บทที่ 95 ความชั้นต่ำของเว่ยเวย

เซี่ยหานเอียงคอมองเขา สีหน้าดูมืดมนลงเล็กน้อย

นี่เป็นครั้งแรกที่หลี่เยว่ได้เห็นสีหน้าที่แสดงความหงุดหงิดและรังเกียจแบบนี้จากเธอ เขาจึงรีบโบกไม้โบกมือแสดงความภักดีทันที

“แน่นอนอยู่แล้ว คนพรรค์นั้นฉันไม่ชายตามองหรอก เล่นแต่ลูกไม้ตื้นๆ จะมาฉลาด น่ารัก น่าเอ็นดูสู้เซี่ยหานของเราได้ยังไง ไมค์ชอบเธอแน่นอน เธอเป็นถึงสวีตฮาร์ตหลากรสของเขานะ วางรุ่ยเป็นตัวอะไรกัน อย่างมากก็แค่นางเอกดอกบัวขาว”

เซี่ยหานไม่ได้มีปฏิกิริยาอะไรต่อการแสดงความภักดีของเขา รอบตัวเธอยังคงแผ่รังสีความกดดันต่ำออกมา เห็นได้ชัดว่ากำลังอารมณ์บ่จอยสุดๆ

“ยังไม่เคยมีใครกล้าใช้ประโยชน์จากฉันโดยที่ฉันไม่อนุญาต ยัยนั่นจะต้องเสียใจ”

เธอนั่งกลับลงไปบนเก้าอี้ของตัวเอง ทว่าคราวนี้บนใบหน้ากลับเต็มไปด้วยรอยยิ้ม แถมยังแฝงแววภาคภูมิใจอย่างมั่นอกมั่นใจอีกต่างหาก

“มีแผนเด็ดอะไร ไหนเล่ามาซิ” หลี่เยว่รีบนั่งลงข้างๆ น้ำเสียงเต็มไปด้วยความอยากรู้อยากเห็น

เขาไม่เชื่อหรอกว่าเซี่ยหานจะมีวิธีดีๆ อะไร ที่ผ่านมามีแต่เซี่ยหานที่โดนคนอื่นเขารังแก ช่วยไม่ได้ ก็ใครใช้ให้เธอเป็นยัยบื้อกันล่ะ

อีกอย่างเซี่ยหานก็ไม่เคยแสดงท่าทางมีเล่ห์เหลี่ยมให้เขาเห็นมาก่อน นิสัยเธอค่อนข้างรักความถูกต้อง อย่างที่เจ้าตัวเคยบอกไว้ว่า เจอความอยุติธรรมที่ไหนต้องชักดาบเข้าช่วย พอเห็นผู้บริหารค่ายบีบให้ดารายอมรับข้อเสนอแลกเปลี่ยน เธอก็อยากจะพุ่งเข้าไปซัดหน้าคนพวกนั้นทันที

ดังนั้นหลี่เยว่จึงยังไม่เคยเห็นเวลาเซี่ยหานเล่นเล่ห์กลจริงๆ สักทีว่าจะเป็นยังไง

“เรื่องแบบนี้จะบอกนายได้ยังไงล่ะ นายเริ่มมีใจออกห่างจากฉันแล้วนี่ ไม่แน่ว่าเดี๋ยวพอวางรุ่ยออกมา นายอาจจะตะโกนเรียกเธอว่านางฟ้า แล้วระริกระรี้วิ่งแจ้นไปถามเขาว่าขอเป็นผู้จัดการให้ได้ไหม พอดีกับที่นายก็รังเกียจว่าฉันเป็นยัยโง่มาตั้งนานแล้วด้วย” คำพูดคำจาของเซี่ยหานเหมือนอัดอั้นตัดพ้อหลี่เยว่เอาไว้เพียบ ฟังดูน่าสงสารจับใจเหลือเกิน

ประหนึ่งว่าหลี่เยว่คอยเคี่ยวเข็ญทารุณเธอมาเนิ่นนาน ทำเอาหลี่เยว่ได้ยินแล้วยังรู้สึกหน้าชาไปหมด

