บทที่ 59 ลูกสาวฉันน่ารักนุ้บนิ้บที่สุดแล้ว!

กู้ชิงเหยียนลุกขึ้นยืนแล้วเดินออกจากโรงพยาบาลจิตเวชไปโดยไม่หันกลับมามอง

เขาขับรถกลับมายังวิลลาที่สวี่เจาเจากับกู้อวี้หลินพักอยู่ และเห็นหมอเดินเข้าไปทางประตูพอดี

ถึงเพิ่งนึกขึ้นมาได้อย่างเลื่อนลอยว่า ลูกชายของตนดูเหมือนจะได้รับบาดเจ็บงั้นเหรอ

พ่อบ้านเห็นกู้ชิงเหยียนเข้า จึงเอ่ยถามอย่างระมัดระวัง “นายน้อย…”

“อย่าไปกวนพวกเขา”

กู้ชิงเหยียนสั่งเสียงเบา แล้วโบกมือให้พ่อบ้านถอยออกไป

เขาเดินเข้ามาในลานบ้าน แต่ไม่ได้ก้าวเข้าไปในวิลลาทันที เขาจุดบุหรี่มวนหนึ่ง ทว่าไม่ได้สูบ เพียงแค่รอให้มันค่อยๆ มอดดับไปช้าๆ

สายตาของเขาหยุดนิ่งอยู่ที่ตรงประตูตลอดเวลา

คืนนี้พระจันทร์สว่างเป็นพิเศษ แสงจันทร์จางๆ สาดส่องลงมาบนร่าง ยิ่งขับเน้นความโดดเดี่ยวอ้างว้างขึ้นมาหลายส่วน

…

ในวิลลา กู้อวี้หลินกำลังงอแงจะอาบน้ำให้ได้ แต่หมอบอกว่าหลังจากใส่ยาแล้วจะโดนน้ำไม่ได้เด็ดขาด

เขาเพิ่งเล่นวอลเลย์บอลจบไปหนึ่งแมตช์ รู้สึกเหนียวเหนอะหนะไปทั้งตัวจนไม่สบายตัวอย่างยิ่ง แล้วยังไม่ให้เขาอาบน้ำอีก

นี่มันจะเอาชีวิตกันชัดๆ ไม่ใช่หรือไง

“ผมจะอาบน้ำ!”

กู้อวี้หลินเตะขาสะเปะสะปะ ไม่ยอมให้หมอใส่ยาให้

สวี่เจาเจาจนปัญญา จึงไปหยิบพลาสติกแรปห่ออาหารมาพันแผลของเขาไว้

“งั้นปลาน้อยรีบอาบเร็วๆ นะ แผลโดนน้ำอาจจะติดเชื้อจนเป็นหนองได้”

“ครับ”

พอรู้ว่าจะได้อาบน้ำ กู้อวี้หลินก็วิ่งกระฉับกระเฉงกลับเข้าห้องของตัวเองไปทันที

กู้อวี้หลินจำคำพูดของสวี่เจาเจาใส่ใจไว้เป็นอย่างดี เพียงแค่ 20 นาทีก็กลับออกมาที่ห้องโถง

ผมสั้นสีดำของเขาแห้งหมาด บนตัวสวมชุดนอนผ้าไหมลายลีน่าเบลล์ ยิ่งขับเน้นผิวพรรณที่โผล่พ้นร่มผ้าให้ดูขาวผ่องขึ้นไปอีก

ในที่สุดสวี่เจาเจาก็เข้าใจคำว่าความบอบบางน่าทะนุถนอมที่พวกชาวเน็ตพูดถึงแล้ว

ลูกชายน่ารักมาก!

กลิ่นดอกฟรีเซียแบบเดียวกับเธอที่ลอยโชยออกมาจากตัวเขา ทำให้หัวใจของสวี่เจาเจาสั่นไหวอย่างแรง

พลาสติกแรปไม่มีทางกันน้ำได้สนิท แผลจึงยังคงโดนน้ำอยู่ดีแต่ก็ไม่ใช่เรื่องใหญ่อะไร หมอหยิบสำลีก้อนขึ้นมาเช็ดฆ่าเชื้อที่แผลให้กู้อวี้หลิน

สวี่เจาเจามองดูฟองฟู่ที่ผุดขึ้นรอบๆ แผลแล้วก็รู้สึกเจ็บแทน

หัวใจอ่อนยวบลงไป สวี่เจาเจาจึงเอ่ยถามขึ้นมา “ปลาน้อย เจ็บไหมลูก”

สีหน้าของกู้อวี้หลินเรียบเฉย ก่อนจะค่อยๆ ส่ายหน้าช้าๆ

เดิมทีคิดจะบอกว่าเมื่อก่อนเคยเจ็บหนักกว่านี้ตั้งเยอะ แต่ก็กลัวว่าสวี่เจาเจาจะนึกถึงความทรงจำแย่ๆ เหล่านั้นขึ้นมา พอมาถึงริมฝีปากจึงเปลี่ยนเป็น “ไม่เจ็บครับ ผมหนังหนาเนื้อเหนียวอยู่แล้ว”

