บทที่ 60 ภรรยาบนโฉนดบ้าน

ตอนที่สวี่เจาเจาเห็น ข่าวยังลือกันอยู่แค่ในช่องคอมเมนต์แท้ๆ

ไหงตอนนี้ถึงพุ่งขึ้นเทรนด์ไปได้ล่ะเนี่ย

สวี่เจาเจาหันไปมองประตูห้องของกู้อวี้หลินที่เพิ่งปิดลงตามสัญชาตญาณ

เอิ่ม…

ตอนนี้ไปลากตัวลูกชายสุดที่รักลงมาจากเตียงยังทันไหมนะ

สวี่เจาเจารู้สึกอยู่ตลอดว่ากู้ชิงเหยียนกำลังจะพุ่งมาโผล่ตรงหน้าเธอ เสียวสันหลังวาบขึ้นมาทันที

ยังไม่ทันที่สวี่เจาเจาจะได้คิดให้ละเอียด เสียงโทรศัพท์ที่สั่นรัวอย่างบ้าคลั่งในมือก็ดึงความสนใจของเธอไปเสียก่อน

【@สวี่เจาเจา ขอดีเทลเพิ่มที! ฉันชอบแนวรักไม่สมหวังมากจริงๆ!】

【@สวี่เจาเจา มโนนิยายเพื่อนสมัยเด็กที่รักกันไม่ได้จบไปเรื่องหนึ่งแล้ว ฉันรักเธอแต่เพื่ออนาคตเลยไปมีลูกกับคนอื่น โอ๊ย ซึ้งกินใจเกินไปแล้ว!】

【ในที่สุดโมเสกก็ยอมปล่อยบัญชีออกมาแล้วเหรอ @สวี่เจาเจา ตอนนั้นโมเสกพูดว่าอะไรเหรอ อยากฟังๆ เธอรีบพูดสิ!!】

ข้อความพวกนี้ทำเอาสวี่เจาเจางงเป็นไก่ตาแตก รีบรีเฟรชหน้าจอทันที

โพสต์เวยป๋อที่ฟู่เฉิงเจ๋อเพิ่งลงก็ปรากฏแก่สายตา

ฟู่เฉิงเจ๋อ V: ใช่ครับ เราเป็นเพื่อนร่วมห้องกัน โพสต์อิทของผมอยู่ข้างๆ เธอนั่นแหละ [ยิ้ม]

ใต้โพสต์มีคอมเมนต์ตามมาอย่างรวดเร็ว

【??? นี่คือยอมรับทางอ้อมว่าเรื่องที่สวี่เจาเจาอยากเป็นเมียเขาเป็นเรื่องจริงเหรอ】

【คงไม่ใช่ว่าตอนนั้นเขากับสวี่เจาเจาใจตรงกันหรอกนะ แล้วทำไมถึงไล่สวี่เจาเจาออกล่ะ】

【ทำไมรู้สึกว่าโมเสกจะมั่นหน้าไปหน่อยนะ… ตัวเองเป็นคนไล่สวี่เจาเจาออกแท้ๆ ตอนนี้กลับมาเกาะกระแสเนี่ยนะ เหอะๆ】

【ขอร้องเถอะ เจาเจามีปลาน้อย มีป๋าแล้ว ถึงเคยมีใจให้กันจริงก็เป็นเขาเองนั่นแหละที่ทำลายมันกับมือ อย่าจิ้นมั่วซั่วเลย ถึงฉันจะไม่ได้ชอบสวี่เจาเจา แต่ก็ไม่อยากให้ปลาน้อยต้องเจ็บปวดนะ】

…

สวี่เจาเจาจ้องโทรศัพท์แทบทะลุเป็นรู

ให้ตายสิ

เธอจะไปรู้ได้ยังไงว่าตอนนั้นฟู่เฉิงเจ๋อเขียนอะไรลงไป เธอไม่มีความทรงจำของร่างเดิมเลยสักนิด!

