บทที่ 55 โปรดิวเซอร์คนใหม่

ซีรีส์เรื่อง 《วิถีมารสยบฟ้า》 ถูกปั่นกระแสจนร้อนแรง แต่พอถึงเวลาออนแอร์จริงจะเป็นอย่างไรก็ไม่มีใครรู้ ยิ่งเกิดเรื่องราวขึ้นมากมายขนาดนี้ ไม่ใช่แค่คนดูที่ไม่มั่นใจ แม้แต่ทีมงานหลักยังพากันตั้งคำถามในหัวจนมึนตึ้บ ถึงขั้นเริ่มสงสัยแล้วว่าจะยังได้ถ่ายทำต่อหรือไม่

"แย่ที่สุดก็แค่ละครเรื่องนี้พับโครงการไป ไม่เป็นไรหรอก ให้พวกเขาจ่ายค่าชดเชยมาสิ ในสัญญาของเซี่ยหานบ้านเราเขียนไว้ชัดเจน ถ้าไม่ได้เกิดจากความผิดของฝ่ายเรา กองถ่ายก็ต้องจ่ายค่าเสียหาย ฉันเองก็ไม่อยากอยู่ที่นี่ต่อแล้วเหมือนกัน บรรยากาศแปลกๆ ชวนอึดอัดชะมัด"

หลี่เยว่ทำสีหน้าเหมือนไม่หวั่นเกรงสิ่งใด เขาลดเสียงให้ต่ำลงแล้วยื่นหน้าเข้าไปกระซิบเบาๆ สองสามประโยค

สีหน้าของเขาแสดงความดูแคลนออกมาอย่างเห็นได้ชัด พวกเขาไม่ได้มีความผูกพันกับละครเรื่องนี้มากมายอะไรอยู่แล้ว แถมตั้งแต่เข้ากองมา เซี่ยหานก็ไม่เคยได้รับความยุติธรรมเลยสักนิด

เริ่มแรกก็เว่ยเวยที่มาแย่งบท ตอนนั้นหลายคนคิดว่าเธอมีแบ็กหลังแข็งแกร่งมาก ถึงขั้นเบียดบทนางรองของเซี่ยหานให้กลายเป็นบทรองอันดับสามไปเลย

ต่อมาราชาจอเงินฉู่เข้ากอง ถึงได้ช่วยแย่งบทของเซี่ยหานกลับคืนมาได้ ทว่าเรื่องราวที่เกิดขึ้นหลังจากนั้นกลับราวกับพายุทอร์นาโดและแผ่นดินไหวระดับแปดถล่มซ้ำๆ จนคนทั้งกองถ่ายมึนงงไปหมด

จูเชี่ยนหรูและเว่ยเวยเกิดเรื่องพร้อมกัน ทั้งสองคนมีข่าวฉาวเรื่องมีเสี่ยเลี้ยง ปากประกบปากจูบกับนายทุนอย่างดูดดื่มนัวเนีย

ขอแค่มีคนพูดถึงภาพนั้นขึ้นมา หลี่เยว่ก็จะนึกถึงสภาพของสองดาราสาวหน้าใหม่ที่โดนลวนลามในรูปถ่าย ในใจเต็มไปด้วยความรู้สึกร้อยแปดพันเก้า

เขาเป็นคนคิดมาก ถ้าคนที่อยู่ในรูปเปลี่ยนเป็นเซี่ยหานล่ะก็ เขาคงไปหาเชือกมาผูกคอตายตรงนั้นได้เลย

"พูดตามตรงนะ คนเขียนบทชุยของเรื่องนี้เป็นมือเก๋าเลยละ เมื่อก่อนเคยฝ่าดงซีรีส์ไอดอลวัยรุ่นจนสร้างชื่อขึ้นมาได้ ไม่โดนคนด่าว่าน้ำเน่าซ้ำซาก แต่กลับดูสดใสมีศิลปะ หลังจากนั้นก็ลองหลายๆ สไตล์ ซึ่งค่อนข้างประสบความสำเร็จทั้งนั้น บทครั้งนี้พอแก้เสร็จฉันก็ว่าสนุกดีเหมือนกัน แต่ถ้าเรื่องนี้แก้ปัญหาไม่ได้ ก็ไม่รู้ว่าจะยังได้ถ่ายต่อไหม"

