ตอนที่ 87
บทที่ 87 ผู้ชายที่ต้องห่างจากเมียช่างน่าสงสารจริงๆ
หิวข้าว · 5,708 ตัวอักษร
【สาวๆ พยายามเข้านะ!! คราวหน้าพวกเราต้องโหวตให้สองคนนี้อยู่ทีมเดียวกันให้ได้!!】
【สวี่จิงอี้จะได้ไม่ต้องมีความรักระยะไกลอีกต่อไป!!】
【รู้สึกเหมือนเขาอยากจะมัดซ่งหนานซิงติดตัวไว้ตลอดเวลาจริงๆ】
【มีใครเข้าใจบ้าง พอซ่งหนานซิงเดินออกไป ฉันก็รู้สึกว่าเขาน่าสงสารมากเลย】
【ผู้ชายที่ต้องแยกจากเมียมันน่าสงสารจริงๆ เนอะ~】
ความจริงก็คือ
นับตั้งแต่ซ่งหนานซิงแวะมาหา สภาพของสวี่จิงอี้ก็ดีขึ้นมากจริงๆ
แม้จะยังไม่ค่อยยอมคุยกับผู้เข้าแข่งขันคนอื่น ยังคงวางท่าไม่สนใจใครเหมือนเดิม
แต่มองปราดเดียวก็รู้ว่าอารมณ์ดีขึ้นไม่น้อย
หลังจากซ้อมเต้นเสร็จ ก็ยังมีท่อนร้องที่ต้องจัดการ
ความคืบหน้าของทีมซ่งหนานซิงค่อนข้างช้า
นอกจากเต้นแล้ว การร้องเพลงก็สำคัญมากเช่นกัน
ผ่านไปสี่วัน การแกะท่าเต้นของทีมซ่งหนานซิงก็เกือบจะสมบูรณ์แล้ว
สมาชิกหลายคนในทีมต่างถือสมุดเนื้อเพลงไว้ในมือ และเริ่มปรึกษาหารือเรื่องการแบ่งท่อนร้อง
ผู้เข้าแข่งขันคนอื่นๆ ล้วนยกให้ซ่งหนานซิงเป็นเสาหลักของทีมไปโดยไม่รู้ตัว
ปกติซ่งหนานซิงเป็นคนพูดน้อยมาก แต่ในตอนนี้กลับจำเป็นต้องเอ่ยถาม “ใครมีความคิดเห็นยังไงกับเพลงนี้ เสนอขึ้นมาได้เลย”
“หรืออยากร้องท่อนไหน ก็ลองดูได้”
เพลงนี้ฟังดูเพราะ แต่ร้องยากไม่เบา ระดับความยากของทั้งเพลงจัดว่าสูงถึงห้าดาว
เฮ่อเผิงก้มมองการแบ่งท่อน “ท่อนฮุกต้องเป็นนายแล้วล่ะหนานซิง นอกจากนายแล้ว น่าจะไม่มีใครร้องท่อนนี้ได้อีก”
เขาหันไปมองคนอื่น “พวกนายคิดว่าไง”
คนอื่นไม่มีข้อโต้แย้ง
แม้ทุกคนจะอยากได้ตำแหน่งเซ็นเตอร์กันทั้งนั้น แต่เพลงนี้ฝืนรับไว้ไม่ไหวจริงๆ ให้ตายสิ ร้องยากชะมัด!
พวกเขากลับไปนอนพักผ่อนน่าจะดีกว่า
“ใช่ๆ พวกเราไม่มีปัญหา”
“ให้ฉันร้องท่อนฮุก สู้เอาชีวิตฉันไปเลยดีกว่า ซ่งหนานซิงคู่ควรที่สุดแล้ว”
เหล่าแฟนคลับเองก็รู้สึกว่าน่าเป็นห่วงอยู่บ้าง
【เพลงนี้ยากจริง คงมีแค่ซ่งหนานซิงที่ร้องคุมเสียงหลักได้】
【ทีมพวกเขากับทีมข้างๆ ฝีมือห่างชั้นกันเกินไปจริงๆ…】
【ขอเสนอแนะหน่อย ให้ซ่งหนานซิงร้องทั้งเพลงไปเลยดีไหม】
【พูดความจริงสุดๆ ถ้าเขาร้องคนเดียว เผลอๆ ผลลัพธ์จะออกมาดีกว่านี้เยอะ!】
【ให้หนานซิงร้องอยู่ข้างหน้าคนเดียว ที่เหลือไปเต้นเป็นแดนเซอร์ข้างหลังก็พอแล้ว…】
【555555…งั้นคนอื่นก็กลายเป็นแค่แดนเซอร์น่ะสิ?】
【5555555…ช่างแซวนักนะ…】
