บทที่ 73 ภาพตัดงั้นเหรอ ตี้ทิงระดับเลื่อนขั้น สายเลือดวิวัฒนาการ

“ผมแค่มานัดเจอแฟนคลับ ในเมื่อที่นี่ไม่มีแฟนคลับของผม งั้นผมก็ขอตัว”

จับนกมาทั้งชีวิต ไม่นึกเลยว่าจะมาโดนนกจิกตาเอาวันนี้

หลินเฉวียนไม่ลังเลแม้แต่น้อย หมุนตัวเดินจากไปทันที

เขาย้อนกลับไปที่ร้านแช่เท้าเมื่อครู่ แล้วไปสงเคราะห์หมอนวดเบอร์ 66 ผู้มีปูมหลังชีวิตสุดแสนรันทดอีกรอบ

ค่ำคืนผ่านพ้นไปอย่างเงียบเชียบ

หลินเฉวียนคลึงขมับที่ปวดตุบๆ พลางมองไปรอบๆ อย่างเลื่อนลอย

ดูเหมือนว่าเขากำลังอยู่ในโรงแรมแห่งหนึ่ง

ในอากาศอบอวลไปด้วยกลิ่นหอมจางๆ

เมื่อมองดูห้องอันว่างเปล่า หลินเฉวียนพยายามนึกทบทวนเรื่องราวก่อนนอนเมื่อคืน แต่กลับนึกอย่างไรก็นึกไม่ออก

“ช่างเถอะ รีบกลับไปก่อนดีกว่า แล้วค่อยอัปเกรดให้เต็มที่!”

หลินเฉวียนสวมเสื้อผ้าและล้างหน้าแปรงฟันเสร็จสรรพ ก่อนจะมุ่งหน้ากลับไปยังศูนย์ฝึกสัตว์อสูรเพียงลำพัง

ผู้รับผิดชอบของเมืองเทียนอันรอหลินเฉวียนอยู่ตลอด เมื่อเห็นเขาปรากฏตัว ก็เอ่ยปากทันทีว่าจะออกเดินทางกลับเมืองบริวารเทียนอัน

หลินเฉวียนย่อมไม่มีความเห็นต่าง ไม่นานก็ขึ้นรถขากลับ โดยแวะกินอะไรง่ายๆ รองท้องระหว่างทาง

บ่ายสองโมง หลินเฉวียนจึงกลับมาถึงร้านสัตว์อสูร

เขาทักทายหลิงเอ๋อร์ที่กำลังสตรีมสดอยู่คำหนึ่ง แล้วเดินตรงดิ่งกลับขึ้นห้องของตัวเองทันที

จากนั้นก็หยิบขวดหยกสองใบที่บรรจุเม็ดยาออกมา

เขาเอาโอสถเลื่อนขั้นออกมาก่อนเป็นอันดับแรก หลินเฉวียนนั่งขัดสมาธิลงบนเตียง โคจรวิชาทำสมาธิที่ทางสหพันธ์ผลักดันให้ใช้ทั่วกันเพื่อผ่อนคลายร่างกายและสมอง

จากนั้นก็เงยหน้ากลืนโอสถเลื่อนขั้นลงไปโดยตรง

ทันทีที่โอสถเลื่อนขั้นเข้าปาก มันก็แปรเปลี่ยนเป็นกระแสความร้อนไหลเวียนเข้าสู่ร่างของหลินเฉวียน พุ่งตรงไปยังจุดกระหม่อมทันที

หลินเฉวียนรู้สึกในพริบตาว่าสมองของตนราวกับถูกบางสิ่งห่อหุ้มและชำระล้างอย่างหมดจด

สมองพลันแจ่มใสขึ้นมาทันตาเห็น ทั้งการรับรู้ก็ยกระดับขึ้นอย่างต่อเนื่อง

ความรู้สึกของการชำระล้างดำเนินไปอย่างไม่หยุดยั้ง พลังจิตของหลินเฉวียนก็พอกพูนขึ้นเรื่อยๆ

ไม่นาน ม่านบางๆ ที่ไร้รูปก็ถูกทะลวงผ่าน เขาบรรลุเข้าสู่ขั้นที่สามได้อย่างราบรื่น ทุกอย่างเป็นไปตามธรรมชาติอย่างแท้จริง

ในวินาทีนี้ เขารู้สึกว่าสภาพแวดล้อมรอบตัวแจ่มชัดขึ้นมาก ประสาทสัมผัสทั้งห้าถูกขยายจนรับรู้ความเปลี่ยนแปลงของสิ่งรอบข้างได้อย่างง่ายดาย

ผู้ฝึกสัตว์อสูรขั้นสาม!

