บทที่ 82 ยังไม่ได้จูบเลย ทำไมโกรธอีกแล้วล่ะ?

กู้ชิงเหยียนเช็ดผมตัวเองเงียบๆ จนแห้ง

พอทั้งสามคนเข้ามาอยู่ในเฟรมไลฟ์สดเดียวกัน ผู้ชมก็สังเกตเห็นอะไรบางอย่างทันที

สวี่เจาเจากับกู้อวี้หลินใส่ชุดนอนลีน่าเบลล์เหมือนกัน ชุดนี้เคยออกกล้องมาหลายรอบแล้วจึงไม่แปลกตาเท่าไร

แต่กู้ชิงเหยียนนี่สิ…ทำไมถึงใส่ชุดเจลาโตนี่ที่เป็นคู่จิ้นของลีน่าเบลล์ล่ะเนี่ย?!

ผมของเขาสั้นจึงแห้งไว แรงเสียดทานจากไฟฟ้าสถิตทำให้ปอยผมสองสามเส้นบนกระหม่อมชี้ฟูขึ้นมา ช่วยลดทอนความเย็นชาทั่วร่างลงไปได้ไม่น้อย

ประคำกลับไปอยู่ที่ข้อมือขวาตามเดิม รัดอยู่เหนือเส้นเลือดที่ปูดโปนเด่นชัด

【เชี่ย ต่อหน้าคนอื่นเป็นเซียนผู้เย็นชา ลับหลังดันใส่ชุดนอนเจลาโตนี่เนี่ยนะ?!】

【เจลาโตนี่กับลีน่าเบลล์เป็นคู่จิ้นกันนี่นา…พวกเธอลองคิดดูสิ คิดลึกๆ ดูสิ [จุ๊ปาก]】

【ชอบมาก ปลดล็อกลุคใหม่ของพี่ชายแล้ว สูทดำทรงโบราณนี่ฉันเบื่อจะดูแล้วจริงๆ! ขอบคุณทีมงานรายการผู้ยิ่งใหญ่!】

【มัวเหม่ออะไรกันอยู่สาวๆ! แคปรูปได้แคป อัดคลิปได้อัด เทรนด์ใหม่ของพี่ชายถูกจองไว้แล้ว! [ตาหวาน]】

【ชุดครอบครัวแหละแก คิกๆ สวี่เจาเจาลีน่าเบลล์แห่งทะเลสาบซีหูใครก็รู้ ราชาจอเงินกู้ คุณพกชุดนอนเจลาโตนี่มาด้วยหมายความว่าไงน้า [ฝัน]】

…

ผมของปลาน้อยค่อนข้างยาว อีกเดี๋ยวก็ถึงเวลารวมตัวที่ห้องโถงตามที่ผู้กำกับนัดแล้ว สวี่เจาเจาจึงจำใจต้องหยิบไดร์เป่าผมออกมา

ลมร้อนเป่าผ่านเส้นผมของกู้อวี้หลิน ปลายนิ้วขาวเรียวดั่งลำเทียนของสวี่เจาเจาสางแทรกในกลุ่มผมดำขลับของเขา

“ผมของปลาน้อยลูกรักนุ่มจังเลย”

เธอเป่าไปพลางเอ่ยชมไป “สมกับเป็นลูกแม่จริงๆ”

กู้ชิงเหยียนนั่งมองอยู่ข้างๆ เงียบๆ จ้องใบหน้าด้านข้างอันแสนอ่อนโยนของสวี่เจาเจา ไม่รู้ว่ากำลังคิดอะไรอยู่

ผมเขาก็ไม่ได้แย่สักหน่อย ทำไมถึงชมแต่ลูกชายล่ะ

คิดพลาง แววตาของเขาก็หม่นลงเล็กน้อย

ชิ

เลี้ยงลูกชายนี่มันยุ่งยากชะมัด

【สาวๆ แยกย้ายเถอะ แววตาอยากเชือดคนมันซ่อนไม่มิดหรอก คู่นี้ไม่มีทางเป็นไปได้แล้วล่ะ】

【จากที่ฉันตามพี่เขามาหลายปี เขาคงรำคาญสวี่เจาเจาเต็มทนแล้ว จะมีจุดไหนให้ฟินได้อีก? [เหงื่อตก]】

【เอ่อ… จ้องคนคนหนึ่งตาไม่กะพริบเนี่ยนะ จะบอกว่าเกลียดไม่ใช่ชอบงั้นเหรอ? พิลึกคน ช่างวิเคราะห์จิตใจมนุษย์กันได้ทะลุปรุโปร่งจริงเชียว】

…

ไม่นานสวี่เจาเจาก็เป่าผมให้กู้อวี้หลินจนแห้ง ก่อนจะหยิบหวีมาสางผมให้เขาจนเรียบตรง

“เรียบร้อยแล้ว ปลาน้อยสุดหล่อของแม่”

ชมเสร็จก็เตรียมจูงมือกู้อวี้หลินลงไปข้างล่าง

พอก้าวพ้นประตูห้องถึงเพิ่งรู้ตัวว่า…ลืมอีกคนไว้

เขาก็มีขานี่นา! ทำไมไม่เดินตามมาล่ะ?