แล้วก็… ฟู่เฉิงเจ๋อเปลี่ยนชื่อเป็นโมเสกตั้งแต่เมื่อไหร่กัน

ไม่มีเวลามาคิดสงสัย สวี่เจาเจารีบโพสต์ข้อความที่สองต่อทันทีโดยไม่หยุดพัก

สวี่เจาเจา V: ? fcz ย่อมาจากโฉนดที่ดินต่างหากล่ะคะ~ อยากเป็นเมียโฉนดที่ดิน ตอนเด็กๆ อยู่เล้าหมู เด็กจนๆ ไม่มีปัญญาซื้อบ้านน่ะค่ะ~

ดูไร้สาระมาก แต่พอหลุดออกมาจากปากสวี่เจาเจาแล้ว มันกลับดูสมเหตุสมผลขึ้นมาเฉย

【สวี่เจาเจานี่ขยี้ไอคิวพวกเราชาวเน็ตจมดินเลยนะ! ขอบคุณพี่เจาเจานะคะที่สละเวลาอันยุ่งเหยิงมาตอบส่งๆ ให้ ร้องไห้แป๊บ T-T】

【เข้าใจเธอหน่อยเถอะ ป๋าผู้อุปถัมภ์คงเริ่มไม่สบอารมณ์แล้ว ถ้าสวี่เจาเจาปลิวไป พวกเราก็อดเจอปลาน้อยกันพอดี!】

【ถึงอย่างนั้นก็เถอะ ฉันก็อยากเป็นเมียโฉนดที่ดินเหมือนกันนะ! ใครมีโฉนดที่ดินมาสู่ขอฉันที! ไม่ได้ล้อเล่นนะ! [น้ำตานองหน้า]】

…

ไม่นานนัก ในช่องคอมเมนต์ก็มีชื่อที่คุ้นเคยโผล่มาอีกคน

เซี่ยไหว V: ฉันคือโฉนดที่ดินเอง [แว่นกันแดด]

เครื่องหมายยืนยันตัวตนสีทองอันใหญ่เบิ้มของเซี่ยไหวสะดุดตามาก พุ่งขึ้นเป็นคอมเมนต์ยอดนิยมอันดับหนึ่งอย่างรวดเร็ว

【เชี่ยยยยยย!! สวี่เจาเจาเป็นเมียเธอเหรอ งั้นก็ไม่มีปัญหาแล้ว~】

【ฉากหน้า: สวี่เจาเจาเป็นเมียเธอ งั้นเธอเป็นเมียใครล่ะ คงไม่ใช่เมียฉันหรอกนะ (ในใจ: พี่สาวเท่มาก จีบหนูทีค่ะ!!)】

【จริงเหรอ ไม่เชื่อ ขอจับหน่อย ขอจับหน่อย ขอจับหน่อย [ตาหวาน]】

【สาวๆ เมนต์บน โลกอินเทอร์เน็ตมีความจำนะ!! (แต่ขอฉันเป็นหมาเลียก่อนเถอะ)】

【พี่ไหวจะออกรายการอีกเมื่อไหร่คะ หนีบสวี่เจาเจาไปด้วยก็ได้นะ! หลักๆ คืออยากกราบ… เอ๊ย ไม่ใช่ อยากมองพี่สาวสวยๆ น่ะค่ะ~】

…

ทิศทางของช่องคอมเมนต์ชักจะออกทะเลไปกันใหญ่แล้ว…

สวี่เจาเจา V ตอบกลับ เซี่ยไหว V: 6

พอสวี่เจาเจาตอบกลับแบบนี้ กระแสคู่จิ้นของเธอกับเซี่ยไหวก็ยิ่งพุ่งทะยานขึ้นไปอีก

【6 = 5 + 2 + 0 - 1 + 3 + 1 - 4 สรุปคือ 6 ก็หมายถึง 5201314 ฉันรักเธอชั่วชีวิตไงล่ะ ไม่ต้องลังเลแล้ว สวี่เจาเจาชอบเธอแน่ๆ】

