บทที่ 79 เริ่มต้นสุ่มรางวัลจากระบบ

"โรงเรียนอนุบาลฮวาว่ายไอ้เผยเหรอ?"

ฉินเซียวไถมือถืออยู่บนเตียง ก่อนจะนอนเขานึกถึงโรงเรียนที่ลูกสาวทั้งสองกำลังจะได้เข้าเรียนขึ้นมา

"ค่าเทอมปีละแสนสอง สองตัวเล็กก็ปาเข้าไปสองแสนสี่แล้ว สมกับเป็นโรงเรียนระดับลูกคุณหนูจริงๆ!"

ถ้าเป็นเมื่อก่อน โรงเรียนอนุบาลไฮโซแบบนี้เขาไม่กล้าแม้แต่จะฝันถึงหรอก แค่เงินเดือนตัวเองทั้งปียังไม่ถึงยอดนี้เลย

โรงเรียนอนุบาลฮวาว่ายไอ้เผยแห่งนี้ก่อตั้งโดยบริษัทจัดการการลงทุนด้านการศึกษา มุ่งเน้นสร้างโครงการการศึกษาระดับปฐมวัยคุณภาพสูงที่ทันสมัยและเป็นสากลสำหรับเด็กอายุ 3-6 ปีโดยเฉพาะ จุดเด่นคืออัตราส่วนครูต่อนักเรียนที่สูงถึง 4+X และเน้นการเรียนการสอนในห้องขนาดเล็กเพื่อพัฒนาการเฉพาะบุคคล

…

ยิ่งเลื่อนดูเว็บไซต์ทางการของโรงเรียนไปเรื่อยๆ ฉินเซียวก็เริ่มเข้าใจอะไรมากขึ้น หลังจากครุ่นคิดอยู่ครู่หนึ่ง เขาก็ตกลงใจจะส่งลูกสาวทั้งสองเข้าเรียนที่นี่

"ติดหนี้บุญคุณก้อนโตเข้าแล้วสิเรา!"

ยิ่งอ่านข้อมูลบนโลกออนไลน์ทำความเข้าใจ สีหน้าของฉินเซียวก็ยิ่งเคร่งขรึมขึ้นเรื่อยๆ

ฮวาว่ายไอ้เผยไม่ใช่ที่ที่จะใช้แค่เงินฟาดหัวแล้วเข้าเรียนได้ ต่อให้เป็นลูกหลานมหาเศรษฐีที่มีทรัพย์สินหลักสิบล้านก็ยังเคยโดนปฏิเสธมาแล้ว

เขายังเห็นคอมเมนต์ในเน็ตบอกว่าพวกเศรษฐีใหม่ที่อยากให้ลูกเข้าเรียน ยอมบริจาคเงินให้โรงเรียนเป็นล้านๆ แต่สุดท้ายก็ยังแป้กอยู่ดี

"เฮ้อ จะคิดมากไปทำไม ถึงเวลาเรือถึงท่าน้ำก็ต้องตรงเอง ถึงตอนนั้นค่อยหาทางตอบแทนบุญคุณก็ยังไม่สาย!"

พอมโนภาพนั้นแวบเข้ามา หน้าต่างโปร่งแสงก็ปรากฏขึ้นตรงหน้า แม้จะปิดไฟห้องมืดสนิทแล้ว แต่ฉินเซียวก็ยังมองเห็นได้อย่างชัดเจน

【ระบบจู่ๆ ก็ได้เป็นพ่อ】

【โฮสต์: ฉินเซียว】

【สถานะ: เทพแห่งการครัว】

【ภารกิจ: หาเงินให้ได้หนึ่งล้านหยวนภายในเวลาหนึ่งเดือน】

【ความคืบหน้า: 1,032,619/1,000,000, 10:08:48:21】

【ติ๊ง! ภารกิจสำเร็จ รางวัลถูกจัดส่งแล้ว ขอให้โฮสต์กดรับ!】

【ภารกิจย่อยของระบบ: มีลูกศิษย์จบการศึกษาหนึ่งคน ได้รับรางวัลหนึ่งแสนหยวน และสิทธิ์สุ่มรางวัลหนึ่งครั้ง! ความคืบหน้าปัจจุบัน: 2/15】

【จำนวนสิทธิ์สุ่มรางวัล: 3】

"สำเร็จเร็วขนาดนี้เลยเหรอเนี่ย ยังเหลือเวลาอีกตั้งสิบวันแหน่ะ!"

