บทที่ 72 ซูหาน: ไฉเติงอ้วนจัง ต้องอร่อยแน่ๆ ชาวเน็ต: ?

“สวัสดีครับ ผมจางอี้ซิงครับ”

จางอี้ซิงเพิ่งจะกลายมาเป็นแฟนคลับของซูหานเมื่อไม่กี่วินาทีก่อน พอได้เห็นตัวจริงของซูหานในตอนนี้ ในฐานะคนที่เข้าสังคมไม่ค่อยเก่งอยู่แล้ว เขาจึงออกอาการประหม่าเขินอายนิดหน่อย

ความเขินอายแบบนี้ ความจริงแล้วก็คือความสำรวมเมื่อได้เจอกับคนที่ตัวเองรู้สึกว่าเก่งกาจมากๆ แล้วอยากจะทำความรู้จักกับคนเก่งคนนั้นนั่นเอง

“สวัสดีครับ ผมซูหานครับ”

“ผมรู้ครับ เมื่อกี้ผมเพิ่งดูคลิปของพี่ไป เก่งมากๆ เลยครับพี่ ถ้ามีโอกาส ผมอยากเรียนการแสดงกับวิชากังฟูกับพี่จริงๆ นะครับ”

“ได้สิ ถ้ามีโอกาสฉันจะสอนให้นะ” ซูหานตอบตกลงอย่างเป็นกันเอง

จากนั้น เผิงเผิงกับจางจื่อเฟิงก็เดินขึ้นมาข้างหน้าพร้อมกัน

ทั้งสองคนต่างก็เขินอายเล็กน้อย ผลักกันไปผลักกันมา สุดท้ายก็เดินขึ้นมาพร้อมกัน

พวกชาวเน็ตพอได้เห็นภาพนี้เข้าก็รู้สึกขำไม่น้อย

“5555 เผิงเผิงกับน้องสาวทำอะไรกันอยู่น่ะ? สองคนนี้ดันเขินกันเหรอ?”

“เห็นๆ อยู่ว่าเป็นสองดาราดังแท้ๆ ชื่อเสียงก็ดังกว่าซูหานตั้งเยอะ ทำไมตอนนี้ถึงได้พากันเขินไปได้ล่ะเนี่ย?”

“ขำจะตายอยู่แล้ว ดูท่าพวกเขาจะชอบซูหานมากจริงๆ สินะ”

“สะ…สวัสดีค่ะ”

สุดท้ายก็เป็นจางจื่อเฟิงที่เดินขึ้นมาก่อน

จางจื่อเฟิงดูประหม่าเล็กน้อย ใบหน้าเนียนขึ้นสีแดงระเรื่อ เหมือนกับน้องสาวตัวน้อยที่ได้เจอหนุ่มในดวงใจ พี่ชายที่แสนดีอย่างไรอย่างนั้น

“สวัสดีครับ”

ซูหานรู้นิสัยของจางจื่อเฟิงดี เขารู้ว่าเด็กสาวคนนี้จริงๆ แล้วค่อนข้างเก็บตัว แต่เธอก็คงอยากจะทำความรู้จักกับเขามากแน่ๆ ดังนั้นเขาจึงพยายามเป็นฝ่ายทักทายเธออย่างกระตือรือร้น

“พี่ชื่อซูหาน เธอคือจื่อเฟิงใช่ไหม?”

“ใช่ค่ะ!”

“ยินดีที่ได้รู้จักนะ เธอน่ารักจังเลย”

ซูหานยิ้มตาหยีมองจางจื่อเฟิง เวลาที่พูดคุยกับจางจื่อเฟิง น้ำเสียงของเขาฟังดูอ่อนโยนลงอย่างเห็นได้ชัด

ชาวเน็ต: ????

“เชี่ยเอ๊ย บ้าไปแล้ว ซูหานอ่อนโยนกับน้องสาวมากเลย แถมยังชมว่าน้องสาวน่ารักอีก คุณพระช่วย ใครมันจะไปทนไหววะเนี่ย!”

