บทที่ 81 อยากแต่งงานด้วยจัง

“นายมั่นใจกับเพลงนี้ไหม” ตอนนี้เฮ่อเผิงยังคงมีความหวังอยู่ริบหรี่

ทว่าซ่งหนานซิงกลับส่ายหน้าเบาๆ น้ำเสียงราบเรียบอย่างยิ่ง “ผมไม่เคยฟังเพลงนี้เลย”

เฮ่อเผิง “…”

จบกัน…

คราวนี้จบเห่จริงๆ แล้ว…

กระทั่งเพลงยังไม่เคยฟัง แล้วจะมีโอกาสชนะได้ยังไง

เขายิ่งคอตกหมดอาลัยตายอยากเข้าไปใหญ่

ลูกทีมคนอื่นๆ ทยอยผลักประตูเดินเข้ามา

ล้วนเป็นเด็กฝึกคลาส F ที่พื้นฐานค่อนข้างอ่อนกันทั้งนั้น

เมื่อคนมาครบแล้ว อย่างแรกสุดคือต้องเลือกเซ็นเตอร์และลีดเดอร์

กลุ่มนี้เฮ่อเผิงเป็นคนเลือกสมาชิก จึงได้เป็นลีดเดอร์ไปตามระเบียบ

ทุกคนยังไม่สนิทกัน บรรยากาศจึงค่อนข้างเงียบ แทบไม่มีใครพูดอะไร

เฮ่อเผิงจำต้องดำเนินขั้นตอนต่อ “งั้นตำแหน่งเซ็นเตอร์ มีใครอยากเสนอตัวไหม ใครอยากเป็นยกมือได้เลยนะ”

“…”

ไม่มีใครยกมือแม้แต่คนเดียว

กลุ่มอื่นต่างแย่งชิงตำแหน่งเซ็นเตอร์กันแทบตาย แต่กลุ่มนี้กลับแปลกประหลาด ไม่มีใครอยากเป็นเซ็นเตอร์เลยสักคน

สำหรับซ่งหนานซิงแล้วจะร้องท่อนไหนก็ได้ เธอไม่ได้ยึดติดกับตำแหน่งเซ็นเตอร์

ส่วนคนอื่นต่างคิดว่าตำแหน่งเซ็นเตอร์ยากเกินไป

เพลงนี้ร้องยากเป็นทุนเดิมอยู่แล้ว ยิ่งไม่ต้องพูดถึงว่าต้องเต้นไปด้วย หากแสดงพังขึ้นมา ไม่แน่อาจโดนด่าจนติดเทรนด์ฮิต พวกเขาจึงไม่กล้าเสนอหน้า

คนที่มีความสามารถพอจะรับตำแหน่งเซ็นเตอร์ในกลุ่มนี้ได้ มีแค่ซ่งหนานซิงคนเดียว

“…” เฮ่อเผิงพูดขึ้น “งั้นให้หนานซิงเป็นดีไหม พวกนายว่าไง”

ทุกคนต่างพยักหน้าเห็นพ้องต้องกัน

“ได้เลย!”

“ดีมากเลยล่ะ!”

เฮ่อเผิงหันไปมองซ่งหนานซิง “หนานซิง นายไหวไหม”

สีหน้าของซ่งหนานซิงเรียบเฉย ไร้อารมณ์ใดๆ “ยังไงก็ได้”

“…”

ตำแหน่งเซ็นเตอร์จึงถูกตัดสินใจไปแบบตามมีตามเกิดเช่นนั้น

หลังจากเลือกลีดเดอร์และเซ็นเตอร์เสร็จสิ้น ก็เริ่มการสอนเต้นอย่างเป็นทางการ

เห็นได้ชัดว่าระดับฝีมือของคลาส F นั้นอ่อนอย่างสม่ำเสมอกันจริงๆ

เมื่อเทียบกับพวกเขา ซ่งหนานซิงจึงกลายเป็นคนเก่งโดดเด่นขึ้นมาทันที

อย่างน้อยเธอก็มีความจำดี จำท่าได้เร็ว แค่ดูผ่านตาไม่กี่รอบ ท่าเต้นก็ทำได้ใกล้เคียงถึงแปดเก้าส่วน

แม้ท่วงท่าจะไม่ลื่นไหลเป๊ะทุกองศาเหมือนสวี่จิงอี้ก็ตาม

เพราะสัมผัสจังหวะในการเต้นไม่ได้สร้างได้ในวันสองวัน แต่ต้องอาศัยการฝึกฝนอย่างหนัก

เพื่อให้เกิดความจำของกล้ามเนื้อ

อีกทั้งหมอนั่นยังเป็นสายพรสวรรค์ตัวจริง ไม่ว่าจะเต้นเพลงไหน เจ้าตัวก็มักจะมีสไตล์เฉพาะ ดูขี้เกียจนิดๆ ทว่าดูดีเหลือเกิน