แต่ก็ช่วยไม่ได้ ใครใช้ให้หลี่เยว่ชอบบ่นชอบจิกกัดเซี่ยหานอยู่เรื่อยล่ะ ทว่ารูปแบบการอยู่ร่วมกันของทั้งคู่ก็เป็นแบบนี้มาแต่ไหนแต่ไรแล้ว เซี่ยหานเองก็ล้อเลียนความอ้วนของเขาอยู่บ่อยๆ การแขวะกันไปมานับเป็นเรื่องปกติธรรมดามาก

“โอเคๆ ผมผิดไปแล้ว ความจริงผมนี่แหละที่เป็นไอ้โง่ เป็นไอ้ทึ่มอันดับหนึ่งของโลกเลย เซี่ยหานฉลาดที่สุดในสามโลกแล้ว!”

หลี่เยว่ยกสองมือยอมแพ้ อยู่ต่อหน้าเซี่ยหานเขาล่ะจนปัญญาจริงๆ

เซี่ยหานส่งเสียงฮึเบาๆ ในลำคอ สีหน้าเผยแววพึงพอใจขึ้นมาไม่น้อย ดูเหมือนจะถูกใจที่เขารู้จักดูทิศทางลม

“ฉันไม่ต้องฉลาดที่สุดหรอก แค่ฉลาดกว่านายก็พอแล้ว” ตอนนี้เซี่ยหานกลับถ่อมตัวขึ้นมา หลี่เยว่เบ้ปาก สรุปก็คือแค่ยอมรับว่าเธอฉลาดกว่าเขาก็พอใช่ไหม

“แต่เธอต้องระวังตัวไว้จริงๆ นะ วางรุ่ยคนนี้มาไม่ดีแน่ ความจริงเธอกับเธอจัดว่าอยู่รุ่นเดียวกัน ที่บอกว่าเดบิวต์ช้ากว่าครึ่งปีนั่นพูดให้ดูดีเฉยๆ ใครใช้ให้ละครที่เธอเล่นไม่ดังกันล่ะ ตอนนั้นค่ายเซ็นสัญญาพวกเธอเข้ามาพร้อมกัน ให้โอกาสเหมือนๆ กัน แต่เธอดังเปรี้ยงปร้าง ส่วนวางรุ่ยแป้ก เดิมทีเธอก็พอมีโอกาสอยู่หรอก ใครจะรู้ว่าช่วงนั้นดาราสาวหน้าใหม่ผุดขึ้นมาเป็นดอกเห็ด แถมเธอยังขาขึ้นแบบฉุดไม่อยู่ ค่ายก็ย่อมไม่สนใจเธอและทุ่มเทดันเธอคนเดียวอยู่แล้ว ตอนนี้เธอโผล่ขึ้นมาอีก นอกจากค่ายอยากหาคนมาชนกับเธอแล้ว ยังต้องมีผู้ถือหุ้นสักคนถูกใจเธอแน่ๆ ไม่อย่างนั้นดาราสาวหน้าใหม่ที่ค่ายเซ็นไว้มีตั้งเยอะแยะ คนที่รอวันแจ้งเกิดนับไม่ถ้วน ทำไมถึงมีแค่เธอที่โผล่มาประจันหน้ากับเธอได้ล่ะ”

หลังจากหลี่เยว่ปล่อยมุกเสร็จ ก็ยังคงรู้สึกกังวลขึ้นมา จึงรีบกระซิบเตือนเธอด้วยความเป็นห่วง กลัวว่าเซี่ยหานจะเสียเปรียบ

“เมื่อกี้ดูท่าทางของวางรุ่ยแล้ว ก็รู้เลยว่าเธอมีของอยู่เหมือนกัน อย่างน้อยชั้นเชิงเล่ห์เหลี่ยมก็ลึกไม่ใช่เล่น เด็กสาวทั่วไปไม่ใช่คู่มือเธอหรอก เธอก็มีความทะเยอทะยาน ขาดแค่โอกาสที่จะดังเท่านั้นแหละ ซี้ด…” หลี่เยว่ช่วยวิเคราะห์ให้เธอฟังอย่างรอบด้าน สุดท้ายก็อดไม่ได้ที่จะพึมพำชื่นชมออกมาสองสามประโยค