“ไม่ไหวแล้ว ทนไม่ไหวจริงๆ ให้ตายเถอะ ชวนฟินเกินไปแล้ว ฉันรู้สึกเหมือนจะระเบิดตัวเองเลย”

“แม่เจ้าโว้ย รู้สึกหวานมาก ซูหานสปอยล์เก่งเวอร์!!! ฉันจิ้นเป็นซีรีส์ได้เรื่องหนึ่งแล้วเนี่ย”

“เชี่ยเอ๊ย น้องสาวต้องมีใจให้ซูหานแน่ๆ น้องสาวเขินจนพูดไม่ออกแล้วเนี่ย บ้าจริง”

“ซูหาน ฉันขอบอกไว้เลยนะถ้านายกล้าแย่งน้องสาวฉันไปล่ะก็ ตัวพ่ออย่างฉันเอาตายแน่!”

เมื่อเห็นจางจื่อเฟิงหน้าแดง บรรดาชาวเน็ตก็พากันตื่นเต้นยกใหญ่

หลังจากจางจื่อเฟิงทักทายเสร็จ เผิงเผิงก็ก้าวขึ้นมาข้างหน้า

“สวัสดีครับพี่ซูหาน ผมเผิงเผิงนะ ผมชอบพี่มากเลย! บทเฟิงอวี่ซิวที่พี่เล่นมันโคตรจะสุดยอดเลยครับ ผมชอบมากจริงๆ”

“ได้ยินว่าช่วงนี้พี่กำลังถ่ายหนังเรื่องใหม่อยู่เหรอครับ จะเข้าฉายเมื่อไหร่เหรอ ถึงตอนนั้นผมอยากไปร่วมงานรอบปฐมทัศน์ให้กำลังใจพี่จัง ตั้งตารอดูการแสดงของพี่มากเลยนะ มันกินใจเข้าถึงอารมณ์สุดๆ”

“ตอนที่ผมดู โดยเฉพาะฉากที่พี่คลานออกมาจากใต้ท้องรถแล้วพุ่งเข้าใส่รุ่นพี่เจินจื่อตันน่ะ ผมถึงกับร้องไห้ด้วยความกลัวเลยนะพี่!”

ทุกคนคิดว่าตอนเผิงเผิงออกโรง น่าจะมีท่าทีสำรวมอยู่บ้าง

ไม่มีใครคาดคิดเลยว่า ทันทีที่เขาปรากฏตัว จะเปิดโหมดพูดน้ำไหลไฟดับขนาดนี้

พูดจ้อไม่หยุด พรั่งพรูความคลั่งไคล้และชื่นชมในตัวซูหานสารพัด

อาจารย์เหอกับอาจารย์หวงยืนมองอยู่ข้างๆ ก็พลอยรู้สึกเอ็นดูและยินดีไปกับพวกเด็กๆ

พวกเขาสองคนเองก็ดีใจเช่นกัน

เพราะในวงการบันเทิงจีน ไม่ได้เห็นนักแสดงที่ยอดเยี่ยมขนาดนี้มานานมากแล้ว

ยิ่งไปกว่านั้น ซูหานยังเป็นคนที่ก้าวขึ้นมาจากระดับรากหญ้าด้วยฝีมือตัวเองล้วนๆ ทุกคนจึงยิ่งชื่นชอบเขามากขึ้นไปอีก

“เอาละๆ เผิงเผิง พอได้แล้วน่า เขาเพิ่งมาถึง ให้ซูหานเข้าไปพักผ่อนก่อนสิ”

อาจารย์หวงทนดูต่อไปไม่ไหว รีบเอ่ยปากห้ามเผิงเผิงทันที

เผิงเผิงรีบเอามือปิดปาก “มาครับ ผมช่วยถือกระเป๋าเดินทางให้”

จางอี้ซิง “ผมช่วยด้วย!”