ชวนชวนเอามือเท้าคาง เธอหยิบบทละครของฉู่อวี๋ออกมาจากกระเป๋า เปิดพลิกดูสองสามหน้า ใบหน้าเต็มไปด้วยความเสียดาย

เซี่ยหานถอนหายใจเบาๆ ความจริงเธอก็คิดว่าละครเรื่องนี้ไม่เลวเลย ถ้าไม่ใช่เพราะในชีวิตจริงเกิดเรื่องยุ่งยากขึ้นมากมายขนาดนี้ เธอก็ยังอยากจะถ่ายต่ออยู่ดี

"บอร์ดบริหารของบริษัทตอนนี้คงปล่อยจอยไปแล้วมั้ง ป่านนี้คงเสียใจจนแทบกระอักเลือดที่มาลงทุนกับเรื่องนี้" หลี่เยว่ก็พลอยถอนหายใจตามไปด้วย ชั่วพริบตานั้น ในกลุ่มสี่คนกลับมีถึงสามคนที่ทำหน้าหงอยคอตกไปตามๆ กัน

ฉู่อวี๋เห็นพวกเขาอารมณ์ดิ่งกันหมด แถมสีหน้ายังเหมือนกันไม่มีผิดเพี้ยน ก็อดหัวเราะเบาๆ ออกมาไม่ได้

"พวกคุณเนี่ยนะ ทำหน้าหมดอาลัยตายอยากขนาดนี้ไม่ได้หรอก ในเมื่อบิ๊กบอสจะมา วันนี้ย่อมต้องได้ข้อสรุปแน่นอน เพียงแต่ไม่รู้ว่าเป็นบิ๊กบอสจากค่ายไหน ถึงได้วางมาดใหญ่โต ให้ทั้งนักแสดงและทีมงานมารออยู่ที่นี่กันหมด"

ฉู่อวี๋หัวเราะเบาๆ หลี่เยว่อดไม่ได้ที่จะเงยหน้ามองเขา รอยยิ้มบนใบหน้าของสามีแห่งชาติยังคงไร้ที่ติเหมือนเดิม แต่น้ำเสียงนี้ฟังยังไงก็รู้ว่ากำลังแสดงความไม่พอใจ

เขาไม่กล้าพูดมาก ได้แต่คิดในใจว่าบิ๊กบอสคนไหนกันนะที่ลากสามีแห่งชาติมารอด้วยได้ ช่างวางมาดใหญ่โตจริงๆ

ฉู่อวี๋อยู่ในวงการมานานหลายปี สตูดิโอของตัวเองก็รุ่งเรืองเฟื่องฟู ทั้งยังมีสถานะสูงส่งจนใครๆ ก็ต้องไว้หน้าเขาสักสามส่วน

นึกไม่ถึงว่าบิ๊กบอสคนนี้จะปฏิบัติต่อสามีแห่งชาติเหมือนกับคนอื่นๆ ซ้ำยังไม่มีข่าวระแคะระคายบอกกล่าวล่วงหน้าเลยแม้แต่น้อย

ชวนชวนเองก็ไม่กล้าพูดอะไรแล้ว ปกติน้องปลาเอาใจง่ายมาก อารมณ์ก็อ่อนโยน มักจะพูดจากับคนรอบข้างด้วยน้ำเสียงสบายๆ และคุยง่ายเสมอ

ทว่าเมื่อใดที่ทำให้เขาไม่พอใจขึ้นมาจริงๆ นั่นแปลว่าในใจเขาเริ่มโกรธเข้าแล้ว และคงเป็นความไม่พอใจที่สั่งสมมานานทีเดียว

