ตอนที่ 82
บทที่ 82 คืนนี้สามีไม่อยู่บ้าน
อยากกินตี๋น้อย · 5,992 ตัวอักษร
[เผ่าพันธุ์: แมวชอร์ตแฮร์ขนทองเจ้าเล่ห์]
[อายุ: 3 ปี]
[เลเวล: 10]
[พลังชีวิต: 190]
[พลังโจมตี: 17]
[พลังป้องกัน: 18]
[ความเร็ว: 23]
[สายเลือด: ระดับ C]
[ธาตุ: ไร้ธาตุ]
[ทักษะ: ข่วนแหลก…]
[พรสวรรค์: ว่องไว]
[สภาพร่างกาย: หวาดกลัว ตื่นตระหนก]
[สถานะ: พบเจอกับสิ่งที่ทำให้มันหวาดกลัวอย่างยิ่ง สัตว์อสูรที่หน้าตาเหมือนมันทุกกระเบียดนิ้ว แต่ค่าสถานะทั้งหมดเหนือกว่ามันอย่างสิ้นเชิง ซ้ำยังหายวับไปในอากาศได้ราวกับภูตผี…]
[รายละเอียดมีมากเกินไป จึงละไว้ในฐานที่เข้าใจ]
[ประเมินสัตว์อสูรระดับ C สำเร็จ ได้รับแต้มประเมินสัตว์อสูร +80]
เมื่อกวาดสายตามองข้อมูลแนะนำ หลินเฉวียนก็พอจะเข้าใจสถานการณ์คร่าวๆ
เขาลูบคาง พลางครุ่นคิด
หากการคาดเดาของเขาไม่ผิดพลาด หมู่บ้านแห่งนี้ เหมาะอย่างยิ่งที่เขาจะเดินทางไปสักครั้งในตอนนี้
…
"เดี๋ยวนะ สตรีมเมอร์มองตรงไหนอยู่น่ะ?"
"นี่กำลังประเมินสัตว์อสูร หรือกำลังประเมินสาวสวยกันแน่ครับเนี่ย?"
"ว่าแต่ พวกนายมองทะลุจอออกไหมว่าเป็น B หรือ C? แน่นอนว่าฉันหมายถึงระดับสัตว์อสูรนะ"
หลินเฉวียนเหลือบมองเนินอกขาวผ่องแวบหนึ่ง ก่อนจะเอ่ยกับกล้องด้วยสีหน้าจริงจัง
"คุณน้องคนสวย ดึงชุดนอนผ้าไหมขึ้นมาอีกนิดสิครับ ระวังจะโป๊เกินไป อย่าปล่อยให้พวกหื่นกามพวกนี้เอาเปรียบได้นะ"
เหล่าผู้ชม: ???
"ขอลงชื่อหมื่นรายชื่อ หามสตรีมเมอร์ออกไปที พวกเราจะดูสาวสวย!"
"ข้ามสะพานเองเสร็จแล้วรื้อสะพานทิ้งทันควันเลยสินะ?"
"ตอนนี้ยังไม่ถึงเที่ยงคืน พี่เฉวียนจะทำตัวเป็นคนดีมีมารยาทหน่อยมันผิดตรงไหน? ใครอยากเห็นสตรีมเมอร์สายดาร์ก เที่ยงคืนค่อยมารวมตัวกัน!"
…
"มีสถานการณ์อะไร พูดมาตรงๆ ได้เลยครับ!" หลินเฉวียนเอ่ยกับหญิงสาว
"คืออย่างนี้ค่ะพี่เฉวียน เดิมทีสัตว์อสูรของฉันก็ปกติดีมาตลอด แต่เมื่อไม่กี่วันก่อน จู่ๆ มันก็เหมือนจะตกใจกลัวอะไรบางอย่าง ตัวสั่นเทาไปหมด"
"ฉันไม่รู้ว่าเกิดอะไรขึ้น จนกระทั่งเมื่อวานซืน ฉันสังเกตเห็นว่ามีสัตว์อสูรตัวอื่นมาเพ่นพ่านแถวบ้าน เมื่อคืนฉันเลยตั้งใจไปดักซุ่มดู แล้วก็เจอสัตว์อสูรตัวนั้นเข้าจริงๆ ค่ะ"
"สัตว์อสูรตัวนั้นประหลาดมาก หน้าตามันเหมือนกับสัตว์อสูรของฉันเป๊ะๆ เลย แถมทั้งตัวยังเป็นสีแดงก่ำ น่ากลัวสุดๆ"
ขณะที่พูด หญิงสาวก็เบิกตากว้าง ราวกับนึกถึงเรื่องราวที่น่าสะพรึงกลัวอย่างยิ่ง
…
"สรุปคือ เจอสัตว์อสูรสายพันธุ์เดียวกันที่หน้ามืดหัวร้อนจนตัวแดงงี้เหรอ?"
"พรืด เมื่อกี้ยังแอบกลัวอยู่เลย พอเจอคำว่าตัวแดงแจ๋เข้าไป หลุดขำก๊ากเลย"
"ดึกดื่นค่ำมืด สามีคุณน้องไม่อยู่บ้าน อยู่คนเดียวอันตรายแน่นอน ให้ผมไปปกป้องนะ!"
