บทที่ 98 มีภรรยาเป็นหัวกะทิ การติวหนังสือก่อนสอบจึงแสนโรแมนติก

ฉินล่างยิ้มพลางลุกขึ้นรับตัวเซวียนเซวียนมาจากเธอ มือข้างหนึ่งของเขาประคองคอและกระดูกสันหลังของเจ้าตัวเล็กไว้ ส่วนอีกมือก็ช้อนก้นน้อยๆ เอาไว้ ทารกวัยสองเดือนกระดูกสันหลังยังค่อนข้างอ่อน อยู่ในภาวะที่ศีรษะหนักกว่าลำตัว เวลาอุ้มจึงต้องระมัดระวังเป็นพิเศษ

ฉินล่างก้มมองลูกชาย "เซวียนเซวียน คิดถึงปะป๊าใช่ไหมลูก?"

เซวียนเซวียนพอเข้ามาอยู่ในอ้อมอกของฉินล่างปุ๊บก็หยุดงอแงทันที มีเสียงสะอึกสะอื้นเบาๆ สองที ก่อนจะคว้าเสื้อของฉินล่างมาเล่นอย่างรวดเร็ว

ฉินล่างอุ้มลูกอยู่พักหนึ่ง ตั้งใจจะส่งเซวียนเซวียนให้ซูซือหานเพื่อที่ตัวเองจะได้ไปอ่านหนังสือต่อ แต่ผลปรากฏว่าพอเจ้าตัวเล็กเห็นว่าปะป๊าจะส่งตัวเองให้หม่าม้า ก็เบะปากเตรียมจะงอแงอีกรอบทันที

ฉินล่างจนใจ ทำได้แค่อุ้มเซวียนเซวียนกลับไปที่ห้องนั่งเล่น กะว่าจะให้น้องสาวสองคนช่วยอยู่เป็นเพื่อน แต่ผลคือไม่ไปก็แล้วไป พอไปถึงห้องนั่งเล่น อวี่ถงกับเข่อซินก็มองเห็นเขาเข้าพอดี ทั้งคู่พากันแผดเสียงร้องไห้จ้า ยื่นแขนน้อยๆ ทั้งสองข้างจะเอาปะป๊าให้ได้

ฉินล่างจึงต้องอยู่เล่นกับเจ้าตัวเล็กทั้งสาม พากล่อมเล่นตั้งแต่ห้องนั่งเล่นยันห้องนอน จนกระทั่งเจ้าตัวป่วนทั้งสามหลับปุ๋ยไปหมด ฉินล่างถึงได้มีเวลาปลีกตัวกลับมาอ่านหนังสือ

พอก้าวเท้าเข้าห้องหนังสือ ซูซือหานก็เดินตามเข้ามาติดๆ

เธอยิ้มอย่างจนปัญญา "เจ้าตัวเล็กทั้งสามเนี่ยติดคุณแจเลยนะคะ แบบนี้คุณคงแทบไม่มีเวลาอ่านหนังสือแน่ เอาอย่างนี้ไหมคะ ฉันมานั่งอ่านเป็นเพื่อนคุณ"

ฉินล่างย่อมเต็มใจอยู่แล้ว การอ่านหนังสือทบทวนบทเรียนเดิมทีก็แสนจะน่าเบื่อ แต่พอมีซูซือหานมานั่งอยู่ข้างๆ เรื่องที่น่าเบื่อแค่ไหนก็พลอยมีชีวิตชีวาขึ้นมาทันที

ฉินล่างจึงแบ่งโต๊ะหนังสือให้เธอครึ่งหนึ่ง ซูซือหานยกเก้าอี้มานั่งลงข้างๆ เขา พอนั่งลงแล้วก็หยิบตำราเรียนบนโต๊ะขึ้นมาเปิดอ่าน

เธออ่านอย่างตั้งอกตั้งใจ ราวกับว่าแค่ตั้งใจมานั่งอ่านหนังสือข้างเขาจริงๆ

ตอนแรกฉินล่างยังคิดฟุ้งซ่านไปไกล แต่พอเห็นบรรยากาศที่เต็มไปด้วยความมุ่งมั่นของเธอ เขาก็พลอยได้รับอิทธิพลไปด้วย จึงก้มหน้าก้มตาอ่านตำราของตัวเอง

