บทที่ 92 แค่ฉีดวัคซีนก็ติดเทรนด์ได้เหมือนกัน

สวี่เจาเจาถอนหายใจยาวในใจ

ขนาดการสะกดจิตยังไม่ได้ผล ดูท่าเธอคงหมดสิทธิ์เชื่อมโยงความคิดกับร่างเดิมโดยสิ้นเชิงแล้วจริงๆ

“แต่อาการคลุ้มคลั่งของคุณควบคุมได้แล้ว การสูญเสียความทรงจำที่ไม่มีความสุขไปบ้าง ก็นับว่าคุ้มค่านะครับ”

หัวหน้าแผนกยิ้ม

สวี่เจาเจาฝืนยิ้มบางๆ รับซองเอกสารผลตรวจที่จัดเตรียมไว้เรียบร้อยจากมือเขา “ขอบคุณค่ะคุณหมอ”

“ตอนนั้นคุณไม่ยอมนอนโรงพยาบาลท่าเดียว นึกไม่ถึงเลยว่าตอนนี้จะหายดีแล้ว”

ในเมื่ออาการเป็นแบบนี้ก็ไม่มีความจำเป็นต้องตรวจอะไรต่ออีก หัวหน้าแผนกจึงอนุญาตให้เธอกลับได้

“แต่ก็ยังแนะนำให้กลับมาให้ตาแก่อย่างผมตรวจดูเป็นระยะๆ นะครับ เผื่ออาการจะกำเริบขึ้นมาอีก”

สวี่เจาเจาพยักหน้ารับ ถือซองรายงานผลตรวจในมือแล้วเดินออกจากห้องไป

หัวหน้าแผนกมองตามแผ่นหลังของเธอด้วยความรู้สึกท่วมท้น

“สวัสดีครับอาจารย์หมอ” ยังไม่ทันได้ทอดถอนใจเท่าไร เสียงทักทายก็ดังขึ้นจากด้านหลัง

พอหันขวับไปก็เห็นฉือหลี่ “อ้าว เจ้าหนุ่ม วันนี้ไม่ยุ่งแล้วเหรอ”

ฉือหลี่ยิ้มบางๆ

วันนี้เขาอุตส่าห์เคลียร์เวลาไว้ให้คุณชายใหญ่บางคนเป็นพิเศษ พอแน่ใจว่าคุณชายท่านนั้นไม่มีอะไรน่าเป็นห่วง เขาก็พอมีเวลาว่างขึ้นมานิดหน่อย

เขามองไปยังทิศทางที่สวี่เจาเจาเพิ่งเดินจากไป แววตาไหววูบเล็กน้อยก่อนเอ่ยถาม “คนไข้ของอาจารย์ ช่วงนี้อาการเป็นยังไงบ้างครับ”

“เอ้อ จะบอกอะไรให้”

พอพูดถึงเรื่องนี้ ผู้อำนวยการแผนกก็เริ่มกระตือรือร้นขึ้นมาทันที “คนไข้เมื่อกี้น่ะ สองเดือนก่อนยังอยู่ในช่วงกำเริบหนักของอาการคลุ้มคลั่งอยู่แท้ๆ พอผ่านไปสองเดือนกลับมาตรวจซ้ำ ดันไม่มีอาการอะไรหลงเหลืออยู่เลยสักนิด”

“เพียงแต่สูญเสียความทรงจำไปบางส่วน ขนาดผมใช้วิธีสะกดจิตก็ยังกู้คืนมาไม่ได้เลย”

ฉือหลี่ยืนฟังอยู่ข้างๆ อย่างเงียบกริบ

“แลกความทรงจำบางส่วนกับอนาคตที่ดี นับว่าคุ้มจะตายไป!”

พูดจบ ผู้อำนวยการแผนกก็ตบไหล่ฉือหลี่เบาๆ “เสี่ยวฉือเอ๊ย ภาระหน้าที่บนบ่าพวกเรานี่มันหนักหนาจริงๆ นะ!”

กระทั่งการสะกดจิตของผู้อำนวยการแผนกยังจนปัญญา สวี่เจาเจาสูญเสียความทรงจำแบบไหนไปกันแน่

แม้จะเห็นเพียงแค่แผ่นหลัง แต่ฉือหลี่ก็มั่นใจว่านั่นคือสวี่เจาเจา ภรรยาที่คุณชายใหญ่ผู้สูงส่งบางคนเอาแต่พร่ำเพ้อถึงอยู่ตลอดเวลา

สามีภรรยาคู่นี้ช่าง…ป่วยพอกันทั้งคู่จริงๆ

ความคิดในหัวตีกันยุ่งเหยิง ทว่าสีหน้าของฉือหลี่ยังคงราบเรียบ เขาค้อมตัวให้ผู้อำนวยการแผนกเล็กน้อย “หัวหน้าครับ ผมยังมีคนไข้ ขอตัวก่อนนะครับ”