"แกอยากไปปกป้องจริงดิ? ฉันว่าแกนั่นแหละอันตรายกว่าสัตว์อสูรตัวนั้นอีก!"
…
"ตอนแรกฉันคิดว่ามันบาดเจ็บ ก็เลยกะจะเอาอาหารให้มันกิน แต่ปรากฏว่าเนื้อตัวมันแข็งทื่อไปหมดเหมือนท่อนไม้เลยค่ะ ปากหรือตาก็เป็นของปลอม เหมือนหุ่นเชิดไม่มีผิด ไม่เหมือนสัตว์อสูรเลยสักนิด"
"แถมเมื่อช่วงกลางวันของวันนี้ ฉันไปคุยเรื่องนี้กับชาวบ้านคนอื่นดู แล้วก็พบว่าพวกเขาก็เห็นสัตว์อสูรแบบนั้นเหมือนกันค่ะ! ที่สำคัญคือสัตว์อสูรตัวสีแดงก่ำที่พวกเขาเห็น หน้าตาดันเหมือนกับสัตว์อสูรของพวกเขาเองเปี๊ยบเลย"
หญิงสาวคนสวยเอ่ยด้วยสีหน้าหวาดกลัวสุดขีด
เรื่องพรรค์นี้เกิดขึ้นในหมู่บ้านของพวกเขา มันชวนขนหัวลุกเกินไปแล้ว
เมื่อได้ยินสิ่งที่อีกฝ่ายเล่า สีหน้าของหลินเฉวียนก็แปรเปลี่ยนเป็นเคร่งขรึมขึ้นมาทันที
จากการประเมิน เขารู้แล้วว่าเกิดเรื่องอะไรขึ้นกันแน่ แต่ไม่นึกเลยว่าสัตว์อสูรตัวอื่นก็จะพบเจอเหมือนกัน
ในหัวเขาแวบคิดถึงตำนานเกี่ยวกับสัตว์อสูรชนิดพิเศษบางตัวขึ้นมาโดยไม่รู้ตัว
แต่ไม่นานเขาก็ส่ายหน้า คราวนี้คงไม่ใช่เรื่องเล่าขานพวกนั้นหรอก
เขามีลางสังหรณ์ว่าเรื่องประหลาดที่เกิดขึ้นในหมู่บ้านของเธอน่าจะมีความเกี่ยวข้องกับมรดกตกทอดที่กิเลนสัตว์มงคลทิ้งเอาไว้
"มีคนบาดเจ็บหรือล้มตายบ้างไหมครับ?"
"ตอนนี้ยังไม่มีค่ะ ไม่อย่างนั้นพวกเราคงแจ้งสำนักความมั่นคงไปแล้ว" หญิงสาวส่ายหน้า
…
"เดี๋ยวนะ ทำไมจู่ๆ รู้สึกขนหลังคอลุกวาบขึ้นมาเฉยเลยวะ?"
"บอกตรงๆ กูเริ่มกลัวแล้วเนี่ย ไม่กล้าลุกไปเข้าห้องน้ำเลย ทำไงดี?"
"คุณน้อง ที่นั่นมันอันตรายเกินไปแล้ว มาบ้านพี่ดีกว่า ที่นี่ไม่มีเรื่องแบบนั้นแน่นอน"
"อย่ากลัวไปเลยครับคนสวย ในเมื่อไอ้ตัวนั้นไม่ทำร้ายใคร มันก็ไม่มีปัญหาอะไรหรอก ไม่แน่ว่าตอนนี้มันอาจจะซ่อนอยู่ใต้เตียงคุณแล้วก็ได้ เห็นไหมล่ะว่าคุณยังปลอดภัยดีอยู่เลย"
"หรือบางทีมันอาจจะแอบจ้องมองคุณน้องมาจากมุมไหนสักแห่งอยู่ก็ได้นะ"
หญิงสาวมองหน้าจอโทรศัพท์ ย่อมต้องเห็นข้อความกระสุนเหล่านี้อย่างชัดเจน
"ขอร้องล่ะค่ะ อย่าพูดแบบนั้นเลย มันน่ากลัวเกินไปแล้ว!" น้ำเสียงของเธอเริ่มมีแววสะอื้นปนออกมา
คนสวยรีบดึงผ้าห่มขึ้นมาคลุมร่างตัวเองไว้แน่น
"เอาละ เลิกขู่เธอได้แล้วครับ คุณน้อง เดี๋ยวผมจะสอนเคล็ดลับไม่ให้กลัวผีให้ รับรองว่าถ้าไม่ได้ผลไม่คิดเงินเลย" หลินเฉวียนเผยรอยยิ้มอ่อนโยนออกมา
ดูเหมือนหญิงสาวจะรู้สึกใจชื้นขึ้นจากความอบอุ่นของหลินเฉวียน เธอจึงสงบลงเล็กน้อยแล้วถามขึ้น "เคล็ดลับอะไรเหรอคะ?"
