวใหญ่ทรงเสน่ห์อย่างกวนซู่เอ๋อ จากนั้นค่อยแวะไปรับเฉินเสี่ยวเหมิงที่ใต้ตึกหอพัก

"เมื่อคืนผมแทบไม่ได้นอนเลย จึ๊ๆ น้องๆ พวกนั้นเด็ดสะเด่าจริงๆ พับผ่าสิ…"

หวังจื้อเฉาเดาะลิ้น พลางนึกย้อนถึงรสชาติหวานฉ่ำ

หยางฮ่าวถึงกับยกนิ้วโป้งให้ด้วยความนับถือ "โคตรเทพ!"

…

อีกด้านหนึ่ง

เฉินเสี่ยวเหมิงกลับมาถึงหอพักรวมของเหล่าหมอนวดสาวกว่าสิบชีวิต

เนื่องจากเวลาทำงานต้องใช้ชีวิตสลับกลางวันเป็นกลางคืน ตอนเช้าที่หอพักจึงมีคนค่อนข้างพลุกพล่าน ส่วนใหญ่เพิ่งจะออกกะกลับมาจากร้าน

ตอนที่เฉินเสี่ยวเหมิงก้าวเข้ามา บางคนกำลังล้างหน้าแปรงฟัน บางคนนั่งคุยเรื่อยเปื่อย และบางคนก็กำลังกินมื้อเช้า

พอเห็นเฉินเสี่ยวเหมิงเดินเข้าห้อง หลิวเยี่ยนเยี่ยน เพื่อนที่แนะนำให้เธอมาทำงานที่นี่ก็รีบปรี่เข้ามาหาทันที "เสี่ยวเหมิง ได้ยินว่าจะไม่ทำแล้วเหรอ"

ตั้งแต่เมื่อคืนหลิวเยี่ยนเยี่ยนก็ได้ยินข่าวแว่วมาแล้วว่า เพื่อนของเธอคนนี้จับเสี่ยสายเปย์ได้ แถมยังลือกันว่าโอนเงินให้ตรงนั้นเลยตั้งสองแสนเจ็ดหมื่น!

พอได้ยินเรื่องนี้ หลิวเยี่ยนเยี่ยนก็ทั้งตกตะลึงทั้งอิจฉาตาร้อน เธอรู้จักกับเฉินเสี่ยวเหมิงตอนไปทำงานที่เมืองหลวง ความสัมพันธ์ไม่ได้สนิทสนมอะไรกันมากมาย

การทำงานที่นี่ ถ้าแนะนำหมอนวดเข้ามาได้หนึ่งคนจะมีค่านายหน้าให้ หากเฉินเสี่ยวเหมิงทำครบหนึ่งเดือน หลิวเยี่ยนเยี่ยนก็จะได้เงินสองพันหยวน

ทว่าเฉินเสี่ยวเหมิงเพิ่งจะเริ่มงานอย่างเป็นทางการแค่วันแรกก็คว้าเสี่ยใหญ่ไปครองซะแล้ว นอกจากความตกตะลึงและอิจฉา หลิวเยี่ยนเยี่ยนจึงอดเซ็งไม่ได้

เงินสองพันหยวนลอยหายไปกับตาเลย!

"อื้ม คุยกับเจ๊หงเรียบร้อยแล้วจ้ะ"

"เก็บของเสร็จก็จะไปแล้ว"

เฉินเสี่ยวเหมิงตอบตามตรง

"ได้ยินว่าเสี่ยคนนั้นโอนเงินให้เธอสองแสนเจ็ดหมื่น เรื่องจริงเหรอ"

หลิวเยี่ยนเยี่ยนถามต่ออย่างอยากรู้อยากเห็น

"เรื่องโอนเงินสองแสนเจ็ดหมื่นน่ะจริงจ้ะ แต่ฉันขอยืมเขานะ"

เฉินเสี่ยวเหมิงไม่เคยคิดจะเบี้ยวหนี้เลย เพียงแต่พอเปลี่ยนเจ้าหนี้มาเป็นหยางฮ่าว เธอก็พอจะหายใจหายคอได้ทั่วท้องขึ้น ไม่มีดอกเบี้ยมหาโหด และเขาก็ไม่มาคอยบีบบังคับทวงเงินเธอด้วย