บทที่ 64ผ่าชันสูตรศพ

เซี่ยชิงถ่ายภาพเสร็จแล้วจึงเริ่มตรวจที่ส่วนศีรษะของผู้ตายก่อน ใบหน้าไม่มีบาดแผล แต่กะโหลกศีรษะได้รับการกระทบกระเทือนอย่างรุนแรงจนแตกละเอียด

ผู้ตายสวมชุดกีฬา เนื่องจากเปรอะเปื้อนของเหลวจากการเน่าเปื่อย สภาพจึงสกปรกมอมแมมจนดูไม่ออกว่าเก่าหรือใหม่

เธอตรวจกระเป๋าทั้งสี่ช่อง พบเพียงกระดาษชำระจับตัวเป็นก้อนอยู่ในกระเป๋ากางเกง นอกนั้นไม่มีอะไรเลย

เมื่อตัดเสื้อผ้าออกพบว่าทั่วร่างผู้ตายเป็นสีเขียวคล้ำ มีรอยร่างแหหลอดเลือดดำสีแดงปรากฏทั่วตัว อวัยวะเพศบวมพอง หากดูคร่าวๆ ยังไม่พบร่องรอยบาดเจ็บจากแรงกระแทกอื่น

เซี่ยชิงตรวจสภาพศพภายนอกเสร็จเรียบร้อยก็เก็บอุปกรณ์ แล้วลุกขึ้นถอยห่างออกมาจากศพทันที

ถานอี้ถาม “เป็นยังไงบ้าง”

เซี่ยชิงตอบ “กะโหลกศีรษะแตกละเอียดค่ะ แต่ในสภาพแบบนี้ระบุไม่ได้ว่ามีปฏิกิริยาของเนื้อเยื่อขณะยังมีชีวิตอยู่หรือไม่ บาดแผลแบบนี้อาจเกิดจากการตกจากที่สูง ถูกล้อรถทับ หรือถูกวัตถุขนาดใหญ่กระแทกก็ได้ค่ะ ตอนนี้ยังตอบไม่ได้ว่าเป็นคดีหรือเปล่า ต้องผ่าชันสูตรเพิ่มเติมถึงจะยืนยันได้”

เด็กสาวที่เพิ่งเรียนจบคนหนึ่ง กล้าเผชิญหน้ากับศพเน่าเปื่อยขั้นรุนแรงเพียงลำพัง แค่นี้ก็เหนือกว่าคนทั่วไปส่วนใหญ่แล้ว ยิ่งบวกกับการอธิบายที่ชัดเจน มีลำดับความคิดเป็นขั้นเป็นตอน ก็ยิ่งน่าทึ่งเข้าไปใหญ่

ถานอี้นึกชื่นชมในใจพลางพูดขึ้น “อย่ารอช้าเลย พวกเราไปสถานประกอบพิธีศพกันเถอะ”

ห้องผ่าชันสูตรระบายอากาศได้ค่อนข้างดี แต่กลิ่นศพก็ยังคงตลบอบอวล

เซี่ยชิงหยิบมีดผ่าตัดขึ้นมาแล้วเหลือบมองถานอี้แวบหนึ่ง นึกในใจ เหม็นขนาดนี้ คุณไม่คิดจะออกไปข้างนอกหรือไง?

ถานอี้ไม่เคยคิดจะออกไปเลย เขาเป็นผู้ชาย จะปล่อยให้เด็กสาววัยยี่สิบต้นๆ เผชิญกับศพน่าสะพรึงกลัวขนาดนี้ตามลำพังได้อย่างไร

ทว่าสายตาของเซี่ยชิงทำให้เขาเข้าใจผิด นึกว่าเธอกลัว จึงพูดอย่างนุ่มนวล “หัวหน้าแผนกเฉากำลังมา คุณอยากรอก่อนไหม”

เซี่ยชิงแปลกใจเล็กน้อย “อาจารย์จะมาเหรอคะ บอกตอนไหนคะ”

ถานอี้ตอบ “สิบนาทีก่อน เขาส่งข้อความเข้าเพจเจอร์ของฟู่ต๋า”

