บทที่ 60 เซวียนเซวียนยกมือ ฉินล่างตอบคำถามได้อย่างยอดเยี่ยม

นักศึกษาสาวใจกล้าเพิ่งจะได้อุ้ม ทั้งตัวก็ยังอยู่ในอาการตื่นเต้นปนเกร็ง นักศึกษาชายข้างๆ จึงรีบเร่งเร้า “เร็วๆ ให้ฉันอุ้มบ้างสิ~”

“เดี๋ยวก่อนสิ ฉันยังอุ้มไม่หนำใจเลยนะ~”

“โธ่เอ๊ย เร็วๆ หน่อยสิยะ~ พวกเราก็อยากอุ้มเจ้าตัวเล็กเหมือนกันนะเนี่ย~” บรรดาสาวๆ ข้างๆ ต่างก็ช่วยกันเร่ง

ช่วยไม่ได้ เพื่อนนักศึกษาสาวคนนั้นจึงจำต้องส่งเซวียนเซวียนไปให้เพื่อนคนถัดไป

เจ้าตัวเล็กไม่กลัวคนแปลกหน้าเลยสักนิด ถูกพวกคุณลุงคุณป้าแปลกหน้าผลัดกันอุ้มไปมาขนาดนี้ นอกจากจะไม่ร้องไห้แล้ว ยังมองดูทุกคนตาแป๋วด้วยความอยากรู้อยากเห็นอีกต่างหาก

จนกระทั่งนักศึกษาสาวหน้าตาสะสวยคนหนึ่งรับเซวียนเซวียนไปอุ้ม ดวงตาของเจ้าตัวเล็กก็เป็นประกายขึ้นมาทันที ของเล่นชิ้นเล็กในมือหมดความน่าสนใจไปในพริบตา ม้าไม้แกะสลักอันประณีตถูกทิ้งไว้บนพุงกะทิ สองมือน้อยๆ คว้าหมับเข้าที่เสื้อตรงหน้าอกของหญิงสาว หัวกลมดิกมุดดุนๆ เข้าใส่ราวกับจะขอกินนมอย่างไรอย่างนั้น

นักศึกษาสาวที่กำลังอุ้มเซวียนเซวียนหน้าแดงก่ำขึ้นมาทันที เธอเขินอายจนต้องรีบส่งเซวียนเซวียนกลับคืนสู่อ้อมอกของฉินล่าง เพื่อนๆ โดยรอบต่างก็พากันหัวเราะลั่น

เพื่อนผู้หญิงคนอื่นๆ ก็หัวเราะตาม แต่ไม่กล้าหัวเราะเปิดเผยเกินไป ยิ่งพอมองดูเซวียนเซวียนแล้ว ก็ไม่มีใครกล้าเสนอหน้าเข้าไปขออุ้มอีกเลย

พวกผู้ชายแอบกระซิบกระซาบกันขำๆ “ลูกชายเฮียล่างนี่แววดีจริงๆ ว่ะ ฮ่าๆ ตัวแค่นี้ก็รู้จักแต๊ะอั๋งพี่สาวคนสวยแล้ว แถมยังเลือกเฉพาะพี่สาวหน้าตาดีซะด้วย เจ้าเล่ห์ตัวจริงเลย!”

ส่วนเสี่ยวเซวียนเซวียนที่เพิ่งจะแต๊ะอั๋งไปหยกๆ นอกจากจะไม่ขวยเขินแล้ว ยังส่งยิ้มไร้เดียงสาให้ ทำเอานักศึกษาสาวคนเมื่อกี้เองก็อดไม่ได้ที่จะหลุดขำพรืดออกมา

เสี่ยวเป่าน่ารักน่าเอ็นดูขนาดนี้ โดนแต๊ะอั๋งก็ยอมแหละนะ~ ใครใช้ให้แกตะมุตะมิเบอร์นี้กันล่ะ!

