บทที่ 64 ระบบอัปเดตครั้งแรก

วันเสาร์

วันหยุดเวียนมาอีกครั้ง

วันนี้ถนนบนเกาะฉางโจวคึกคักเป็นพิเศษ

เปรี้ยงปร้าง!

เสียงประทัดดังสนั่นเป็นระลอก

ชาวบ้านกลุ่มใหญ่ยืนล้อมอยู่ด้านนอกอาคารสามชั้น แววตาของพวกเขาเป็นประกาย จ้องมองตรงไปข้างหน้าไม่วางตา

"พ่อแม่พี่น้องทุกท่าน ขอบคุณทุกคนที่ให้เกียรติมาร่วมเปิดร้านสาขาสองของร้านอาหารตระกูลฉิน ผมจะไม่พูดพร่ำทำเพลงให้เสียเวลากินข้าว เชิญข้างในเลยครับ!"

พอฉินเซียวพูดจบก็เบี่ยงตัวหลบไปด้านข้าง

ชาวบ้านรอบๆ อึ้งไปชั่วขณะ คิดไม่ถึงเลยว่าฉินเซียวจะเปิดร้านแบบเรียบง่ายขนาดนี้ พูดไม่ทันถึงสองประโยคด้วยซ้ำ

"ลุยเลย!"

วันนี้คือโอกาสดี สาขาใหม่ของร้านอาหารตระกูลฉินเปิดแล้ว ไม่ต้องต่อคิวอีกต่อไป คนที่ยืนอยู่ด้านหน้าจึงรีบวิ่งเข้าไปจับจองที่นั่งทันที

เมื่อทุกคนกรูเข้ามาในร้าน พอกวาดสายตามองรอบหนึ่ง ก็พากันวิ่งตรงไปยังบันได ชั้นหนึ่งไม่มีโต๊ะนั่งรับประทาน มีแค่เคาน์เตอร์ต้อนรับกับห้องครัวเท่านั้น

"อาจารย์ครับ ลูกค้าเยอะขนาดนี้ พวกเราจะรับมือไหวเหรอครับ"

ลูกศิษย์ทั้งแปดคนในห้องครัวมองดูลูกค้าที่ทยอยเข้ามาไม่ขาดสาย พลางเอ่ยถามด้วยสีหน้าตื่นตระหนก

"ไม่เป็นไร ทำตามที่ฉันเคยบอกไว้ พวกนายรับผิดชอบหน้าที่ของตัวเองให้ดีก็พอ!"

หน้าต่างโปร่งแสงปรากฏขึ้นตรงหน้าฉินเซียว มุมปากของเขายกยิ้มขึ้นเล็กน้อยด้วยความพึงพอใจ

【ภารกิจย่อยระบบ: ฝึกศิษย์สำเร็จวิชาหนึ่งคน ได้รับรางวัลหนึ่งแสนหยวน สิทธิ์สุ่มรางวัลหนึ่งครั้ง! ความคืบหน้าปัจจุบัน: 2/12】

เขาเดาไว้ไม่ผิดจริงๆ คำว่าพ่อครัวตามคำนิยามของระบบ ต้องสามารถดูแลจัดการได้ด้วยตัวเอง ในวินาทีที่สิงจื้อหย่วนกับเจิ้งหมิงหล่างเข้ามารับช่วงดูแลร้านน้ำชาตระกูลฉินอย่างเป็นทางการ ข้อมูลของระบบก็เปลี่ยนไปอีกครั้ง

"ภารกิจนี้ของระบบใช้ได้เลยแฮะ รางวัลตั้งหนึ่งแสนหยวน เกือบจะช่วยประหยัดค่าใช้จ่ายได้ทั้งปี!" ฉินเซียวอยากให้มีภารกิจแบบนี้เยอะๆ ยิ่งมากยิ่งดี

"เริ่มงานได้!"