หลินเฉวียนไม่ได้ตื่นเต้นดีใจจนเกินเหตุ เพราะพวกผู้ฝึกสัตว์อสูรสายต่อสู้ที่มีพรสวรรค์ในรุ่นราวคราวเดียวกับเขา บางคนเลื่อนขั้นไปถึงขั้นหกแล้วด้วยซ้ำ

ระดับของเขาหากอยู่ในภาควิชาการต่อสู้ระดับมหาวิทยาลัย คงสู้ไม่ได้แม้กระทั่งพวกบ๊วยประจำชั้น

ต่อมา หลินเฉวียนกลืนโอสถบำรุงจิตตามลงไป เพื่อเสริมความมั่นคงให้กับขอบเขตจิตวิญญาณ ป้องกันผลข้างเคียงจากความไม่เสถียรของพลังจิตหลังการทะลวงขั้น

ไม่นาน ขอบเขตจิตวิญญาณของเขาก็ตั้งมั่นอยู่ในขั้นสามอย่างสมบูรณ์

ตอนนี้นับได้ว่าเขาเป็นผู้ฝึกสัตว์อสูรขั้นสามเทียมแล้ว

เพราะมีเพียงระดับของตัวเขาเองเท่านั้นที่แตะถึงขั้นสาม แต่พลังของสัตว์อสูรในครอบครองตัวที่สูงที่สุดเพิ่งจะเลเวลสิบเอ็ดเท่านั้น

พอนึกถึงสัตว์อสูร หลินเฉวียนก็อัญเชิญตี้ทิงออกมา หลังจากที่เคยอัปเกรดและป้อนไข่สัตว์อสูรไปก่อนหน้านี้ ตี้ทิงก็เลื่อนขึ้นมาเป็นเลเวล 6 แล้ว หลินเฉวียนไม่พูดพร่ำทำเพลง กดอัปเกรดรวดเดียวห้าครั้งติด

ดันเลเวลของตี้ทิงขึ้นไปถึงเลเวลสิบเอ็ดในคราวเดียว ทะยานสู่ขั้นสองทันที

ตี้ทิงก้มมองร่างกายตัวเองด้วยความงุนงง จู่ๆ ทำไมถึงได้เลื่อนขั้นพรวดพราดแบบนี้?

ทันใดนั้น แรงกดดันทางจิตอันทรงพลังก็แผ่ออกมาจากร่างของตี้ทิง ส่งผลให้หลินเฉวียนที่อยู่ใกล้ที่สุดรู้สึกสะท้านสะเทือนในจิตวิญญาณอย่างรุนแรง!

ขณะเดียวกัน แสงสีขาวสายหนึ่งก็สว่างวาบเข้าปกคลุมร่างของตี้ทิงเอาไว้

“นี่…นี่มัน?”

แรงปะทะทางจิตนั้นเกิดขึ้นเพียงวินาทีเดียวก็สงบลง ทว่าหลินเฉวียนกลับรู้สึกราวกับจิตวิญญาณถูกกระแทกกระทั้นมาเนิ่นนาน

แสงสีขาวค่อยๆ จางหายไป ตี้ทิงที่มีรูปลักษณ์แทบจะเหมือนเดิมก็ปรากฏขึ้นอีกครั้ง

“หือ?” หลินเฉวียนโน้มตัวเข้าไปสังเกตดูด้วยความสงสัย

เมื่อเทียบกับเมื่อก่อน รูปร่างของตี้ทิงดูเหมือนจะโตขึ้นนิดหน่อย แต่ก็ไม่มาก แค่สูงขึ้นมาราวสองเซนติเมตร

หลินเฉวียนสังเกตเห็นว่า บนเขาเดี่ยวเหนือศีรษะของมัน มีรอยลวดลายคล้ายลวดลายวิเศษปรากฏขึ้นมาสองเส้น

“จริงสิ ยังมีคุณสมบัติพรสวรรค์อยู่อีกนี่นา”

หลินเฉวียนมองดูคุณสมบัติพรสวรรค์ที่ยังเหลืออยู่และยังไม่ได้ติดตั้ง พลางครุ่นคิดอยู่ครู่หนึ่ง เอาพรสวรรค์ 'เรียกฝน' ของสัตว์อสูรระดับ A ติดตั้งให้ตี้ทิงก็แล้วกัน ดูๆ ไปแล้วน่าจะเป็นทักษะสายสนับสนุน

เขาตั้งใจจะปั้นตี้ทิงให้เป็นสัตว์ศักดิ์สิทธิ์สายสนับสนุนรอบด้านระดับแนวหน้าอยู่แล้ว

[ติดตั้งพรสวรรค์ระดับ A -- เรียกฝน ให้แก่สัตว์อสูรตี้ทิง ได้รับค่าประสบการณ์ 3,000 แต้ม เลเวลของตี้ทิง +2]

[สายพันธุ์: ตี้ทิง]

[เลเวล: 13]

[พลังชีวิต: 390]

[พลังโจมตี: 39]

[พลังป้องกัน: 36]

[ความเร็ว: 38]

[สายเลือด: ระดับ D]

[ธาตุ: ลึกลับ]

[ทักษะ: สดับหมื่นสรรพสิ่ง, ปลดสถานะผิดปกติ, สะกดจิตหยั่งรู้…]

