บทที่ 81 สวัสดีแฟนหนุ่ม

ฉู่อวี๋เงยหน้าขึ้นช้าๆ แล้วเอ่ยถามอย่างจริงจัง

ใบหน้าของเขาเปื้อนยิ้ม ท่าทางยอมตามการทุบตีของเธอโดยดุษณี

ถ้าพวกหลี่เยว่มาเห็นเข้า คงตกใจจนตาแทบถลน ใครจะไปคิดว่าผู้ชายที่สูงส่งสง่างามอย่างราชาจอเงินฉู่จะยอมให้คนเอาของเล่นมาฟาดหัวเล่นแบบนี้

เซี่ยหานหยุดมือลงอย่างรวดเร็ว สีหน้าปรากฏรอยยิ้มเก้อเขินขึ้นมาบ้าง เธอโยนตุ๊กตาเฟรนช์ฟรายส์ยักษ์ในมือทิ้งไปด้านข้างทันที แล้วปรี่เข้ามาตรงหน้าเขาอย่างกระตือรือร้น

"ตีคุณเจ็บหรือเปล่าเนี่ย" เธอเอื้อมมือไปลูบศีรษะของเขา ค่อยๆ จัดทรงผมที่ถูกฟาดจนยุ่งให้เข้าที่

ฉู่อวี๋ยกยิ้มมุมปากเบาๆ พลางส่ายหน้าอย่างสงบนิ่ง

"โบราณว่าไว้ ยิ่งรักยิ่งตี แฟนสาวอยากแสดงความรักอันลึกซึ้งต่อผมถึงได้ลงไม้ลงมือ นี่ถือเป็นเกียรติของผมต่างหาก"

ฉู่อวี๋ดึงมือของเธอที่วางอยู่บนหัวลงมากุมไว้ในอุ้งมือ คล้ายอยากจะถ่ายทอดความอบอุ่นให้มือนั้นอุ่นขึ้น

"อยากจะประคองคุณไว้บนฝ่ามือแบบนี้จริงๆ เลย"

น้ำเสียงของเขาทุ้มต่ำและอ่อนโยน เปี่ยมไปด้วยไออุ่นจนความอบอุ่นนั้นแผ่ซ่านเข้ามาถึงหัวใจ ทำให้เธอรู้สึกสะท้านไปทั้งตัว

"งั้นฉันคงต้องกลายร่างเป็นหนูน้อยทัมเบลินาแล้วล่ะ" เซี่ยหานเอียงคอแล้วพึมพำออกมาเบาๆ

เธอเคยอ่านนิทานเรื่องหนูน้อยทัมเบลินามาก่อน เลยรู้ว่ามันคืออะไร

"นายชอบของไซส์มินิเหรอ ฉันเคยเห็นคนบางกลุ่มมีความชอบแปลกๆ อย่างพวกชอบแต่งหญิง หรือพวกคลั่งไคล้สิ่งของ นายชอบคนตัวแค่นี้เหรอ"

เซี่ยหานเงยหน้ามองเขาด้วยสีหน้างุนงง พลางยกนิ้วโป้งขึ้นมาเทียบขนาด

พอคิดว่าบนโลกนี้จะมีคนตัวเล็กแค่นั้นได้ยังไง สุดท้ายเธอก็ยักไหล่ ทำนองว่าคงช่วยอะไรไม่ได้จริงๆ

"ถึงนายจะชอบคนตัวเล็กแค่นั้นจริงๆ ฉันก็ไม่มีปัญญาเสกให้หรอกนะ หนูน้อยทัมเบลินาน่ะไม่มีจริงหรอก แต่คราวหน้าฉันอาจจะซื้อตุ๊กตากระเบื้องเคลือบจิ๋วๆ แบบนั้นให้นายได้สักตัว"

เธอพูดจาจริงจัง แววตาเป็นประกายวิบวับ ดูเหมือนจะตัดสินใจได้แล้วว่าจะทำเซอร์ไพรส์อะไรให้ฉู่อวี๋

ฉู่อวี๋มองเธอนั่งเหม่อ พาหัวข้อสนทนาออกทะเลไปไกลลิบโลกโดยไม่รู้ตัว ก็อดไม่ได้ที่จะรู้สึกจนปัญญา

