บทที่ 83 ป่วยเหรอ?

ช่วงนี้บรรดาแฟนคลับที่ตามดูไลฟ์ต่างมีความเห็นตรงกันอย่างรวดเร็ว

เรื่องแบบนี้ถ้าไม่มีการเปรียบเทียบก็คงไม่มีทางรู้จริงๆ

ไม่เทียบก็ไม่รู้เลยว่าซ่งหนานซิงน่าเอ็นดูขนาดไหน

ดีกว่าเพื่อนร่วมทีมตัวถ่วงพวกนั้นตั้งเยอะ

โดยเฉพาะช่วงนี้ที่สวี่จิงอี้แทบไม่ได้กินข้าวดีๆ แถมยังโดนเด็กฝึกพวกนั้นทำเอาโมโหจนปวดกระเพาะกำเริบ

แฟนคลับรุ่นเก่าต่างรู้กันดี

เมื่อก่อนเขาเป็นพวกบ้างาน มักจะลืมกินข้าวบ่อยๆ จนโรคกระเพาะกลายเป็นโรคประจำตัว

แต่ตอนอยู่ทีมเดียวกับซ่งหนานซิงไม่เคยมีอาการแบบนี้เลย

ภาพที่เขาก้มหน้าเล็กน้อย นั่งพักอยู่ด้านหลังห้องซ้อมด้วยสภาพหมดอาลัยตายอยาก ช่างบีบหัวใจแฟนคลับเหลือเกิน

เพื่อทำให้พี่เขามีความสุข พวกเธอเลยตัดสินใจว่าจะยังไม่ด่าแล้วกัน

แล้วพากันแห่ไปที่ห้องไลฟ์ห้องซ้อมของซ่งหนานซิงแทน

【ซ่งหนานซิง สวี่จิงอี้น่าสงสารมากจริงๆ นายแวะไปดูหน่อยสิ!!】

【ยอมรับก็ได้ว่าเมื่อก่อนฉันเสียงดังใส่นายเกินไป!! ขอโทษตรงนี้เลยนะ นายช่วยแวะไปดูห้องข้างๆ แป๊บหนึ่งได้ไหม????】

【เมื่อก่อนฉันวู่วามไปเอง ฮือๆ ต่อไปนี้จะไม่ด่านายแล้ว นายช่วยไปดูพี่อี้หน่อยได้ไหม?】

【นายไปดูเขาหน่อยเถอะ พี่เขาช่วงนี้ทรมานมากจริงๆ นะ!】

【เหมือนโรคกระเพาะของพี่อี้จะกำเริบอีกแล้ว นายไปดูเขาหน่อยได้ไหม??!】

【…】

ปกติแล้วซ่งหนานซิงแทบไม่สนใจคอมเมนต์ลอยเลย ยามซ้อมเต้นก็จริงจังและมีสมาธิอย่างยิ่ง

เธอกำลังยืนอยู่กลางห้องซ้อมเต้นกับเพื่อนร่วมทีมอีกสองสามคนเพื่อจัดแถวและบล็อกกิ้ง

เพียงแต่บนผมหน้าม้าไม่รู้ไปติดเศษกระดาษชิ้นเล็กๆ มาจากไหน

ตอนที่เฮ่อเผิงหยุดเต้น เขาสังเกตเห็นเข้าพอดี จึงยื่นมือหมายจะช่วยหยิบออกให้ “หนานซิง บนผมนายมีอะไรติดอยู่น่ะ”

เมื่อรับรู้ถึงการเคลื่อนไหวของเขา

ซ่งหนานซิงขมวดคิ้วเล็กน้อยจนแทบไม่สังเกตเห็น และถอยหลังไปก้าวหนึ่งตามสัญชาตญาณ

เธอยังคงไม่ชินกับการถูกคนอื่นแตะเนื้อต้องตัวนัก

มือของเฮ่อเผิงค้างเติ่งอยู่กลางอากาศ เขาจึงเปลี่ยนทิศทางแก้เก้อพลางอธิบายว่า “มีเศษอะไรติดอยู่ที่ผมนาย ฉันกะจะช่วยหยิบออกให้น่ะ”

ซ่งหนานซิงยังมีสีหน้าเรียบนิ่ง แววตาไหววูบเล็กน้อย “งั้นเหรอครับ”

เธอไม่ได้คิดจะขอให้ใครช่วย แต่เดินไปหน้ากล้องแล้วใช้เลนส์ส่องแทนกระจก

ทว่ายังไม่ทันได้หยิบเศษชิ้นเล็กๆ บนผมออก

ก็สังเกตเห็นข้อความเหล่านั้นบนคอมเมนต์ลอยเสียก่อน

นิ้วมือที่ยกขึ้นชะงักค้างกลางอากาศทันที สายตาจับจ้องอยู่ที่คอมเมนต์นั้น

ทรมานมากงั้นเหรอ

หัวคิ้วของซ่งหนานซิงขมวดเข้าหากันเล็กน้อย

เพียงแค่เห็นคอมเมนต์ประโยคนั้นที่บอกว่าคนคนนั้นกำลังทรมานมาก

ความคิดที่ว่าจะต้องรักษาระยะห่างหน้ากล้องก็ถูกเธอโยนทิ้งไปจนหมดสิ้น

ป่วยเหรอ

เธอหันหลังกลับมาอย่างใจลอย

เฮ่อเผิงสังเกตเห็นความผิดปกติของซ่งหนานซิง “หนานซิง เป็นอะไรไปหรือเปล่า”