ฉินเซียวตะโกนลั่น ลูกศิษย์ทั้งแปดคนสะดุ้งตัวโยน แล้วรีบกลับไปประจำตำแหน่งของตัวเองทันที

【ระบบจู่ๆ ก็ได้เป็นพ่อ】

【โฮสต์: ฉินเซียว】

【สถานะ: เทพแห่งการครัว】

【ภารกิจ: หาเงินให้ได้หนึ่งล้านหยวนภายในเวลาหนึ่งเดือน】

【ความคืบหน้า: 472315/1000000, 17 วัน 02:59:23】

【หากภารกิจล้มเหลว จะถูกริบสถานะที่ได้รับเป็นรางวัลคืน】

หน้าต่างโปร่งแสงตรงหน้าฉินเซียวเปลี่ยนไปอีกรอบ เวลาของภารกิจยังไม่ทันผ่านไปครึ่งหนึ่ง แต่ระยะห่างจากหนึ่งล้านเหลืออีกแค่ห้าแสนกว่าหยวนเท่านั้น!

"เอ๊ะ เกิดอะไรขึ้นเนี่ย"

จู่ๆ หน้าต่างโปร่งแสงตรงหน้าก็อันตรธานหายไป ฉินเซียวที่เคยสุขุมเยือกเย็นพลันมีสีหน้าตื่นตระหนก

"ฉันยังไม่ได้ปิดเลย ระบบหายไปไหนแล้ว!"

นี่คือปฏิกิริยาแรกของฉินเซียว ตัวเองยังไม่ได้กดปิดหน้าต่างสถานะเลยสักนิด มันจะหายไปเองได้ยังไง

"ฟู่!"

ปฏิกิริยาที่สองของเขาคือคว้ากระทะด้วยมือข้างเดียว เริ่มตั้งกระทะให้ร้อน แล้วลงมือผัดผักจานหนึ่งอย่างรวดเร็ว

"ยังดีอยู่!"

ฉินเซียวสูดหายใจเข้าลึก ตราบใดที่ฝีมือทำอาหารยังอยู่ ต่อให้ไม่มีระบบก็ไม่เป็นไร!

"ติ๊ง!"

ในหัวเอาแต่ท่องคำว่า 'จู่ๆ ก็ได้เป็นพ่อ' ซ้ำๆ ขณะที่ฉินเซียวเตรียมจะยอมแพ้ เสียงกลไกอันคุ้นเคยก็ดังขึ้นอีกครั้ง

หน้าต่างโปร่งแสงที่หายไปปรากฏขึ้นมาใหม่ ทว่าคราวนี้ไม่เหมือนเดิม บนนั้นมีเพียงข้อความบรรทัดเดียว

【ระบบจู่ๆ ก็ได้เป็นพ่อกำลังอัปเดต…】

มีแค่ตัวหนังสือไม่กี่คำ ไม่มีเวลานับถอยหลังบอกไว้เลย

"อัปเดตงั้นเหรอ"

ขั้นตอนนี้ดูเหมือนรวดเร็ว ทว่าความจริงผ่านไปหลายนาทีแล้ว ในสายตาของคนนอก สีหน้าของฉินเซียวเปลี่ยนสลับไปมาหลายรอบ

ท่าทางของเขาทำให้เหล่าลูกศิษย์รอบข้างต่างกลั้นหายใจ ในใจพากันคาดเดาไปต่างๆ นานา ว่าพวกตนทำให้อาจารย์ไม่พอใจหรือเปล่า!

"เถ้าแก่คะ นี่ใบรายการอาหารที่ลูกค้าสั่งค่ะ!"

ทันใดนั้น พนักงานเสิร์ฟคนหนึ่งก็เดินเข้ามาจากด้านนอก ในมือถือปึกกระดาษออร์เดอร์ กวาดสายตามองดูก็รู้ว่าไม่ต่ำกว่ายี่สิบใบ ร้านเพิ่งจะเปิดแท้ๆ ลูกค้าส่วนใหญ่ยังนั่งไม่ทันเรียบร้อยดีด้วยซ้ำ ก็มีคนสั่งอาหารแล้ว!

พนักงานเสิร์ฟเห็นเถ้าแก่ยืนนิ่งอยู่ จึงไม่ได้คิดอะไรมากแล้วเดินเข้าไปเอ่ยทักตรงๆ

"เดี๋ยวก่อน!"