ในเวลานี้ ในที่สุดเขาก็เข้าใจความรู้สึกตามปกติของหลี่เยว่ขึ้นมาแล้ว หมอนั่นคงอยากจะผ่ากะโหลกเซี่ยหานดูอยู่ตลอดเวลาแน่ๆ ว่าข้างในยัดอะไรไว้ ถึงได้ทำลายบรรยากาศดีๆ ให้พังยับเยิน แล้วเฉไฉไปเรื่องพิลึกพิลั่นได้ตลอด

"เซี่ยหาน เซี่ยหาน" เขาเรียกชื่อเธอซ้ำสองครั้ง เซี่ยหานก็ยังไม่รู้สึกตัว ดูเหมือนจะยังหมกมุ่นอยู่กับเรื่องหนูน้อยทัมเบลินาไม่เลิก

ฉู่อวี๋ยกมือขึ้นจับไหล่ของเธอ กดร่างเธอให้นอนราบลงไปบนเตียง ก่อนจะโน้มตัวทาบทับลงมา

แน่นอนว่าเขาไม่ได้ทิ้งน้ำหนักลงบนตัวเซี่ยหานทั้งหมด แต่ใช้แขนทั้งสองข้างยันไว้ข้างไหล่ของเธอ

"ผมไม่ได้ชอบหนูน้อยทัมเบลินา แล้วก็ไม่ได้มีความชอบแปลกๆ อะไรทั้งนั้น ผมชอบแค่คุณ"

สายตาของเขาจับจ้องอยู่ที่เซี่ยหานตลอดเวลา ในแววตาเต็มไปด้วยความลึกซึ้งและจริงจัง

เสียงของฉู่อวี๋ไม่ได้ดัง ตรงกันข้ามเขากลับกดเสียงให้ต่ำลง ราวกับเสียงกระซิบกระซาบอันแนบชิดของคู่รัก

ทว่าเพราะท่าทีที่จริงจังเกินไปของเขา คำพูดนี้จึงฟังดูหนักแน่นเหมือนคำสาบาน

คราวนี้ฉู่อวี๋ไม่ได้พูดอ้อมค้อม แต่สารภาพรักกับเธออย่างตรงไปตรงมาและเรียบง่าย เซี่ยหานแม้บางครั้งจะไม่คิดอะไรแถมยังตอบสนองช้า ทว่าคราวนี้เธอเข้าใจอย่างแจ่มชัดว่า ผู้ชายที่ทาบทับอยู่บนตัวเธอกำลังบอกรัก กำลังบอกว่าเขาชอบเธอมากแค่ไหน

"ฉันรู้แล้ว"

เธอยกมือขึ้นแตะแก้มเขาอย่างจริงจัง เมื่อสบตากัน ดูเหมือนจะมีกระแสไฟฟ้าแล่นผ่านสายตาจนเธอรู้สึกมึนงงไปหมด

ฉู่อวี๋มองตาเธอ และสมาธิทั้งหมดของเขาก็ถูกดึงดูดไปในทันที

พวกเขาอยู่ใกล้กันมาก ปลายจมูกอบอวลไปด้วยกลิ่นกายของเซี่ยหาน เป็นกลิ่นหอมสะอาดจางๆ ที่ไม่ใช่น้ำหอม หากแต่เป็นกลิ่นแชมพู

ฝ่ามือของเขาแนบชิดร่างของเซี่ยหานจนสัมผัสได้ถึงไออุ่นละมุนบนตัวเธอ ทำเอาเขาถอนตัวไม่ขึ้น

คนที่ชอบอยู่ใต้ร่าง สายตาประสานพัวพัน เธอเอ่ยบอกอย่างชัดเจนว่าเธอรู้แล้วว่าเขาชอบเธอมากแค่ไหน และตอนที่พูดประโยคนั้น มุมปากของเธอก็ยกขึ้นน้อยๆ แฝงความยินดีระคนสดใส

"เพราะคุณชอบฉัน ฉันก็เลยดีใจมากค่ะ"

รอยยิ้มของเซี่ยหานยิ่งดูเปล่งประกายสดใส เธอเอ่ยประโยคนี้ออกมาราวกับกำลังพูดคำคล้องจองเล่นลิ้น