ริมฝีปากสีอ่อนของซ่งหนานซิงเม้มเข้าหากันแผ่วเบา น้ำเสียงเรียบนิ่งจนฟังไม่ออกถึงอารมณ์ “ผมมีธุระ ขอตัวออกไปข้างนอกแป๊บหนึ่งครับ”

เฮ่อเผิงยังไม่ทันได้เอ่ยปากอีกรอบ ร่างโปร่งอันเย็นชานั้นก็หันหลังก้าวฉับๆ เดินพ้นประตูออกไปแล้ว

รีบร้อนขนาดนี้เลยเหรอ

เฮ่อเผิงยังคงไม่เข้าใจอะไร ทำได้เพียงทอดสายตามองไปยังคอมเมนต์ลอยตรงมุมจอ

เวลานี้คอมเมนต์ลอยยังคงหลั่งไหลมาไม่ขาดสาย

โดยเฉพาะตอนที่เห็นร่างโปร่งอันเย็นชานั้นหมุนตัวเดินจากไปอย่างเด็ดเดี่ยว จนเห็นเพียงภาพติดตาของชายเสื้อที่สะบัดไหว

【????? ไปแล้วเหรอ??】

【เห็นแล้วใช่ไหม เห็นข้อความแล้วใช่ไหมล่ะ!??】

【ฮือๆ… ตื่นเต้นจัง ไปหาพี่อี้หรือเปล่าเนี่ย??!!!】

【ใจตรงกันจริงด้วย ฉันร้องไห้แล้วนะ!】

【พอเห็นข้อความเกี่ยวกับสวี่จิงอี้ ก็เก็บอาการไม่อยู่ขนาดนี้เลยเหรอ】

【จริงด้วย ทั้งที่เป็นหนุ่มน้อยหน้านิ่งแท้ๆ พอเห็นชื่อสามีก็ร้อนรนขึ้นมาเลย!!】

【เฮ้ยๆ เมนต์บน ใครรุกใครรับยังไม่แน่สักหน่อย!】

【นั่นสิ เผื่อเป็นซิงอี้ล่ะ!】

【อี้ซิงแน่นอน! คู่ชิปฉันไม่มีวันสลับโพโว้ย!】

【ไม่คุยแล้ว ฉันจะไปห้องไลฟ์ข้างๆ ละ!】

【แล้วถ้าเขาแค่บังเอิญจะไปเข้าห้องน้ำล่ะ พวกเราจะไม่หน้าแตกกันหมดเหรอ】

【เป็นไปไม่ได้ เมื่อกี้สีหน้าน้องซ่งเปลี่ยนไปเลย เป็นห่วงสามีชัวร์!!】

【ขอพูดอีกร้อยล้านรอบ! คู่ชิปฉันของจริง!!】

【ไปๆ ไปดูห้องไลฟ์ของสวี่จิงอี้กัน!!】

ยอดผู้ชมไลฟ์จึงลดฮวบลงอย่างเห็นได้ชัดด้วยตาเปล่า

ในขณะที่ห้องไลฟ์ของสวี่จิงอี้ซึ่งอยู่ข้างๆ ตัวเลขผู้ชมกลับพุ่งสูงขึ้นอย่างรวดเร็ว

พวกเธอสลับห้องไลฟ์กันไวมาก ใช้เวลาเพียงไม่กี่วินาทีเท่านั้น

ห้องไลฟ์ของสวี่จิงอี้ได้รับความนิยมล้นหลามอยู่แล้ว

ทว่าการที่ยอดคนดูพุ่งพรวดกะทันหันแบบนี้ ก็ยังทำให้ประหลาดใจอยู่ดี

แฟนคลับที่เฝ้าห้องนี้อยู่แต่แรกยังคงจับต้นชนปลายไม่ถูก

เพราะก่อนหน้านี้เพียงวินาทีเดียว พวกเธอยังด่าคนอยู่เลย

พวกเธอไม่เคยเห็นใครทึ่มขนาดนี้มาก่อน!

ตั้งห้าวันเต็มๆ แล้ว แม้แต่ท่ายังจำไม่ได้เลยสักนิด!

