บทที่ 76 ภารกิจใหม่! สตรีมเมอร์ส่องเรียวขา ถ้าไม่ส่องขาแล้วภาพลักษณ์จะพังงั้นเหรอ

หลังจากหลินเฉวียนส่งข้อความไปได้ไม่นาน อีกฝ่ายก็ตอบกลับมา

ทั้งสองฝ่ายแลกเปลี่ยนช่องทางติดต่อกันอย่างราบรื่น

เมื่อเปิดดูช่วงเวลาที่เธอโพสต์ในโซเชียล หลินเฉวียนก็เห็นรูปถ่ายของอีกฝ่ายเข้า ดวงตาของเขาพลันเป็นประกายขึ้นมาทันที

เด็ดจริงเว้ย น้องสาวคนนี้

หลินเฉวียน: "คนสวย ต่อไปหน้าที่ของเธอคือคอยตามดูไลฟ์ของฉันทุกครั้ง ฉันจะส่งคลิปบันทึกหน้าจอแบบเต็มไปให้ แล้วเธอช่วยตัดต่อเอาเฉพาะช็อตเด็ดๆ ออกมาให้เร็วที่สุดนะ"

"การประเมินสัตว์อสูรที่พีคๆ หนึ่งเคส ให้ตัดเป็นหนึ่งคลิป ตัดเสร็จแล้วฉันจะตรวจดูด้วยตัวเอง"

หลินเฉวียนเพิ่งส่งข้อความไป อีกฝั่งก็ส่งคลิปวิดีโอหนึ่งกลับมาทันที

หลินเฉวียนกดเข้าไปดู มันคือคลิปประเมินสิ่งมีชีวิตหายากครั้งก่อนนั่นเอง

สไตล์การตัดต่อรวมถึงเพลงประกอบเหมือนกับโลกก่อนของเขาอย่างน่าประหลาด เป็นสไตล์ที่เขาชื่นชอบอย่างยิ่ง

หลินเฉวียน: "ยอดเยี่ยม ต่อไปยึดมาตรฐานตามนี้เลย"

"เอาแบบนี้ เธออยากเซ็นสัญญากับฉันแล้วรับเป็นเงินเดือนพื้นฐานบวกค่าคอมมิชชัน หรืออยากคิดเงินแบบเหมาจ่ายเป็นรายคลิปดีล่ะ?"

สำหรับลูกจ้างของตัวเอง หลินเฉวียนยินดีที่จะมอบทางเลือกให้มากกว่า เพื่อให้พวกเขาพร้อมทุ่มเททำงานให้เขาอย่างเต็มที่

"ขอเป็นเงินเดือนพื้นฐานบวกเงินโบนัสคิดตามยอดผลงานแต่ละคลิปได้ไหมคะ?" ในที่สุดอีกฝ่ายก็ส่งข้อความตอบกลับมา ทว่ากลับทำให้หลินเฉวียนต้องแอบกลอกตา

ยัยเด็กนี่ ได้คืบจะเอาศอกเชียว

"ไม่ได้ เลือกได้แค่อย่างใดอย่างหนึ่งเท่านั้น!" หลินเฉวียนตอบกลับไปทันควัน

การได้เงินสดทันทีแถมยังมีเงินเดือนพื้นฐานให้อีก จะทำให้อีกฝ่ายขาดความกระตือรือร้น และลดความเสี่ยงที่อีกฝ่ายจะต้องแบกรับลงไป

"งั้นเซ็นสัญญาค่ะ!"

หลังจากอีกฝ่ายใช้เวลาครุ่นคิดอยู่ครู่หนึ่ง

สุดท้ายก็ตัดสินใจเลือกเซ็นสัญญาโดยใช้รูปแบบเงินเดือนพื้นฐานบวกผลงานตามยอด

"จริงสิ ก่อนจะเซ็นสัญญาฉันขอพูดให้ชัดเจนข้อหนึ่ง"

"ฉันจะไม่ไปยุ่งหรอกนะว่านอกเวลางานเธอจะไปรับงานเสริมของคนอื่นหรือเปล่า แต่สำหรับคลิปของฉัน ทั้งคุณภาพและปริมาณจะต้องผ่านเกณฑ์ เข้าใจไหม?"

