บทที่ 99 พลิกเกมอย่างสมบูรณ์แบบ!

ไม่มีใครตอบคำพูดของเขาเลย

คนอื่นต่างยังไม่หลุดจากภวังค์เสียงอันเย็นเยียบของหนุ่มน้อย

ลู่หมิงกับจางเชารู้สึกถึงลางร้ายขึ้นมาอย่างบอกไม่ถูก

บรรยากาศที่เมื่อครู่ยังคึกคัก ตั้งใจจะมารอดูความล้มเหลวของอีกฝ่าย กลับเงียบกริบและอึมครึมลงในพริบตา

กระแสตอบรับจากผู้ชมร้อนแรงมาก เสียงเชียร์กระหึ่มยาวนานจนถึงตอนนี้ยังไม่มีทีท่าว่าจะหยุดลง

จางเชายิ่งคิดก็ยิ่งรับไม่ได้ ถึงขั้นเรียกทีมผู้กำกับมา “ทำแบบนี้ได้ยังไง คะแนนของพวกเขายังนับได้เหรอ พวกเขาแก้การเรียบเรียงเพลง มันไม่ยุติธรรมกับพวกเรา!”

รองผู้กำกับมองเขาด้วยสีหน้างงงวย “เรื่องเรียบเรียงเพลงใหม่ พวกนายก็รู้ตั้งนานแล้วไม่ใช่เหรอ ทำไมก่อนหน้านี้ไม่พูดล่ะ”

“…”

จางเชาถึงกับพูดไม่ออกไปชั่วขณะ

แม้จะรู้ตั้งนานแล้วว่าซ่งหนานซิงแก้การเรียบเรียงเพลง แต่ใครจะไปคิดว่าหมอนั่นจะทำออกมาได้ดีขนาดนี้กันล่ะ

“ยังไงก็ไม่ยุติธรรม!”

รองผู้กำกับอดไม่ได้ที่จะกลอกตา “ถ้านายคิดว่าไม่ยุติธรรม งั้นนายก็แก้มาสักเพลงสิ”

“นี่มันเป็นเพลงที่พวกเขาเรียบเรียงกันเอง ทีมงานรายการไม่ได้ช่วยหาคนนอกมาทำให้สักหน่อย ถ้านายคิดว่าพวกเขาใช้ความสามารถของตัวเองแล้วยังไม่ยุติธรรมอีกล่ะก็ งั้นนายก็ถอนตัวไปซะเถอะ”

พูดจบประโยคนี้ ราวกับคร้านจะสนใจเขาอีก จึงหมุนตัวเดินกลับไป

“…”

เดิมทีจางเชาแค่อยากจะระบายความไม่พอใจ ไม่คิดว่าจะโดนทีมผู้กำกับตอกกลับมาชุดใหญ่

เขาจำใจกล้ำกลืนความหงุดหงิดแล้วนั่งลง

ทั้งที่ผลคะแนนยังไม่ประกาศแท้ๆ แต่หลังจากได้ดูการแสดงของซ่งหนานซิงแล้ว เขากลับรู้สึกกระวนกระวายใจขึ้นมาอย่างบอกไม่ถูก

กระทั่งกลุ่มของซ่งหนานซิงบนเวทีแสดงจบ ก็เดินมาถึงโซนรอฟังผลเช่นกัน

เสียงเชียร์ด้านนอกยังคงดังกึกก้องยาวนานไม่ขาดสาย

การแข่งขันระหว่างสองกลุ่ม

ผลการลงคะแนนออกมาเรียบร้อยแล้ว ตอนนี้เพียงแค่รอประกาศคะแนน

แถวคนที่นั่งอยู่ตรงนั้นต่างพากันตึงเครียดเป็นพิเศษ

หนุ่มน้อยรูปงามที่ใบหน้าเย็นชาไร้อารมณ์จึงดูโดดเด่นสะดุดตาขึ้นมาอย่างเห็นได้ชัด

ดูเหมือนไม่เคยเห็นแววตาตึงเครียดบนใบหน้าของเธอเลยสักครั้ง

เฮ่อเผิงเครียดจนเอามือปิดตาไว้แน่น ไม่กล้ามองการประกาศคะแนนเลยแม้แต่น้อย

“ทำไงดีหนานซิง ฉันตื่นเต้นมากเลย! ถ้าครั้งนี้ทำได้ไม่ดี ฉันต้องตกรอบแน่ๆ!”