ความคิดของซ่งหนานซิงแวบไปชั่วครู่ จังหวะที่ซ้อมเต้นจึงสะดุดไปสองสามวินาที

ไม่รู้ว่าสถานการณ์ทางฝั่งลีดเดอร์จะเป็นอย่างไรบ้าง

เพราะตอนตื่นนอนเมื่อเช้า อารมณ์ของเขาดูไม่ค่อยดีจริงๆ

ถึงขั้นมีความคิดแวบเข้ามาว่าอยากจะแวะไปดูเขาสักหน่อย

แต่ทำไม่ได้

ถ้าปรากฏตัวในเฟรมเดียวกันจะทำให้เขาโดนด่า

ริมฝีปากสีอ่อนของซ่งหนานซิงเม้มแน่น เวลาซ้อมราวกับไม่รู้จักเหน็ดเหนื่อย

เด็กฝึกคลาส F คนอื่นๆ ทรุดลงไปกองหมดแรงอยู่บนพื้นแล้ว

แม้แต่เฮ่อเผิงเองก็ชักจะไม่ไหว นั่งหอบหายใจอยู่บนพื้น “หนานซิง มาพักสักหน่อยเถอะ”

ซ่งหนานซิงหลุบตาลง คล้ายเพิ่งได้สติกลับมา

ใบหน้าขาวผุดผ่องยังคงสงบนิ่งเหมือนเคย แม้จะเหนื่อยมากแต่ก็ไม่มีอารมณ์วูบไหวให้เห็น

เธอเดินไปด้านหลังห้องซ้อม นั่งลงบนพื้น หยิบขวดน้ำแร่ข้างกายขึ้นมาหมุนเปิดฝา แล้วเงยหน้าดื่มไปอึกหนึ่ง

เฮ่อเผิงจ้องมองเสี้ยวหน้าด้านข้างของเธอ “หนานซิง นายเก่งเกินไปแล้ว”

เวลาสั้นๆ แค่นี้ อีกฝ่ายกลับจำท่าเต้นได้ทั้งหมดแล้ว

มิน่าล่ะก่อนหน้านี้ถึงเคยอยู่คลาส A

แม้จำนวนคนในห้องไลฟ์จะไม่มาก แต่แฟนคลับก็ยังคงคึกคักอย่างยิ่ง

โดยเฉพาะก่อนหน้านี้ที่มักจะถูกแฟนคลับกลุ่มอื่นคอยกดมาตลอด

หลังจากผ่านอะไรมาตั้งมากมาย ในที่สุดเหล่าหนานจี๋ซิงก็ยืดอกได้อย่างเต็มภาคภูมิแล้ว!

มองดูซ่งหนานซิงก้าวมาทีละก้าว นึกไม่ถึงว่าจะไม่ง่ายดายเลยสักนิด!

【ดูซ่งหนานซิงสิ เมื่อก่อนใครบอกว่าเขาไม่มีความสามารถกัน?!】

【ถึงจะฉายเดี่ยวก็ยังเก่งมากอยู่ดี โอเคไหม!】

【ใช่แล้ว ไม่มีสวี่จิงอี้เขาก็เก่งเหมือนกันนะ!】

【ซ่งหนานซิงฉายเดี่ยวไปเลย! จะได้ไม่ต้องโดนคนอื่นหาว่าเกาะกระแสอีก!】

【ซ่งหนานซิงไม่จำเป็นต้องพึ่งใครทั้งนั้น เขาเดินมาถึงจุดนี้ได้ด้วยความสามารถของตัวเอง!】

แฟนเดี่ยวของทั้งสองฝ่ายต่างก็ค่อนข้างพอใจกับสถานการณ์นี้

มีเพียงแฟนคู่จิ้นเท่านั้นที่โศกเศร้าเสียใจ

ตลอดทั้งช่วงเช้า ทั้งสองคนไม่มีโมเมนต์ร่วมกันเลยสักนิด แม้แต่ร่วมเฟรมกันก็ยังไม่มี ชวนให้ใจสลายจริงๆ

นึกไม่ถึงว่าคำพูดเมื่อวานจะกลายเป็นจริงขึ้นมา

ภาพร่วมเฟรมตอนเลือกเพื่อนร่วมทีมนั่น จะเป็นจุดสิ้นสุดของอีกหลายวันต่อจากนี้จริงๆ หรือ

แต่ละคนต่างก็หยิบภาพแคปหน้าจอขึ้นมาดูย้อนหลังซ้ำๆ เพื่อปลอบประโลมใจ

หลังจากซ้อมเต้นมาตลอดทั้งช่วงเช้า ทุกคนก็เหนื่อยล้าจนแทบหมดแรง

โดยเฉพาะซ่งหนานซิงที่คอยแกะท่าเต้นให้พวกเขาตลอดนั้น อารมณ์ดีอย่างเหลือเชื่อ

เมื่อมีคนขอคำแนะนำ เธอก็มักจะอดทนสอนเสมอ

เมื่อเด็กฝึกคนหนึ่งทำท่าทางได้ถูกต้องในที่สุด

ซ่งหนานซิงก็จะพยักหน้าเบาๆ เพื่อให้ความมั่นใจ “แบบนั้นแหละ นายทำได้ดีมาก”