พอได้ยินว่าท้ายที่สุดเขาก็ยังมีคำชมให้กับวางรุ่ย เซี่ยหานก็แค่นยิ้มเย็นชาออกมาทันที

“ขาดโอกาสเหรอ ตอนนี้โอกาสไม่ได้วางอยู่ตรงหน้าแล้วหรือไงล่ะ เดี๋ยวคอยดูให้ดีเถอะว่าเธอจะใช้ประโยชน์จากมันยังไง ไม่แน่ว่านายอาจจะได้เป็นพยานสายตาคนสำคัญที่เห็นเธอแจ้งเกิดเลยก็ได้นะ!” เซี่ยหานนั่งไขว่ห้าง กอดอก แล้วปรายตามองเขาด้วยรอยยิ้มกึ่งจริงกึ่งเล่น

หลี่เยว่กระแอมเบาๆ รีบเอ่ยขอประนีประนอมอีกครั้ง “ดูเธอสิ โกรธอีกแล้ว ผมแค่ล้อเล่นเอง ใครจะไปเก่งกาจสู้เธอได้ล่ะ เธอน่ะมันลูกรักพระเจ้า อะไรดีๆ ก็ตกลงมาใส่หัวเธอหมด แม้แต่คนคนนั้นยังกลายมาเป็นเบบี๋ของเธอเลย วันข้างหน้ายังต้องไปมีลูกด้วยกันอีก วางรุ่ยทำได้ไหมล่ะ เธอทำไม่ได้หรอก! เบบี๋บ้านเธอไม่มีทางชายตามองเธอหรอกน่า!”

เขาหมดหนทางจริงๆ สุดท้ายเลยต้องงัดฉู่อวี๋ออกมาเป็นโล่กำบัง

แล้วก็ได้ผลจริงๆ พอเซี่ยหานได้ยินเขาเอ่ยถึงฉู่อวี๋ สีหน้าของเธอก็ดูผ่อนคลายและอารมณ์ดีขึ้นมาทันตา

“ผมว่านะ ทำไมเธอไม่ฉวยโอกาสนี้เข้าไปคุยกับไมค์ดูล่ะ ให้เขามอบโอกาสให้เธอไปประชันกับพวกนั้นด้วย ผมว่าจังหวะนี้กำลังเหมาะเลยนะ”

หลี่เยว่เริ่มกังวลว่าถ้าเซี่ยหานไม่พูดตอนนี้ วันข้างหน้าจะมีโอกาสไหนให้เสนอตัวได้อีก

“ตอนนี้ยังไม่ใช่เวลา” เซี่ยหานตอบอย่างไม่ใส่ใจ

“คุณพระคุณเจ้าช่วย ตอนนี้ยังไม่ใช่เวลา แล้วเมื่อไหร่จะถึงเวลาล่ะ อย่าบอกนะว่าจะรอให้พวกเธอโพสท่ากันเสร็จหมด แล้วไมค์เลือกคนได้เรียบร้อย เธอถึงค่อยเดินเข้าไปน่ะ ช่างเถอะ ถึงตอนนั้นแกงจืดก็เย็นชืดหมดแล้ว” หลี่เยว่ส่งเสียงจิ๊จ๊ะ นึกว่าที่เธอทำท่าแบบนี้ก็แค่แกล้งทำเป็นลึกลับ อวดเก่งไปอย่างนั้นเอง

“ลมนี่อุดปากนายไม่ได้จริงๆ เลยนะ คอยดูไปเถอะน่า หน้าปกนี้น่ะฉันคว้ามาได้อยู่แล้ว รู้เขารู้เรา รบร้อยครั้งชนะร้อยครั้ง ฉันต้องขอดูก่อนว่าพวกเธอมีฝีมือระดับไหน ถึงจะค่อยตัดสินใจได้!” เซี่ยหานโบกมือไปมา ทำท่าเหมือนจะช่วยเอามือไปอุดปากเขาเสียให้รู้แล้วรู้รอด