หนึ่งชั่วโมงผ่านไป ซูซือหานก็พับตำราเรียนวิชาการจัดการลง แล้วหยิบชุดข้อสอบสิบกว่าชุดข้างๆ มาเปิดดู ผ่านไปอีกครึ่งชั่วโมง ซูซือหานก็ยื่นกระดาษเอสี่ที่มีลายมือเขียนแน่นเอี้ยดมาวางตรงหน้าฉินล่าง

"ฉินล่างคะ นี่คือจุดสำคัญของวิชาการจัดการที่ฉันสรุปมาให้ คุณลองอ่านตำราตามหัวข้อสำคัญพวกนี้ดู แล้วก็ทำข้อสอบทั้งสิบห้าชุดนี้ให้ครบ การสอบวิชาการจัดการก็ไม่น่าจะมีปัญหาอะไรมากแล้วล่ะค่ะ"

ฉินล่างเงยหน้ามองเธอด้วยความประหลาดใจ ก่อนจะก้มลงมองสรุปประเด็นสำคัญที่จัดเรียงไว้อย่างเป็นระเบียบชัดเจน "ซือหาน เธอไม่ได้เรียนแอนิเมชันดีไซน์หรอกเหรอ? แค่ชั่วโมงกว่าๆ ก็สรุปจุดสำคัญของวิชาการจัดการออกมาได้หมดแล้วเนี่ยนะ?"

ซูซือหานถูกน้ำเสียงตื่นเต้นเกินจริงของเขาทำเอาแก้มแดงระเรื่อ จึงเอ่ยว่า "ไม่ใช่ชั่วโมงเดียวหรอกค่ะ จริงๆ แล้วตอนปีหนึ่งฉันลงเรียนปริญญาใบที่สองไว้ด้วย เป็นสาขาเศรษฐศาสตร์ แต่พอตอนปีสองเกิดเรื่องท้องขึ้นมา ก็เลยพักเรื่องเรียนใบที่สองไว้ก่อนน่ะค่ะ"

ครอบครัวของซูซือหานทำธุรกิจ และตัวเธอเองก็เป็นเด็กหัวกะทิ ตอนเข้ามหาวิทยาลัยเธอเลือกเรียนสาขาแอนิเมชันดีไซน์ที่ตัวเองชอบ แต่เมื่อคิดถึงว่าพ่อซูอายุมากขึ้นทุกวัน ในแวดวงธุรกิจหลายครั้งก็เริ่มตามความเปลี่ยนแปลงและกระแสใหม่ๆ ไม่ทัน ในฐานะลูกสาวคนเดียวของบ้าน เธอจึงอยากช่วยแบ่งเบาภาระของพ่อซู จึงได้เลือกเรียนเศรษฐศาสตร์เป็นปริญญาใบที่สอง

แม้ว่าตอนปีสองจะไม่ได้เข้าเรียน แต่ด้วยพื้นฐานที่มีตั้งแต่ปีหนึ่ง การอ่านตำราของปีสองจึงเข้าใจได้ง่ายขึ้นมาก

ประกอบกับมหาวิทยาลัยของฉินล่างไม่ได้เข้มงวดเท่ามหาวิทยาลัยจงไห่ โดยทั่วไปแล้วช่วงสอบปลายภาคอาจารย์จะให้ชุดข้อสอบเก่าสิบกว่าชุดมาเป็นแนวทาง การจะสรุปเนื้อหาสำคัญที่อาจารย์ต้องการจะสื่อจึงไม่ใช่เรื่องยากอะไรเลย

"ซือหานของผมนี่เก่งจริงๆ เลย มีเวลาไปเรียนปริญญาใบที่สองด้วย!" ฉินล่างยกนิ้วโป้งเอ่ยชมยกใหญ่

เมื่อมีประเด็นสำคัญที่ซูซือหานเน้นไว้ให้ ฉินล่างก็ทบทวนวิชาการจัดการได้ง่ายขึ้นเยอะ ใช้เวลาเพียงแค่คืนเดียว เขาก็อ่านเนื้อหาสำคัญที่ซูซือหานสรุปไว้จนจบ และทำข้อสอบสิบกว่าชุดนั้นเสร็จเรียบร้อย สองสามชุดแรกคะแนนอาจจะยังไม่ค่อยน่าพอใจนัก แต่ยิ่งทำไปก็ยิ่งดีขึ้นเรื่อยๆ ห้าชุดสุดท้ายทำคะแนนได้มากกว่าแปดสิบห้าคะแนนแทบทุกชุด

