บทที่ 55 ฉินลี่ดูของโบราณเป็นด้วยเหรอ?

“พี่ลี่ การประมูลของโบราณใกล้จะเริ่มแล้ว ไปดูด้วยกันไหมครับ”

พวกฟ่านปิ่งจวินเดินมาชวนฉินลี่ไปชมการประมูลด้วยกัน

การประมูลจัดขึ้นที่ห้องโถงใหญ่บนชั้นสองของอาคารนี้

ฉินลี่พยักหน้า เขาย่อมไม่มีปัญหาอยู่แล้ว

เขาจับมือนุ่มของถังซูหานไว้พลางถาม “พวกเราขึ้นไปดูกันหน่อยไหม”

ถังซูหานพยักหน้า

งานเลี้ยงค่ำคืนนี้คืองานการกุศล โดยมีไฮไลต์เป็นการประมูลของโบราณ ย่อมต้องขึ้นไปดูอยู่แล้ว

เมื่อทุกคนเห็นพ้องต้องกันจึงพากันเดินขึ้นชั้นบน

ทว่าตอนเดินผ่านหน้าห้องน้ำ

เจียงไอ่หลินก็ก้าวออกมาพอดี

ฟ่านปิ่งจวินจึงเอ่ยทัก “ไอ่หลิน จะไปดูการประมูลของโบราณด้วยกันไหม”

แต่เจียงไอ่หลินกลับไม่สนใจเขา เธอเพียงส่งสายตาซับซ้อนมองฉินลี่แวบหนึ่ง ก่อนจะเดินตรงดิ่งไปยังประตูทางออก

เธอออกจากงานเลี้ยงการกุศลก่อนเวลา

ฟ่านปิ่งจวินไม่ค่อยเข้าใจสถานการณ์เท่าไรนัก จึงพูดขึ้นว่า “ช่างเถอะ ไอ่หลินอาจจะไม่ค่อยสบาย พวกเราไปกันเองดีกว่า”

ฟ่านปิ่งจวินถือว่ามีมารยาทดีมาก ไม่มีทีท่าหงุดหงิดเลยแม้แต่น้อย

ใบหน้าของฉินลี่ยังคงประดับด้วยรอยยิ้มบางๆ

ทว่าในเวลานี้ เสียงสังเคราะห์จากระบบกลับดังขึ้นในหัว

‘ติ๊ง! โฮสต์คลี่คลายวิกฤตความเจ้าชู้สำเร็จหนึ่งครั้ง’

‘ระบบมอบรางวัล: ทักษะประเมินของโบราณระดับท็อป’

เรื่องแค่นี้ก็ได้รางวัลด้วยเหรอ

แต่ในเมื่อระบบตัดสินว่าคลี่คลายวิกฤตได้แล้ว นั่นก็แปลว่าเจียงไอ่หลินจะไม่ก่อเรื่องอีก

นี่ต่างหากคือสิ่งที่ฉินลี่ต้องการจริงๆ

เขารับรู้ได้ถึงความรู้ด้านการประเมินของโบราณที่หลั่งไหลเข้ามาในหัวไม่ขาดสาย ฉินลี่ตีสีหน้าเรียบเฉยพลางจูงมือถังซูหานก้าวขึ้นไปยังชั้นสอง

เมื่อมาถึงชั้นสอง มีผู้คนนั่งประจำที่กันอยู่มากแล้ว

ทว่าพอกลุ่มของฟ่านปิ่งจวินปรากฏตัว หลายคนก็รีบลุกขึ้นยืนทักทาย

เห็นได้ชัดว่าตระกูลฟ่าน ตระกูลเฉิง และตระกูลจูมีอิทธิพลในหมิงจูมากเพียงใด

ทั้งห้าคนเลือกที่นั่งแถวหน้าแล้วนั่งลง

ข้างหนึ่งของฉินลี่คือฟ่านปิ่งจวิน ส่วนอีกข้างคือถังซูหาน

เวลาสองทุ่มครึ่ง การประมูลก็เริ่มต้นขึ้นอย่างเป็นทางการ

ชายวัยกลางคนอายุประมาณสี่สิบกว่าปีถือไมโครโฟนก้าวขึ้นมาบนเวที

“แขกผู้มีเกียรติทุกท่าน ขอบคุณทุกคนที่สละเวลาอันมีค่ามาร่วมงานเลี้ยงการกุศลในค่ำคืนนี้ ของโบราณในงานประมูลการกุศลครั้งนี้ได้รับการสนับสนุนจากคุณพ่อของผม รายได้จากการประมูลทั้งหมดจะมอบให้แก่มูลนิธิหย่งคัง โดยมูลนิธิหย่งคังจะนำไปจัดซื้ออุปกรณ์ทางการแพทย์ที่จำเป็นสำหรับประชาชนในพื้นที่ห่างไกล ยกระดับการรักษาพยาบาล และแก้ปัญหาความยากลำบากในการรักษาโรคของชาวบ้านแถบภูเขาครับ”