ถ้าอย่างนั้นก็คงเป็นฟู่ต๋าที่โทรศัพท์ไปตาม

เซี่ยชิงคิดครู่หนึ่ง ถานอี้เพิ่งมารับตำแหน่งใหม่ ต่อไปต้องร่วมงานกันบ่อยๆ หากอาจารย์ไม่มาในช่วงเวลาสำคัญแบบนี้ ต่อให้มีเหตุผลจำเป็น ก็คงดูไม่ค่อยดี

เธอจึงช่วยอธิบาย “ภรรยาอาจารย์ป่วยเรื้อรังค่ะ เป็นโรคหอบหืดจากภูมิแพ้ ช่วงฤดูใบไม้ร่วงกับฤดูหนาวจะกำเริบหนักมาก คาดว่าอาการคงไม่ค่อยดี ไม่อย่างนั้นอาจารย์ต้องมาแน่ค่ะ”

ถานอี้พยักหน้า “อย่างนี้นี่เอง”

เรื่องที่เฉาไห่เซิงไม่ยอมมาทำให้เขากังขาอยู่บ้าง แต่พอได้ฟังคำอธิบายของเซี่ยชิง เขาก็เข้าใจ

เป็นตำรวจว่าไม่ง่ายแล้ว เป็นคนในครอบครัวตำรวจยิ่งไม่ง่ายเช่นกัน

เห็นอกเห็นใจกันไว้ดีกว่า

เซี่ยชิงพูดขึ้น “ฉันจะเริ่มลงมือแล้ว หัวหน้าถานจะช่วยไหมคะ”

“ได้ เดี๋ยวผมถ่ายรูปให้” ถานอี้หยิบกล้องขึ้นมา ช่วยเซี่ยชิงเก็บพยานหลักฐาน

เซี่ยชิงเตือน “ฉันกำลังจะเปิดช่องท้องแล้ว หัวหน้าถานออกไปหลบข้างนอกก่อนดีกว่าค่ะ”

“ไม่เป็นไร” ถึงปากจะพูดอย่างนั้น แต่ถานอี้ก็ไม่ฝืน เขาถอยหลังออกไปตั้งหลายก้าว

เซี่ยชิงลงมีดอย่างเด็ดขาด…

เนื้อเยื่ออ่อนเน่าเปื่อยจัด ผิวหนังและกล้ามเนื้อเปื่อยยุ่ย มีดผ่าตัดจึงกรีดผ่านไปได้อย่างง่ายดาย

จังหวะที่กรีดถึงหน้าท้อง เธอรีบกลั้นหายใจ ทันใดนั้นก็มีเสียง “พึ่บ” แก๊สเน่าเปื่อยพุ่งพรวดออกมาพร้อมของเหลวเน่าเสีย กระเด็นเปรอะเสื้อกาวน์สีขาวของเธอ

“เชี่ยเอ๊ย!” ฟู่ต๋าที่ผลักประตูเข้ามาพอดีร้องลั่น แล้วดึงประตูปิดตามหลังดังปัง

เซี่ยชิ่งสะดุ้งตกใจจนมีดผ่าตัดเกือบแฉลบ

เธอตั้งสติใหม่แล้วลงมีดต่อเพื่อเปิดช่องอก พอกลิ่นเริ่มจางลงบ้างจึงกล่าว “กระดูกซี่โครงมีรอยร้าว เนื้อเยื่อใต้ผิวหนังบริเวณอกและท้องมีรอยคล้ำเขียวเข้มเป็นปื้นขนาดใหญ่ แสดงว่าผู้ตายเคยถูกทำร้ายก่อนเสียชีวิต จากลักษณะของกระดูกซี่โครง อายุของผู้ตายไม่น่าจะเกินยี่สิบปี… หัวใจ ปอด และอวัยวะในช่องท้องไม่มีร่องรอยบาดเจ็บค่ะ”

ถานอี้กดชัตเตอร์เก็บภาพต่อเนื่อง แชะ แชะ