ฉู่อวี๋รู้สึกราวกับมีเสียง "วิ้ง—" ดังลั่นขึ้นในหัว คล้ายมีดอกไม้ไฟระเบิดสว่างจ้ากลางท้องฟ้า ส่องให้โลกทั้งใบของเขาสว่างไสว

เขาโน้มตัวลงไปโดยไม่ลังเลแม้แต่น้อย แล้วประทับจูบลงบนริมฝีปากของเธออย่างแผ่วเบา

ทันทีที่ริมฝีปากแตะกัน ความนุ่มนวลอ่อนละมุนที่ส่งผ่านเข้ามาก็ทำให้ฉู่อวี๋แทบควบคุมตัวเองไม่อยู่

ปลายลิ้นของเขาแตะแต้มวนเวียนอยู่บนกลีบปากของเธอ สัมผัสความนุ่มละมุนที่ชวนลุ่มหลง จากนั้นก็สบโอกาสแทรกผ่านเข้าไปในโพรงปากทันที

เซี่ยหานถึงกับนิ่งอึ้ง เธอยังไม่ทันตั้งตัว ลิ้นของฉู่อวี๋ก็รุกรานกวาดต้อนไปทั่วอย่างเอาแต่ใจเหลือเกิน

เขาไม่ยอมปล่อยให้เธอเหม่อลอย นำพาลิ้นของเธอให้พัวพันและร่ายรำไปพร้อมกัน ดูดกลืนความหวานในปากราวกับจะสูบวิญญาณของเธอไปให้หมดสิ้น

เซี่ยหานส่งเสียงครางแผ่วในลำคอ เธอรู้สึกคล้ายจะขาดใจ การจูบอย่างดูดดื่มของน้องปลาทำให้เธอไม่อาจต้านทานได้เลยจริงๆ

ทั้งที่แค่จูบกันแท้ๆ แต่เซี่ยหานกลับรู้สึกเหมือนกำลังจะขาดอากาศหายใจ ร่างกายร้อนผ่าวไปหมด ใบหน้าและใบหูแดงก่ำราวกับกุ้งต้มสุก

เซี่ยหานไม่อาจเอ่ยปากห้ามปราม ทำได้เพียงเป็นเหมือนปลาเกยตื้นที่ขาดน้ำจนหายใจไม่ออก สองแขนได้แต่กอดรัดรอบคอเขาไว้แน่น พลางขยับตัวดิ้นเบาๆ

ในที่สุดตอนที่เธอเกือบจะยกเท้าเตะคน ฉู่อวี๋ก็ยอมผละออกจากริมฝีปากของเธอจนได้ ขณะที่ริมฝีปากค่อยๆ แยกจากกัน มีเส้นใยสีเงินบางเบาเชื่อมโยงสายใยระหว่างสองคนไว้

ริมฝีปากของเซี่ยหานแดงก่ำ เลือดลมสูบฉีดพลุ่งพล่านราวกับจะลุกเป็นไฟ

เธอหอบหายใจเบาๆ อยู่สองสามทีกว่าจะได้สติ พลางเบิกตากว้างจ้องมองฉู่อวี๋ แววตาเต็มไปด้วยประกายของการตำหนิต่อว่า

ฉู่อวี๋ยกมุมปากขึ้นยิ้มบางๆ ดูคล้ายกับแมวขโมยที่เพิ่งแอบกินของอร่อยสำเร็จ

เขาก้มหน้ามองเซี่ยหานที่กำลังหอบหายใจอยู่ ในดวงตาเปื้อนยิ้มคู่นั้นทอประกายล้ำลึก

เพียงแค่ถูกเขาจ้องมองแบบนี้ เซี่ยหานก็รู้สึกร้อนวูบวาบไปทั้งตัว ราวกับแช่อยู่ในสระน้ำพุร้อนนานเกินไปจนแทบจะเป็นลม

"คุณแฟน ความจุปอดของคุณไม่ค่อยดีเลยนะครับเนี่ย กระทบกับเวลาในการจูบของเราหมดเลย"

เขายกมือขึ้นปัดปอยผมยาวตรงหน้าผากของเซี่ยหาน แล้วใช้นิ้วม้วนเล่นเบาๆ ราวกับกำลังเพลิดเพลินกับของเล่นชิ้นโปรด