สวี่จิงอี้สวมหมวกแก๊ป มองเห็นสีหน้าไม่ชัดเจน ทว่าสังเกตได้ชัดว่าริมฝีปากของเขาเม้มเป็นเส้นตรง สันกรามคมกริบดูเย็นชาอย่างยิ่ง

การซ้อมเต้นวนมาถึงรอบที่ 10

ก็ยังมีสมาชิกเต้นผิดท่าอยู่ดี

สวี่จิงอี้ไม่ได้ต่อว่ารุนแรง ทว่าน้ำเสียงก็ไม่ได้ดีเด่อะไรนัก เขาเอ่ยทิ้งท้ายด้วยเสียงทุ้มต่ำ “พักสิบนาที”

จากนั้นร่างสูงโปร่งผึ่งผายก็หันหลังเดินตรงไปยังมุมห้องซ้อมเต้น

กระทั่งแผ่นหลังยังแผ่ความโดดเดี่ยวอ้างว้างออกมาจางๆ

ทั้งที่ตัวเองซ้อมจนช่ำชองไปตั้งนานแล้วแท้ๆ แต่กลับต้องมาทนซ้อมซ้ำแล้วซ้ำเล่าพร้อมกับลูกทีม

เป็นใครก็ต้องโมโหกันทั้งนั้น

【บ้าเอ๊ย ในหัวคนพวกนี้ใส่อะไรไว้กันแน่ ผ่านไปตั้งหลายวันแล้วยังเต้นไม่ได้อีกเหรอ???】

【สวี่จิงอี้อดทนมากแล้วจริงๆ นะ เขาสอนซ้ำตั้งวันละหลายรอบ ยังจะเต้นกันไม่ได้อีกเหรอ!?】

【ความสามารถห่วยขนาดนี้ก็อย่ามาเป็นภาระคนอื่นได้ไหม! โคตรจะหัวร้อนเลยโว้ย!!!!】

【ต่อให้อารมณ์ดีแค่ไหนก็คงโดนบีบจนเป็นบ้า!!】

【พระเจ้า ใครก็ได้มาช่วยพี่อี้ที เอาพวกคลาส F ไปเก็บให้หมดเถอะ!!!】

พอเริ่มด่ากันไปเรื่อยๆ บรรดาแฟนคลับก็พบว่าสัญญาณในห้องไลฟ์เริ่มจะกระตุกขึ้นมา

【เกิดอะไรขึ้น ทำไมจู่ๆ จำนวนคนถึงพุ่งพรวดขนาดนี้?】

【อย่าเพิ่งแห่กันเข้ามาสิ ห้องไลฟ์จะระเบิดอยู่แล้ว!】

แฟนคลับที่เพิ่งเข้ามาใหม่ต่างพากันรัวข้อความ

【มาหรือยังๆ ทำไมดูเหมือนยังไม่มาอีกล่ะ?】

【ยังไม่มาเหรอ? ตกลงจะมาไหมเนี่ย? ตื่นเต้นมาก! ลุ้นไปหมดแล้ว!】

【ห้องซ้อมของพวกเขาน่าจะอยู่ห่างกันพอสมควรนะ เดินมาก็ต้องใช้เวลา อดทนรอกันหน่อยสิพวกเรา!!】

【ลุ้นจังเลย ถ้าเกิดเขาไม่มาจะทำยังไงเนี่ย?】

แฟนคลับที่ดูอยู่ก่อนหน้างงเป็นไก่ตาแตก: 【เดี๋ยวนะ ใครจะมาเหรอ!??】

【หยุดพิมพ์กันก่อนเถอะ มีใครบอกฉันทีได้ไหมว่าตกลงใครจะมากันแน่เนี่ย????!!!】

ในที่สุดก็มีผู้หวังดีช่วยตอบให้

【ซ่งหนานซิง!!!!】

【ซ่งหนานซิงอาจจะมา!!!! เมื่อกี้ตอนที่พวกเราสแปมข้อความในห้องไลฟ์ เหมือนซ่งหนานซิงจะเห็นเข้าแล้ว! ดูร้อนรนรีบเดินออกจากห้องซ้อมไปเลย!!】

【จริงดิ มั่นใจเหรอว่าเขาเห็นคอมเมนต์ลอยจริงๆ??】

【เป็นไปไม่ได้มั้ง สองคนนั้นเลี่ยงกระแสกันอยู่นี่ไม่ใช่เหรอ?】

【เรื่องเลี่ยงกระแสนี่ชัดเจนมากเลยนะ ตั้งหลายวันแล้วไม่เห็นเข้าเฟรมเดียวกันสักนิด】

【ก็ไม่แน่หรอกน่า เขาอาจจะแค่ออกไปทำธุระพอดี รู้ได้ยังไงว่าเขาจะมาฝั่งนี้?】

【คู่จิ้นที่ทีมงานเป็นคนฉีกเองกับมือเนี่ยนะ จะยังเข้าเฟรมเดียวกันได้อีกเหรอ?】

【เอ่อ…พวกเธออย่าเพิ่งตั้งความหวังไว้สูงเกินไปเลยดีกว่า…】

เพิ่งจะคุยกันถึงตรงนี้ ประตูห้องซ้อมก็มีคนเคาะเบาๆ