หลังจากได้รับคำตอบยืนยันที่แน่วแน่จากอีกฝ่ายแล้ว หลินเฉวียนจึงส่งเรื่องการร่างสัญญาของเธอไปให้ฉี่เมิ่งจัดการ

ขณะเดียวกัน เขาก็ได้รู้ชื่อของอีกฝ่ายแล้วเช่นกัน

หลินเซียว

จากนั้นหลินเฉวียนก็นำคลิปที่หลินเซียวเพิ่งส่งมาให้ โพสต์ลงบัญชีอินฝูของตนเองโดยตรง

ผู้ชมที่เห็นคลิปของเขาในภายหลัง หากชื่นชอบก็จะพากันกดติดตามเขาเอง

ต่อมาได้ไม่นาน คล้ายกับรับรู้ว่าหลินเฉวียนกำลังจะเริ่มเปิดไลฟ์ เสียงแจ้งเตือนของระบบก็ดังขึ้นมาอีกครั้ง

[ผ่านการประเมินอย่างครอบคลุม ได้จัดเตรียมภารกิจที่เหมาะสมที่สุดสำหรับโฮสต์เรียบร้อยแล้ว]

[ประกาศภารกิจขั้นถัดไป]

[เนื้อหา: โฮสต์เปิดไลฟ์สตรีมอีกครั้ง ประเมินสัตว์อสูรที่มีระดับไม่ต่ำกว่าระดับ B จำนวน 5 ตัว ยอดผู้ชมสะสมในห้องสตรีมทะลุสามแสนคน!]

[รางวัลภารกิจ: แต้มประเมินสัตว์อสูร 3,000 แต้ม, เพิ่มระดับสัตว์อสูรที่กำหนดได้ตามใจชอบ 5 ระดับ (จำกัดไม่เกินระดับ 20)]

[บทลงโทษเมื่อล้มเหลว: หักไข่สัตว์อสูรระดับ B จำนวน 5 ฟอง]

[จำกัดเวลาภารกิจ: 48 ชั่วโมง]

ภารกิจเพิ่มระดับสัตว์อสูรห้าระดับนี้ เทียบเท่ากับการช่วยดันสัตว์อสูรจากระดับ 25 ขึ้นไปเป็น 30 ได้เลยทีเดียว นับว่าไม่เลวเลย ในแง่หนึ่งมันมีค่ามากกว่าแต้มประเมินสัตว์อสูร 3,000 แต้มเสียอีก

หากต้องอัปเกรดตามปกติ คงต้องใช้แต้มประเมินสัตว์อสูรถึง 9,000 แต้ม

ในตอนนั้นเอง เสียงแจ้งเตือนอีกเสียงหนึ่งก็ดังขึ้น

[ตรวจพบว่าโฮสต์ได้เข้าร่วมการแข่งขันประเมินสัตว์อสูร และเริ่มต้นได้เป็นอย่างดี]

[ประกาศภารกิจรอง: คว้าแชมป์การแข่งขันประเมินสัตว์อสูรของสมาคมผู้ฝึกสัตว์อสูร]

[เนื้อหา: ผ่านเข้าสู่การแข่งขันระดับประเทศด้วยผลงานอันดับหนึ่งของเขตหนานเจียง และคว้าอันดับหนึ่งในการแข่งขันระดับประเทศ]

[รางวัลภารกิจ: สิทธิ์เลื่อนขั้นพรสวรรค์สายเลือดสัตว์อสูร 1 ครั้ง]

[บทลงโทษภารกิจ: ไม่มี]

โอกาสเลื่อนขั้นสายเลือดอีกแล้วงั้นเหรอ?