จ้าวลู่ลู่กับรูมเมตเดินเข้าห้องเรียนมาแบบเฉียดฉิวเวลาเริ่มคลาส คิดไม่ถึงว่าพอเปิดประตูเข้ามาก็ต้องเจอกับภาพบรรยากาศที่ทั้งคึกคักและอบอุ่นเช่นนี้

ฉินล่างที่ไม่ได้เจอกันกว่าหนึ่งเดือนกำลังอุ้มทารกน้อยผิวขาวจั๊วะน่าทะนุถนอมไว้ในอ้อมแขน เพื่อนๆ ที่ล้อมรอบพวกเขาอยู่ต่างก็มีรอยยิ้มเอ็นดูแบบคุณป้าคุณน้าปรากฏอยู่เต็มดวงหน้า

จ้าวลู่ลู่ขมวดคิ้วมุ่นอย่างอดไม่ได้ พลางรู้สึกเจ็บแปลบในใจขึ้นมา

ทั้งที่เธอเป็นฝ่ายบอกเลิกก่อนแท้ๆ ทำไมตอนนี้กลับกลายเป็นว่าฉินล่างดูมีชีวิตที่ดีและรุ่งเรืองกว่าเธอกันล่ะ?

ช่างเถอะ ยังไงเธอกับแฟนเก่าก็กลับมาคบกันแล้ว เธอเชื่อว่าตัวเองจะต้องมีลูกที่คุณภาพดียิ่งกว่านี้กับแฟนเก่าได้อย่างแน่นอน!

เสียงหัวเราะหยอกล้อในห้องเรียนยังคงดังไม่ขาดสาย จนกระทั่งเสียงกระแอมไออย่างเข้มงวดดังมาจากหน้าประตู ทุกคนเห็นว่าอาจารย์มาถึงแล้วก็รีบกลับไปนั่งประจำที่ของตัวเองทันที

ฉินล่างอุ้มเซวียนเซวียนกลับเข้าไปในรถเข็น วางรถเข็นไว้ข้างที่นั่งของตนเอง แล้วยัดม้าไม้แกะสลักตัวน้อยกลับใส่มือลูกชายให้เล่นแก้เบื่อ

วิชาในคาบวันนี้คือเศรษฐศาสตร์จุลภาค ส่วนอาจารย์ผู้สอนก็คือคณบดีหลูแห่งคณะของพวกเขา ซึ่งขึ้นชื่อเรื่องความเฮี้ยบมาโดยตลอด การสอบก็ไม่เคยปรานีใคร อาจารย์คนอื่นอย่างน้อยยังช่วยเก็งข้อสอบให้บ้าง แต่อาจารย์หลูเก็งให้ทั้งเล่ม จึงได้ฉายาว่า ‘เปาบุ้นจิ้นหลูผู้เที่ยงธรรมดั่งเหล็กกล้า’

จ้าวลู่ลู่พอเห็นอาจารย์หลูก็แค่นหัวเราะเยาะทันที พาลูกมาเข้าเรียนในคาบของอาจารย์หลูแบบนี้ วันนี้ฉินล่างโดนเฉ่งยับแน่

หลังจากอาจารย์หลูเดินเข้ามา สายตาก็จับจ้องไปยังฉินล่างและรถเข็นเด็กข้างกายเขาทันทีเป็นอย่างแรกตามคาด

ทว่าพอทอดสายตามองไป ก็เห็นทารกน้อยในรถเข็นแก้มป่องสีชมพูระเรื่อ กำลังส่งยิ้มแป้นอย่างน่าเอ็นดูให้ตน

สีหน้าขึงขังจริงจังตอนเพิ่งก้าวเข้าประตูมาพลันชะงักไปชั่วครู่ ก่อนจะอ่อนโยนลงอย่างกะทันหัน

เขาแอมกระแอมในคอ ดึงสติกลับมาแล้วพูดว่า "เริ่มเรียนได้"

เพื่อนร่วมชั้นพากันก้มหน้าแอบขำ ส่วนจ้าวลู่ลู่นี่อ้าปากค้างด้วยความตกตะลึง

อาจารย์หลูที่เฮี้ยบที่สุดในสาขาวิชาของพวกเขา ดันยอมให้ฉินล่างพาลูกมานั่งเรียนด้วยเนี่ยนะ?!

นี่มันเหลือเชื่อเกินไปแล้ว!