ลูกศิษย์หลายคนอยากจะห้ามปราม แต่พบว่าไม่ทันเสียแล้ว แต่ละคนเบิกตากว้างจ้องมองฉินเซียว ถึงขั้นหยุดหายใจ เตรียมตัวรับเสียงตวาดด้วยความโกรธเกรี้ยวของเขา

"อ๋อ เข้าใจแล้ว วางไว้ตรงนั้นแหละ"

"พวกนาย จัดเตรียมวัตถุดิบตามรายการนี้ให้ฉัน!"

เมื่อมองปึกกระดาษในมือพนักงานเสิร์ฟ ฉินเซียวก็ยิ้มออกมาบางๆ พลางมอบหมายงานให้ลูกศิษย์ทั้งแปดคน จากนั้นก็ปิดหน้าต่างโปร่งแสงตรงหน้า โดยไม่คิดจะเสียเวลาศึกษาทำความเข้าใจระบบต่อ แล้วเริ่มลุยงานของวันนี้ทันที

ในห้องครัวยังคงมีเขาเป็นแกนหลัก ฉินเซียวเดินเครื่องเต็มสูบ นอกจากงานผัดหน้าเตาแล้ว หน้าที่อื่นๆ ล้วนตกเป็นของลูกศิษย์ทั้งแปด เขาแค่ต้องรู้ชื่อเมนูก็พอ ด้านข้างก็มีวัตถุดิบที่เกี่ยวข้องเตรียมไว้พร้อมสรรพแล้ว

เสียงตะหลิวกระทบกระทะดังช้งเช้งแว่วออกมาจากห้องครัวอย่างต่อเนื่อง ไม่มีใครส่งเสียงพูดคุย หากเวลานี้มีคนมายืนดูอยู่ข้างๆ คงต้องตกตะลึงเมื่อพบว่า ต่อให้มีคนคอยช่วยเป็นลูกมือถึงแปดคน ก็ยังแทบจะตามความเร็วของฉินเซียวไม่ทัน

…

เวลาผ่านไปอย่างรวดเร็วท่ามกลางความวุ่นวาย

ไม่รู้ว่าเวลาผ่านไปนานแค่ไหน ฉินเซียวถึงได้หยุดมือ เขาตื่นจากภวังค์ด้วยเสียงแจ้งเตือนของระบบในหัว

【ติ๊ง! ระบบจู่ๆ ก็ได้เป็นพ่ออัปเดตเสร็จสิ้น!】

เมื่อเสียงกลไกของระบบดังขึ้น หน้าต่างโปร่งแสงก็ปรากฏขึ้นตรงหน้าฉินเซียว บนนั้นมีข้อความบรรทัดหนึ่งค้างอยู่ไม่กี่วินาทีก่อนจะจางหายไป

【เปิดใช้งานฟังก์ชันศิษย์อาจารย์!】

"หน้าเลือดชะมัด!"

พอเห็นฟังก์ชันใหม่ที่อัปเดตเข้ามา สีหน้าของฉินเซียวก็มืดมนลงทันที

【วงแหวนรัศมีระดับต้น: ฝีมือไม่พอ เงินช่วยได้!】

【ใช้เงินชั่วโมงละหนึ่งหมื่นหยวน ภายในรัศมีสิบเมตร ความรู้ที่โฮสต์กำหนดเพื่อถ่ายทอดจะเพิ่มพูนความจำ ความเข้าใจ และการซึมซับเป็นทวีคูณ…】

เมื่อครู่ยังกระหยิ่มใจอยู่เลยว่า ลูกศิษย์หนึ่งคนทำเงินให้ได้ตั้งหนึ่งแสนหยวน แต่ตอนนี้ฉินเซียวกลับรู้สึกเหมือนโดนมีดกรีดหัวใจ

หยดติ๋งๆ หัวใจกำลังหลั่งเลือด!

ชั่วโมงละหนึ่งหมื่นหยวน ค่าใช้จ่ายขั้นต่ำต่อวันปาเข้าไปตั้งสามแสนหยวนแล้ว!

