บทที่ 398 ความเด็ดขาดของเฟิงฉี

เฟิงฉีตั้งท่าจะสะบัดเธอทิ้งทันที สีหน้ามืดครึ้มเปี่ยมโทสะ คล้ายมีพายุใหญ่จวนเจียนจะระเบิดออกมา

ทว่าในเมื่อโม่ยวี่โหรวกล้าลงมือ ก็ย่อมโยนยางอายทิ้งไปหมดแล้ว เธอถึงได้ยิ่งเบียดแนบชิดกับแผงอกของเขา ขณะเดียวกันก็แสร้งทำสีหน้าตื่นตระหนกเปราะบางได้อย่างพอดิบพอดี ดูน่าทะนุถนอมเป็นพิเศษ ซ้ำยังจงใจเอียงหน้าไปทางเลนส์ ราวกับกลัวว่ากล้องจะจับภาพไม่ได้อย่างนั้นแหละ

"ประธานเฟิง ฉัน…"