ทุกคนปรบมือให้อย่างเกรียวกราว

จิตเมตตาของท่านผู้เฒ่าหานได้รับความเคารพจากผู้คนเสมอ เพราะของโบราณที่นำมาประมูลล้วนเป็นของที่เขาสละให้โดยไม่คิดมูลค่า

ฟ่านปิ่งจวินปรบมือพลางเอียงตัวมากระซิบกับฉินลี่ “คนนี้คือลูกชายคนโตของท่านผู้เฒ่าหาน ชื่อหานหมิงซินครับ”

ฉินลี่พยักหน้ารับรู้

เมื่อเสียงปรบมือซาลง หานหมิงซินจึงกล่าวต่อ “เอาละครับ ผมคงไม่พูดให้มากความ ขอเชิญเจ้าหน้าที่นำของโบราณชิ้นแรกขึ้นมาได้เลยครับ”

เข้าสู่ช่วงสำคัญทันที

ม่านด้านข้างเวทีเปิดออก เจ้าหน้าที่สาวสวยประคองถาดที่มีฝาแก้วครอบเดินขึ้นมา

เธอเดินโชว์รอบเวทีหนึ่งรอบ จากนั้นจึงวางถาดลงบนแท่นจัดแสดงตรงกลาง

ฉินลี่ซึ่งนั่งอยู่แถวหน้ามองปราดเดียวก็รู้ว่ามันคือแท่นฝนหมึก

ของใช้สำหรับฝนหมึก หนึ่งในสี่สุดยอดสิ่งล้ำค่าประจำห้องหนังสือ

“ของโบราณชิ้นแรกนี้คือแท่นฝนหมึก เป็นของสะสมในวัยหนุ่มของคุณพ่อ จากการตรวจสอบของคุณพ่อ แท่นฝนหมึกนี้น่าจะอยู่ในยุคต้นราชวงศ์สุย แขกท่านใดที่สนใจ สามารถขึ้นมาชมบนเวทีได้ครับ”

“ไป ไปดูกัน” ฟ่านปิ่งจวินพูดอย่างกระตือรือร้น

ส่วนเฉิงฉู่เหวินทนรอไม่ไหวตั้งนานแล้ว เขาศึกษาเรื่องของโบราณมาไม่น้อย ตอนนี้จึงอยากรู้อยากเห็นในของโบราณชิ้นแรกนี้เป็นพิเศษ

ฉินลี่เองก็อยากทดสอบทักษะประเมินของโบราณของตัวเอง จึงลุกขึ้นเช่นกัน

ถังซูหานไม่ได้มีความรู้เรื่องพวกนี้ อีกทั้งสวมชุดราตรียาวจึงไม่ค่อยสะดวก

เธอจึงไม่ได้ตามฉินลี่ขึ้นไปบนเวที

เมื่อทั้งสามคนเดินขึ้นไปบนเวที แขกคนอื่นที่สนใจหรือพอมีความรู้ต่างก็ทยอยตามขึ้นมา

“การดูแท่นฝนหมึก หลักๆ ต้องดูที่ฝีมือ ลวดลาย สภาพ และจารึก แท่นฝนหมึกนี้มีอายุเก่าแก่ แต่กลับเก็บรักษาไว้ได้สมบูรณ์มาก อีกทั้งฝีมือยังประณีตบรรจง เป็นผลงานในยุคราชวงศ์สุยหรือหลังจากนั้นอย่างแน่นอน ฝีมือก่อนยุคราชวงศ์ฮั่นและจิ้นไม่มีทางทำได้ถึงระดับนี้” เฉิงฉู่เหวินกวาดตามองอย่างละเอียดพลางเอ่ยขึ้น

ฉินลี่พยักหน้า เฉิงฉู่เหวินเรียกได้ว่ามีความรู้ความเชี่ยวชาญจริงๆ

หลังจากได้รับความรู้การประเมินของโบราณระดับท็อปมา เพียงแค่สังเกตผ่านฝาครอบแก้ว ข้อมูลที่เขาสรุปได้ก็มีเพียงเท่านี้เหมือนกัน

“คุณอาหาน เอาฝาครอบแก้วนี้ออกได้ไหมครับ” เฉิงฉู่เหวินเอ่ยถามหานหมิงซินที่ยืนอยู่ข้างๆ

หานหมิงซินรู้จักเฉิงฉู่เหวินดี และรู้ว่าเด็กหนุ่มคนนี้มีฝีมืออยู่บ้าง จึงยิ้มแล้วพยักหน้า

แท่นฝนหมึกถ้าดูแค่ตามอง ย่อมบอกอะไรไม่ได้มาก

ต้องได้สัมผัสจับต้องด้วยมือตัวเอง

เมื่อเปิดฝาครอบแก้วออก เฉิงฉู่เหวินก็ประคองแท่นฝนหมึกขึ้นมา ก่อนจะอุทานด้วยความแปลกใจทันที “เป็นไปได้ยังไง”