ทว่าสวี่เจาเจายังคงสังเกตเห็นได้อย่างเฉียบไว

ส่วนที่ว่าทำไมถึง “หนังหนาเนื้อเหนียว”…เรื่องนี้คงต้องไปถามเจ้าของร่างเดิมแล้วล่ะ

สงสัยเมื่อก่อนตอนที่ยัยนั่นตีปลาน้อย คงลงมือหนักกว่านี้สินะ

โมโหชะมัด

อยากจะลากยัยเจ้าของร่างเดิมออกมารุมตื้บสักยกจริงๆ

ยิ่งสวี่เจาเจาโมโหมากเท่าไร เธอก็ยิ่งสงสารกู้อวี้หลินมากขึ้นเท่านั้น

“คราวหน้าอย่าทุ่มเทขนาดนั้นอีกล่ะ”

เธอลูบหัวเขาพลางเอ่ยอย่างจริงจัง “เป็นเด็กผู้ชาย สำออยบ้างนิดหน่อยจะดีกว่านะ”

กู้อวี้หลินก้มหน้า มองไม่ออกว่ากำลังคิดอะไร มีเพียงเสียงตอบรับแผ่วเบาของเขา “ครับ”

?

หมอแทบไม่อยากเชื่อหูตัวเอง สำลีในมือแทบจะร่วง

พอกู้อวี้หลินทำแผลเสร็จ สวี่เจาเจาก็ถามด้วยความกังวล “หมอคะ แผลของลูกชายฉันจะเป็นแผลเป็นไหมคะ”

“เป็นแค่แผลภายนอกครับ ปากแผลไม่ลึก โอกาสเป็นแผลเป็นมีไม่มาก”

อย่างไรเสียเขาก็เป็นหมอประจำตระกูล ย่อมเข้าใจสภาพร่างกายของกู้อวี้หลินเป็นอย่างดี เด็กคนนี้ร่างกายฟื้นฟูตัวเองได้เร็วมาก

“ถ้าคุณเจาเจาไม่วางใจ จะทายาลดรอยแผลเป็นให้ปลาน้อยหน่อยก็ได้ครับ”

สวี่เจาเจาพยักหน้า แล้วจึงเดินไปส่งหมอ

ทั้งสองคนไม่ได้พูดอะไรกัน

สวี่เจาเจาสาวเท้าขึ้นชั้นบนอย่างรวดเร็ว ก่อนจะหยิบหลอดยาเล็กๆ กับพลาสเตอร์ยาแผ่นหนึ่งลงมา

พลาสเตอร์ยาแผ่นนี้ดีทุกอย่าง ติดตรงที่ดันสกรีนลายจีจีบอนด์…

สวี่เจาเจาหยิบคัตตอนบัตมาป้ายยาลงบนแผลตรงคางของกู้อวี้หลิน เนื่องจากแค่กระแทกนิดเดียว แผลจึงไม่ได้หนักหนาอะไร

“ทำไมถึงมีพลาสเตอร์ยาเด็กน้อยขนาดนี้ได้เนี่ย”

ปากกู้อวี้หลินก็บ่นไปเรื่อย แต่กลับยอมอยู่นิ่งๆ ให้สวี่เจาเจาแปะพลาสเตอร์ยาลงบนหน้าแต่โดยดี

สวี่เจาเจาจะกล้าบอกได้ยังไงว่า มันเป็นของขวัญสำหรับลูกค้าใหม่ราคาแค่หนึ่งสตางค์…

“ก็ต้องซื้อมาให้ลูกโดยเฉพาะอยู่แล้วสิ แม่กลัวลูกจะเจ็บตัว เลยซื้อเตรียมไว้เผื่อจำเป็นต้องใช้ไง”

สวี่เจาเจาทำหน้าภูมิอกภูมิใจ “เนี่ย ได้ใช้ประโยชน์แล้วเห็นไหม”

กู้อวี้หลินไม่พูดอะไร

ไม่รู้ว่าเขาเชื่อหรือเปล่า แต่ที่แน่ๆ สวี่เจาเจาเชื่อตัวเองสนิทใจไปเรียบร้อยแล้ว

“ลูกชายสุดที่รักอยู่นิ่งๆ นะ ให้แม่ถ่ายรูปหน่อย”

สวี่เจาเจาหยิบโทรศัพท์มือถือของตัวเองขึ้นมา แล้วรัวชัตเตอร์ใส่หน้ากู้อวี้หลินไม่ยั้ง

กู้อวี้หลินยอมให้ความร่วมมืออยู่นิ่งๆ ไม่ขยับเลยจริงๆ

เธอเหลือบมองเวลา ก็ปาเข้าไปสี่ทุ่มครึ่งแล้ว

“ได้เวลานอนแล้วลูกชายสุดที่รัก”