หลังจบสเตจประลอง พอกลับถึงค่ายฝึกก็ต้องประกาศผลการโหวต ผู้เข้าแข่งขันครึ่งหนึ่งจะต้องถูกคัดออก

คะแนนของเฮ่อเผิงก่อนหน้านี้อยู่อันดับรองสุดท้ายมาโดยตลอด

แม้ว่าช่วงนี้พอมาอยู่กลุ่มเดียวกับซ่งหนานซิงจะมีแอร์ไทม์เพิ่มขึ้นไม่น้อย แต่ถ้าอยากจะขยับจากอันดับ 98 ขึ้นมาติด 50 อันดับแรกในคราวเดียว

มันยากมาก

ซ่งหนานซิงไม่รู้จะพูดอะไรดี

เพราะเธอก็ไม่ใช่ผู้วิเศษ ไม่อาจคาดเดาผลคะแนนสุดท้ายได้เช่นกัน

แต่สำหรับการแข่งขันครั้งนี้ เธอได้ทำทุกอย่างเท่าที่ทำได้ไปหมดแล้ว

ภาพบนหน้าจอเปลี่ยนไป

คะแนนของกลุ่มแรกปรากฏขึ้นบนจอใหญ่

การประกาศอันดับจะเรียงจากคะแนนต่ำขึ้นไปหาคะแนนสูงตามลำดับ

‘กลุ่ม A 5 คะแนน vs กลุ่ม B 15 คะแนน’

พอเห็นคะแนนนี้ ทุกคนก็เงียบกริบ

คะแนนไม่ได้สูงทั้งคู่ แต่เมื่อเทียบกันแล้วกลับดูห่างชั้นไม่น้อย

กลุ่มที่ซ่งหนานซิงอยู่นั้นคือกลุ่ม A

ทุกคนในที่นั้นต่างคิดไปคนละทิศละทาง

ส่วนลู่หมิงและจางเชากลับถอนหายใจด้วยความโล่งอก

เมื่อกี้พอเห็นการแสดงของอีกฝ่าย ก็นึกว่าจะพลิกกลับมาเอาชนะครั้งใหญ่ได้เสียอีก ที่แท้ก็แค่นี้เอง

จากนั้นก็มีคะแนนของอีกหลายคู่ปรากฏขึ้นมา

‘10 vs 19’

‘20 vs 35’

เฮ่อเผิงจับคู่ชนกับลู่หมิงพอดี

‘40 vs 54’

จนถึงตอนนี้ ผู้เข้าแข่งขันทุกคนของกลุ่ม A แพ้ให้กับกลุ่ม B ทั้งหมด

ใบหน้าของเฮ่อเผิงซีดเผือดลงทันที

แม้ว่านี่จะเป็นเรื่องที่คาดเดาไว้อยู่แล้ว แต่ขวัญกำลังใจของทุกคนก็ถูกกระแทกอย่างจัง

ยังไงก็สู้พวกเขาไม่ได้อยู่ดี

ทั้งที่พวกเขาก็ตั้งใจซ้อมกันขนาดนี้ แถมซ่งหนานซิงยังช่วยเรียบเรียงดนตรีออกมาได้ไพเราะขนาดนั้นแท้ๆ

พวกเขามันไม่ได้เรื่องเอง

เดิมทีอันดับก็ต่ำอยู่แล้ว คราวนี้คงต้องตกรอบจริงๆ

ตอนนี้เหลือแค่คะแนนของซ่งหนานซิงกับสวีเฮ่อหยวี่ที่ยังไม่ได้ประกาศ

ลู่หมิงกับจางเชาสลัดความหดหู่ออกไปจนหมดสิ้น

กลับมาทำท่าทางโอหังอวดดีเหมือนเดิมอีกครั้ง

“แหมๆ… อุตส่าห์แก้การเรียบเรียงเพลงใหม่ แต่แก้แล้วก็แค่นั้นแหละนะ”

“ขำจะตายอยู่แล้ว ได้คะแนนแค่นี้ก็เอาเถอะ”

“มาปรึกษากันดีกว่าว่าชนะรอบนี้แล้วจะไปกินข้าวที่ไหนกันดี ยังไงลีดเดอร์ก็เลี้ยงอยู่แล้ว!”

