ตอนที่ 76
บทที่ 76 18 กรกฎาคม ภาพยนตร์ของซูหานและจางจ้านเข้าฉายพร้อมกัน
อยากกินตี๋น้อย · 6,489 ตัวอักษร
“จางจ้าน นี่คืออุปกรณ์เก็บขยะนะ”
“เผิงเผิง อี้ซิง พวกนายสองคนไปเก็บขยะเป็นเพื่อนจางจ้านด้วยสิ”
อาจารย์เหอจัดแจงหน้าที่ทันที
“อ้าว?”
พอได้ยินการจัดแจงนี้ เผิงเผิงก็อุทานออกมาคำหนึ่ง แต่ก็จำต้องกลืนคำพูดที่เหลือลงคอไป
เดิมทีเขาตั้งใจจะอยู่ที่บ้าน คอยอยู่ข้างๆ ซูหาน ช่วยเป็นลูกมืออะไรทำนองนั้น แล้วถือโอกาสพูดคุยแลกเปลี่ยนประสบการณ์เรื่องการแสดงไปด้วย
แต่ตอนนี้กลับถูกจัดให้ไปเก็บขยะกับจางจ้านเนี่ยนะ เศร้าชะมัด…
ส่วนอี้ซิง ความจริงในใจก็คิดเหมือนกับเผิงเผิง
แต่เขาเป็นคนที่กล้าบอกความต้องการของตัวเองมากกว่า จึงพูดกับอาจารย์เหอตรงๆ “อาจารย์เหอครับ ผมขออยู่ช่วยเป็นลูกมือให้พี่ซูหานที่บ้านได้ไหมครับ? ผมมีเรื่องอยากจะขอคำแนะนำจากเขาตั้งหลายเรื่องแน่ะ”
อาจารย์เหอเป็นคนที่เอาใจใส่คนอื่นมากอยู่แล้ว ตอนนั้นจึงไม่ได้ลังเลแม้แต่น้อย ตอบตกลงทันที “ได้สิ งั้นฉันไปช่วยจางจ้านเก็บขยะแทนพวกนายเอง”
เดิมทีเขาอยากจะเรียกจางจื่อเฟิงให้ไปด้วยกัน แต่เมื่อนึกถึงแดดที่ร้อนจัดขนาดนี้ จางจื่อเฟิงก็เป็นผู้หญิง แถมดูออกว่าเธอก็ค่อนข้างชื่นชมซูหานอยู่ไม่น้อย
อาจารย์เหอจึงจงใจไม่ให้น้องสาวไปด้วย
“เอาล่ะ งั้นฉันกับเผิงเผิงแล้วก็จางจ้านจะไปเก็บขยะที่ริมทะเลกันนะ”
“พวกนายที่อยู่บ้านก็ช่วยซูหานทำกับข้าว วันนี้ให้อาจารย์หวงได้พักผ่อนให้เต็มที่สักวัน”
“ได้เลยครับอาจารย์เหอ วางใจได้เลย เรื่องทำกับข้าวปล่อยให้เป็นหน้าที่ผมเอง”
“พวกพี่รีบไปกันเถอะครับ เดี๋ยวฟ้าจะมืดซะก่อน”
ซูหานตะโกนไล่หลัง
อาจารย์เหอมองออกไปทางชายหาดข้างนอก ท้องฟ้าโปร่งไร้เมฆ ตอนนี้เพิ่งจะเที่ยงวัน แดดกำลังเปรี้ยงและร้อนที่สุด จะไปมืดเร็วขนาดนั้นได้ยังไงกัน
ซูหานนี่ก็พูดจาตลกชะมัด
“ไม่มืดเร็วขนาดนั้นหรอก ไม่ต้องห่วงๆ”
“วันนี้พวกเราฝากท้องไว้กับนายแล้วนะ!”
“ลำบากนายแย่เลย”
ก่อนออกจากประตู อาจารย์เหอก็ยังไม่ลืมหันมาบอกขอบใจซูหาน
เหอะ!
มันเนี่ยนะทำกับข้าว?
จะกินได้เหรอ?