"ประธานเฟิงมาแล้ว" ไม่รู้ว่าใครข้างนอกตะโกนขึ้นมาประโยคหนึ่ง ทันใดนั้นคนในกองถ่ายเกินครึ่งก็ลุกขึ้นยืน พากันชะเง้อคอยาวมองออกไปข้างนอก

ฉู่อวี๋เลิกคิ้วขึ้นเล็กน้อย เฟิงฉีมาจริงๆ ด้วย ในใจเขารู้สึกขัดหูขัดตาขึ้นมาสองสามส่วน

หลี่เยว่กระตุกแขนเสื้อเซี่ยหาน เตือนให้เธอสำรวมท่าทีไว้บ้าง

เซี่ยหานกลับไม่สนใจแม้แต่น้อย ทว่าสายตาของเธอยังคงหยุดอยู่ที่เสื้อโค้ตของชายคนนั้น นับตั้งแต่การพบกันครั้งแรกที่แย่งชิงเสื้อโค้ตของเขามา ความสนใจที่เซี่ยหานมีต่อเฟิงฉีจึงมักตกไปอยู่ที่เสื้อผ้าเสมอ

อันที่จริงเธอพยายามสะกดกลั้น เพราะไม่กล้าเงยหน้าขึ้นมองใบหน้าของเฟิงฉี หน้าตาที่เหมือนกับหรงสวินไม่มีผิดเพี้ยนนั้นมักจะทำให้หัวใจเธอเต้นรัวขึ้นมาเสมอ ซึ่งมันเป็นสิ่งที่ควบคุมไม่ได้

หากปล่อยให้หลี่เยว่รู้เข้า มีหวังตอนนี้คงโดนเขาสวดเทศนาชุดใหญ่เป็นแน่

เซี่ยหานนอกจากจะสมองช้าแล้ว ยังเป็นพวกบ้าคนหน้าตาดีอีกด้วย

เธอนึกถึงที่พวกชาวเน็ตพากันบอกว่าน้องปลาคือหนุ่มรูปงามอันดับหนึ่งของโลก อยากจะคุกเข่าศิโรราบ ยอมมีลูกให้เพื่อสืบสกุล และอื่นๆ อีกมากมาย เธอจึงหันไปมองฉู่อวี๋อีกรอบ

ฉู่อวี๋หน้าตาหล่อเหลาหมดจดมากจริงๆ นั่นแหละ ทว่าเมื่อเธอมองเขาแล้วกลับไม่รู้สึกใจสั่นสักนิด

เวลาเธอมองผลแอปเปิลสวยๆ สักผล หัวใจยังเต้นแรงกว่าตอนมองฉู่อวี๋ตั้งเยอะ

"ประธานเฟิง ละครเรื่องนี้จะเอายังไงต่อหรือครับ" พอผู้กำกับเซียวเห็นเขา ก็เหมือนได้เจอเชือกช่วยชีวิต รีบสาวเท้าก้าวเข้าไปหาทันที

เพราะเขาไม่รู้ว่าละครเรื่องนี้จะลงเอยเช่นไร ตัวเองจึงตกอยู่ในสภาพเหมือนนักโทษที่กำลังรอฟังคำตัดสิน

แม้ว่าด้านนิสัยใจคอเขาจะไม่ใช่คนดีเด่นอะไรนัก แต่กับละครที่ทุ่มเทแรงกายแรงใจไป เขายังใส่ใจมาก หากละครเรื่องนี้ต้องแท้งกลางคัน เขาก็รู้สึกว่าอนาคตข้างหน้าของตัวเองคงมืดมนเป็นแน่

วันข้างหน้าหากได้กำกับละครอีก ก็คงเป็นพวกเรื่องเกรดต่ำๆ แผนการที่เคยวาดฝันว่าจะอาศัยละครเรื่องนี้ทะยานขึ้นฟ้าคงพังทลายไม่เป็นท่า

