บทที่ 76 เริ่มจัดการเรื่องร้านค้า

ฉินล่างได้ยินดังนั้นจึงพูดว่า "อันนี้ไม่มีปัญหาอยู่แล้ว ตอนนี้การซื้อของออนไลน์กระทบกับเศรษฐกิจหน้าร้านมาก ถ้าเรามองให้รอบด้าน ธุรกิจของเราก็ต้องไปได้สวยขึ้นแน่นอน โดยเฉพาะโต่วอิน มีฐานผู้ใช้เยอะมาก โอกาสก็มีมหาศาล"

"แต่ผมกลัวเวลาจะไม่ทัน หน้าร้านจริงก็กินเวลาไปเยอะแล้ว ร้านออนไลน์กับโต่วอินและวีแชตก็ต้องลงทะเบียนอีก ช่วงนี้มีเรื่องให้ทำเยอะ เกรงว่าจะไม่มีเวลาว่างขนาดนั้น" ฉินล่างกล่าว

ซูซือหานยิ้มออกมาแล้วรีบเสนอตัวทันที "ถ้าอย่างนั้นทางออนไลน์ยกให้ฉันจัดการเองนะ~ คุณรับผิดชอบหน้าร้านกับผลงานไป ฉันรับผิดชอบเรื่องเปิดช่องทางร้านค้าออนไลน์เอง~ พวกเราแยกย้ายกันลุย เวลาทันแน่นอนค่ะ!"

ฉินล่างเห็นเธอกระตือรือร้นเช่นนั้นก็พยักหน้าพลางบอกว่า "ได้ แต่เธอต้องสัญญากับผมก่อนนะว่าจะไม่หักโหมจนเหนื่อยเกินไป ตอนนี้ร่างกายเธอยังอยู่ในช่วงพักฟื้น"

"รับทราบค่ะ!" ซูซือหานยิ้มร่าอย่างมีความสุข

การได้ช่วยฉินล่างทำให้เธอรู้สึกฟินสุดๆ ไปเลย~

ช่วงเช้า ตอนที่ฉินล่างไปเรียน ซูซือหานก็เริ่มง่วนกับงานอย่างกระปรี้กระเปร่า

เธอตั้งใจว่าวันนี้จะไปถ่ายรูปที่ร้านซานฉินไจก่อน รวมถึงผลงานช่วงนี้ของฉินล่างก็จะขนไปถ่ายรูปด้วย ถึงเวลาจะได้เอาไปลงเป็นภาพรีวิวสินค้าของร้านออนไลน์~

ซูซือหานรื้อเอากล้องในตู้ออกมา ก่อนหน้านี้มีช่วงหนึ่งที่เธอชอบเล่นกล้องมาก พ่อซูจึงซื้อกล้องดีเอสแอลอาร์รุ่นที่ดีที่สุดในยุคนั้นให้ ตอนอยู่ปีหนึ่งซูซือหานก็ยังชอบถ่ายรูปอยู่ มักจะสะพายกล้องตระเวนถ่ายรูปไปทั่ว ทว่าพอตั้งครรภ์ ความชอบเหล่านี้จึงถูกพับเก็บไว้ชั่วคราว

มาตอนนี้ที่ต้องถ่ายภาพสินค้า ซูซือหานถึงได้นึกถึงงานอดิเรกนี้ขึ้นมาและหยิบมันมาปัดฝุ่นใหม่อีกครั้ง โชคดีที่ฝีมือของเธอยังไม่ขึ้นสนิม

เธอถือกล้องถ่ายรูปเก็บภาพสตูดิโอมาเป็นตั้ง ทั้งยังมีภาพสินค้า ซึ่งฉากหลังของทุกรูปนั้นซูซือหานล้วนออกแบบจัดวางด้วยตัวเอง บรรยากาศออกมาดูดีมีคลาสมาก

ซูซือหานยิ้มพลางกวักมือเรียกป้าหวัง "ป้าหวังคะ มาดูนี่สิคะ"

ป้าหวังเข็นรถเข็นเด็กของสามตัวน้อยเดินเข้ามา เอียงคอมองดูรูปถ่ายที่ซูซือหานเพิ่งกดชัตเตอร์ไป

พอดูเสร็จ ป้าหวังก็เอ่ยอย่างประหลาดใจระคนชื่นชม "คุณหนูซู ถ่ายรูปเก่งจังเลยค่ะ รูปพวกนี้สวยมากๆ เลย!"