ซ่งหนานซิงกวาดสายตามองสมุดเนื้อเพลง สีหน้ายังคงราบเรียบ “แล้วท่อนอื่นล่ะ มีความคิดเห็นกันไหม มีท่อนไหนที่อยากร้องเป็นพิเศษหรือเปล่า”
“เพลงนี้ยากจัง ฉันรู้สึกว่าฉันร้องไม่ได้สักท่อนเลย”
“เฮ่อเผิง นายเลือกเพลงอะไรมาเนี่ย พวกเราจบเห่แน่”
“สิบประโยค ฉันเพี้ยนไปแล้วแปดประโยค”
หลังจากผ่านด่านเต้นมาได้ การร้องเพลงก็กลายเป็นอุปสรรคชิ้นใหญ่ที่ก้าวข้ามไม่ได้อีกอย่างหนึ่ง
สีหน้าของซ่งหนานซิงยังคงสงบนิ่งอยู่ตลอด
หลายคนนั่งล้อมวงอยู่บนพื้น ต่างทำหน้าตาหดหู่ราวกับวันสิ้นโลกกำลังจะมาถึง มีเพียงเธอนั่งนิ่งด้วยสีหน้าเรียบเฉย หูข้างซ้ายเสียบหูฟังไว้ข้างหนึ่ง
เธอจ้องสมุดเนื้อเพลง พลางฟังทำนองที่ดังอยู่ในหู
หลังจากเพลงธีมคราวก่อน ทุกคนต่างเข้าใจในความสามารถของเธอเป็นอย่างดี
ทักษะการร้องเพลงของซ่งหนานซิงผ่านการรับรองจากเมนเทอร์มาแล้ว!
ผู้เข้าแข่งขันคนอื่นๆ จึงฝากความหวังทั้งหมดไว้ที่ตัวเธอ
เฮ่อเผิงเองก็นึกเสียใจภายหลัง ว่าตอนนั้นทำไมถึงเลือกเพลงแบบนี้มาได้ “หนานซิง นายมีความเห็นอะไรไหม”
เมื่อฟังเพลงจบอีกหนึ่งรอบ ซ่งหนานซิงก็เริ่มมีแผนในใจ เธอถอดหูฟังออก
น้ำเสียงของเธอนิ่งสนิท “พวกนายทุกคนร้องให้ฟังรอบหนึ่ง เดี๋ยวผมจะฟังดูว่าจะแบ่งท่อนยังไง”
ทุกคนต่างยอมทำตามที่เธอบอกโดยไม่รู้ตัว
แต่ละคนผลัดกันร้องสดคนละหนึ่งรอบ
เสียงแทบจะแตะขอบคำว่าเสียงหลงกันทุกคน
โดยเฉพาะท่อนเสียงสูงไม่กี่ท่อน ร้องจนแทบไม่เป็นเพลง ฟังไม่ได้เอาเสียเลย
เฮ่อเผิงแทบจะทึ้งผมตัวเองจนหมดหัว กระทั่งจินตนาการออกเลยว่า พอขึ้นเวทีไปแล้วจะโดนคนดูหัวเราะเยาะขนาดไหน
เพลงนี้มันร้องยากเกินไปแล้ว!!!
ซ่งหนานซิงยังคงนิ่งสงบ แม้จะถูกมลพิษทางเสียงเหล่านี้ทำร้ายหู แต่คิ้วไม่ขมวดเลยแม้แต่น้อย
ดูเหมือนจะไม่รู้สึกว่านี่เป็นเรื่องยากเย็นอะไรเลย
เหมือนกับก่อนหน้านี้เช่นกัน
เขาก็มักจะดูมั่นอกมั่นใจและคุมสถานการณ์ได้อยู่เสมอ
ทั้งที่ก่อนหน้านี้เขาไม่เคยฟังเพลงนี้มาก่อนแท้ๆ
เฮ่อเผิงชำเลืองมองเธออย่างระมัดระวัง “หนานซิง นายว่าพวกเรายังพอมีทางรอดไหม”
ถ้าดูจากที่พวกเขาร้องออกมาเมื่อกี้…
ก็แทบจะไม่มีช่องทางไหนให้กอบกู้ได้เลยจริงๆ
เพลงร้องยากเกินไป ทักษะการร้องเพลงก็ยากที่จะพัฒนาได้ในระยะเวลาอันสั้น จึงไม่มีวิธีลัดสำหรับพวกเขาเลย
ซ่งหนานซิงใช้นิ้วกดฝาปากกาลูกลื่นเบาๆ ใบหน้ายังคงเย็นชา ก่อนจะเริ่มแบ่งท่อนที่เหมาะสมให้แต่ละคน “เสียงของเสี่ยวหยางมีเอกลักษณ์ดี เหมาะกับการเปิดเพลง ร้องท่อนเอ เสียงของเสี่ยวหยวนค่อนข้างทุ้มต่ำ นายเหมาะกับท่อนบี ส่วนเฮ่อเผิง นายร้องท่อนดี”