เพราะละครของเขาเกิดความผิดพลาดร้ายแรงถึงเพียงนี้ ซ้ำร้ายตอนที่เวยปั๋วแฉออกมา ยังระบุว่าคืนที่ไปกินข้าวมื้อนั้น ผู้กำกับใหญ่อยู่ร่วมวงด้วย

ไม่ใช่แค่สร้างความประทับใจที่เลวร้ายให้แก่คนดูเท่านั้น แม้แต่นักแสดงบางคนที่คิดจะร่วมงานด้วยก็คงไม่มองหน้า เพราะกลัวว่าในฐานะผู้กำกับแล้วจะไม่ยอมกำกับละครให้ดี วันๆ เอาแต่คิดจะทำตัวเป็นแมงดาจัดหาหญิง

เฟิงฉีปรายตามองเขา ไม่ได้ตอบคำถามในทันที เพียงแต่ยกมือโบกเบาๆ

เขาพาบอดี้การ์ดสองคนเดินเข้าไปในห้องพักก่อน ส่วนผู้ช่วยจินยังคงยืนอยู่

"ผู้กำกับเซียว รบกวนคุณกับทีมงานหลักและทีมนักแสดงหาห้องประชุมสักห้องนะครับ อีกสักครู่ผมจะชี้แจงสถานการณ์ให้ฟัง"

ผู้ช่วยจินพูดจาอย่างสุภาพ ทว่าน้ำเสียงที่ไม่อนุญาตให้ปฏิเสธนั้นกลับแสดงออกอย่างชัดเจน

ผู้กำกับเซียวและทีมนักแสดงหลักที่อยู่ในกองถ่ายต่างทยอยเดินเข้าห้องพักที่ใหญ่ที่สุด เคราะห์ดีที่เดิมทีตรงนี้ใช้เป็นสถานที่อ่านบทและคุยงาน พื้นที่จึงค่อนข้างกว้าง โต๊ะและเก้าอี้ถูกจัดวางไว้พร้อมสรรพแล้ว

"《วิถีมารสยบฟ้า》จะถ่ายทำต่อไปตามปกติ ด้านการลงทุนยังคงเป็นไปตามที่เคยตกลงกันไว้ ทางเอ็มเอ็นถอนทุนไปแล้ว โดยมีว่านเฟิงเอนเตอร์เทนเมนต์ร่วมกับจิ่นเซี่ยมีเดียเป็นผู้รับผิดชอบดูแล ผู้รับผิดชอบหลักจะเป็นคนจากจิ่นเซี่ยมีเดียซึ่งกำลังจะเดินทางมาถึง บทบาทและแอร์ไทม์ของทีมนักแสดงหลักทุกคนจะไม่มีการเปลี่ยนแปลง ยกเว้นบทนางเอกอันดับสามของเว่ยเวยที่จะถูกถอดเปลี่ยนตัว หวังว่าเหตุการณ์ก่อนหน้านี้จะไม่กระทบกระเทือนความรู้สึกของทุกคน และสามารถดึงอารมณ์กลับมาทำงานถ่ายทำได้โดยเร็ว ทั้งหมดมีเท่านี้ครับ"

ผู้ช่วยพิเศษจินสมกับเป็นยอดฝีมือด้านการประชุม เรื่องราวมากมายขนาดนั้น เขากลับสรุปจบได้ในไม่กี่ประโยค ซ้ำยังเข้าใจง่ายและตรงประเด็น

แน่นอนว่าพอสิ้นเสียงเขา บรรดาคนที่นั่งอยู่ข้างล่างก็เริ่มมีสีหน้าแปลกแปร่ง

เอ็มเอ็นคิดจะถอนทุนก็ถอน คนที่ตกใจที่สุดหนีไม่พ้นหลี่เยว่ เขาไม่ได้รับข่าวคราวใดๆ จากทางบริษัทเลย หลังจากนั้นเซียวปิงก็ขาดการติดต่อไปอย่างไร้ร่องรอย