ฟ่านปิ่งจวินเห็นท่าทางตกใจจึงรีบถาม “เป็นอะไรไปวะ ไอ้เฉิง”

“แท่นฝนหมึกนี้ฝีมือประณีตถึงขนาดนี้ แต่กลับไม่มีจารึกเลยสักตัว”

เฉิงฉู่เหวินประคองแท่นฝนหมึกพลางทำหน้างงงวย

โดยทั่วไปแท่นฝนหมึกยุคราชวงศ์สุยสำหรับชนชั้นสูงมักจะมีจารึกสลักไว้เสมอ แต่ชิ้นนี้กลับไม่มีเลย

ทว่าชาวบ้านทั่วไปก็ไม่มีปัญญาใช้แท่นฝนหมึกชั้นเลิศแบบนี้แน่

มันค่อนข้างขัดแย้งในตัวเอง

ที่มาของแท่นฝนหมึกชิ้นนี้ดูมีเงื่อนงำพิกล

มิน่าเล่าท่านผู้เฒ่าหานถึงเอาของชิ้นนี้มาประเดิมเป็นชิ้นแรก ที่แท้ก็กะจะทดสอบทุกคนนี่เอง

ของอย่างแท่นฝนหมึกนั้น เฉิงฉู่เหวินไม่ได้ศึกษามาลึกซึ้ง ไม่เหมือนเครื่องเคลือบดินเผาที่เป็นของโบราณกระแสหลัก

เวลานี้เขาจึงดูไม่ออกจริงๆ

เมื่อเห็นเขาลำบากใจ ฉินลี่จึงเอ่ยขึ้น “พี่เหวิน ผมขอดูหน่อยครับ”

เฉิงฉู่เหวินได้ยินว่าฉินลี่อยากดูจึงพยักหน้าแล้วส่งแท่นฝนหมึกให้ ถึงอย่างไรตัวเองก็ดูไม่ออกอยู่แล้ว

สายตาของทุกคนจึงย้ายตามแท่นฝนหมึกมาจับจ้องที่ฉินลี่

แม้ไม่มีใครพูดอะไร แต่หลายคนก็ไม่ได้คาดหวังในตัวเขา

เขาไม่ได้มีชื่อเสียงเหมือนเฉิงฉู่เหวิน แถมยังอายุน้อยขนาดนี้

จะไปดูอะไรออก

ทว่าฉินลี่ถูกกำหนดไว้แล้วว่าจะต้องทำให้ทุกคนอ้าปากค้าง

ชีวิตของคนใช้โปรโกง มีหรือที่คนธรรมดาจะเข้าใจ

ฉินลี่ประคองแท่นฝนหมึกไว้ด้วยมือเดียว พินิจดูอย่างละเอียดแล้วกล่าวว่า “นี่เป็นแท่นฝนหมึกยุคต้นราชวงศ์สุยไม่ผิดแน่ สังเกตได้จากฝีมือช่างและรูปทรง”

“แท่นฝนหมึกยุคต้นราชวงศ์สุยมีรูปทรงเปิดกว้าง ขอบโค้งมน เริ่มเน้นความสวยงามมากขึ้น”

“แต่ก็ยังไม่ประณีตและมีมิติของลวดลายเท่ากับแท่นฝนหมึกในยุคปลายราชวงศ์สุยหรือราชวงศ์ถัง”

เฉิงฉู่เหวินพยักหน้า ความรู้พวกนี้เขาก็พอมีอยู่บ้าง สิ่งที่เขาสงสัยมากกว่าในตอนนี้คือทำไมแท่นฝนหมึกนี้ถึงไม่มีคำจารึก

ทว่าคนอื่นๆ กลับพากันอึ้งไปกับคำพูดของฉินลี่

ไม่มีใครคาดคิดว่าฉินลี่จะรู้เรื่องพวกนี้จริงๆ อย่างน้อยก็รู้ลึกกว่าพวกเขา

ถังซูหานที่อยู่ใต้เวทีเห็นภาพนี้ก็ประหลาดใจไม่น้อย

ฉินลี่ดูของโบราณเป็นด้วยเหรอ

คงไม่ได้มั่วเอาหรอกนะ

ก็นั่นสิ คนที่ไม่เชื่อมั่นในตัวฉินลี่ที่สุดกลับกลายเป็นถังซูหานเสียอย่างนั้น

ถ้าบอกว่าฉินลี่เชี่ยวชาญเรื่องหนังผู้ใหญ่ ถังซูหานคงเชื่อสนิทใจ

แต่เรื่องดูของโบราณเนี่ยนะ

เธอไม่มีความมั่นใจในตัวเขาเลยสักนิดเดียว