【เก็ตละทุกคน ที่แท้คู่จิ้นที่ฉันชิปก็เป็นเรื่องจริงนี่เอง!!】

【ชาวเน็ตรุ่นนี้หัวครีเอตเกินไปแล้ว!!】

กระทั่งสวี่เจาเจาเองก็ยังอดสงสัยไม่ได้

ก่อนที่เธอจะทะลุมิติมา ร่างเดิมกับเซี่ยไหวคงไม่… มีซัมติงลึกซึ้งระดับนั้นกันจริงๆ หรอกนะ

แต่ไม่ทันไร สวี่เจาเจาก็ปัดความคิดนั้นทิ้งไป

เซี่ยไหวเป็นคนประเภทพูดคำไหนคำนั้น ถ้าสองคนนี้มีอะไรกันจริง ร่างเดิมจะไปมีลูกให้กู้ชิงเหยียนทำไมล่ะ

เฮอะๆ วงการนี้มันช่างซับซ้อนวุ่นวายจริงๆ

ในเมื่อไม่มีความทรงจำหลงเหลืออยู่ สวี่เจาเจาจึงขี้เกียจคิดให้เปลืองสมอง

หลังจากอาบน้ำเสร็จ เธอก็เดินเข้าไปในเรือนกระจกปลูกดอกไม้ของตัวเอง เพื่อดูเหล่าดอกกุหลาบที่ทอดทิ้งมานาน

อุณหภูมิและความชื้นในเรือนกระจกกำลังพอเหมาะสบายตัว ด้วยการดูแลอย่างพิถีพิถันของสวี่เจาเจา ตอนนี้ดอกกุหลาบทุกดอกต่างก็กำลังตูมได้ที่

คาดว่าอีกไม่นานก็คงบานสะพรั่งแล้ว

สวี่เจาเจามองเรือนกระจกดอกกุหลาบที่เติบโตงอกงาม พลางพยักหน้าอย่างพอใจ

อีกเดี๋ยวก็เอาพวกมันมาทำมาส์กกุหลาบพอกหน้าได้แล้ว!

พอได้ก้าวเข้ามาในเรือนกระจกนี้อีกครั้ง สวี่เจาเจาจึงอดไม่ได้ที่จะนึกถึงภาพตอนที่ตัวเองโดนกู้ชิงเหยียนกดลงบนแท่นยกสูงนี้แล้วจูบ…

ทั้งกัด ทั้งสอนจูบ…

ให้ตายสิ น่าอายชะมัด

“เป็นอะไร คิดถึงจูบของเราอยู่เหรอ”

เสียงทุ้มต่ำดังแว่วมาจากทางประตู

สวี่เจาเจาตอบไปตามสัญชาตญาณ “ใช่เลยๆ…”

ใช่บ้าอะไรเล่า! เสียงมาจากไหนเนี่ย!

สวี่เจาเจาหันขวับไปมองทางประตูอย่างรวดเร็ว กู้ชิงเหยียนกำลังยืนพิงกรอบประตูอยู่ ดวงตาดอกท้อคู่นั้นทอดมองมาที่เธอ ไม่รู้ว่ายืนอยู่ตรงนั้นนานแค่ไหนแล้ว

เจอผีหลอกกลางวันแสกๆ แล้ว ไม่ได้ล้อเล่นนะ!

สวี่เจาเจายังไม่ทันตั้งตัว ก็โดนเขาอุ้มขึ้นไปนั่งบนแท่นยกสูง เหมือนกับคราวที่แล้วเปี๊ยบ

“ต้องการให้ผมช่วยทบทวนความจำหน่อยไหม”

พอกลิ่นอายหอมเย็นของเนื้อไม้บนตัวเขาขยับเข้ามาใกล้ สวี่เจาเจาถึงแน่ใจว่าคนคนนี้วาร์ปมาอยู่ตรงหน้าเธอจริงๆ

“ไม่ๆ”

สวี่เจาเจารีบโบกไม้โบกมือพัลวัน

อย่ากัดอีกล่ะ มุมปากยังไม่ทันหายดีเลย ถ้าเป็นแผลเป็นขึ้นมาจะทำยังไง…

แผลเป็น: ฉันเกิดจากการโดนจูบ ในวงการแผลเป็นถือว่าพีกสุดๆ เลยนะ

“แต่ผมอยาก”