"นี่เพิ่งเป็นภาพต้นฉบับค่ะ พอกลับไปแต่งรูปอีกนิด ปรับโทนสีอีกหน่อย ก็จะยิ่งสวยกว่านี้อีกนะคะ" ซูซือหานยิ้มบอก

"ยังต้องแต่งรูปอีกเหรอคะเนี่ย คุณหนูซู ป้านึกว่าที่เห็นนี่คือภาพสมบูรณ์แล้วซะอีก คุณหนูถ่ายออกมาดีขนาดนี้ ป้าว่าใช้เป็นรูปจริงได้เลยนะคะ"

ทั้งสองคนพูดคุยหยอกล้อกันอย่างสนุกสนาน ด้านเซวียนเซวียนคงจะรู้สึกเบื่อ เจ้าตัวเล็กจึงยื่นมือน้อยๆ ไปคว้าบนโต๊ะ แล้วหยิบสิงโตตัวจิ๋วที่ฉินล่างแกะสลักเอาไว้ขึ้นมา ก่อนจะถือเล่นไว้ในอุ้งมือด้วยความอยากรู้อยากเห็น

ซูซือหานเห็นภาพนี้เข้าก็รีบยกกล้องขึ้นมาแชะภาพเก็บไว้ทันที

ป้าหวังขยับมาดูรูปพร้อมกับเธอ ดวงตาของซูซือหานเป็นประกาย ถามป้าหวังที่อยู่ข้างๆ "ป้าหวังคะ ป้าคิดเหมือนฉันไหมคะว่า ตอนที่เซวียนเซวียนถือเจ้าสิงโตน้อยเนี่ย มันดูกลมกลืนและน่ารักกว่าที่ฉันจัดฉากถ่ายเมื่อกี้ตั้งเยอะเลย?"

ป้าหวังมองเปรียบเทียบอย่างจริงจังแล้วยิ้มตอบ "จริงด้วยค่ะ สิงโตน้อยที่เซวียนเซวียนถือพออยู่คู่กับมือน่ารักๆ ของเด็ก มันดูมีชีวิตชีวาขึ้นมาทันตาเลย"

ซูซือหานปิ๊งไอเดียขึ้นมา เธอมองดูลูกชายในรถเข็นเด็กแล้วพึมพำยิ้มๆ "ถ้าให้เซวียนเซวียนเป็นพรีเซนเตอร์ของสินค้า ภาพโปรโมตจะต้องออกมาดึงดูดใจมากแน่ๆ เลยค่ะ~"

ป้าหวังได้ยินเข้าก็เห็นพ้องด้วยทันควัน "ไอเดียนี้ยอดไปเลยค่ะคุณหนูซู เซวียนเซวียนของเราน่ารักขนาดนี้ พออยู่คู่กับงานฝีมือน่ารักๆ มันยิ่งเสริมให้ปังขึ้นไปอีก แถมพอมีนายแบบ ผลงานก็ยิ่งดูมีชีวิตชีวาขึ้นด้วยค่ะ"

ซูซือหานสบตากับป้าหวังแล้วยิ้มให้กัน ในใจตัดสินใจได้ทันที

หลังจากนั้น ซูซือหานจึงให้เซวียนเซวียนถือผลงานต่างๆ ภายในร้าน แล้วถ่ายรูปออกมาเซตแล้วเซตเล่า ฉากหลังไม่ได้จำกัดอยู่แค่ในรถเข็นเด็ก แต่ยังมีผ้าห่มผืนเล็กที่ซูซือหานเตรียมไว้ และตามจุดต่างๆ ภายในสตูดิโอ