สวี่เจาเจาเพิ่งจะหันกลับไป ที่คอก็มีของเย็นเฉียบทาบลงมา

แม้จะเปลี่ยนที่ สวี่เจาเจาก็จำได้ทันทีว่าสิ่งนั้นคือลูกประคำ

“คุณเจาเจา ทำไมไม่รอผมล่ะครับ?”

ทั้งห่างเหินและ…น้อยใจ?

สวี่เจาเจาตกใจกับความคิดนี้ของตัวเอง เธอส่งยิ้มพลางพาตัวเองหลุดจากเงื้อมมือของกู้ชิงเหยียน

“ขอโทษทีนะคะ พอดีผู้ชายคนอื่นฉันไม่เคยเอาเข้าตาเลย ไม่ได้ตั้งใจจริงๆ หวังว่าคุณจะเข้าใจนะ”

เรื่องที่เพิ่งโดนเขากดจูบไปเมื่อกี้ เธอยังแค้นฝังหุ่นอยู่เลยนะ!

ช่องคอมเมนต์ระเบิดขึ้นมาทันที

【ไม่อยากจะเชื่อหูตัวเองเลยจริงๆ… เจ๊แกกล้าพูดมาก คนไร้การศึกษาอย่างฉันคิดคำอื่นไม่ออกนอกจากคำว่าสุดยอด [ยกนิ้ว] [ยกนิ้ว]】

【วินาทีที่แล้วยังฟินกับช็อตโน้มคอจูบอยู่เลย วินาทีถัดมาพี่สาวก็เชือดฉันดับอนาถคาที่ T_T ที่แท้ก็พ่อหนุ่มมีใจแต่สาวเจ้าไร้เยื่อใย…】

【คนที่ไม่เห็นเสาหลักของวงการบันเทิงอย่างกู้ชิงเหยียนอยู่ในสายตา สวี่เจาเจาคือเบอร์หนึ่งของวงการบันเทิงบ้านเราตัวจริงเสียงจริง!】

【[ตกใจ] [ตกใจ] สวี่เจาเจารักษาเนื้อรักษาตัวไว้ให้ตาแก่ที่เป็นป๋าเลี้ยงอยู่เบื้องหลังจริงดิ? ทำเป็นหยิ่งรักนวลสงวนตัวแล้วจะมาออกรายการหาคู่ทำซากอะไร? หมดคำจะพูดเลยจริงๆ】

【ชัดเจนว่าตัวเองไร้มารยาท ยังจะพูดจาสามหาวอีก! ดาราไร้คุณธรรมแบบนี้ควรถูกแบนไปซะ อย่ามาทำร้ายพี่ชายของฉัน!!】

…

“ป๋าแก่” กู้ชิงเหยียนหลังได้ยินประโยคนี้ของเธอ ก็ตกอยู่ในภวังค์ความคิด

ถ้าเป็นเวลาปกติได้ยินสวี่เจาเจาพูดแบบนี้เขาคงมีความสุขมาก แต่ตอนนี้ เขารับปากสวี่เจาเจาไว้แล้วว่าจะแกล้งทำเป็นไม่สนิทกัน

เพราะฉะนั้นเขาก็นับเป็นผู้ชายคนอื่นด้วยเหมือนกัน…

เขาตีหน้านิ่ง ล้วงมือลงในกระเป๋ากางเกงแล้วเอ่ยขึ้น “ไปกันเถอะ”

พูดจบก็เดินนำหน้าไป ทิ้งไว้เพียงแผ่นหลังให้คนทั้งสอง

แต่เขาก็ผ่อนฝีเท้าลงเล็กน้อยเพื่อให้ทั้งคู่เดินตามทัน

เมื่อทั้งสามคนมาถึงห้องโถง แขกรับเชิญอีกสองครอบครัวก็มาถึงกันหมดแล้ว ต่างฝ่ายต่างไม่มีปฏิสัมพันธ์กันเลย ราวกับมีกำแพงล่องหนขวางกั้นอยู่

ในขณะที่ทุกคนกำลังเบื่อจนแทบจะนั่งแคะเล็บเล่น ครอบครัวสุดท้ายทั้งสามคนก็มาถึงช้ากว่าใครเพื่อน สายตาทุกคู่จึงหันขวับมาจับจ้องที่พวกเขาเป็นตาเดียว

ฉินเยว่หลิงเห็นชุดนอนคู่รักเด่นหราบนร่างของสวี่เจาเจาและกู้ชิงเหยียนก็แอบกัดฟันกรอดด้วยความริษยา

สวี่เจาเจาชอบใช้ลูกไม้ตื้นเขินพวกนี้อยู่เรื่อย

แต่แล้วมันจะมีประโยชน์อะไรล่ะ…ชิงเหยียนไม่มีทางชอบเธอหรอก…

พอเห็นชุดนอนของคนอื่น สวี่เจาเจาถึงเพิ่งตาสว่างว่าที่กู้ชิงเหยียนบอกว่า “ชุดคู่รักเป็นสิ่งจำเป็น” ล้วนเป็นเรื่องหลอกเด็กทั้งเพ!