บนโพเดียม อาจารย์หลูเปิดโปรเจกเตอร์ เริ่มต้นการสอนของวันนี้ เสียงของอาจารย์หลูบนเวทีกับเสียงของระบบในหัวดังขึ้นพร้อมๆ กัน

【ติ๊ง! ยินดีด้วยที่โฮสต์ได้เช็กอินวิชาเศรษฐศาสตร์จุลภาคชั้นปีสองพร้อมกับลูกน้อย มอบรางวัลความรู้ระบบครบชุดของวิชานี้】

เพียงชั่วพริบตาเดียว ในหัวของฉินล่างก็มีเนื้อหาเศรษฐศาสตร์จุลภาคผุดขึ้นมามากมาย พอมองดูเนื้อหาการสอนบนสไลด์ เขาไม่จำเป็นต้องเปิดหนังสือด้วยซ้ำ แค่เห็นคอนเซ็ปต์ข้อเดียวก็ตอบภาพรวมได้ทั้งหมด

นี่มันสุดยอดไปเลย!

นึกไม่ถึงว่าพาลูกชายมาเรียนด้วยจะมีสิทธิพิเศษแบบนี้

ต้องรู้ก่อนนะว่าวิชาเศรษฐศาสตร์จุลภาคนี่หินสุดๆ ข้อสอบก็โหดหิน ปลายภาคทีไรเป็นต้องโต้รุ่งอ่านหนังสือทุกที ตอนนี้พอได้ชุดความรู้ทั้งหมดจากรางวัลของระบบแล้ว ฉินล่างรู้สึกว่าไม่ว่าจะเป็นข้อสอบเศรษฐศาสตร์จุลภาคชุดไหน เขาก็ทำได้สบายบรื๋อ

ฉินล่างอดไม่ได้ที่จะเหลือบมองดาวนำโชคตัวน้อยอย่างเซวียนเซวียนที่อยู่ข้างๆ เจ้าตัวเล็กว่านอนสอนง่ายมาก นอนเล่นม้าไม้ตัวน้อยอยู่ในรถเข็น พอเห็นคุณพ่อมองมา ก็ยังส่งยิ้มหวานให้ฉินล่างอีก

ฉินล่างแอบยื่นมือข้างหนึ่งเข้าไปหยอกล้อกับเจ้าตัวเล็กในรถเข็น

ช่วงพักเบรกหลังหมดคาบแรก อาจารย์หลูเขียนโจทย์ข้อหนึ่งไว้บนกระดานดำ พอคาบที่สองเริ่มขึ้น อาจารย์หลูก็ให้นักศึกษาทุกคนยกมือตอบ

เวลานี้ทั่วทั้งห้องเรียนเงียบกริบ เงียบจนกระทั่งเข็มตกลงพื้นสักเล่มยังคงได้ยินชัดเจน เพื่อนร่วมชั้นทุกคนต่างก้มหน้าก้มตา ไม่กล้าสบตากับอาจารย์หลู

ฉินล่างเองก็ไม่ได้คิดจะตอบ เอาแต่นั่งมองเซวียนเซวียนที่อยู่ข้างๆ

ทว่าในตอนนั้นเอง เจ้าตัวเล็กเซวียนเซวียนกลับส่งเสียงร้องอ้อแอ้อย่างร่าเริง ทั้งยังกวัดแกว่งมือน้อยๆ ชูแขนขึ้นสูงลิ่ว

รูมเมตทั้งสามคนที่นั่งอยู่ข้างฉินล่างแทบจะฉี่ราด

"อย่าเรียกพวกกูนะ อย่าเรียกพวกกู ข้อนี้กูทำไม่เป็นโว้ย!" เหล่ารูมเมตหลับตาปี๋กระซิบกระซาบกันลนลาน

อาจารย์หลูมองดูพวกนักศึกษาที่แกล้งตาย แล้วเห็นเจ้าตัวเล็กชูมือขึ้นมาอย่างกระตือรือร้น จึงเอ่ยปากว่า "ฉินล่าง ถ้างั้นเธอลุกขึ้นมาตอบซิ"