ทุกคนต่างต้อนรับซูหานอย่างกระตือรือร้น

คนทั้งกลุ่มยืนล้อมซูหานทักทายปราศรัยกันอยู่ตรงประตู รวมๆ แล้วน่าจะปาเข้าไปถึงยี่สิบนาที จนทีมงานฝ่ายผู้กำกับถึงกับยืนเหวอ

และคนที่เหวอยิ่งกว่าก็คือบรรดาชาวเน็ตในไลฟ์

“เชี่ยเอ๊ย บ้าไปแล้ว สมาชิกบ้านเห็ดดูชอบซูหานกันมากเลยนะเนี่ย”

“ยืนทักทายกันหน้าประตูตั้งยี่สิบนาที คุณพระช่วย เพิ่งเคยเห็นเป็นครั้งแรกในชีวิต”

“ฮ่าๆ สุดยอด ดราม่าคอมเมดี้ชัดๆ”

“ปกติอาจารย์หวงไม่เคยเดินออกมารับแขกเลยนะ นอกจากมารับเมียตัวเอง นี่เป็นครั้งแรกที่เขาเดินออกมารับแขก ดูท่าแล้วเขาก็คงจะชอบซูหานมากเหมือนกัน”

ชาวเน็ตต่างแสดงความคิดเห็นกันอย่างคึกคักและตื่นเต้น

เวลานี้ หยางมี่ เร่อปา และคนอื่นๆ ที่นอนขดตัวอยู่ที่บ้านก็กำลังนั่งดูไลฟ์รายการ ‘ชีวิตที่โหยหา’ ด้วยกัน

“พี่มี่ ดูเหมือนทุกคนจะชอบพี่ซูหานกันมากเลยนะคะ”

“เจ้าเด็กนี่ ในที่สุดก็ทำให้ฉันเบาใจลงได้เปลาะหนึ่ง”

“แต่ปากนี่หวานชะมัด เห็นเด็กผู้หญิงก็ชมเขาน่ารัก จุดนี้ต้องให้เขาปรับปรุงตัวให้ดี ห้ามพูดจาเรื่อยเปื่อย ถ้าเกิดมีแอนตี้แฟนขี้ระแวงได้ยินเข้า ไม่รู้ว่าจะเอาไปลือเรื่องข่าวฉาวอะไรต่อมิอะไรอีก”

หยางมี่ถอนหายใจยาว

“ก็หวังว่าหลังจากนี้เขาจะทำให้ฉันวางใจได้ต่อไปนะ อย่าไปก่อเรื่องอะไรเข้าล่ะ”

หลังจากนั่งลงตรงทางเข้า เผิงเผิงก็รินน้ำมาให้ซูหานหนึ่งแก้ว

“เด็กๆ พวกนี้ได้ดูหนังของนายแล้วชอบนายมากน่ะ ก็เลยต้อนรับนายอย่างกระตือรือร้นขนาดนี้”

อาจารย์เหอเป็นฝ่ายเปิดบทสนทนาขึ้นก่อน

“ฝีมือการแสดงของผมก็ธรรมดาๆ ครับ เผิงเผิงกับจื่อเฟิงต่างหากที่เล่นได้ยอดเยี่ยมมากทั้งคู่ ผมเองก็ชอบหนังของพวกเขาเหมือนกัน”

ฝีมือการแสดงของเผิงเผิงและจางจื่อเฟิง หากเทียบในบรรดานักแสดงรุ่นใหม่ก่อนหน้านี้ ก็นับว่าโดดเด่นน่าจับตาจริงๆ

ภาพยนตร์เรื่อง *An Elephant Sitting Still* ที่เผิงเผิงแสดง เรื่องนั้นยอดเยี่ยมมากจริงๆ

หนังเรื่องนี้ได้ไปฉายที่เทศกาลภาพยนตร์เบอร์ลิน และสุดท้ายยังคว้ารางวัลฮ่องกงฟิล์มอวอร์ด สาขาภาพยนตร์เอเชียภาษาจีนยอดเยี่ยมมาครองได้สำเร็จ