ฉินเซียวเอื้อมมือไปหมายจะแตะหน้าต่างโปร่งแสง แต่มือกลับทะลุผ่านอากาศไปเฉยๆ

"ฮะๆ… ลืมไปเลยว่าแตะไม่ได้!"

ตลอดสัปดาห์ที่ผ่านมา ฉินเซียวไม่เพียงแต่ต้องวุ่นอยู่กับการบริหารร้าน แต่เลิกงานแล้วยังต้องมาคอยเทรนลูกศิษย์อีก ยุ่งจนหัวหมุนจริงๆ!

กลับถึงห้องอาบน้ำเสร็จก็ปาเข้าไปหลังเที่ยงคืน ทิ้งตัวลงนอนทีไรก็หลับเป็นตายทุกที ไม่มีเวลามาเช็กระบบเลย

พอเห็นว่าภารกิจสำเร็จแล้ว สีหน้าเขาก็เปลี่ยนไป ความดีใจสุดขีดเอ่อล้นขึ้นมาในอก

"กดรับรางวัล!"

ติ๊งต่อง!

ทันทีที่นึกในใจ เสียงแจ้งเตือนข้อความในมือถือก็ดังขึ้น

[ข้อความจากธนาคาร XXX วันที่ 11 กรกฎาคม เวลา 00:03 น. บัญชีออมทรัพย์เลขท้าย 0438 ของคุณ มียอดเงินโอนเข้า 5,000,000.00 หยวน ยอดเงินคงเหลือปัจจุบัน 25,612,001.15 หยวน]

เมื่อเห็นข้อความบนหน้าจอมือถือ หัวใจฉินเซียวก็เต้นรัวอย่างบ้าคลั่ง ยอดเงินในบัญชีที่เพิ่มขึ้นทำให้เขารู้สึกแบบนี้ทุกครั้งสิน่า

“ฟู่… ฮ่า…”

“ฮะๆ… เป็นเศรษฐีร้อยล้านแล้วโว้ย!”

เขาสูดลมหายใจเข้าลึกก่อนจะหลุดขำออกมาอย่างลืมตัว

【ติ๊ง! โฮสต์มีสิทธิ์สุ่มรางวัลสามครั้ง ต้องการสุ่มตอนนี้เลยหรือไม่!】

เสียงกลไกดังขึ้นในหัวฉินเซียว ดึงสติเขาให้กลับมา

“จริงด้วย มีสิทธิ์สามครั้ง… คราวก่อนที่เด็กๆ จบการศึกษาสองคน เรายังไม่ได้ใช้สิทธิ์นี่หว่า!”

เมื่อความคิดเปลี่ยน หน้าต่างโปร่งแสงตรงหน้าก็เปลี่ยนรูปแบบไปทันที ตัดเข้าสู่หน้าสุ่มรางวัลอย่างรวดเร็ว

“สองครั้งก่อนเป็นการสุ่มระดับทั่วไป แปลว่ามีโอกาสสุ่มได้ช่องว่างด้วย… ส่วนครั้งนี้จะเป็นของรางวัลร้อยเปอร์เซ็นต์ หรือเจาะจงอาชีพกันแน่นะ!”

【โฮสต์ต้องการเลือกการสุ่มระดับเริ่มต้นหรือไม่!】

“ระดับเริ่มต้นเหรอ?”