ถ้าแค่ต้องการทำภารกิจฝึกศิษย์ให้สำเร็จ ฉินเซียวคงไม่รู้สึกเสียดายเงินขนาดนี้

แต่เมื่อกิจการขยายสาขาออกไป เขาก็เริ่มรู้สึกว่าแรงกายแรงใจชักไม่พอเสียแล้ว!

ในอนาคต ร้านอาหารตระกูลฉินจะพึ่งพาเขาแบกรับอยู่คนเดียวตลอดไปไม่ได้แน่ หากทำแบบนั้นจริง แล้วมันจะต่างอะไรกับคนอื่นล่ะ!

ถ้าคิดจะแบ่งเค้กชิ้นโตในวงการอาหาร ก็จำเป็นต้องมีพ่อครัวฝีมือเอกประจำการอยู่ทุกสาขา

ทว่าพ่อครัวที่มีชื่อเสียงข้างนอกก็มีอยู่แค่นั้น เขาไม่มีทางทุ่มเงินก้อนโตไปจ้างมาได้หรอก ต่อให้ยอมจ่ายเงิน ก็ใช่ว่าจะเชิญตัวมาได้ง่ายๆ

ในเมื่อเป็นแบบนี้ เขาก็ทำได้เพียงสร้างคนของตัวเองขึ้นมาเท่านั้น

แต่จะมาเริ่มฝึกฝนเอาตอนนี้ ย่อมไม่ทันการ สิ่งที่ขาดแคลนที่สุดก็คือเวลา

วนไปเวียนมา สุดท้ายก็ต้องใช้เงินอยู่ดี

การจะขัดเกลาพ่อครัวระดับยอดฝีมือขึ้นมาสักคน ต่อให้มีพรสวรรค์เป็นเลิศ ก็ยังต้องใช้เวลาถึงห้าหกปี พอลองคำนวณดูให้ละเอียด หากไม่ผลาญเงินไปเป็นสิบล้านหยวน ก็อย่าหวังว่าจะสำเร็จได้เลย

จะให้ทุ่มเงินเป็นสิบล้านเพื่อฝึกคนเนี่ยนะ เป็นไปได้ยังไงกัน ตอนนี้เขามีเงินอยู่สักเท่าไรเชียว!

"ไม่สิ เมื่อกี้ฉันคิดคำนวณแค่คนเดียว แต่ถ้าฝึกพร้อมกันทีละสิบคน เฉลี่ยแล้วคนหนึ่งก็ตกแค่ล้านกว่าหยวนเองนี่หว่า!"

ขอเพียงอยู่ในระยะสิบเมตรรอบตัวเขา ก็จะได้รับผลจากวงแหวนรัศมี ได้รับการเสริมพลังจากฟังก์ชันนี้ทั้งหมด

"การพัฒนาเพิ่มขึ้นเป็นทวีคูณ หมายความว่าเวลาจะลดลงครึ่งหนึ่งด้วยหรือเปล่า ถ้าอย่างนั้นเงินที่ต้องจ่ายก็ลดลงไปครึ่งหนึ่งด้วยสิ!"

พอคิดถึงจุดนี้ ใบหน้าของฉินเซียวก็ปรากฏรอยยิ้มขึ้นมาในที่สุด

"ไม่ถูกสิ นี่มันเป็นการพัฒนาแบบรอบด้าน ทั้งความจำ ความเข้าใจ การซึมซับ คำนวณดูทั้งหมดแล้ว อย่าว่าแต่สองเท่าเลย สามเท่าหรือสี่เท่าก็ยังเป็นไปได้!"

"เอาล่ะ ตกลงตามนี้ เดี๋ยวค่อยให้เหลียงจื่อหลานร่างสัญญาฉบับใหม่ขึ้นมาอีกฉบับ!"

ฉินเซียวไม่อยากให้เกิดเหตุการณ์ที่พอตัวเองฝึกสอนจนเก่งกล้า แล้วอีกฝ่ายจะชิ่งลาออกหนีไปทันที ทางเดียวที่จะป้องกันไม่ให้เกิดเรื่องแบบนี้ได้ ก็คือต้องเพิ่มค่าปรับการผิดสัญญาให้สูงลิบลิ่วเท่านั้น!