สวี่เจาเจามองหน้าจอโทรศัพท์พลางขยี้ผมกู้อวี้หลินมั่วซั่วไปหมด แล้วเอ่ยถาม “ให้แม่อุ้มกลับห้องไปนอนไหมลูก”

กู้อวี้หลินนึกถึงภาพเมื่อครู่ แบบนั้นเขาเรียกว่าอุ้มที่ไหนกันเล่า…

“ราตรีสวัสดิ์ครับแม่”

กู้อวี้หลินรีบช่วยชีวิตเส้นผมของตัวเองออกจากกรงเล็บมารของสวี่เจาเจา แล้วใส่เกียร์หมาวิ่งกลับห้องตัวเองไปปิดประตูดังปัง

สวี่เจาเจาจดจ่ออยู่กับหน้าจอ นิ้วเรียวรัวแป้นพิมพ์โทรศัพท์ยิกๆ

ไม่นาน หน้าหลักเวยป๋อของสวี่เจาก็อัปเดตโพสต์ใหม่

สวี่เจาเจา V: ทายาลดรอยแผลเป็นแล้วน้า คุณหมอบอกว่าโอกาสเกิดแผลเป็นน้อยมากจ้า บรรดาคุณแม่วางใจได้เลย ลูกสาวปลาน้อยของพวกคุณปลอดภัยหายห่วงดีจ้า [แลบลิ้น] [แลบลิ้น] 【รูปภาพ】

ภาพประกอบคือภาพด้านข้างของกู้อวี้หลินที่สวี่เจาเจาเพิ่งถ่ายไปตะกี้ ผมดำขลับเงางามนุ่มสลวย ผิวขาวเนียนนุ่มจนแทบหยิกน้ำออกมาได้ สันจมูกโด่งสะท้อนแสงไฟ คางเรียวมนแปะพลาสเตอร์ยาลายจีจีบอนด์เอาไว้แผ่นหนึ่ง

ตรงมุมล่างขวาเผยให้เห็นชุดนอนที่ปลาน้อยสวมอยู่ติดมาเพียงครึ่งลาย แต่ก็เดาได้ไม่ยากเลยว่าคือชุดนอนลีน่าเบลตัวที่กู้อวี้หลินใส่ในรายการนั่นเอง

หลังจากปลาน้อยเข้าห้องพยาบาล ก็มีคนมากมายแห่ไปคอมเมนต์ใต้เวยป๋อของเธอด้วยความเป็นห่วง

ทันทีที่สวี่เจาเจาโพสต์เวยป๋อ ชาวเน็ตก็รีบหลั่งไหลเข้ามาคอมเมนต์กันอย่างล้นหลาม

【หล่อจนคนทั้งโลกต้องอิจฉา ชุดนอนลีน่าเบล พลาสเตอร์ยาจีจีบอนด์ ผมชื่อปลาน้อย จำไว้ให้ดี! [แว่นดำ][แว่นดำ]】

【ลูกสาวฉันพอเจ็บตัวแล้วกลับยิ่งดูเท่กว่าเดิมอีก ฮือๆ [ร้องไห้] แก้มยุ้ยๆ แปะพลาสเตอร์ยาจีจีบอนด์ เท่ปนหวานสุดๆ โดนตกเข้าเต็มเปา! ลูกสาวฉันนุ้บนิ้บที่สุดแล้ว! [ตาหวาน]】

【ใครมีพิกัดชุดลีน่าเบลชุดนี้บ้าง! ฉันจะใส่คู่กับลูกสาวของฉัน! น่ารักเกินต้านมาก!】

【ทำไมเดี๋ยวก็ลีน่าเบล เดี๋ยวก็จีจีบอนด์อีกล่ะ? สวี่เจาเจาจะซื้อของใช้ในชีวิตประจำวันให้มันปกติกว่านี้ไม่ได้หรือไง? ลูกชายดีๆ แท้ๆ ไม่มีความแมนเอาเสียเลย!】

【พูดไม่ออกเลย ตอนสามขวบแกจะแมนได้สักแค่ไหนเชียว? โอนเงินมาให้ดูหน่วยรบพิเศษวัยสามขวบหน่อยซิ? [ชูนิ้วกลาง][ชูนิ้วกลาง]】

…

สวี่เจาเจาตั้งใจจะตอบกลับคอมเมนต์นี้เสียหน่อย แต่มือดันลื่นกดเข้าไปที่หน้ารายการเทรนด์ฮิต

สายตากวาดมองไป

#เน็ตไอดอลด้านการศึกษาไร้จริยธรรมครูเซียวถูกจับ#

#สวี่เจาเจาปลาน้อยโรงเรียนประถมความหวัง#

ถึงตรงนี้ก็ยังปกติดีอยู่ แต่ข้อความถัดไป…

#สวี่เจาเจาเมียฟู่เฉิงเจ๋อ[เดือด]#

???

สวี่เจาเจาคิดในใจ พาดหัวเทรนด์ ฉันขอเตือนให้แกอย่ามาหาเรื่องนะ!!!