เขาสบตากับเซี่ยหาน พลันรู้สึกว่าพวกเขาสองคนเหมือนเด็กจรจัดที่ถูกบริษัททอดทิ้ง นึกจะไม่สนใจไยดีก็ตัดทิ้งทันที ไม่มีทางที่จะมาเหนี่ยวรั้งไว้อย่างเด็ดขาด

"มีใครมีข้อสงสัยอะไรสามารถถามได้ครับ" ผู้ช่วยพิเศษจินรอจนเสียงซุบซิบข้างล่างเบาลง จึงเอ่ยปากขึ้น

คนเขียนบทชุยเป็นคนแรกที่ยกมือพูด "ก่อนหน้านี้เพื่อเว่ยเวยเลยมีการเพิ่มบทให้นางเอกอันดับสาม แล้วไปตัดบทของนางรองออก ถึงแม้ตอนหลังจะเพิ่มบทให้นางรองกลับมา แต่ฉากที่ไม่สมเหตุสมผลของนางเอกอันดับสามก็ยังมีอยู่ พอจะตัดทิ้งได้ไหมครับ"

ผู้ช่วยพิเศษจินพยักหน้า "ได้ครับ การถ่ายทำละครย่อมต้องแสวงหาความสมบูรณ์แบบ ความสมเหตุสมผลของเนื้อเรื่องคือสิ่งที่สำคัญที่สุดและเป็นเรื่องพื้นฐานที่สุด หากละครเรื่องหนึ่งแม้กระทั่งความสมเหตุสมผลของบทก็ยังทำไม่ได้ เช่นนั้นตั้งแต่ผู้กำกับไปจนถึงคนเขียนบทก็ถือว่าล้มเหลวทั้งสิ้น แน่นอนว่าส่วนใหญ่แล้วไม่ใช่ความผิดของคนเขียนบทหรอกครับ วงการมันก็เป็นแบบนี้ แต่ตอนนี้โครงสร้างเปลี่ยนไปแล้ว ผู้ดูแลก็เปลี่ยนแล้ว ทั้งว่านเฟิงเอนเตอร์เทนเมนต์และจิ่นเซี่ยมีเดียต่างยึดมั่นในเจตนารมณ์ที่จะสร้างละครให้ออกมาดี จะไม่ยอมให้ภาพรวมต้องเสียหายเพราะนักแสดงคนใดคนหนึ่งเด็ดขาด"

ผู้ช่วยพิเศษจินตรงไปตรงมาสมคำร่ำลือ คำพูดเช่นนี้กล้าพูดออกมาต่อหน้าคนยี่สิบกว่าคนอย่างไม่เกรงใจใคร และไม่กลัวว่าจะไปเหยียบตาปลาใครเข้า

ผู้กำกับเซียวได้ยินคำพูดของเขา ใบหน้าก็พลันร้อนผ่าว รู้สึกราวกับถูกตบหน้าอย่างจังไปหลายสิบฉาดจนชาไปหมด

"รายละเอียดเรื่องอื่นไว้คุยกับผู้รับผิดชอบนะครับ บทของเว่ยเวยก็จะคัดเลือกคนที่เหมาะสมมารับหน้าที่แทน หวังว่าผู้กำกับเซียวจะรักษามาตรฐานการกำกับที่เข้มงวดตามปกติเพื่อถ่ายทำละครเรื่องนี้ ทีมนักแสดงหลักเองก็ต้องเคี่ยวกรำฝีมือการแสดงให้ประณีตยิ่งขึ้น หวังว่านี่จะเป็นผลงานคุณภาพ ไม่ใช่ว่าพอคนอื่นเอ่ยถึง《วิถีมารสยบฟ้า》แล้วจะนึกออกแค่เรื่องรูปพวกนั้น"

ผู้ช่วยพิเศษจินดันแว่นตรงสันจมูกขึ้น เขากวาดสายตามองไปรอบๆ บรรยากาศโดยรอบกลับมาเงียบกริบอีกครั้ง