พอได้ยินว่าซูหานจะทำอาหาร จางจ้านก็แอบดูแคลนในใจอย่างยิ่ง
“พี่ซูหาน ไม่นึกเลยนะว่านายจะทำกับข้าวเป็นด้วย?”
จางจ้านแกล้งเลิกคิ้วถามขึ้นมา
“ใช่แล้วล่ะ”
“ความจริงฉันก็พอทำเป็นอยู่บ้างเหมือนกันนะ”
“อ้าว…นายก็ทำเป็นเหรอ งั้นเดี๋ยวพอนายกลับมา นายก็ทำสักจานให้ทุกคนชิมหน่อยสิ?”
กึก!
ใจของจางจ้านกระตุกวูบ มุมปากกระตุกยิกๆ
เขาไม่คิดเลยว่าซูหานจะตามน้ำ ไล่ให้เขาทำอาหารด้วยแบบนี้
“เอ่อ…ไม่เป็นไรดีกว่า ฝีมือฉันไม่ได้เรื่องเท่าไหร่ ให้พี่ซูหานทำเถอะ” จางจ้านหัวเราะเจื่อนๆ สีหน้ายังคงยิ้มแย้ม แต่ในใจแช่งด่าซูหานไปแล้วห้าแสนรอบ
“ไปกันเถอะ พวกเราออกไปเก็บขยะกัน! เรื่องกับข้าวให้พวกเขาจัดการไป”
อาจารย์เหอพูดจบก็นำหน้าพาจางจ้านกับเผิงเผิงเดินออกจากบ้านไป
ซูหาน จางจื่อเฟิง จางอี้ซิง และอาจารย์หวงยังคงอยู่ที่บ้าน
อาจารย์หวงหันมามองซูหาน “งั้นเรื่องทำกับข้าวก็ฝากนายด้วยนะ”
“ถ้ามีอะไรวุ่นวายทำไม่ทัน อยากให้ช่วยก็เรียกฉันได้เลยนะ”
ซูหานตอบว่า “ไม่เป็นไรครับอาจารย์หวง วันนี้คุณไม่ค่อยสบายก็ขึ้นไปนอนพักผ่อนข้างบนให้เต็มที่เถอะครับ ที่เหลือปล่อยให้เป็นหน้าที่ผมเอง ไม่ต้องห่วงครับ”
“งั้นก็ได้ น้องสาว อี้ซิง พวกเธอคอยช่วยซูหานเขานะ ฉันขอตัวขึ้นไปพักข้างบนก่อน”
“ได้ครับอาจารย์”
“ค่ะ!”
อาจารย์หวงวางใจเดินขึ้นชั้นบนไป
ซูหานพามือใหม่หัดเข้าครัวทั้งสองคนเดินเข้าไปในครัว
พอเข้ามาถึง ซูหานก็เริ่มแบ่งงานราวกับกำลังสั่งลูกน้อง
“อี้ซิง นายช่วยหั่นเครื่องเคียงนะ ต้นหอม ขิง กระเทียม”
“น้องสาว ส่วนเธอช่วยล้างผักนะ”
“ได้เลยครับ”
“ค่ะ!”
จางอี้ซิงและน้องสาวต่างว่าง่ายอย่างยิ่ง ช่วยกันทุบกระเทียมล้างผักอย่างเชื่อฟัง
ส่วนซูหานถือมีดทำครัวเตรียมสับเป็ด
“ว้าว ซูหานจะลงมือสับเป็ดเองเลยเหรอเนี่ย?”
“แม่เจ้า นี่มันเมนูใหญ่เลยนะ”
“เขาทำเป็นแน่นะ? ดาราชายยุคนี้ทำกับข้าวไม่เป็นกันตั้งเยอะแยะ ดูแล้วแอบเสียวแทนแฮะ”
“ซูหาน ระวังหน่อยนะ อย่าสับโดนมือตัวเองล่ะ”
ชาวเน็ตต่างแสดงความเป็นห่วงซูหานกันยกใหญ่
ขณะเดียวกัน สายตาของจางอี้ซิงและจางจื่อเฟิงก็จับจ้องไปที่ซูหานพร้อมๆ กัน
จางอี้ซิงก็พลอยตื่นเต้นไปด้วย “พี่ซูหาน พี่สับเป็นจริงเหรอครับ? ให้ผมช่วยไหม?”