เธอชี้ไปที่ผู้เข้าแข่งขันอีกคน “นายร้องท่อนอี”
เฉียบขาดและตัดสินใจได้อย่างรวดเร็ว
ท่อนดีถือเป็นท่อนที่ค่อนข้างสำคัญท่อนหนึ่งในเพลงนี้
เฮ่อเผิงไม่มีความมั่นใจเลยสักนิด “นายแน่ใจนะ เมื่อกี้ฉันยังร้องไม่ถึงเลย”
ซ่งหนานซิงช้อนสายตาขึ้นมอง น้ำเสียงราบเรียบ “ปัญหาใหญ่ที่สุดของนายคือไม่กล้าเปล่งเสียงออกมา ที่จริงเนื้อเสียงของนายไม่เลวเลย เอาไว้ตรงตำแหน่งนี้จะเหมาะกว่า”
เฮ่อเผิงไม่มีความมั่นใจเหลืออยู่เลย “แต่ว่า เสียงสูงฉันไม่ค่อยไหวจริงๆ…”
ทำนองดั้งเดิมเสียงสูงเกินไป ผู้เข้าแข่งขันคนอื่นแทบจะร้องไม่ถึงกันทั้งนั้น
แต่ในเมื่อเป็นการแสดงแบบร้องและเต้น จะให้เธอเหมาท่อนเสียงสูงคนเดียวทั้งหมดคงไม่ได้
ซ่งหนานซิงหลุบตาลงมองโน้ตเพลง พลางครุ่นคิด “ไม่เป็นไร แบ่งท่อนตามนี้ไปก่อน เดี๋ยวผมลองดูว่าจะเรียบเรียงดนตรีใหม่ได้ไหม”
“…”
พอคำพูดนี้หลุดออกมา ผู้เข้าแข่งขันคนอื่นๆ ต่างก็เงียบกริบ
เฮ่อเผิงประหลาดใจเล็กน้อย “เรียบเรียงใหม่เหรอ จะทันเวลาเหรอ อีกอย่างทางทีมงานรายการก็คงไม่หาคนมาช่วยพวกเราดัดแปลงทำนองหรอกนะ”
ซ่งหนานซิงเหลือบตาขึ้น น้ำเสียงยังคงนิ่งเฉยราวกับกำลังชวนคุยเรื่องดินฟ้าอากาศ “ผมหมายถึง ผมจะแก้เอง”
เฮ่อเผิง “…”
แม้ก่อนหน้านี้เขาจะร้องเพลงเก่งมากก็เถอะ แต่ว่า…
เรื่องอย่างการเรียบเรียงดนตรีเนี่ยนะ?
มันเป็นเรื่องที่ใครนึกอยากจะทำก็ทำได้ง่ายๆ ขนาดนั้นเลยเหรอ??
แม้จะรู้ว่าซ่งหนานซิงร้องเพลงเก่ง แต่สำหรับเรื่องเรียบเรียงดนตรี พวกเขาก็ไม่ได้คาดหวังอะไรมากนัก
คอมเมนต์ลอยในเวลานี้ก็เลื่อนผ่านหน้าจอไม่หยุด
เหล่าแอนตี้แฟนที่ซุ่มอยู่นาน ในที่สุดก็หาช่องโจมตีได้อีกครั้ง
【เชี่ย ดูท่าทางขี้เก๊กของเขาสิ ยังจะบอกว่าตัวเองเรียบเรียงดนตรีเป็นอีกเหรอ??】
【อย่าตลกไปหน่อยเลย ถ้าเขาเรียบเรียงเป็น ฉันก็เป็นเมียสวี่จิงอี้แล้วล่ะ!!】
【ดีแต่คุยโวโอ้อวด! เอาเวลานี้ไปช่วยพัฒนาทักษะการร้องของทุกคนยังจะดีซะกว่า!!!!】
【ทำเป็นเก๊กเดี๋ยวฟ้าผ่าเอานะ!!】
【รอดูเลย…ฉันก็อยากจะเห็นเหมือนกันว่าเขาจะเขียนอะไรออกมาได้】
【555555 คงไม่ใช่แค่เปลี่ยนตัวโน้ตมั่วๆ สองตัว แล้วมาเคลมว่าตัวเองดัดแปลงเพลงหรอกนะ??】
【ถ้าเขาเรียบเรียงดนตรีเป็น ฉันจะไลฟ์กินขี้โชว์เลยเอ้า!!!】
【วันนี้ได้เรื่องขำขันมาพอละ ขอตัวกลับไปขำต่อก่อนนะ】
ตอนนี้รู้สึกยังไง?
ความคิดเห็น
เข้าสู่ระบบ เพื่อแสดงความคิดเห็น
กำลังโหลดความคิดเห็น