ฉินล่างยืนขึ้น ชำเลืองมองโจทย์บนกระดาน

【จงใช้เส้นอุปสงค์อุปทานและทฤษฎีความยืดหยุ่น วิเคราะห์ความสัมพันธ์ระหว่างการเปลี่ยนแปลงของผลผลิตทางการเกษตรกับการเปลี่ยนแปลงของรายได้เกษตรกร และวิเคราะห์ต่อว่าหลังจากประเทศของเราเข้าเป็นสมาชิกองค์การการค้าโลก (WTO) แล้ว ในระยะสั้นรายได้ของเกษตรกรจะลดลงหรือไม่】

ฉินล่างกวาดตามองโจทย์แวบเดียว ก็ตอบออกมาทันที "จากทฤษฎีความยืดหยุ่น ระดับความยืดหยุ่นของอุปสงค์ต่อสินค้าจะส่งผลให้ราคาและรายได้จากการขายเกิดการเปลี่ยนแปลงที่แตกต่างกัน กล่าวคือ…"

จริงๆ แล้วโจทย์ข้อนี้เป็นเนื้อหาเกี่ยวกับทฤษฎีความยืดหยุ่นในบทถัดไป ที่อาจารย์หลูตั้งคำถามนี้ขึ้นมา ก็เพื่อจะดูว่ามีใครเตรียมตัวอ่านบทเรียนล่วงหน้ามาก่อนเข้าห้องหรือไม่

เดิมทีเขาก็ไม่ได้กะจะเรียกฉินล่าง เพราะยังไงฉินล่างก็ไม่ได้มาเรียนตั้งเดือนกว่า แต่ในเมื่อเจ้าตัวน้อยส่งเสียงชูมือขึ้นมา เขาก็จำต้องเรียกฉินล่าง ทว่าคิดไม่ถึงเลยว่า ฉินล่างไม่เพียงแค่ตอบได้ แต่ยังตอบได้อย่างไร้ที่ติอีกด้วย

อาจารย์หลูรู้สึกประหลาดใจไม่น้อย ส่วนพวกเพื่อนๆ ในห้องเรียนยิ่งอ้าปากค้างด้วยความอึ้ง โดยเฉพาะจ้าวลู่ลู่

เดิมทีเธอตั้งตารอดูฉินล่างตอบไม่ได้จนต้องขายหน้าแท้ๆ ผลปรากฏว่าฉินล่างไม่เพียงตอบได้ แต่ยังจำแนกแยกแยะเป็นข้อๆ ฟังดูมีหลักการและเชี่ยวชาญสุดๆ

อย่างไรก็ตาม จ้าวลู่ลู่ยังคงไม่ปักใจเชื่อว่าคำตอบที่ฉินล่างพูดมานั้นถูกต้อง เธอจับจ้องไปยังอาจารย์หลูบนเวทีตาเขม็ง

อาจารย์หลูพยักหน้าพลางกล่าว "ดีมาก ดูเหมือนว่านักศึกษาฉินล่างจะเตรียมตัวอ่านเนื้อหาบทถัดไปล่วงหน้ามาก่อนแล้ว ข้อนี้เกินเนื้อหาที่เรียนไป แต่ฉินล่างตอบได้ดีมาก เดี๋ยวพวกเธอจดคำตอบไว้ แล้วกลับไปเทียบกับโจทย์และคำตอบ เพื่อเตรียมตัวอ่านบทถัดไปให้ดีล่ะ ฉินล่าง นั่งลงได้"

พูดจบ เขาก็เอ่ยเสริมขึ้นมาอีกว่า "พวกเธอทุกคนต้องเอาฉินล่างเป็นแบบอย่างนะ เพื่อนนักศึกษาฉินล่างเพิ่งจะหยุดเรียนไปเดือนกว่าเพราะติดธุระทางบ้าน แต่เขาก็ไม่ได้ละทิ้งการเรียนเลยสักนิด แถมยังรู้จักเตรียมตัวอ่านบทเรียนล่วงหน้ามาด้วย คราวหน้าฉันไม่อยากเห็นห้องเรียนเงียบเป็นเป่าสากเวลาฉันตั้งคำถามอีกนะ"