จางจื่อเฟิง “ถ้าไม่ไหว หนูช่วยก็ได้นะคะ”
“๕๕๕ จางอี้ซิงกับจางจื่อเฟิงตอนอยู่ต่อหน้าซูหานน่ารักเกินไปแล้ว!”
“เชี่ย สองคนนี้กลายเป็นแฟนคลับตัวยงของซูหานไปเรียบร้อยแล้ว”
“ปัง!”
“ปัง ปัง ปัง!”
เสียงดังสนั่นหวั่นไหวติดต่อกันหลายครั้ง เสียงกระแทกกระทั้นดังมากจนแว่วจากบ้านเห็ดไปถึงชายทะเล
ดังไปเข้าหูจางจ้าน อาจารย์เหอ และเผิงเผิงที่อยู่ห่างออกไป
“หืม? เสียงดังขนาดนี้ ครัวพังไปแล้วรึเปล่าเนี่ย?”
เผิงเผิงหันไปมองอาจารย์เหออย่างเหวอๆ
อาจารย์เหอยิ้มพลางพูดว่า “ถึงพังก็ไม่กระเด็นมาโดนพวกเราหรอกน่า”
จางจ้านคิดในใจ ‘หึๆ ไอ้หนู ได้ยินเสียงก็รู้แล้วว่าทำกับข้าวไม่เป็นแน่ๆ ยังจะกล้าขี้โม้อีก’
‘บ้าเอ๊ย ให้กูมาเก็บขยะตอนเที่ยงวันแสกๆ แบบนี้ น่ารำคาญฉิบหาย!’
‘ขยะพวกนี้อีก!’
จางจ้านแอบสะใจไปพลาง และก่นด่าซูหานในใจไปแล้วหลายร้อยรอบ
ทว่าสิ่งที่พวกเขาไม่รู้เลยก็คือ ตอนนี้ฝีมือมีดของซูหานในครัวสะกดทุกคนจนอยู่หมัดไปแล้ว
จางจื่อเฟิงและจางอี้ซิงยืนอ้าปากค้างตาค้างอยู่กับที่
จางอี้ซิง “พี่ซูหาน ฝีมือหั่นของพี่โคตรสุดยอดเลย!”
จางจื่อเฟิง “เก่งจังเลยค่ะ!”
เมื่อมองไปที่เขียง เป็ดตัวเมื่อครู่ถูกซูหานใช้เวลาไม่ถึงสองนาทีสับเป็นชิ้นๆ แถมยังเรียงกันอย่างเป็นระเบียบเรียบร้อยสุดๆ
ชาวเน็ตเองก็ตกตะลึงเช่นกัน
“สุดยอด ฝีมือมีดระดับนี้คนทั่วไปทำไม่ได้หรอกนะ ดูท่าซูหานจะมีของจริงว่ะ”
ระหว่างทำอาหาร จางอี้ซิงก็หาจังหวะชวนซูหานคุย
“จริงสิครับพี่ซูหาน พี่ฝึกศิลปะการต่อสู้มานานแค่ไหนแล้วเหรอครับ?”
“แล้วเรื่องการแสดงพี่มีเทคนิคยังไงบ้าง พี่คิดว่าต้องทำยังไงถึงจะแสดงได้ดีเหรอครับ?”
“หนังเรื่องใหม่จะเข้าฉายเมื่อไหร่ครับ ได้ยินว่าบทในหนังเรื่องใหม่ของพี่ก็เป็นตัวร้ายเหมือนกันใช่ไหมครับ?”
คำถามสองข้อแรก ซูหานตอบไปแบบคร่าวๆ สั้นๆ
ก่อนจะเน้นตอบคำถามสุดท้ายเป็นพิเศษ
“หนังเรื่องใหม่ของผมเรื่อง ‘สองคนสองคม 2’ จะเข้าฉายวันที่ 18 กรกฎาคมนี้ครับ ในเรื่องผมรับบทเป็นตัวร้ายชื่อหนีหย่งเซี่ยว”
“บทนี้ผมชอบมากเลยนะ ตัวร้ายตัวนี้มีเสน่ห์เฉพาะตัวสูงมาก ภายนอกเขาดูสุภาพเรียบร้อย ดูเป็นผู้ดี แต่เนื้อแท้เป็นคนที่มีเล่ห์เหลี่ยมลึกซึ้ง แถมยังเยือกเย็นและโหดเหี้ยมมาก”
“‘สองคนสองคม 2’ วันที่ 18 กรกฎาคมนี้ เจอกันในโรงภาพยนตร์นะครับ!”