“ฉันรู้ว่านอกค่ายฝึกมีร้านอาหารอร่อยร้านหนึ่ง พวกเราไปกินปลาที่นั่นกันดีไหม”

ในสายตาของพวกเขา นี่แทบจะเป็นชัยชนะที่นอนมาเห็นๆ

ทว่าในวินาทีถัดมา จอใหญ่ก็ปรากฏคะแนนอีกคู่หนึ่งขึ้น

ทั่วทั้งบริเวณเงียบกริบจนไม่ได้ยินแม้แต่เสียงหายใจ

——สวีเฮ่อหยวี่ 99

——ซ่งหนานซิง 655

พอคะแนนนี้ออกมา มันสร้างความตกตะลึงให้พวกเขามากเกินไปแล้ว

อย่างน้อยช่องว่างก็ไม่ควรจะห่างกันขนาดนี้สิ

กลุ่มของพวกเขาไม่มีใครแตะถึงหลักร้อยเลยสักคนเดียว แต่อีกฝ่ายแค่ซ่งหนานซิงคนเดียวฟาดไป 655 คะแนนเนี่ยนะ

ลู่หมิงและจางเชากลืนน้ำลายลงคอ นึกว่าตัวเองตาฝาดไป

ดวงตาของเฮ่อเผิงเบิกกว้าง จ้องมองคะแนนคู่นั้นอยู่นาน อดไม่ได้ที่จะขยี้ตาตัวเอง

มองซ้ำแล้วซ้ำเล่า

ซ่งหนานซิงได้ 655 คะแนนจริงๆ ด้วย!!

หลังจากโซนรอฟังผลเงียบสนิทไปถึงสิบวินาทีเต็ม ในที่สุดก็ระเบิดเสียงเชียร์ลั่นออกมา!!

เฮ่อเผิงและสมาชิกคนอื่นๆ ในกลุ่มโผกอดกันพร้อมกับร้องไห้ออกมาด้วยความดีใจ!

ไม่ง่ายเลยจริงๆ!!!

พวกเขาชนะแล้ว!

แถมยังชนะด้วยคะแนนทิ้งห่างอย่างขาดลอยอีกด้วย!!

กลุ่มของลู่หมิงหมดสภาพไปโดยสิ้นเชิง พูดอะไรไม่ออกแม้แต่คำเดียว

คนทั้งกลุ่มมองจอใหญ่โดยไม่รู้ว่าควรจะมีปฏิกิริยาอย่างไร

คะแนนของลู่หมิงกับจางเชาสองคนรวมกัน ยังไม่เท่าเศษคะแนนของซ่งหนานซิงเลยด้วยซ้ำ

“…”

คนทั้งหมด 1,000 คน มีถึง 655 คนที่โหวตให้ซ่งหนานซิง

เมื่อเห็นคะแนนนั้น ซ่งหนานซิงกลับไม่ได้ดูประหลาดใจเท่าไหร่นัก สีหน้ายังคงนิ่งสงบ

หรือไม่ก็เพราะปฏิกิริยาตอบรับของเธอยังประมวลผลไม่ทัน

สรุปแล้วตอนนี้บรรยากาศในโซนรอฟังผลประหลาดมาก

ผู้เข้าแข่งขันกลุ่มหนึ่งสายตาเหม่อลอย อีกกลุ่มกอดคอกันร้องไห้ ส่วนข้างๆ มีหนุ่มน้อยหน้าตาหล่อเหลานั่งหน้านิ่งไร้อารมณ์อยู่หนึ่งคน

ทีมงานรายการ: “…”

เฮ่อเผิงเหมือนเพิ่งนึกอะไรขึ้นได้ รีบเข้าไปเขย่าแขนซ่งหนานซิงทันที “หนานซิง นายสุดยอดมากเลยหนานซิง!!!!”

สมาชิกทุกคนในกลุ่มของซ่งหนานซิงจะได้คะแนนโหวตพิเศษเพิ่มอีก 10,000 คะแนน

หนึ่งหมื่นคะแนนเชียวนะ!

นี่เป็นเรื่องที่เมื่อก่อนพวกเขาไม่กล้าแม้แต่จะฝันถึง!

เฮ่อเผิงไม่รู้ด้วยซ้ำว่าตัวเองเดินออกมาได้อย่างไร รู้สึกเพียงว่าตัวลอยไปหมดแล้ว

เพิ่งจะเคยสัมผัสรสชาติของชัยชนะเป็นครั้งแรก!

หลังการแข่งขันเสร็จสิ้น เมื่อไม่มีแรงกดดันก็รู้สึกโล่งสบายไปทั้งตัว

พวกเขาสามารถลงไปนั่งดูการแสดงของผู้เข้าแข่งขันกลุ่มอื่นที่ด้านล่างเวทีได้

สวี่จิงอี้อยู่กลุ่มที่สอง ตอนนี้ไปถึงห้องพักคอยข้างเวทีแล้ว

ซ่งหนานซิงนั่งลงข้างๆ เย่หลิง

เดิมทีเย่หลิงยังมองไปที่เวทีอยู่ พอเห็นเพื่อนของตัวเองเดินมา ดวงตาใสซื่อคู่นั้นก็ทอประกายวิบวับ “เพื่อน! นายนี่สุดยอดชะมัด ตีกลองชุดเป็นด้วยเหรอ ทำไมไม่เคยได้ยินนายพูดถึงเลยล่ะ?!!”