"ง่ายมากครับ เธอลองคิดดูสิ ถ้าโลกนี้มีผีจริง ผีก็คือคนที่ตายไปแล้วใช่ไหมล่ะ? แล้วถ้าเธอตายไป เธอก็ต้องกลายเป็นผีเหมือนกันใช่ไหม? นั่นก็แปลว่าในทางทฤษฎีแล้ว พวกเธอก็คือพวกเดียวกัน"
"แล้วเธอจะไปกลัวทำไมล่ะ? แต่ถ้าโลกนี้ไม่มีผี มันก็ยิ่งไม่มีอะไรต้องกลัวเข้าไปใหญ่"
"สิ่งที่เธอต้องกลัวและระแวงจริงๆ น่ะ คือคนที่แกล้งทำตัวเป็นผีต่างหาก!"
หญิงสาวชะงักไปครู่หนึ่งเมื่อได้ยินดังนั้น ก่อนจะยู่ปากพูดอย่างน้อยใจนิดๆ "พี่เฉวียนพูดก็มีเหตุผลนะคะ แต่ถ้ามีผีจริง ฉันก็ยังไม่อยากรีบตายขนาดนั้นนี่นา"
"จริงสิ แล้วสามีเธอล่ะ เรียกเขากลับมาอยู่เป็นเพื่อนสิครับ!" หลินเฉวียนเอียงคอถาม น้ำเสียงเจือแววหยั่งเชิงเล็กน้อย
"ฉันไม่มีสามีสักหน่อยค่ะ!"
พอได้ยินคำนี้ มุมปากของหลินเฉวียนก็ยกยิ้มขึ้นทันที
"อ้าว แล้วตั้งชื่อไอดีแบบนั้นทำไมล่ะครับ?"
"ฮิๆ ตั้งเล่นขำๆ น่ะค่ะ คืนนี้สามีไม่อยู่บ้าน เหงาจับใจคนเดียว อยากมาทำให้ท้องไหม วันนี้วันพฤหัส โอนมาก่อนห้าสิบนะ!"
พอหญิงสาวเริ่มเล่นมุกทางอินเทอร์เน็ต เธอก็ร่ายออกมายาวเหยียดคล่องปรื๋อ
ทำเอาหลินเฉวียนที่เพิ่งเข้าใจความจริงถึงกับทำสีหน้าพิลึกพิลั่น
…
"มิน่าล่ะ สวยขนาดนี้ถึงไม่มีผัว ที่แท้ก็เป็นสาวสายฮานี่เอง"
"ผมชอบสาวสายฮาพอดีเลย เลือกผมสิ เลือกผม!"
"สายฮามันใช่ประเด็นเหรอวะ? ประเด็นคือไม่มีผัวโว้ย!"
"พวกมึงจะทำอะไรเมียกู? ไสหัวไปให้ไกลๆ ให้หมดเลยนะ"
"อะแฮ่ม คนสวยส่งที่อยู่มาหลังไมค์ให้ผมหน่อย เดี๋ยวผมไปปกป้องคุณเอง"
"หยุดเลย หยุดเดี๋ยวนี้ พวกเฒ่าหัวงูอย่างพวกนายคิดอะไรอยู่ มีหรือที่ผมจะไม่รู้? คุณน้อง ถ้าเธอกลัวจริงๆ ละก็ ส่งที่อยู่มาทางข้อความส่วนตัวให้สตรีมเมอร์คนนี้คนเดียวก็พอ รอเดี๋ยวผมช่วยสืบเรื่องนี้ให้กระจ่างแล้ว หลังจากนี้ผมจะลงพื้นที่ไปตรวจเช็กหมู่บ้านของพวกเธออย่างละเอียดถี่ถ้วนด้วยตัวเองเลย"
หลินเฉวียนเอ่ยขึ้นมาด้วยสีหน้าจริงจังเป็นงานเป็นการ ซึ่งหญิงสาวก็พยักหน้ารับทันที
จากนั้น เธอก็ส่งที่อยู่มาให้หลินเฉวียนจริงๆ
เมื่อเห็นดังนั้น มุมปากของหลินเฉวียนก็ยกยิ้มกว้างจนกลั้นเอาไว้ไม่อยู่อีกต่อไป
…
"เชี่ย! สตรีมเมอร์กินรวบคนเดียวนี่หว่า กดรีพอร์ตแม่งเลย!"
"สีหน้าอะ เก็บอาการหน่อยเว้ยคุณพรี่!"
"คนสวยพลาดแล้ว ผมน่ะอยากปกป้องคุณจริงๆ มีแต่ไอ้พี่เฉวียนนี่แหละที่คิดจะทำมิดีมิร้ายกับคุณ!"
"ในเมื่อส่งให้พี่เฉวียนแล้ว ก็คงไม่รังเกียจที่จะมีผมเพิ่มอีกคนหรอกใช่ไหม ยังไงผมก็ไม่ติดนะ ผมได้หมดทั้งหญิงทั้งชายอยู่แล้ว!"
ตอนนี้รู้สึกยังไง?
ความคิดเห็น
เข้าสู่ระบบ เพื่อแสดงความคิดเห็น
กำลังโหลดความคิดเห็น