พอได้ฟังคำแนะนำของซูหาน ทั้งจางอี้ซิงและจางจื่อเฟิงต่างก็ตื่นเต้นขึ้นมาทันที
“ว้าว ฟังแล้วอยากดูเลยครับ!”
“หนูก็อยากดูเหมือนกันค่ะ”
ชาวเน็ตเองก็เริ่มตื่นเต้นตามไปด้วย
“นี่เริ่มโปรโมตหนังแล้วเหรอเนี่ย?”
“แฮ่ม นี่แหละจุดประสงค์ที่ซูหานมารายการวันนี้ ตอนนี้บรรลุเป้าหมายแล้วเรียบร้อย”
“คุณพระ ตัวร้ายอีกแล้วเหรอ? แถมยังเป็นพวกสุภาพบุรุษทรชนอีก? น่าสนใจชะมัด!”
“แค่ฟังเขาบรรยายก็อยากดูแล้ว รอเลย!!!”
“18 กรกฎา! พวกเราไปอุดหนุนแน่นอน!!! ซูหานรอพวกเราด้วยนะ!”
หลังจากฝั่งซูหานโปรโมตเสร็จ ภาพไลฟ์สดก็ตัดสลับมาทางฝั่งของจางจ้าน
อาจารย์เหอเห็นว่าได้จังหวะพอดี จึงเริ่มเปิดประเด็นให้จางจ้านได้โปรโมตหนังบ้าง
“จางจ้าน ได้ยินมาว่าช่วงนี้นายเพิ่งถ่ายหนังเรื่องใหม่เสร็จใช่ไหม?”
“ใช่ครับ! เรื่อง ‘Shanghai Fortress’”
“ได้ยินว่าหนังเรื่องนี้สุดยอดมาก ผู้กำกับเตรียมงานล่วงหน้านานถึงสิบปีเต็มเลยเหรอ?”
“ใช่ครับ เตรียมงานล่วงหน้าหกปี ขัดเกลาบทอีกสามปี ผู้กำกับเถิงทุ่มเทเวลาไปเกือบสิบปี จนกระทั่งช่วงนี้ถึงได้ติดต่อให้ผมมาร่วมแสดงเพื่อถ่ายทำมันออกมาครับ”
“เตรียมตัวมานานขนาดนั้น ต้องสุดยอดมากแน่ๆ”
“ครับ! การที่ผู้กำกับเถิงยืนหยัดมาได้ถึงสิบปี ทำให้ผมเลื่อมใสเขามากจริงๆ ครับ”
“จะเข้าฉายเมื่อไหร่ล่ะ?”
“เข้าฉายวันที่ 18 กรกฎาคมครับ!”
พอจางจ้านพูดจบ ชาวเน็ตก็จับสังเกตอะไรบางอย่างได้ทันที
“เชี่ยแล้ว?? 18 กรกฎาเนี่ยนะ??? นั่นมันวันเดียวกับ ‘สองคนสองคม 2’ ของซูหานเลยไม่ใช่เหรอวะ?”
“แม่เจ้า รู้สึกเหมือนค่ายหนังสองเรื่องนี้จงใจชนกันชัดๆ”
“เจ๋งว่ะ แล้วตกลงพวกแกจะไปดูเรื่องไหนกัน?”
“น่าสนุกแล้วสิเนี่ย รีบๆ ถึงวันที่ 18 กรกฎาไวๆ เถอะ ถึงตอนนั้นคงจะเดือดน่าดู!”
ตอนนี้รู้สึกยังไง?
ความคิดเห็น
เข้าสู่ระบบ เพื่อแสดงความคิดเห็น
กำลังโหลดความคิดเห็น