บทที่ 141 ตาเฒ่าซู เสี่ยวฉินยอดเยี่ยมมากทีเดียว!

ซูซือหานได้ยินดังนั้นก็แย้มยิ้ม เธอก้มหน้าดูเวลา ตอนนี้เป็นเวลาหกโมงเย็นแล้ว เธอบอกพ่อกับแม่ไว้ว่าจะถึงบ้านตอนทุ่มกว่าๆ ยังพอมีเวลาเหลืออยู่อีกนิดหน่อย

"ฉินล่าง หรือว่าพวกเรากลับไปที่โรงแรมกันก่อนดีไหมคะ ไปหาอะไรกินกันก่อน"

ฉินล่างหันกลับมามองเธออย่างสงสัย ซูซือหานจึงอธิบายด้วยความเขินอายเล็กน้อย "ฉันกลัว… กลัวว่าพ่อกับแม่จะไม่พอใจน่ะค่ะ ยังไงเรื่องใหญ่ขนาดนี้ฉันก็ปิดบังพวกท่านไว้ จู่ๆ วันนี้พวกเราพากันกลับไปพร้อมกัน ฉันกลัวพวกท่านจะรับไม่ไหว ถึงตอนนั้น ถ้าไม่ยอมให้พวกเราเข้าบ้าน… มื้อเย็นก็คงไม่ต้องพูดถึงเลย"