[สะกดจิตหยั่งรู้: สามารถสร้างความเสียหายเวทมนตร์แก่ศัตรู และไม่สนใจระดับขั้นของอีกฝ่าย มีโอกาสทำให้ฝ่ายตรงข้ามติดสถานะถูกข่มขวัญ ค่าสถานะทั้งหมดลดลง 30% เป็นเวลา 3 วินาที]

[พรสวรรค์: สดับฟัง, เรียกฝน…]

[สภาพร่างกาย: แข็งแรง]

[ยิ่งกินสัตว์อสูรและไข่สัตว์อสูรระดับสูงมากเท่าไร ความเร็วในการเพิ่มพูนพลังก็จะยิ่งเร็วขึ้นเท่านั้น]

[…]

เป็นไปตามคาดจริงๆ หลังจากเลื่อนขั้นแล้ว ระดับสายเลือดของตี้ทิงก็เกิดความเปลี่ยนแปลง

มีทักษะสะกดจิตหยั่งรู้เพิ่มขึ้นมา ซึ่งเป็นทั้งทักษะโจมตีและทักษะสนับสนุนในคราวเดียวกัน

มันมีโอกาสลดพลังของศัตรูลงได้ นั่นก็เท่ากับเป็นการเพิ่มพลังให้ฝั่งพวกเขาไปในตัว

ที่สำคัญยิ่งกว่าคือ ทักษะสะกดจิตหยั่งรู้นี้ไม่สนใจระดับขั้นของอีกฝ่าย นี่แหละคือจุดที่โกงที่สุด

ต้องรู้ไว้ว่ายิ่งเลเวลสูงมากเท่าไร ก็ยิ่งมีแรงกดดันและแต้มต่อทางระดับขั้นเหนือกว่าสัตว์อสูรเลเวลต่ำมากเท่านั้น

ยิ่งไปกว่านั้น ทั้งที่เป็นแค่สายเลือดระดับ D แต่ค่าสถานะของตี้ทิงกลับเทียบเคียงได้กับสัตว์อสูรระดับ B หรือแม้กระทั่งระดับ A ในเลเวลเดียวกันแล้ว

นี่น่ะหรือคือพรสวรรค์ของสัตว์อสูรระดับแนวหน้า?

หลินเฉวียนอดไม่ได้ที่จะทอดถอนใจ พรสวรรค์นั้นสำคัญกว่าความพยายามมากจริงๆ

พอตี้ทิงอัปเกรดแล้ว ในแง่การต่อสู้ก็แทบจะทัดเทียมกับพี่ฮาได้เลย

ทั้งที่พี่ฮานั้นเป็นสัตว์อสูรที่เขาเพาะเลี้ยงขึ้นมาเพื่อการต่อสู้โดยเฉพาะแท้ๆ นี่แหละคือข้อเสียเปรียบของพี่ฮาที่มีพรสวรรค์ทางสายเลือดต่ำเตี้ยเรี่ยดิน

หลินเฉวียนขยับความคิดเพียงแวบเดียว พี่ฮาที่อยู่ร้านค้าข้างๆ ก็รับรู้ได้ในทันที

มันลุกพรวดขึ้นมาจากข้างขาของป้าเหมย ส่งเสียงเห่าเบาๆ ทีหนึ่งแล้วพุ่งพรวดออกจากมินิมาร์ตไป

“พี่ฮา!” ป้าเหมยเห็นเข้าก็รีบวิ่งตามออกมา พอเห็นพี่ฮาวิ่งเข้าไปในร้านสัตว์อสูรก็พลันโล่งอก คาดว่าหลินเฉวียนคงกลับมาแล้วแน่ๆ

“เจ้าเด็กคนนี้ กลับมาก็ไม่บอกกันสักคำ ต้องรีบไปซื้อกับข้าวมาทำเพิ่มตอนเย็นซะแล้ว”

พูดจบ ป้าเหมยก็รีบร้อนเดินกลับเข้าไปในมินิมาร์ต

พี่ฮาอ้าปากแลบลิ้นยิ้มแฉ่ง พอพุ่งเข้าไปในร้านสัตว์อสูรได้ก็ไม่พูดพร่ำทำเพลง วิ่งตรงแน่วขึ้นไปชั้นบนทันที

“พี่ฮา!”

หลิงเอ๋อร์ร้องอุทานด้วยความตกใจ จากนั้นก็รีบปรับอารมณ์แล้วสตรีมสดต่อ

ทันทีที่พี่ฮาขึ้นมาถึงชั้นบน มันก็กระโดดตะปบที่จับประตูห้องของหลินเฉวียนจนเปิดออก แล้วพุ่งทะยานเข้าไปทับบนตัวหลินเฉวียน เลียหน้าเลียตาเขาเป็นพัลวัน

“พี่ฮา! หยุดก่อน หยุดเร็วเข้า ฉันมีของดีจะให้แกนะ!”