ด้วยระดับความรู้ขนาดนี้ เมื่อต้องไปลงสนามสอบปลายภาค วิชาการจัดการผ่านฉลุยแน่นอน

ในระหว่างที่ฉินล่างกำลังทบทวนวิชาการจัดการอยู่นั้น ซูซือหานก็ช่วยสรุปเนื้อหาสำคัญของวิชาเอกตัวอื่นๆ ออกมาจนเสร็จสรรพ

ด้วยเหตุนี้ เนื้อหาวิชาเอกที่เดิมทีดูซับซ้อนยุ่งยาก ภายในเวลาสั้นๆ เพียงสองวัน ฉินล่างก็จำขึ้นใจได้อย่างคล่องแคล่ว

ซูซือหานตรวจดูชุดข้อสอบที่ฉินล่างทำแล้วเอ่ยขึ้นว่า "อืม คะแนนเฉลี่ยของทั้งสี่วิชาเอกได้เกินเจ็ดสิบคะแนนหมดเลย สองสามชุดแรกอาจจะยังไม่ค่อยชิน ถ้าตัดปัจจัยตรงนี้ออกไป ตอนสอบปลายภาคได้สักแปดสิบคะแนนก็คงไม่มีปัญหาแน่ค่ะ โดยเฉพาะวิชาเศรษฐศาสตร์ ทุกชุดทำได้คะแนนเต็มหมดเลย ฉินล่างคะ ฉันว่าวิชานี้เป็นวิชาที่คุณทำได้ดีที่สุดเลยนะเนี่ย"

วิชาเศรษฐศาสตร์น่ะเขาได้รางวัลเนื้อหาหลักสูตรทั้งหมดมาจากระบบอยู่แล้ว ย่อมจัดการได้ง่ายเหมือนปอกกล้วยเข้าปาก แต่เมื่ออยู่ต่อหน้าซูซือหาน ฉินล่างก็ยังขอเก๊กขรึมแอบอวดสักหน่อย

เขากะพริบตาให้อย่างหล่อเท่ ก่อนจะส่งยิ้มหวานให้ซูซือหานแล้วพูดว่า "ซือหาน สามีของเธอน่ะ จริงๆ แล้วเป็นพวกอัจฉริยะที่ซ่อนคมอยู่นะรู้ไหม!"

ซูซือหานได้ยินเขาเรียกตัวเองว่า 'สามี' แก้มก็พลอยขึ้นสีแดงระเรื่อ หันหน้าหนีด้วยความเขินอาย "ปากหวานจริงนะ"

"เอาล่ะค่ะ วิชาเอกคุณก็ทบทวนไปเกือบหมดแล้ว ต่อไปเรามาทบทวนวิชาพื้นฐานทั่วไปด้วยกันเถอะนะ แคลคูลัสขั้นสูง ความคิดเหมาเจ๋อตง แล้วก็ภาษาอังกฤษกับภาษาจีนสำหรับมหาวิทยาลัย หนังสือเรียนของเราสองคนใช้เล่มเดียวกันอยู่แล้ว สองสามวันนี้เราค่อยมาทบทวนไปด้วยกันนะคะ"

ภาษาจีนสำหรับมหาวิทยาลัยกับภาษาอังกฤษไม่ได้ยากอะไร ด้วยความที่มีพื้นฐานเดิมอยู่แล้ว การทบทวนจึงทำได้รวดเร็วมาก อีกทั้งซูซือหานยังเชี่ยวชาญการสรุปประเด็นสำคัญ แค่ช่วงเช้าวันเดียว ทั้งสองคนก็ทบทวนไปได้เกือบหมด ลองทำข้อสอบไปสองสามชุด คะแนนก็อยู่ที่แปดสิบคะแนนขึ้นไปแทบทั้งหมด ส่วนวิชาภาษาอังกฤษนั้น ซูซือหานกวาดคะแนนเต็มไปอย่างสบายๆ

หลังจากทานอาหารกลางวันเสร็จ และกล่อมเจ้าตัวเล็กทั้งสามหลับปุ๋ยไปแล้ว ซูซือหานก็เรียกฉินล่างให้ไปทบทวนหนังสือที่ห้องหนังสือต่อ

ทว่าวันนี้ฉินล่างดูกระตือรือร้นน้อยลงอย่างเห็นได้ชัด อิดออดอยู่ในห้องตั้งนานสองนานกว่าจะยอมเดินเข้าห้องหนังสือมา

ซูซือหานจัดเตรียมตำราเรียนไว้เรียบร้อยแล้ว พอเห็นสีหน้าของฉินล่าง เธอก็ครุ่นคิดครู่หนึ่งก่อนจะถามว่า "ฉินล่างคะ ในบรรดาวิชาพวกนี้ วิชาไหนที่ทำให้คุณปวดหัวที่สุดเหรอคะ?"