ดวงตาของหลินเฉวียนเป็นประกายขึ้นมาทันที เขามีโอกาสเลื่อนขั้นสายเลือดสัตว์อสูรอยู่แล้วครั้งหนึ่ง ซึ่งกำลังรอให้พี่ฮาปลุกสายเลือดแฝงเร้นขึ้นมาก่อนแล้วค่อยมอบให้มันใช้

และตอนนี้ยังมีโอกาสได้รับเพิ่มมาอีกหนึ่งครั้ง

หากใช้ทั้งสองครั้งกับตัวพี่ฮา มันก็เพียงพอที่จะผลักดันสายเลือดของมันจากระดับ S ทะยานขึ้นสู่ระดับ SSS ได้เลย

สายเลือดระดับ SSS นั้น ทั่วทั้งสหพันธ์มีอยู่ไม่มากเลยจริงๆ

ทุกครั้งที่ปรากฏตัวขึ้นมา ย่อมสร้างความฮือฮาไปทั่ว ทว่าผู้ครอบครองที่แท้จริงส่วนใหญ่ต่างก็ถูกปิดบังเอาไว้

ต้องรู้ไว้ด้วยว่า หม่าเถิงที่เพิ่งขึ้นแท่นเป็นมหาเศรษฐีอันดับหนึ่งไปเมื่อไม่นานมานี้ สัตว์อสูรที่เขาใช้งานอยู่ก็เป็นเพียงระดับ SS เท่านั้น

ก่อนที่พี่ฮาจะเลื่อนขั้นสู่สายเลือดระดับสูงสุด ตนเองยังคงต้องเพิ่มอิทธิพลและชื่อเสียงต่อไป

หลังจากเตรียมตัวอยู่อีกพักใหญ่ เวลาก็ล่วงเลยมาถึงสามทุ่มตรง

เมื่อปรับแต่งอุปกรณ์เรียบร้อยแล้ว หลินเฉวียนก็กดปุ่มเริ่มไลฟ์สตรีม

หลังจากเปิดได้ไม่ถึงสามวินาที ผู้คนหลายร้อยคนก็ทะลักเข้ามาในห้องทันที

เขานั่งนิ่งรออยู่สามนาที จำนวนคนในห้องสตรีมก็พุ่งทะยานแตะหลัก 3,000 คนในพริบตา และยังคงเพิ่มขึ้นอย่างไม่หยุดหย่อน

…

"พี่เฉวียน เมื่อคืนทำไมไม่ไลฟ์อะ ผมรอพี่ออกศึกอยู่ทั้งคืนเลยนะเนี่ย"

"เมื่อวานพี่เฉวียนไลฟ์ไปตั้งนานขนาดนั้นแล้ว ยังไม่รู้จักพออีกเหรอ?"

"จริงสิ ในช่องคอมเมนต์มีแฟนคลับสาวคนหนึ่งเอาแต่พูดว่าไปเจอพี่เฉวียนที่โรงแรมตัวจริงมา แล้วบอกว่าหลินเฉวียนเปิดฟิลเตอร์จัดเต็ม ตัวจริงขี้เหร่จนเธอแทบอยากจะแจ้งความเลย จริงปะเนี่ยพี่เฉวียน?"

"อย่ามาพูดจาซี้ซั้ว พี่เฉวียนของเราหล่อเหลาเอาการสุดๆ ไปเลยเถอะ เป็นยัยนั่นตาไม่ถึงต่างหาก ว่าแต่พี่เฉวียน เมื่อคืนแอบไปเจอแฟนคลับสาวที่โรงแรมจริงเหรอครับ?"

"[ดูรูปเด็ดคลิก…]"

เมื่อเห็นข้อความในแถบกระสุน หลินเฉวียนก็อดไม่ได้ที่จะกลอกตาใส่

ตัวเขายังไม่ได้ทันได้พูดอะไรเลย แฟนคลับสาวคนนั้นกลับเริ่มใส่ร้ายป้ายสีเขาเสียแล้ว

เห็นๆ กันอยู่ว่าอีกฝ่ายเป็นคนนัดเขาเองแท้ๆ แต่พอเจอกลับกลายเป็นพวกมือปืนรับจ้างหวังฟันเงินเพิ่มเสร็จสรรพ

"เอาละครับพ่อแม่พี่น้อง เรื่องไร้สาระอื่นเราอย่าเพิ่งไปพูดถึงเลย มาเริ่มการประเมินสัตว์อสูรของวันนี้กันเลยดีกว่า ขอเชิญผู้ถือครองสัตว์อสูรท่านแรกเลยครับ!"