แม้เซวียนเซวียนจะยังเล็กมาก แต่ดูเหมือนเจ้าตัวจะไม่ต่อต้านการถ่ายรูปเลย ซ้ำยังกำของเล่นชิ้นเล็กๆ ที่เปลี่ยนไปเรื่อยๆ ไว้ในมืออย่างร่าเริง มีท่าทางและโพสท่าเล็กๆ ออกมามากมาย ดูแล้วน่ารักน่าเอ็นดูสุดๆ

เจ้าตัวน้อยอารมณ์ดีตลอดเวลา ราวกับว่าการได้เป็นพรีเซนเตอร์สินค้าให้ป๊ะป๋ากับหม่าม้านั้น เป็นเรื่องที่แสนจะมีความสุขล้นพ้น

พอซูซือหานถ่ายรูปเสร็จเรียบร้อย ก็หยิบโน้ตบุ๊กขึ้นมาเตรียมเปิดร้านค้าออนไลน์ เริ่มตั้งแต่ลงทะเบียนร้านเถาเป่า แอ็กเคานต์โต่วอิน และวีแชตสำรองสำหรับทำงานโดยเฉพาะ ทั้งหมดนี้ใช้ข้อมูลของฉินล่าง เพราะเขาคือเจ้าของร้านซานฉินไจตัวจริง~

ขั้นตอนของร้านเถาเป่าค่อนข้างเรียบง่าย ใช้เวลาไม่นานก็เสร็จสิ้น ทว่าโต่วอินกับวีแชตคงต้องค่อยเป็นค่อยไป ตะกร้าเหลืองของโต่วอินจำเป็นต้องมีฐานผู้ติดตามก่อน ดังนั้นช่วงนี้เธอจึงต้องปั้นช่องไปพลางๆ

ตอนเที่ยง เมื่อฉินล่างกลับมาถึงบ้าน ก็เห็นป้าหวังกำลังเล่นกับลูกน้อยทั้งสามอยู่ในห้องนั่งเล่น แต่กลับไม่เห็นวี่แววของซูซือหาน

ป้าหวังเห็นสายตาของเขาที่กวาดมองไปทั่ว จึงเข้าใจความหมายได้ทันทีพลางชี้ไปทางห้องหนังสือ "คุณผู้ชายคะ คุณผู้หญิงอยู่ในห้องหนังสือค่ะ"

ฉินล่างรีบเดินไปยังห้องหนังสือทันที ซูซือหานนั่งอยู่หน้าโต๊ะหนังสือ มือจับเมาส์จดจ่ออยู่กับหน้าจอโน้ตบุ๊ก

"กลับมาแล้วเหรอคะ" ได้ยินเสียงความเคลื่อนไหว ซูซือหานเงยหน้าขึ้นแวบหนึ่ง ก่อนจะรีบหันกลับไปมองจอคอมพิวเตอร์ต่อ

ฉินล่างอดไม่ได้ที่จะเดินเข้าไปดูด้วยความสงสัย เขาเห็นภาพบนหน้าจอและเห็นว่าซูซือหานกำลังแต่งรูปอยู่

"เป็นยังไงบ้างคะ นายแบบตัวน้อยของร้านเรากับภาพสินค้า น่ารักสุดๆ ไปเลยใช่ไหมล่ะ?"

ฉินล่างมองรอยยิ้มแสนน่ารักของเซวียนเซวียนในรูป ก้มหน้าถามว่า "คิดยังไงถึงให้เซวียนเซวียนมาเป็นพรีเซนเตอร์ล่ะเนี่ย?"

