บทที่ 346เบาะแสที่ถูกมองข้าม

ถานอี้กำลังคุยโทรศัพท์อยู่ จึงส่งสัญญาณมือให้อีกสองคนรอสักครู่

“พรุ่งนี้เหรอ?”

“ได้ เดี๋ยวขอดูเวลาก่อน ค่อยสรุปอีกทีตอนค่ำ”