ฉินเซียวขมวดคิ้วเล็กน้อย ก่อนจะตัดสินใจลองดูก่อน!

“สุ่มเลย!”

สิ้นคำพูดในใจ หน้าต่างโปร่งแสงก็เปลี่ยนเป็นวงล้อขนาดใหญ่ ก่อนที่เขาจะทันได้มองรายละเอียด มันก็เริ่มหมุนติ้วอย่างรวดเร็ว

【ติ๊ง!】

ไม่กี่วินาทีต่อมา วงล้อก็หยุดนิ่ง เมื่อเห็นผลลัพธ์ ใบหน้าของฉินเซียวก็พลันมืดครึ้มลงทันที!

【ขอบคุณที่ร่วมสนุก!】

เข็มชี้หยุดลงตรงช่องว่างเปล่าพอดิบพอดี

“หลอกกันชัดๆ!”

วงล้อถูกแบ่งเป็นสิบช่อง มีช่องว่างสีขาวกระจายอยู่ถึงห้าช่อง แค่ปราดตามอง ฉินเซียวก็รู้ทันทีว่าการสุ่มระดับเริ่มต้นมีโอกาสได้ของว่างเปล่าถึงห้าสิบเปอร์เซ็นต์!

【โฮสต์ต้องการดำเนินการต่อหรือไม่!】

เสียงกลไกดังขึ้นในหัว ฉินเซียวไม่ลังเลแม้แต่น้อย

“ต่อเลย!”

“ขอให้โดนเถอะนะ…”

หลังจากวงล้อเริ่มหมุนอีกรอบ ภาพน่าขันก็ปรากฏขึ้นภายในห้อง ชายหนุ่มคนหนึ่งนอนอยู่บนเตียง สองตาจ้องเขม็งไปยังความว่างเปล่าในอากาศ มือทั้งสองข้างพนมเข้าหากันพลางพึมพำไม่หยุด!

【ติ๊ง!】

“โดนไหมเนี่ย?”

วงล้อหยุดหมุน ฉินเซียวรีบลุกขึ้นนั่งบนเตียง

【ยินดีด้วย โฮสต์ได้รับ 'ทักษะการบริหารจัดการ (ระดับเริ่มต้น)' เมื่อครอบครองทักษะนี้ โฮสต์จะไม่ใช่ไก่อ่อนอีกต่อไป แต่ได้ก้าวข้ามธรณีประตูสู่การดำเนินธุรกิจ จนไม่ต้องกลัวว่าจะเจ๊งไม่เป็นท่าโดยไม่รู้สาเหตุ!】

“ทักษะการบริหารจัดการ? แบบนี้ก็สุ่มได้ด้วยเหรอ?”

เข็มชี้หยุดอยู่ที่ช่องสีเทา ซึ่งคิดเป็นสัดส่วนร้อยละสี่สิบของวงล้อ

ฉินเซียวชะงักไปเล็กน้อย จังหวะนี้เขาเริ่มยอมรับชื่อระบบแปลกๆ นี่ได้แล้ว ก็แค่ ‘จู่ๆ ก็ได้เป็นพ่อ’ ไม่ใช่หรือไง!

【โฮสต์ต้องการหลอมรวมทักษะหรือไม่ ขอแจ้งเตือนด้วยความหวังดีว่าขั้นตอนอาจจะรู้สึกเจ็บนิดหน่อย!】

ในสายตาของฉินเซียว เหนือหน้าต่างโปร่งใสมีลูกบอลแสงขนาดเท่าหัวแม่มือลอยเด่นอยู่

“หลอมรวม!”

ตลอดช่วงครึ่งเดือนที่ผ่านมา การบริหารจัดการร้านทั้งสองแห่งทำให้ฉินเซียวรู้สึกเหนื่อยล้าอย่างหนักจริงๆ หากไม่มีคนคอยช่วย ร้านคงเละเทะจนดูไม่จืดไปนานแล้ว

เขาเคยคิดอยากจะศึกษาด้วยตัวเองอยู่เหมือนกัน แต่เสียตรงที่ไม่มีเวลาเลย ยิ่งพอนึกถึงเรื่องที่ในอนาคตจะต้องขยายสาขาออกไปอีก ฉินเซียวก็เริ่มนั่งไม่ติด

“เชี่ย!”