ซูซือหานหัวเราะร่า "วันนี้ตอนฉันกำลังถ่ายรูป เซวียนเซวียนหยิบเจ้าสิงโตน้อยขึ้นมาแย่งตำแหน่งนี้ไปด้วยตัวเองเลยนะคะ พรีเซนเตอร์คนนี้ เซวียนเซวียนของเราเป็นคนเลือกเองกับมือเลยน้า~"

"อืม พรีเซนเตอร์คนนี้เพอร์เฟกต์ไร้ที่ติจริงๆ" ฉินล่างว่า

"จริงสิ ฉินล่าง วันนี้ฉันจัดการเรื่อง…" ซูซือหานไล่เลียงเรื่องที่ตัวเองทำไปเมื่อช่วงเช้าอย่างละเอียด จากนั้นก็มองฉินล่างด้วยแววตาเปี่ยมประกายคาดหวัง ราวกับกำลังรอคอยคำชมจากเขา

เมื่อมองดูใบหน้าขาวผุดผ่องของเธอ ฉินล่างก็ยื่นมือไปลูบศีรษะเธอเบาๆ พลางเอ่ย "ซือหานบ้านเราเก่งที่สุดเลย!"

"แต่ซือหาน เธอต้องจำคำพูดของผมไว้ให้ดีนะ ห้ามเหนื่อยจนเกินไปล่ะ"

"อื้อ~"

——

ช่วงบ่าย ขณะที่ฉินล่างกำลังนั่งเรียนอยู่ในห้อง จู่ๆ โทรศัพท์มือถือก็ส่งเสียงแจ้งเตือนขึ้นมา มีอีเมลใหม่ส่งเข้ามาหนึ่งฉบับ

นี่คือแบบร่างใบปลิวประชาสัมพันธ์ที่เขากับซูซือหานสั่งทำผ่านช่องทางออนไลน์ไว้เมื่อสองสามวันก่อน เพราะร้านใหม่กำลังจะเปิด จึงจำเป็นต้องโปรโมตและทำโฆษณาล่วงหน้าไว้ก่อน ในย่านที่มีผู้คนพลุกพล่านอย่างเมืองมหาวิทยาลัย การแจกใบปลิวถือเป็นวิธีโฆษณาที่ได้ผลดีที่สุด พวกเขาทั้งสองจึงหาร้านรับออกแบบทางออนไลน์ ส่งข้อมูลไปให้ และปรึกษาหารือเกี่ยวกับรูปแบบคร่าวๆ กันไว้

วันนี้ทางร้านส่งแบบแรกมาให้ดู ช่วงมื้อเที่ยงฉินล่างได้เอาให้ซูซือหานดูแล้ว ภาพรวมไม่มีปัญหาอะไร ฉากหลังของใบปลิวแผ่นนี้ซูซือหานเป็นคนเลือกเอง โดยใช้ภาพมุมทำงานของร้านซานฉินไจ เฟอร์นิเจอร์สไตล์ย้อนยุคดูมีเสน่ห์และเอกลักษณ์มาก

ฉินล่างรู้สึกว่าดูดีแล้ว จึงไม่ได้ขอให้แก้ไขอะไรเพิ่ม

ซูซือหานเองก็ถูกใจ เพียงแต่อยากให้เพิ่มข้อมูลร้านค้าออนไลน์ที่เพิ่งเปิดในวันนี้เข้าไปด้วย ทั้งคิวอาร์โค้ดร้านค้าในวีแชตและไอดีของโต่วอิน

ทางร้านจึงนำไปปรับแก้อีกรอบ และเพิ่งส่งแบบฉบับสมบูรณ์มาให้ในตอนนี้

หลังเลิกเรียน รูมเมตทั้งสามคนเอ่ยถามว่าฉินล่างจะไปไหนต่อ พอรู้ว่าเขาจะไปพิมพ์ใบปลิว เพื่อนร่วมห้องทั้งสามก็เสนอตัวทันควันว่าจะช่วยไปแจกใบปลิวด้วยอีกแรง