เธอตวัดสายตาค้อนขวับใส่เขาอย่างเอาเรื่อง กู้ชิงเหยียนเห็นเข้าก็เกิดความสงสัยขึ้นมาในใจ

ยังไม่ได้จูบเลย ทำไมโกรธอีกแล้วล่ะ?

ไม่ทันที่กู้ชิงเหยียนจะได้คิดหาคำตอบ เขาก็ถูกเรียกให้นั่งลง

คราวนี้สวี่เจาเจาจับปลาน้อยให้นั่งตรงกลาง เด็กชายเบะปากอย่างไม่พอใจพลางขยับตัวเข้าไปแนบชิดสวี่เจาเจา

เสียงของผู้กำกับดังขึ้น “ขอบคุณแขกรับเชิญทุกครอบครัวนะครับที่มาร่วมงานปาร์ตี้ชุดนอนของเราตรงตามเวลาที่กำหนด”

“คืนนี้เราจะไม่จัดกิจกรรมแข่งขันที่ตื่นเต้นท้าทายกันแล้วครับ หลักๆ คืออยากให้ทุกคนได้เปิดใจพูดคุยกันในบรรยากาศสบายๆ และแบ่งปันความรู้สึกจากการใช้เวลาร่วมกันในวันนี้”

ได้ยินถึงตรงนี้ สวี่เจาเจาก็โล่งอกขึ้นมาหน่อย

ถ้าขืนมีเรื่องน่าตื่นเต้นอะไรต่อไปอีก เธอคงปิดบังอะไรไม่อยู่แล้วจริงๆ!

“แต่ว่า…” น้ำเสียงของผู้กำกับเปลี่ยนไป “ก่อนจะเริ่ม เราต้องมาลงโทษรอบที่สองกันก่อนครับ”

ตากล้องหันมุมกล้องไปยังฉินเยว่หลิงและฟู่เฉิงเจ๋ออย่างรู้หน้าที่ สีหน้าของคนทั้งสองยังคงปกติ ไม่ได้มีอะไรผิดแปลก

ผู้กำกับถึงกล้าเปิดปากพูดต่อ “เนื่องจากเด็กๆ เป็นแขกรับเชิญพิเศษของรายการจึงไม่ต้องรับบทลงโทษ มีเพียงแขกรับเชิญทั้งสองท่านเท่านั้นที่จะต้องรับบทลงโทษเป็นเกมตอบจริงหรือทำจริงครับ”

“ผลโหวตมาจากผู้ชมทางบ้าน ดังนั้นเนื้อหาของเกมตอบจริงหรือทำจริง ผู้ชมก็จะเป็นคนตัดสินใจเช่นกันครับ!”

【ตอบจริงหรือทำจริงมาช้าแต่มานะ!!】

【เชี่ย ไม่นึกเลยว่าฉันจะสำคัญกับทีมงานขนาดนี้ ซึ้งใจจนน้ำตาไหลเลย แงๆ】

【พี่น้องสายปั่นทั้งหลายคอมเมนต์กันเข้ามาเยอะๆ เลยนะ ฉันทำหน้าที่กดไลก์ให้เอง!】

…

เวยป๋อทางการของ 《คู่รักไม่สนิท》 โพสต์เปิดรับข้อเสนอ โดยให้ส่งหัวข้อตอบจริงหนึ่งข้อและทำจริงหนึ่งข้อ ข้อความไหนมียอดไลก์สูงสุดจะถูกนำมาใช้

เนื่องจากมีผู้ชมกำลังดูไลฟ์สดอยู่เป็นจำนวนมาก เพียงประมาณสิบนาที ก็ได้คอมเมนต์ที่มียอดไลก์สูงสุดแล้ว

“เอาละครับ เรามาประกาศหัวข้อตอบจริงกันก่อน”

ฉินเยว่หลิงเลือกตอบจริง เธอสูดหายใจเข้าลึกๆ ดูท่าทางตื่นเต้นไม่น้อย “มาเลยค่ะ!”

“จากชาวเน็ตชื่อ ‘ปลาน้อยคือลูกสาวของฉัน’ คอมเมนต์ยอดไลก์สูงสุดถามว่า อยากถามเทพธิดาฉินว่า ถ้าคุณย้อนเวลากลับไปได้ คุณอยากย้อนเวลากลับไปช่วงเวลาไหนคะ? เพราะอะไร?”

ฉินเยว่หลิงหลุบตาครุ่นคิดครู่หนึ่ง ก่อนจะตอบเสียงเบา “ฉันอยากย้อนกลับไปเมื่อสี่ปีที่แล้วค่ะ…”