หลี่เยว่รีบทำท่ารูดซิปปากทันที เพื่อแสดงความมุ่งมั่นว่าตัวเองจะไม่ปริปากพูดอะไรอีกแล้วจริงๆ

ขณะที่ทั้งสองคนกำลังต่อปากต่อคำกันอยู่นั้น คนกลุ่มนั้นก็ทยอยเดินเข้ามา นางแบบหลายคนมีรูปร่างสูงโปร่ง และมีความเข้าใจเรื่องแฟชั่นที่เฉียบคมกว่า

เว่ยเวยสวมเสื้อผ้าที่ค่อนข้างเปิดเผย ท่ามกลางสาวๆ รูปร่างสูงใหญ่เหล่านั้น เธอก็ยังดูโดดเด่นสะดุดตา ชุดของเธอทำจากผ้าโปร่งบาง ด้านในมีลวดลายต่างๆ ที่ทำจากผ้าสีดำ บริเวณจุดสำคัญจะมีลวดลายเหล่านี้แน่นขนัด พอที่จะปกปิดส่วนสำคัญเอาไว้ได้ ส่วนบริเวณอื่นๆ นั้นค่อนข้างโปร่ง ผิวขาวผ่องที่ซ่อนอยู่ภายในผลุบๆ โผล่ๆ ชวนมอง เห็นได้ชัดว่าเซ็กซี่มากทีเดียว

กับการกล้าท้าทายและแต่งตัวอย่างเปิดเผยขนาดนี้ สายตาของทีมงานจำนวนมากต่างก็ถูกเธอดึงดูดไปจนหมด

เว่ยเวยยืดอกขึ้นทันที รู้สึกมั่นใจขึ้นมาเป็นกอง ท่าทางที่เดินเชิดหน้าอย่างสง่าผ่าเผยนั้น ราวกับอยากจะให้ทุกคนรอบข้างได้เห็นชุดที่เธอสวมใส่อยู่อย่างชัดเจนเต็มตา

เซี่ยหานเห็นท่าทางทุ่มสุดตัวแบบนี้ของเธอ ตอนแรกก็ชะงักไปเล็กน้อย ก่อนจะยกยิ้มมุมปาก เกือบจะหลุดหัวเราะออกมา

ทว่าหลี่เยว่ในฐานะสิ่งมีชีวิตที่ถูกดึงดูดด้วยผัสสะ สายตากลับจับจ้องแน่นิ่งอยู่ที่ตัวเธอ ดวงตาเป็นประกายวาววับ ลูกตาแทบจะถลนออกมานอกเบ้า

เห็นได้ชัดว่าชุดที่เว่ยเวยสวมใส่ชุดนี้ ถูกอกถูกใจพวกผู้ชายไม่น้อย

“โน โน โน นี่มันไม่ใช่ธีมของเราเลยนะ การที่คุณแต่งตัวแบบนี้ดูแล้วมันหนาวจริงๆ นั่นแหละ แต่มันไม่ใช่ความ ‘เย่อหยิ่งเย็นชาอันทรงเสน่ห์’ ที่ผมต้องการ คุณหลุดธีมของเราไปไกลลิบเลย คุณผู้หญิง คุณไม่ต้องขึ้นไปโพสท่าบนรันเวย์แล้วล่ะ”

ไมค์พุ่งตรงเข้าไปตรงหน้าเธอทันที เขายกแขนทั้งสองข้างไขว้กันทำสัญลักษณ์กากบาทใส่เธอ หรืออาจเป็นเพราะชุดกระโปรงที่เว่ยเวยใส่มันดูประหลาดพิลึกพิลั่นเกินไป เธอถึงขนาดหมดสิทธิ์แม้กระทั่งจะได้เดินบนรันเวย์เลยด้วยซ้ำ

เว่ยเวยตกตะลึงไปก่อนเป็นอันดับแรก จากนั้นความโกรธก็แล่นริ้วขึ้นมา เธอไม่อยากจะเชื่อเลยว่าชาวต่างชาติตรงหน้าจะปฏิเสธเธอตรงๆ แบบนี้