ฉู่อวี๋นั่งหลังตรง ตั้งแต่หัวจรดเท้าสามารถบ่งบอกได้ถึงกิริยามารยาทที่ได้รับการอบรมมาเป็นอย่างดี

สายตาของทั้งสองสบประสานกันกลางอากาศ ผู้ช่วยพิเศษจินพยักหน้าทักทายเขาอย่างมีมารยาท

"ถ้าไม่มีอะไรแล้วก็แยกย้ายได้ครับ เดี๋ยวจะเลี้ยงอาหารทุกคน ถือเป็นการปลอบขวัญเรื่องที่เกิดขึ้นก่อนหน้านี้"

พอพูดจบเขาก็ถอยออกไป ไม่ถึงสามนาที ผู้รับผิดชอบคนใหม่ก็เดินทางมาถึง

ผู้มาเยือนสวมชุดลำลอง กางเกงขายาวสีกากี เสื้อเชิ้ตสีขาวสอดไว้ในกางเกง เข็มขัดหนังสีดำรัดเอวที่ดูแข็งแรง รูปร่างสูงโปร่งผึ่งผาย

"สวัสดีครับทุกคน ผมชื่อเสิ่นหลินอวี่ เป็นผู้จัดการโครงการของจิ่นเซี่ยมีเดีย และเป็นโปรดิวเซอร์ของ《วิถีมารสยบฟ้า》ในครั้งนี้ครับ ก่อนหน้านี้ผู้ช่วยพิเศษจินคงได้ชี้แจงความเปลี่ยนแปลงทั้งหมดไปแล้ว สำหรับบทนางเอกอันดับสามในครั้งนี้ เราได้เลือกนักแสดงหญิงที่เริ่มต้นจากการเป็นดารานักแสดงเด็กที่มีชื่อเสียงเป็นที่รู้จักในวงกว้าง คาดว่าทุกคนคงคุ้นเคยกันดี เธอชื่อเหยาเหยา พรุ่งนี้เธอจะเข้ากองถ่าย หวังว่าพวกเราจะร่วมงานกันอย่างราบรื่นครับ"

หลังจากเสิ่นหลินอวี่เข้ามา เขาก็พูดรวดเดียวจบอย่างฉะฉาน

เขาดูหนุ่มมาก ทว่าหลังจากพูดจบประโยคเหล่านั้น ก็ไม่มีใครกล้าดูแคลนเขาแม้แต่คนเดียว

น้ำเสียงเรียบเฉย ท่าทีเย็นชา ทุกสิ่งล้วนเป็นการแจ้งให้ทุกคนรับทราบเท่านั้น

ฉู่อวี๋เลิกคิ้ว สายตากวาดมองไปบนตัวเสิ่นหลินอวี่รอบหนึ่ง มุมปากยกยิ้มขึ้นเล็กน้อย แฝงแววขบขันอยู่กลายๆ

จิ่นเซี่ยมีเดียมีผู้จัดการโครงการมากมายเหลือเกิน เพราะแต่ละปีบริษัทภาพยนตร์และโทรทัศน์ต้องลงทุนในละครและภาพยนตร์ตั้งหลายเรื่อง แต่ละครเรื่อง《วิถีมารสยบฟ้า》ถือเป็นโปรเจกต์ใหญ่ ขนาดเฟิงฉียังมาปรากฏตัวด้วยตัวเอง ผู้รับผิดชอบที่ทางจิ่นเซี่ยมีเดียส่งมาก็ย่อมไม่ธรรมดาอย่างแน่นอน

เสิ่นหลินอวี่ต้องมีจุดเด่นพิเศษอะไรสักอย่าง ไม่อย่างนั้นคงไม่ถูกส่งมาเพื่อรับหน้าที่สำคัญเช่นนี้

แน่นอนว่าฉู่อวี๋จะไม่พูดเรื่องพวกนี้ออกมา เขาเพียงแต่หลุบตาลง คล้ายกำลังครุ่นคิดอะไรบางอย่างอยู่ลำพัง