เซี่ยหานเบะปากพลางแค่นหัวเราะ "คุณแฟน คุณจะเอาความจุปอดของผู้ชายมาวัดกับผู้หญิงไม่ได้นะ ถ้าอยากจูบนานๆ ฉันแนะนำว่าไม่ต้องมีแฟนสาวหรอก ไปหาแฟนหนุ่มเถอะค่ะ"

ฉู่อวี๋ยกมือขึ้นแตะจมูกตัวเองเบาๆ วิธีการออดอ้อนของแฟนสาวช่างแปลกใหม่ไม่เหมือนใครจริงๆ จนเขาเกือบจะรับมือไม่ทัน

"เรื่องเวลาสั้นยาวไม่ใช่ปัญหาหรอก แฟนสาวอย่าเพิ่งท้อสิครับ ฝีมือแฟนหนุ่มคนนี้ดีเลิศ รับรองว่าจะพาฟินจนตัวลอยไปด้วยกันเอง"

ฉู่อวี๋รีบเปลี่ยนเรื่องกลับมาทันทีอย่างเห็นได้ชัดว่าต้องการเอาใจ เขาอยากจะโอ๋แฟนสาวให้อารมณ์ดีขึ้นทันตา เพื่อไม่ให้ช่วงเวลาหลังจากนี้หมดสนุกไปเสียก่อน

เซี่ยหานเบะปากเบาๆ แล้วพลิกตัวลุกขึ้นนั่ง

"ก็ได้ เห็นแก่ที่ปากหวานหรอกนะ แต่คุณต้องจำไว้ว่าเวลาอยู่ต่อหน้าแฟน อย่าพูดอะไรที่ไม่เข้าเรื่อง อย่างประโยคเมื่อกี้น่ะ ถ้าเป็นผู้หญิงคนอื่น คงต้องซักไซ้แน่ๆ ว่าฝีมือดีขนาดนี้ ไปฝึกกับใครมากันแน่"

เธอเอียงคอ เชิดคางขึ้นเล็กน้อย วางมาดเหมือนกำลังเค้นเอาความจริง

สายตายังปรายมองค้อนๆ ทำให้ดูน่าขันอยู่ไม่น้อย

ฉู่อวี๋หัวเราะเบาๆ สองที "นั่นมันแฟนคนอื่นครับ แฟนผมน่ารักรู้ความขนาดนี้ ย่อมไม่ถามเรื่องพรรค์นั้นแน่นอน แต่ผมจะบอกให้นะ คุณน่ะเป็นแฟนสาวนอกจอคนเดียวของผมเลย"

เซี่ยหานหลุดขำกับคำพูดของเขา ใบหน้าเริ่มแดงระเรื่อ ต่อให้จะได้ชื่อว่าเป็นดาราสาวหน้าหนาแค่ไหน ตอนนี้ก็ยังรับมือลูกหยอดของฉู่อวี๋แทบไม่ไหว

"น้องปลา เรามาตกลงกันหน่อยสิ วันหลังอย่ามาบอกรักฉันแบบปุบปับทุกที่ทุกเวลาแบบนี้ได้ไหม เดี๋ยวฉันจะเหลิงเอานะ คุณเล่นอวยฉันไม่หยุดแบบนี้ สักวันฉันคงหลงคิดว่าตัวเองเพียบพร้อมไร้ที่ติจนทนรับคำติเตียนไม่ได้เลย ถ้าเกิดมีใครมานินทาลับหลังแล้วฉันบังเอิญได้ยินเข้า ฉันอาจจะห้ามใจตัวเองไม่ไหวจนพุ่งเข้าไปซัดหน้าเขาก็ได้นะ"

คิ้วเรียวสวยของเธอขมวดมุ่น สีหน้าเต็มไปด้วยความกลัดกลุ้มราวกับกำลังเผชิญหน้ากับปัญหาระดับโลก

ทว่าฉู่อวี๋กลับกะพริบตาปริบๆ ส่งให้เธอ นอกจากจะไม่คิดปรับปรุงตัวแล้ว ยังยิ่งได้ใจเข้าไปใหญ่