ชุดกระโปรงผ้าโปร่งบนตัวเธอชุดนี้ออกจะเซ็กซี่ ตอนที่เธอสวมแล้วส่องกระจก เธอยังรู้สึกว่าตัวเองสวยหยาดเยิ้มเลยแท้ๆ

ตาฝรั่งคนนี้กลับบอกว่าเธอไม่ตรงกับธีม ซ้ำร้ายยังจะไล่เธอออกไปอีก ช่างไม่มีรสนิยมในการชื่นชมความงามเอาเสียเลย ไม่รู้จริงๆ ว่าตาฝรั่งคนนี้ยังเป็นผู้ชายอยู่หรือเปล่า

เธอแต่งตัวเซ็กซี่ขนาดนี้ ผู้ชายปกติเห็นแล้วเลือดลมต้องสูบฉีดสิ แต่เขากลับไม่มีปฏิกิริยาอะไรเลยสักนิด

“คุณผู้หญิง คำว่าเย็นชาทรงเสน่ห์เนี่ย ผมแนะนำให้คุณกลับไปเปิดพจนานุกรมดูนะ ความงดงามที่แฝงอยู่ใต้ความสูงส่งเย็นชา ไม่ใช่ความงามแบบเซ็กซี่โจ๋งครึ่มแบบนี้ พอลุคแบบนี้ถูกแปะป้ายคำว่าเย็นชาทรงเสน่ห์เข้าไป มันก็มีแต่จะดู ‘ชั้นต่ำ’ เท่านั้นแหละ” ไมค์ดูเหมือนจะยังรู้สึกว่าคำพูดก่อนหน้านี้ชัดเจนไม่พอ จึงเอ่ยตอกย้ำใส่เว่ยเวยไปอีกสองประโยค

อาจเป็นเพราะอารมณ์ขึ้นเกินไป เขาถึงกับหลุดคำว่าชั้นต่ำออกมาด้วย

คราวนี้ถึงคราวที่เว่ยเวยต้องตกตะลึงจนตัวชา ต้องรู้ไว้ด้วยว่าไมค์คือดีไซเนอร์ระดับแถวหน้าของ ‘เอโกล’ ในประเทศ ดาราระดับท็อปและสื่อมวลชนมากมายต่างก็ต้องไว้หน้าและเกรงใจเขาทั้งนั้น

ตอนนี้เขาใช้คำว่า ‘ชั้นต่ำ’ ซัดใส่เว่ยเวยตรงๆ เกรงว่าคอนเนกชันและโอกาสในวงการแฟชั่นของเว่ยเวยคงจะมีแต่ร่วงโรยลงเรื่อยๆ แบรนด์ระดับไฮเอนด์คงไม่มีใครยอมให้เธอใส่เสื้อผ้าของแบรนด์ตัวเองแน่ เพื่อไม่ให้พลอยดึงให้ภาพลักษณ์ของแบรนด์ต้องแปดเปื้อนความชั้นต่ำไปด้วย

“คุณไมค์คะ เสื้อผ้าชุดนี้พวกคุณเป็นคนออกแบบเองแท้ๆ ต่อให้มันจะไม่ตรงกับธีมของฉบับนี้ ก็ไม่น่าจะต้องใช้คำว่า ‘ชั้นต่ำ’ มาอธิบายกันขนาดนี้เลยนี่คะ ฉันคิดว่าอย่างมากที่สุดก็แค่เซ็กซี่เกินไปหน่อย ต่อให้ฉันจะไม่ได้ขึ้นเดินแบบบนรันเวย์ต่อจากนี้ แต่ก็ใช่ว่าคุณจะมาวิจารณ์การแต่งตัวของฉันในครั้งนี้แบบนี้ได้นะคะ”

เว่ยเวยสูดหายใจเข้าลึกๆ เธอพยายามสะกดอารมณ์ให้ตัวเองสงบลง

อาจเป็นเพราะต้องการผ่อนคลายความตึงเครียดของตัวเอง สายตาของเธอจึงกวาดมองไปในฝูงชน อยากให้ใบหน้าแปลกหน้าพวกนี้ช่วยแบ่งเบาความกดดันลงบ้าง