แต่ภาพยนตร์เรื่องนี้กลับไม่ได้เข้าฉายในโรงภาพยนตร์

เพราะความยาวของมันไม่เหมือนภาพยนตร์ทั่วไป หนังเรื่องนี้มีความยาวถึงสี่ชั่วโมง

และเรื่องที่น่าเศร้าสะเทือนใจที่สุดก็คือ ผู้กำกับของภาพยนตร์เรื่องนี้มีความขัดแย้งด้านแนวคิดในการสร้างสรรค์งานกับทางบริษัทผู้สร้าง จนสุดท้ายผู้กำกับได้รับเพียงแค่สิทธิ์ในการลงชื่อเป็นคนเขียนบท ส่วนด้านอื่นๆ ไม่มีความเกี่ยวข้องใดๆ ทั้งสิ้น

และด้วยเหตุผลนี้นี่เอง ผู้กำกับนามว่าหูโปจึงจากโลกนี้ไปตลอดกาล

แน่นอนว่าหากภาพยนตร์เรื่องนี้เข้าฉายในโรงจริง ก็คงไม่ได้รับกระแสวิจารณ์เชิงบวกมากมายเท่าไร

เพราะหนังเรื่องนี้จัดว่าเป็นภาพยนตร์แนวอาร์ตที่เป็นกลุ่มเฉพาะทาง

ทว่าสำหรับซูหาน หนังเรื่องนี้ยอดเยี่ยมมากจริงๆ เพราะตัวเขาชอบภาพยนตร์สายอาร์ตเป็นพิเศษ

โดยเฉพาะผลงานของผู้กำกับอย่างโหลวเย่และหวังเจียเว่ย ล้วนเป็นหนังเรื่องโปรดของเขาทั้งนั้น

ส่วนจางจื่อเฟิง ผลงานที่น่าจับตามองของเธอก็คือเรื่อง *Aftershock* แต่ซูหานไม่เคยดู เพียงแต่เห็นภาพลักษณ์ของเธอในเรื่องแล้ว ก็รู้สึกว่าทำได้ดีไม่น้อย

ส่วนบทบาทที่เธอเล่นใน *Detective Chinatown* ให้ความรู้สึกธรรมดาทั่วไป รวมถึงเรื่อง *Upcoming Summer* ที่เล่นคู่กับน้องอู๋ซานสือก็อยู่ในเกณฑ์ปานกลางเช่นกัน

หลักๆ แล้วภาพลักษณ์ของจางจื่อเฟิงในวงการเป็นแนวเด็กสาวว่านอนสอนง่าย จึงดึงดูดใจหนุ่มๆ สายเนิร์ดได้ง่ายมาก

แต่ภายหลัง เพราะเรื่องเปิดตัวความรักอะไรทำนองนั้น ทำให้เธอถูกทัวร์ลงบนโลกออนไลน์อยู่หลายครั้ง ถึงขั้นมีคนพูดกันว่าภาพลักษณ์พังทลาย แต่สุดท้ายทุกอย่างก็ยังคงผ่านพ้นไปด้วยดี

ต้องยอมรับว่า ในบางครั้งการเอาตัวรอดในวงการบันเทิง การสร้างและรักษาภาพลักษณ์ถือเป็นเรื่องที่สำคัญมากทีเดียว

“เอ๊ะ นั่นมันเป็ดเทศเหรอครับ”

จู่ๆ ซูหานก็ชี้นิ้วไปที่ช่ายเติงแล้วเอ่ยถามขึ้น

“อื้ม ช่ายเติงน่ะ”

“ตัวอ้วนท้วนดีจัง เอาไปตุ๋นซุปต้องหอมมากแน่ๆ” ซูหานกลืนน้ำลายลงคอ พลางพูดด้วยน้ำเสียงมีความหมายลึกซึ้ง

สมาชิกบ้านเห็ดทุกคนต่างพากันทำหน้ามีเครื่องหมายคำถามเต็มหัว มองซูหานด้วยความตกตะลึง

บนหน้าจอห้องไลฟ์สดเต็มไปด้วยเครื่องหมายคำถามลอยเกลื่อนกราด

หยางมี่ที่กำลังยกน้ำขึ้นดื่มถึงกับสำลักออกมาทันที

“แค่กๆ!”

“แค่ก!”

“อะไรของเขาน่ะ ซูหาน นายกำลังเล่นบ้าอะไรอยู่เนี่ย!”