"งั้นก็แสดงว่าแฟนคนนี้ยังสารภาพรักได้ไม่ดีพอน่ะสิครับ ไม่อย่างนั้นแฟนของผมที่เพียบพร้อมไปหมดทุกอย่าง ทำไมถึงยังไม่มั่นใจในตัวเองอีกล่ะ คราวหน้าผมต้องพยายามให้มากกว่านี้แล้ว ถ้ามีใครมาพูดจาไม่ดีใส่คุณ คุณอย่าพุ่งเข้าไปซัดเขาเองสิครับ เดี๋ยวจะเจ็บมือเปล่าๆ เหมือนกับที่ข้อเท้าแพลงคราวนี้ไง มีอะไรก็บอกแฟน แฟนจะช่วยไปเอาคืนให้เอง"

เขาพูดพลางยกมือขึ้นลูบพวงแก้มของเธอ สัมผัสใต้ปลายนิ้วเนียนนุ่มละมุนละไม ผิวพรรณของเซี่ยหานดีมากจริงๆ

"แฟนของคุณเก่งมากนะ คุณต้องเปิดโอกาสให้เขาได้แสดงพลังปกป้องแฟนบ่อยๆ สิครับ ไม่อย่างนั้นเขาจะขี้หึงเอานะ กลัวว่าคุณจะแอบมีคนอื่นอยู่ข้างนอก"

ฉู่อวี๋พูดประโยคพวกนี้ด้วยสีหน้าจริงจังขั้นสุด แถมยังเงยหน้าสบตากับเซี่ยหานอย่างแน่วแน่ ราวกับว่าเธอเป็นพวกผู้หญิงหลายใจที่พร้อมจะทิ้งเขาไปได้ทุกเมื่ออย่างนั้นแหละ

เซี่ยหาน: โทษนะคะ???

ขอถามชาวเน็ตหน่อยค่ะ: ก่อนคบกันแฟนเป็นเทพบุตรผู้สมบูรณ์แบบ แต่พอคบกันแล้วดันกลายเป็นคนใจแคบแถมยังขี้หึงสุดๆ ในฐานะแฟนสาวควรปลอบเขายังไงดีคะ? ด่วนมาก รออ่านอยู่บนเตียงค่ะ!

สุดท้ายเซี่ยหานก็เป็นฝ่ายยกสองมือยอมแพ้

"คุณแฟน ฉันเถียงสู้คุณไม่ได้หรอก แต่อย่างน้อยเวลาอยู่ข้างนอกก็อย่าโจ่งแจ้งเกินไปนักสิ เรื่องที่เราตกลงคบกันมันปุบปับมาก ยังไม่ได้บอกทั้งผู้จัดการของคุณแล้วก็ชวนชวนเลย ฉันเองก็ยังไม่ได้บอกหลี่เยว่เหมือนกัน คุณว่าพวกเขาจะไม่ตกใจกันเหรอ"

เธอยันตัวลุกขึ้นนั่ง ก่อนจะเอนซบลงในอ้อมอกของฉู่อวี๋

แฟนคนนี้หามาได้ดีจริงๆ ตำแหน่งสามีแห่งชาติอะไรนั่นไว้ว่ากันทีหลัง แต่ฉู่อวี๋ดีกับเธอจริงๆ นั่นแหละ

แถมความใส่ใจดูแลดีไปเสียทุกเรื่องแบบนี้ยังแอบคล้ายหรงสวินอยู่นิดหน่อย แต่เธอรู้ดีว่าเวลานี้เธอคือเซี่ยหาน ไม่ใช่องค์หญิงหมิงจูอีกต่อไป ดังนั้นเธอจึงไม่มองเขาเป็นตัวแทนของหรงสวิน

ฉู่อวี๋ก็คือฉู่อวี๋ คือแฟนหนุ่มของเธอ คือน้องปลาของเธอ

ฉู่อวี๋เงียบไปครู่หนึ่งอย่างหาได้ยาก คิ้วขมวดเข้าหากันเล็กน้อย ใบหน้าฉายแววน้อยใจอยู่หลายส่วน

"คุณแฟน ผมชักสงสัยจริงๆ แล้วสิว่าเวลาอยู่กับผมเนี่ย คุณได้พกหูกับตามาด้วยหรือเปล่า เมื่อก่อนผมสารภาพรักกับคุณตั้งบ่อย คนรอบข้างรู้กันหมดแล้วว่าผมกำลังจีบคุณ มีแค่คุณคนเดียวนั่นแหละที่ไม่รู้ ถ้าคุณโทรไปบอกตอนนี้ พวกเขาต้องนิ่งสนิทแน่นอน"