ลูกบอลแสงพุ่งเข้าใส่หน้าเขาและหลอมรวมเข้าสู่สมองโดยตรง ทันใดนั้น ความเจ็บปวดแปลบปลาบก็แล่นริ้วเข้ามา ทว่าก่อนที่เขาจะได้ทันตั้งตัว ความเจ็บปวดนั้นก็พลันมลายหายไป ราวกับความรู้สึกเมื่อครู่เป็นเพียงภาพลวงตา

“นี่น่ะเหรอที่ระบบบอกว่า ‘เจ็บนิดหน่อย’ หลอกกันชัดๆ!”

ฉินเซียวตบหัวตัวเองเบาๆ พลางสบถออกมาคำหนึ่ง

เขาสูดลมหายใจเข้าลึกๆ เพื่อสงบสติอารมณ์ ในเวลานี้ ข้อมูลมหาศาลที่เกี่ยวข้องกับการบริหารจัดการได้ผุดขึ้นมาในหัวและหลอมรวมเข้ากับความทรงจำของเขาอย่างต่อเนื่อง จนในที่สุดก็กลายเป็นสัญชาตญาณติดตัวไปเสียแล้ว

“แปลกแฮะ ทำไมเมื่อก่อนถึงไม่มีความรู้สึกแบบนี้ล่ะ?”

พอนึกถึงตอนที่ได้รับสถานะเทพแห่งการครัว ความทรงจำที่ผุดขึ้นมาในหัวตอนนั้นมันเทียบกับวิชาการบริหารจัดการนี่ไม่ได้เลยสักนิด

“เรื่องที่เมื่อก่อนเคยคิดไม่ตก ตอนนี้แค่สะกิดนิดเดียวก็ทะลุปรุโปร่งแล้ว!” แม้จะเป็นแค่ทักษะการบริหารจัดการระดับเริ่มต้น แต่ฉินเซียวก็ค่อนข้างพอใจมาก มันช่วยประหยัดเวลาที่เขาจะต้องไปนั่งเรียนรู้เองได้มหาศาล

【โฮสต์ต้องการเลือกการสุ่มระดับสูงหรือไม่!】

เสียงแจ้งเตือนของระบบขัดจังหวะความคิดของฉินเซียว พร้อมดึงความสนใจของเขากลับมาที่หน้าต่างโปร่งใสอีกครั้ง

“สุ่มเลย!”

พอนึกถึงผลประโยชน์ที่สถานะเทพแห่งการครัวมอบให้ ฉินเซียวก็แทบจะอดใจรอไม่ไหวว่ารางวัลชิ้นต่อไปจะเป็นอะไรกันแน่

“เปลี่ยนไปแล้ว!”

วงล้อตรงหน้าเกิดการเปลี่ยนแปลงขึ้น ปรากฏแสงสีสันสดใส และเมื่อเริ่มหมุน มันก็ส่องประกายระยิบระยับหลากสีสัน

ไม่เหมือนกับคราวก่อน ครั้งนี้วงล้อหมุนอยู่นานถึงสามสิบวินาทีก่อนจะค่อยๆ ชะลอความเร็วลง

“มันจะเป็นอะไรกันแน่นะ?”

ฉินเซียวจ้องมองวงล้อเขม็ง ในใจเต็มไปด้วยความคาดหวัง

“อะไรเนี่ย ไม่จริงน่า ระบบ นายเล่นตลกอะไรกับฉันเนี่ย!”

วินาทีต่อมา ฉินเซียวมองไปยังวงล้อที่หยุดนิ่งด้วยสีหน้าตกตะลึงสุดขีด