…

สวี่เจาเจาโยนซองรายงานผลตรวจทิ้งลงถังขยะของโรงพยาบาลอย่างไม่ใส่ใจ

เธอก้มมองข้อความที่ส่งเข้ามาในโทรศัพท์มือถือ

ปลาตัวน้อย: แม่ครับ ผมอยู่ที่มุมหนังสือ

สวี่เจาเจาเดินตามป้ายบอกทางของโรงพยาบาลจนพบศูนย์ฉีดวัคซีนเด็ก กู้อวี้หลินนั่งอ่านหนังสืออยู่ตรงมุมหนังสืออย่างว่าง่าย

รอบข้างเต็มไปด้วยเสียงหัวเราะหยอกล้อของเด็กคนอื่น และเสียงร้องไห้จ้าของเด็กที่กำลังฉีดวัคซีน แต่กู้อวี้หลินกลับไม่มีทีท่าว่าจะไขว้เขวเลยสักนิด

สวี่เจาเจาเดินเข้าไปหา ลูบหัวเขาเบาๆ แล้วย่อตัวลง “ปลาน้อย ฉีดวัคซีนหรือยังลูก”

“ยังครับ”

กู้อวี้หลินส่ายหน้า “พี่พยาบาลบอกว่าฉีดวัคซีนต้องให้แม่ยืนยันก่อน ผมฉีดเองคนเดียวไม่ได้”

เขาเบะปากเล็กน้อย “ทั้งที่ผมจัดการเองคนเดียวได้แท้ๆ ทำไมต้องทำให้แม่ลำบากด้วยก็ไม่รู้”

สวี่เจาเจายิ้ม “ก็เพราะปลาน้อยเป็นลูกรักของแม่ไงล่ะ”

กู้อวี้หลินไม่พูดอะไรต่อ ใบหูเริ่มขึ้นสีแดงเรื่อ

เธอหยิบสมุดบันทึกการฉีดวัคซีนกลับมา เดินไปติดต่อเจ้าหน้าที่ตรงเคาน์เตอร์ ไม่นานก็ลงทะเบียนเรียบร้อย

ทั้งสองเดินเข้าไปในห้องฉีดวัคซีน

เป๊าะ

คุณหมอเปิดขวดยาขนาดเล็ก หยิบกระบอกฉีดยาเรียวยาวขึ้นมาดูดยาเข้าไปจนหมด จากนั้นก็ดันยาพุ่งออกมานิดหนึ่ง

คุณหมอเงยหน้าขึ้นบอกสวี่เจาเจา “คุณแม่ช่วยจับแขนน้องไว้หน่อยนะคะ อย่าให้น้องขยับตอนกำลังฉีดยานะคะ”

สวี่เจาเจาค่อนข้างกลัวเข็ม เธอจึงรีบหันหน้าหนีไปอีกทาง

พอได้ยินที่คุณหมอบอก มือที่สั่นเทาเล็กน้อยของสวี่เจาเจาเพิ่งจะยื่นออกไป ก็ถูกกู้อวี้หลินจับเอาไว้

“คุณหมอครับ ผมไม่ขยับหรอกครับ ไม่ต้องให้แม่จับก็ได้”

อาจเป็นเพราะแววตาที่ดูเป็นผู้ใหญ่เกินวัยของกู้อวี้หลิน ทำให้คุณหมอยอมเชื่อเขาสักครั้ง

มือของเธอถูกปลาน้อยกุมเอาไว้ สัมผัสได้ชัดเจนว่าตอนที่เข็มทิ่มลงไป ปลาน้อยไม่แม้แต่จะกระตุกสักนิด กลับเป็นตัวเธอเองที่สะดุ้งตัวสั่นตามสัญชาตญาณ…

“เรียบร้อยแล้วจ้ะ หนูน้อยเก่งมากเลยนะ วันนี้เป็นเด็กคนแรกเลยที่ไม่ร้องไห้”

“ขอบคุณครับคุณหมอ”

กู้อวี้หลินกดรอยแผลไว้ หลังจากกล่าวขอบคุณแล้วก็เดินมาที่จุดพักคอยพร้อมกับสวี่เจาเจา

นี่เป็นครั้งแรกที่สวี่เจาเจาพาลูกมาฉีดวัคซีน ในใจจึงมีความรู้สึกบางอย่างที่บรรยายไม่ถูก

เพราะความกลัว บนแพขนตาของสวี่เจาเจาจึงมีหยดน้ำตาตามสัญชาตญาณเกาะอยู่สองหยด

“ถ้าแม่กลัว คราวหน้าผมเข้าไปฉีดคนเดียวก็ได้ครับ”

มือน้อยๆ ของกู้อวี้หลินวางลงบนหลังของสวี่เจาเจาแล้วตบเบาๆ

ถ้ารู้ว่าสวี่เจาเจาเป็นคนกลัวเข็ม เขาไม่มีทางยอมให้เธอเดินตามเข้าไปเด็ดขาด

ความเจ็บแค่นี้ยังไม่ถึงขั้นทำให้กู้อวี้หลินร้องไห้หรอก

สวี่เจาเจาเปลี่ยนจากร้องไห้เป็นหัวเราะ ยื่นมือออกไปสะกิดจมูกน้อยๆ ของเขาเบาๆ “แต่ว่าแม่อยากอยู่เห็นตอนลูกฉีดวัคซีนทุกครั้งในอนาคตนี่นา”