ฉินล่างชี้นิ้วไปยังตำราเรียนตรงหน้าเธอ "ก็แคลคูลัสขั้นสูงกับความคิดเหมาเจ๋อตงนี่แหละ แค่เห็นสองเล่มนี้ ตาผมก็แพ้ขึ้นมาทันทีเลย…"

ซูซือหานก้มหน้าหัวเราะเบาๆ พลางเอ่ย "สองวิชานี้ถือเป็นวิชายากจริงๆ นั่นแหละค่ะ แคลคูลัสขั้นสูงไม่เหมือนคณิตศาสตร์ตอนมัธยมต้นมัธยมปลาย แคลคูลัสถือว่าเป็นส่วนที่ค่อนข้างยากเลย ส่วนความคิดเหมาเจ๋อตง คุณเป็นเด็กสายวิทย์มาตั้งแต่แรก คงจะเบื่อวิชาที่ต้องท่องจำแบบนี้สินะคะ"

ฉินล่างพยักหน้าหงึกๆ "ใช่เลย แคลคูลัสขั้นสูงยังพอฝืนทำโจทย์ได้บ้าง แต่ถ้าจะเอาคะแนนสูงๆ มันไม่ง่ายเลย ส่วนความคิดเหมาเจ๋อตงเนี่ยแหละคือวิชาที่ทำให้ผมปวดหัวที่สุด ลัทธิต่างๆ ผมก็พอรู้อยู่หรอก แต่พวกคำนิยามกับคอนเซปต์สารพัดรูปแบบนั่นน่ะ ท่องจำทีไรปวดหัวตึ้บทุกที"

"ไม่เป็นไรนะคะ มีฉันอยู่ด้วย เราช่วยกันทบทวน ต้องไม่มีปัญหาแน่นอนค่ะ" ซูซือหานให้กำลังใจเขา

เมื่อมีสาวสวยมานั่งเคียงข้าง ฉินล่างจึงรีบปรับอารมณ์ของตัวเอง แล้วเริ่มลงมือทบทวนบทเรียนไปพร้อมกับเธอ

แคลคูลัสขั้นสูงเน้นการทำชุดข้อสอบเป็นหลัก ส่วนหนึ่งเป็นโจทย์ที่อาจารย์แจกให้มา ส่วนอีกส่วนหนึ่งเป็นคลังข้อสอบสำคัญที่ซูซือหานไปเสาะหามาเอง

ตอนทำโจทย์ ซูซือหานตั้งใจทำอย่างจดจ่อ แต่ฉินล่างที่นั่งอยู่ข้างๆ กลับกำลังเค้นสมองแทบแตก โจทย์ของแคลคูลัสขั้นสูงค่อนข้างซับซ้อน ตลอดสองเดือนมานี้ฉินล่างขาดเรียนไปหลายคาบ วิชาคณิตศาสตร์เป็นเรื่องที่ต้องอาศัยการฝึกฝนอย่างสม่ำเสมอ พอมีจุดที่ตกหล่นไปบ้าง เวลามาลงมือทำโจทย์จริงๆ ก็เลยติดขัดจนน่าปวดหัว

ซูซือหานเห็นเขาเงียบไปนานผิดปกติ จึงหันหน้ามาดู พอเห็นว่าฉินล่างกำลังจนปัญญาอยู่กับโจทย์ข้อหนึ่ง เธอก็วางชุดข้อสอบในมือลงแล้วเอ่ยว่า "ข้อนี้อาจารย์วางกับดักเล็กๆ เอาไว้ค่ะ คุณต้องดูให้ละเอียด ในโจทย์มีตัวลวงแฝงอยู่นะคะ"

ซูซือหานเอียงตัวเข้ามาใกล้เขา พลางเริ่มเขียนสาธิตวิธีทำให้ดูบนกระดาษทดของเขา