ซ่งหนานซิงปรายตามองไป น้ำเสียงเรียบนิ่ง “นายไม่ได้ถาม”

เย่หลิง: “…”

เรื่องที่ไม่เคยมีวี่แววให้เห็นมาก่อนเลย เขาจะไปถามได้ยังไง

เขาไม่ใช่ทีมวิจัยหาข้อมูลสักหน่อย

แต่เพื่อนของเขานี่เรียกได้ว่ารอบด้านจริงๆ

ถ้าตัวเขามีความสามารถพิเศษแบบนี้บ้างล่ะก็ คงอยากจะสลักไว้บนหน้าผากให้ทุกคนเห็นไปแล้ว

บนเวที พีดีเฮ่อโจวยังคงพูดดำเนินรายการและแนะนำขั้นตอนต่อไป เสียงเชียร์ของผู้ชมด้านล่างไม่เคยเงียบหายไปเลย

จนกระทั่งกลุ่มของสวี่จิงอี้ก้าวขึ้นมาบนเวที ก็ยิ่งดันบรรยากาศในฮอลล์ให้พุ่งขึ้นสู่จุดพีก

รู้สึกเหมือนหูจะหนวกเอาให้ได้

สวี่จิงอี้ยืนอยู่กลางเวที สีหน้าดูเฉื่อยชาไม่ใส่ใจเล็กน้อย

สูทสีดำไม่ได้ดูเป็นทางการหรือแข็งทื่อจนเกินไป แต่ถูกออกแบบมาให้มีลูกเล่น มีเส้นด้ายประกายระยิบระยับแทรกอยู่บางเบา แม้อยู่ท่ามกลางความมืดก็ยังคงส่องประกายเจิดจ้า

ไหล่กว้างเอวสอบ ขับเน้นรูปร่างของเขาให้ดูสูงโปร่งเพรียวสง่าอย่างยิ่ง

ผมสีดำถูกเซตทรงไว้ มีปอยผมยาวระลงมาเฉียดผ่านคิ้วและดวงตา ยิ่งขับให้ดวงตาดอกท้อคู่นั้นดูลุ่มลึกเปี่ยมเสน่ห์ดึงดูดใจ

ดูร้ายกาจและหล่อเหลาอย่างหาตัวจับยาก

ประกอบกับท่าทีเฉื่อยชาไม่ยี่หระต่อสิ่งใดของเขา

ในขณะที่คนอื่นกำลังแนะนำตัวกันอยู่

ดวงตาดอกท้อของเขาหรี่ลงเล็กน้อย คล้ายจะกวาดสายตามองลงไปยังด้านล่างเวทีอย่างไม่ใส่ใจ ก่อนที่สายตาจะหยุดลงที่จุดจุดหนึ่งในที่สุด

เขาก้มหน้าลงพร้อมยกยิ้มมุมปากเบาๆ

ทั้งเจ้าเล่ห์ทั้งร้ายกาจ ราวกับสุภาพบุรุษจอมวายร้าย

เขาเพียงแค่ยืนนิ่งๆ อยู่ตรงนั้น เสียงกรี๊ดเชียร์ของผู้ชมด้านล่างเวทีก็ดังกระหึ่มไม่ขาดสาย

โดยเฉพาะอย่างยิ่ง ตากล้องรู้ใจมากเป็นพิเศษ ถึงขั้นตัดสลับภาพเป็นช็อตโคลสอัป

สำหรับแฟนคลับที่ดูไลฟ์อยู่ นี่คือการโจมตีหัวใจเข้าอย่างจังอย่างไม่ต้องสงสัย

【กรี๊ดดดดดดด… เขาอมยิ้มด้วยอ่ะ ละมุนใจมาก!!】

【จู่ๆ ก็ยิ้มขึ้นมา ไม่มีมุกอะไรให้ขำสักหน่อยนี่?】

【เขามองลงไปข้างล่างเวที แล้วจู่ๆ ก็ยิ้มออกมา】

【ฉันอยากรู้จังว่าเขาเห็นอะไร ยิ้มได้กร๊าวใจขนาดนี้!】