ผลปรากฏว่าเพียงแวบเดียวเธอก็เหลือบไปเห็นเซี่ยหานที่นั่งอยู่ไม่ไกลจากรันเวย์ ทันใดนั้นเธอก็ตวัดสายตาจ้องเขม็งไปอย่างดุร้าย ราวกับได้เห็นศัตรูคู่อาฆาตที่ฆ่าพ่อตัวเองอย่างไรอย่างนั้น

“ฉันไปทำอะไรให้เธอนักหนาเนี่ย ทำหน้าเหมือนอยากจะฆ่าฉันให้ตาย ฉันไม่ได้เป็นคนบอกให้เธอเลือกชุดนั้นใส่สักหน่อย” แน่นอนว่าเซี่ยหานสังเกตเห็นสีหน้ากลอกตาค้อนขวับของเว่ยเวยเมื่อครู่ จึงอดไม่ได้ที่จะหันไปกระซิบถามหลี่เยว่

“ตอนนี้เธอมันเป็นหนามยอกอก เป็นหอกข้างแคร่ของเขาแล้วน่ะสิ แค่การมีตัวตนอยู่ของเธอมันก็คือบาปสำหรับเธอแล้ว เพราะงั้นการที่เธอจะแสดงความเป็นศัตรูออกมาขนาดนี้ มันเป็นเรื่องปกติมาก”

หลี่เยว่กลับทำหน้าเหมือนเห็นจนชินชาแล้ว ก่อนหน้านี้เซี่ยหานกับเว่ยเวยก็นับว่าผูกใจเจ็บเป็นศัตรูกันชนิดไม่เผาผีไปแล้วนี่นา

แม้ว่าเซี่ยหานจะเป็นคนใจกว้างไม่คิดเล็กคิดน้อยกับเรื่องพรรค์นี้มาตลอด อย่างมากที่สุดก็แค่เห็นหน้าเว่ยเวยแล้วหงุดหงิดนิดหน่อย แต่เธอไม่คิดจะไปหาเรื่องเว่ยเวยก่อนแน่ๆ

ทว่าเว่ยเวยไม่เหมือนกัน สถานะของเธอในวันนี้กับวันวานไม่อาจเทียบกันได้เลย เรียกได้ว่าดิ่งเหวเลยทีเดียว

ข่าวฉาวคราวก่อนเล่นงานเธอจนแทบจะหมดทางฟื้นตัว ประกอบกับในหมู่นักแสดงหญิงเดิมทั้งสามคนของเรื่อง《วิถีมารสยบฟ้า》 มีแค่เธอคนเดียวที่ยกเลิกสัญญา

เจิ้งหมิงไม่พอใจเรื่องที่เว่ยเวยขอยกเลิกสัญญากับ《องค์หญิงนั้นยากนัก》มาแต่ไหนแต่ไรแล้ว พอเธอเพิ่งยกเลิกสัญญากับ《วิถีมารสยบฟ้า》ไป ในโลกอินเทอร์เน็ตก็มีข่าวลือแพร่สะพัดไปทั่วว่าเว่ยเวยเป็นคนพึ่งพาไม่ได้ ชอบยกเลิกสัญญากับกองถ่ายเป็นว่าเล่น

หลังจากนี้ไม่ว่าผู้กำกับคนไหนก็คงไม่กล้าติดต่อให้เว่ยเวยไปแสดงง่ายๆ อีก เพราะการทิ้งงานกลางคันถือเป็นข้อห้ามร้ายแรงที่สุดในกองถ่าย

เธอยกเลิกสัญญาคนเดียวอาจจะไม่เป็นไร ทว่ากลับทำให้ฉากละครที่ถ่ายทำไปก่อนหน้านี้ต้องกลายเป็นโมฆะทั้งหมด ไม่เพียงแต่ทำให้ทีมงานและนักแสดงคนอื่นๆ ต้องเสียแรงเปล่า แต่ฟิล์มและงบประมาณที่สูญไปก็มากมายมหาศาลจนนับไม่ถ้วนอีกด้วย