ลมหายใจของเขาไม่มีช่องว่างให้ปฏิเสธได้เลย

สวี่เจาเจาเตรียมใจรับพายุโหมกระหน่ำแล้ว

แต่เขากลับ…พูดจาเอาแต่ใจที่สุด ทว่ามอบจูบที่อ่อนโยนที่สุด

กระทั่งเขาปล่อยสวี่เจาเจาเป็นอิสระ เธอก็ยังไม่ฟื้นคืนสติจากความอ่อนหวานนุ่มนวลของจูบนี้

ต่างจากคราวที่แล้วอย่างสิ้นเชิง

“ครั้งนี้รู้สึกยังไงบ้าง เมีย FCZ?”

เขาแนบชิดอยู่ข้างหูเธอแล้วเอ่ยถาม สำเนียงภาษาอังกฤษแบบบริติชแท้ๆ ฟังแล้วชวนให้จั๊กจี้หู ทว่ากลับทำให้ใจของสวี่เจาเจาปั่นป่วนตื่นตระหนก

เชี่ย! กู้ชิงเหยียนเห็นโพสต์เวยป๋อนั้นจนได้

ทำไมถึงให้ความรู้สึก…เหมือนแอบเล่นชู้ยังไงก็ไม่รู้

แต่สวี่เจาเจารู้สึกว่าวันนี้กู้ชิงเหยียนไม่ได้อารมณ์เสียขนาดนั้น เลยคิดจะดิ้นรนดูสักตั้ง

เธอปั้นหน้าขรึมพูดว่า “คุณไม่ได้อ่านเวยป๋อของฉันเหรอ ฉันเป็นเมียโฉนดที่ดินต่างหาก”

เขาค่อยๆ ถอยห่างออกไปพลางลูบแก้มของสวี่เจาเจาเบาๆ “ถ้าจำไม่ผิด…ใครบางคนเป็นเจ้าพ่ออสังหาริมทรัพย์นี่”

คุณอ่านเลขบัตรประชาชนของฟู่เฉิงเจ๋อมาเลยจะดีกว่าไหม

สวี่เจาเจาคิดในใจ: จุดเชื่อมโยงของคุณนี่ฉันคิดไม่ถึงจริงๆ

เธอตัดสินใจเสี่ยงดวงสักตั้ง ยิ้มแป้นตอบไปว่า “นั่นเขาแค่ทำการตลาดหรอก โฉนดที่ดินของใครคนนั้นจะมีเยอะเท่าสามีฉันเหรอ”

ในที่สุดใบหน้าของกู้ชิงเหยียนก็ปรากฏรอยยิ้มบางๆ “งั้นอสังหาริมทรัพย์พวกนั้นอยู่ร่วมกับคุณได้ไหมล่ะ”

หือ?

อยู่ด้วยกันเหรอ

สวี่เจาเจาเบิกตากว้างด้วยความตกตะลึง

เดิมทีเธอคิดว่ากู้ชิงเหยียนแค่สนใจความเปลี่ยนแปลงชั่วคราวของเธอ อยู่ด้วยกันไปสักพักก็คงเบื่อ เพราะยังไงเขาก็เห็นพวกหมาเลียมาเยอะแล้วไม่ใช่เหรอ

ตอนนี้พัฒนามาถึงขั้นอยู่ด้วยกันแล้ว มันเรื่องบ้าอะไรเนี่ย

ดูเหมือนจะเล่นเบอร์ใหญ่เกินไปแล้ว!

เห็นได้ชัดว่ากู้ชิงเหยียนไม่เปิดโอกาสให้เธอปฏิเสธเลย

“คุณจะไปวิลล่าของผม หรือจะให้ผมย้ายเข้ามา”

เขาจับมือเธอขึ้นมา เล่นแหวนบนนิ้วนางของเธอไปมา ก่อนจะเอ่ยถามเสียงเรียบ

สวี่เจาเจา: …

มันต่างกันตรงไหนเนี่ย!