รอยแดงบนแก้มของกู้อวี้หลินที่เพิ่งจางหายไป พลันลามกลับขึ้นมาอีกครั้ง

พูดจบ สวี่เจาเจาก็หยิบโทรศัพท์มือถือออกมา เปิดเวยป๋อแล้วโพสต์ข้อความ

สวี่เจาเจา V: คุณน้าทั้งหลายคะ วันนี้ปลาน้อยผู้กล้าหาญฉีดวัคซีนแล้วน้า คุณหมอบอกว่าเขาเป็นเด็กคนแรกของวันนี้ที่ไม่ร้องไห้เลย!! [เท้าสะเอว][เท้าสะเอว]【รูปภาพ】

รูปนี้ถ่ายเจาะไปที่แขนข้างที่ฉีดวัคซีนของปลาน้อย มีพลาสเตอร์ยาแปะอยู่ ด้านบนยังมีคำว่า “การรับวัคซีนสำหรับเด็ก” เขียนไว้

【กรี๊ดดด ปลาน้อยฉีดวัคซีนไม่ร้องไห้เลยเหรอเนี่ย! ลูกสาวของฉันยอดเยี่ยมที่สุด!】

【มีแม่ที่เข้มแข็ง ย่อมมีลูกที่เข้มแข็ง สวี่เจาเจาสู้ๆ! [ยกนิ้ว][ยกนิ้ว]】

【ฮือๆ วันนี้ปลาน้อยไปฉีดวัคซีนเหรอ ฉันไปฉีดด้วยได้ไหมเนี่ย อยากเจอจัง! (ใครเข้าใจบ้าง ตอนเด็กๆ ฉีดวัคซีนทีไรฉันร้องไห้น้ำตานองทุกที!)】

【ทำไมฉันกลายเป็นป้าไปแล้วล่ะ ไม่เอานะ! สวี่เจาเจา คุณยังขาดลูกสาวไหม ฉันยอมจ่ายเงินให้เลย ขอแค่ได้เป็นพี่สาวของปลาน้อย! [ขอร้อง]】

【แค่ฉีดวัคซีนก็ต้องอวดเหรอ ไม่ร้องไห้มันน่าอวดตรงไหน อะไรๆ ก็โพสต์ลงเน็ต เปลืองพื้นที่สื่อจริงๆ ตัวการทำลายวงการบันเทิง!】

…

คอมเมนต์ย่อมมีทั้งดีและแย่ปะปนกันไป ทว่าสวี่เจาเจาไม่ได้เปิดอ่านเลยสักข้อความ

เธอแค่รู้ว่าบรรดาชาวเน็ตพากันช่วยเลี้ยงลูกออนไลน์ และทุกคนก็เอ็นดูปลาน้อยจากใจจริง สวี่เจาเจาจึงแค่อยากแบ่งปันโมเมนต์ที่ได้ไปเป็นเพื่อนปลาน้อยฉีดวัคซีนกับพวกเขาก็เท่านั้น

ใครจะไปคิดล่ะ

แค่สวี่เจาเจาพาปลาน้อยไปฉีดวัคซีนก็ยังติดเทรนด์ได้

แน่นอนว่านี่ไม่ใช่กระแสของสวี่เจาเจาหรอก…

เซี่ยไหว V: ปลาน้อยสุดที่รักเก่งที่สุดเลย! แต่พลาสเตอร์ยานี้สู้ที่แม่เธอซื้อให้ไม่ได้หรอก ไม่เห็นสวยเลย

ซ่งจิ่นสือ V: อาขอส่งสารแสดงความยินดีจากแถวหน้า เด็กของผมฉีดวัคซีนแล้วไม่ร้องไห้ด้วย! รางวัลคืออุลตร้าแมนครบเซ็ตไปเลย! [ตื่นเต้น]

แม้จะมีกระแสจากเซี่ยไหวและซ่งจิ่นสือช่วยหนุน แต่จุดพีคที่สุดก็ยังคงเป็นคอมเมนต์ของกู้ชิงเหยียน

กู้ชิงเหยียน V: แขนยังต้องฝึกเพิ่มอีกหน่อย

เพียงประโยคสั้นๆ ก็พุ่งทะยานขึ้นเป็นท็อปคอมเมนต์อันดับหนึ่ง ทั้งยังพาดึงโพสต์เวยป๋อนี้ของสวี่เจาเจาพุ่งทะลุติดเทรนด์ทันที

#ราชาจอเงินสามมงกุฎประลองกำลังแขนกับเด็กสามขวบ# [เดือด]

#กู้ชิงเหยียนปลาน้อยฝึกแขน# [เดือด]

#เดี๋ยวนี้เด็กสามขวบต้องแข่งขันกันหนักขนาดนี้แล้วเหรอ# [เดือด]