อีกฝ่ายหน้าแดงก่ำขึ้นมาทันที

【ซึ้งจนจะร้องไห้ หนานซิงของเราเป็นเด็กผู้ชายที่อ่อนโยนมากจริงๆ นะ!】

【มีมารยาทกับทุกคนสุดๆ เลยเหอะ!】

【นิสัยดีมากจริงๆ!!】

【ไม่มีภูมิคุ้มกันให้เด็กผู้ชายที่ทั้งอ่อนโยนทั้งสุภาพแบบนี้เลยจริงๆ!】

【ฮือๆ… เป็นสมบัติล้ำค่าของฉันแท้ๆ!!】

【กรี๊ดดดดด… หนานซิงทำไมถึงดีขนาดนี้นะ! อยากแต่งงานด้วยจังเลย!!!】

บรรยากาศทางฝั่งห้องซ้อมนี้เป็นไปอย่างกลมเกลียวยิ่ง

ทว่าบรรยากาศของห้องข้างๆ กลับยากจะบรรยายอยู่บ้าง

เด็กฝึกสองสามคนนั้นดูเหมือนจะคิดว่าขอแค่ได้อยู่ทีมเดียวกับสวี่จิงอี้ก็สามารถก้าวขึ้นสู่จุดสูงสุดได้ในพริบตา

เวลาซ้อมเต้นจึงคล้ายกับปล่อยจอยกันหมด

ถ้าเป็นเรื่องความสามารถไม่พอยังพอค่อยๆ เรียนรู้กันได้ แต่ทัศนคติไม่จริงจังนี่สิที่ชวนให้โมโหเป็นบ้า

สวี่จิงอี้หรี่ตาเรียวยาวทรงดอกท้อลง สีหน้าบึ้งตึงขึ้นมาอย่างเห็นได้ชัด ส่งผลให้บรรยากาศทั่วทั้งห้องซ้อมพลันดิ่งฮวบลงจนต่ำกว่าจุดเยือกแข็ง

ทว่ากลับระเบิดอารมณ์ออกมาไม่ได้

เขาไม่ใช่คนใจเย็นอยู่แล้ว

หลายปีที่ฟันฝ่าเอาตัวรอดในวงการบันเทิงมานี้ ถึงได้ขัดเกลาให้อารมณ์เพลาลงไปบ้าง

โมโหไม่ได้ เดี๋ยวคนจะหาว่าทำตัวเป็นดาราใหญ่

ต้องยิ้มให้ทุกคน ต้องคอยประจบเอาใจนายทุน ถึงจะได้โอกาสและงานที่ดีกว่านี้

ไปตายซะเถอะ

ความอดทนของสวี่จิงอี้มลายหายไปจนหมดสิ้น

เขาโน้มตัวลง นิ้วมือเรียวยาวเห็นข้อนิ้วชัดคว้าขวดน้ำแร่บนพื้นขึ้นมาขวดหนึ่ง จากนั้นก็หมุนตัวเดินออกจากห้องซ้อมไปโดยไม่พูดอะไรแม้แต่คำเดียว

ทิ้งให้ผู้เข้าแข่งขันที่เหลือมองหน้ากันเลิ่กลั่ก

ดวงตาเรียวยาวทรงดอกท้อของสวี่จิงอี้หรี่ลง แววตานิ่งขรึมทว่าว่างเปล่า มือข้างหนึ่งถือขวดน้ำแร่ไว้แล้วเดินทอดน่องมาจนถึงหน้าประตูห้องซ้อมของซ่งหนานซิง

ประตูห้องซ้อมทุกห้องล้วนมีช่องกระจกบานเล็กเปิดไว้ จากด้านนอกจึงพอมองเห็นสถานการณ์ข้างในได้

สวี่จิงอี้ไม่ได้ผลักประตูเข้าไป เพียงแต่ยืนพิงกรอบประตูอยู่อย่างเกียจคร้าน สายตาทอดมองเข้าไปในห้องซ้อม พลางยกน้ำแร่ขึ้นจิบอย่างเนิบนาบ

ภายในห้องซ้อม

เรือนร่างของหนุ่มน้อยผู้เย็นชาดูบอบบางทว่าเหยียดตรง สีหน้ามักจะราบเรียบอยู่เสมอ กลิ่นอายรอบตัวเย็นเยียบ แต่กลับดึงดูดให้ผู้คนอยากเข้าใกล้

สุภาพ เหินห่าง ไม่เริ่มเข้าหาก่อน และไม่ปฏิเสธ

นิสัยดี ปฏิบัติต่อคนอื่นอย่างจริงใจ

ดูเหมือนซ่งหนานซิงจะปฏิบัติต่อทุกคนแบบนี้ไปหมด

เขาคิดว่าซ่งหนานซิงมองตนเป็นคนพิเศษ แต่ดูเหมือนอีกฝ่ายจะไม่ได้คิดแบบนั้นเลยสักนิด

สวี่จิงอี้หลุบขนตาลง ซ่อนประกายเยาะเย้ยตัวเองเอาไว้อย่างแนบเนียน ข้อนิ้วที่ถือขวดน้ำแร่ลดลงข้างลำตัว ลูกกระเดือกขยับขึ้นลงช้าๆ อย่างแผ่วเบา