ไม่นานนัก บนหน้าจอก็ปรากฏร่างของเด็กสาวหน้าตาน่ารักสไตล์โลลิต้าคนหนึ่ง

ผมยาวสลวยระบ่า ใบหน้าประณีตหมดจด ทว่าริมฝีปากกลับดูซีดเซียว ใบหน้าค่อนข้างอิดโรย ดูแล้วชวนให้รู้สึกสงสารจับใจ

ดูจากลักษณะแล้ว อายุน่าจะยังไม่มากเท่าไร

…

"ว้าว สาวน้อยน่ารักจัง ฉันชอบแนวนี้ที่สุดเลย"

"ดูตัวเล็กบอบบางน่าทะนุถนอมมาก หลงรักเลย น้องสาวมีแฟนหรือยังจ๊ะ?"

"เปิดประตูด่วน พี่เฉวียนเริ่มการแสดงของคุณได้แล้ว"

"บอกให้น้องสาวทุ่มสัตว์อสูรลงพื้นได้เลย สตรีมเมอร์ส่องเรียวขาเปิดฉากได้แล้วครับ"

"ฉันเห็นหน้าโปรไฟล์ของน้องเขากำลังหาเพื่อนคุยอยู่ด้วยนะ? กดติดตามไปแล้ว เดี๋ยวค่อยแอดไปคุยทีหลัง"

หลินเฉวียนกลอกตาไปมา พอเห็นรูปร่างผอมเพรียวของอีกฝ่าย เขาก็รู้ได้ทันทีว่าเรียวขาคู่นั้นต้องสวยงามมากแน่ๆ

"อะแฮ่ม น้องสาว เอาสมบัติตลับ… สัตว์อสูรวางลงบนพื้นก่อนนะ แล้วค่อยแตะสองครั้งเพื่อสลับกล้อง" หลินเฉวียนเอ่ยด้วยสีหน้าจริงจังขึงขัง

สาวน้อยหน้าโลลิต้าพยักหน้ารับ

ทว่าก่อนจะแตะหน้าจอเพื่อสลับกล้อง เธอกลับเริ่มเล่าเรื่องราวของตนเองขึ้นมาเสียก่อน

"พี่เฉวียนคะ คือเรื่องมันเป็นอย่างนี้ค่ะ ช่วงนี้หนูเพิ่งตรวจพบว่าเป็นโรคร้ายระยะสุดท้าย คงจะมีชีวิตอยู่ได้อีกไม่นานแล้ว หนูยังมีสัตว์อสูรอยู่อีกสองตัว ไม่อยากให้พอหนูจากไปแล้วพวกมันต้องกลายเป็นสัตว์อสูรจรจัดร่อนเร่อยู่ข้างนอก หนูเลยอยากมาลองหาคนในห้องสตรีมของพี่ดูว่ามีใครอยากรับไปเลี้ยงไหม หนูยกให้ฟรีๆ เลยค่ะ"

ไม่รู้ตั้งแต่เมื่อไรที่บนใบหน้าของสาวน้อยคนนั้นเริ่มมีหยาดน้ำตาแห่งความโศกเศร้าไหลรินออกมา

หลินเฉวียนเลิกคิ้วขึ้น อีกฝ่ายเป็นโรคร้ายระยะสุดท้ายงั้นหรือ?

หากเป็นความจริง เขาก็คงเล่นมุกสร้างสีสันตามประสาการสตรีมไม่ได้แล้ว ไม่อย่างนั้นคงถูกตราหน้าว่าเป็นสตรีมเมอร์ไร้หัวจิตหัวใจ และภาพลักษณ์คงพังทลายไม่เป็นท่า

แต่ถ้าไม่ส่องเรียวขาตอนนี้ ภาพลักษณ์เขาก็ส่อแววจะพังพินาศอยู่ดี

ฉายา 'สตรีมเมอร์ส่องเรียวขา' คงรักษาไว้ไม่อยู่แน่

แววตาที่จริงจังบนใบหน้าของหลินเฉวียนพลันเพิ่มความเคร่งขรึมขึ้นอีกหลายส่วน ก่อนจะเปลี่ยนเป็นสายตาปลอบประโลม "เธอวางใจเถอะ ในห้องสตรีมมีคนจิตใจดีอยู่เยอะแยะ ถ้าสัตว์อสูรมีความเหมาะสม เดี๋ยวพวกเขาก็คงช่วยรับไปเลี้ยงดูต่อเองแหละ"